PG 87, col. 3166
recitamus, quae ut itt naturali quidem dicitur, et
cst qualitate, in essentiali vero intelligitur, et est
quantitate : et neque Nestoriansm sectionem tne-
tuimus, neque Eutychianatn mutationem veremur,
quia neque sicut insulsus Nesturius, aifectualcm
nnitionem dicimus, aut isotimia, quod est honoris
aequalitate, aut tautobulia, quod est consilii con-
cordia, nec voluntatum momento, et identitate de-
liramus hanc conventionem; neque sicut Eutychen
a Deo propulsus secundum confusionem quamdam,
aut mutabilitatem Dei Verbi, et carnis intellectua-
liter animatae. sive naturarum, atque substantia-
rum, et formarum compositionem garriums, ex
quibus in Christo admirabilis facta est conventio:
lianc quippe cum alterutrum copulatae deitas
et humanitas habuerunt, ut neque conversionem
sustineant neque divisionem patiantur. Unitatls
namque ratio, qute naturalis, inquam, est, atque
secundum subsistentiam, (neque enim alteram
unitionent in Christo praeter istaut agnosco) non
ignorat quidem differentiam, divisionem autem
prorsus expellit (6). th vero ad unitatem eon-
currerunt, inconversa conservat, partitioncmque
unitorum non admittit, et ideo ex deitato et hu-
manitate, et ex duabus naturis Christum nomi-
nantes, et Deum eumdem et hominem, et diphya,
quod est , bis genitum '[bii‘ormem], duplicemque
secundum naturas praedicamus. Similiter autem,
et in deitate perlectum, et in humanitate eumdem
scimus perfectum, idcirco et in duabus eum ut do-
cemus naturis, et Patri consubstantialem, ttt
Deum, hunc ipsum asscrimus, et consubstantialem
matri, et nobis hunc ipsum ut hominem asseritnua,
visibilem hunc ipsum et invisibilem, creatum
hunc ipsum similiter et iucreatum, corporeum-
hunc ipsum et incorporeum, eontrectabilem hunc
ipsum et incontrectabilem, circumscriptum eum‘
dem et incircumscriptum, terrenum eumdem et
caelestem, carnem hunc ipsum animalem rationa-
lem et 'divinitatem, recentem hunc ipsum et
sempiternum, humilem hunc ipsum et sublimis-
simum, et quaeque duplicis inseparabiliter repe-
riuntur naturae; vel si alterum quidem semper
exstitit, ut sempiternam habens naturam; alterum
vero propter nos in novissimis temporibus iucun-
vertibilitor factus est, utpote humanam assumens
" λογικῶς.
⁸³ ἀναλλοιὼτῳ διαφορᾷ. ³³ dp:-
(7) Βοςξῑ, καὶ ἐν ἀνθρωπότητι τὶν αὑτὸν οἴδαμεν
τέλειον. “AR”.
cst qualitate, in essentiali vero intelligitur, et est
quantitate : et neque Nestoriansm sectionem tne-
tuimus, neque Eutychianatn mutationem veremur,
quia neque sicut insulsus Nesturius, aifectualcm
nnitionem dicimus, aut isotimia, quod est honoris
aequalitate, aut tautobulia, quod est consilii con-
cordia, nec voluntatum momento, et identitate de-
liramus hanc conventionem; neque sicut Eutychen
a Deo propulsus secundum confusionem quamdam,
aut mutabilitatem Dei Verbi, et carnis intellectua-
liter animatae. sive naturarum, atque substantia-
rum, et formarum compositionem garriums, ex
quibus in Christo admirabilis facta est conventio:
lianc quippe cum alterutrum copulatae deitas
et humanitas habuerunt, ut neque conversionem
sustineant neque divisionem patiantur. Unitatls
namque ratio, qute naturalis, inquam, est, atque
secundum subsistentiam, (neque enim alteram
unitionent in Christo praeter istaut agnosco) non
ignorat quidem differentiam, divisionem autem
prorsus expellit (6). th vero ad unitatem eon-
currerunt, inconversa conservat, partitioncmque
unitorum non admittit, et ideo ex deitato et hu-
manitate, et ex duabus naturis Christum nomi-
nantes, et Deum eumdem et hominem, et diphya,
quod est , bis genitum '[bii‘ormem], duplicemque
secundum naturas praedicamus. Similiter autem,
et in deitate perlectum, et in humanitate eumdem
scimus perfectum, idcirco et in duabus eum ut do-
cemus naturis, et Patri consubstantialem, ttt
Deum, hunc ipsum asscrimus, et consubstantialem
matri, et nobis hunc ipsum ut hominem asseritnua,
visibilem hunc ipsum et invisibilem, creatum
hunc ipsum similiter et iucreatum, corporeum-
hunc ipsum et incorporeum, eontrectabilem hunc
ipsum et incontrectabilem, circumscriptum eum‘
dem et incircumscriptum, terrenum eumdem et
caelestem, carnem hunc ipsum animalem rationa-
lem et 'divinitatem, recentem hunc ipsum et
sempiternum, humilem hunc ipsum et sublimis-
simum, et quaeque duplicis inseparabiliter repe-
riuntur naturae; vel si alterum quidem semper
exstitit, ut sempiternam habens naturam; alterum
vero propter nos in novissimis temporibus iucun-
vertibilitor factus est, utpote humanam assumens
" λογικῶς.
⁸³ ἀναλλοιὼτῳ διαφορᾷ. ³³ dp:-
(7) Βοςξῑ, καὶ ἐν ἀνθρωπότητι τὶν αὑτὸν οἴδαμεν
τέλειον. “AR”.