PG 88, col. 1099
no consortio scjunctis). Solitarius ignavus proteret
mendacia, quando per obscuros sermones ab homi-
nibus, uta solitaria vita desistat, incitatur. Ubi
cellam deseruit, culpam in diabolum confert, igna-
rus quod ipse sibi diabolus sit factus. Vidi ego so-
litarios qui ardens suum erga Deum desiderium,
per solitariam quietem inexplebili modo explerent,
eum ignem ex igne, amorem ex amore, desiderium
ea desiderio procrearent et augerent. Solitarius cst
terrestris forma angeli, qui orationem suam ab
ignavia et negligentia per chartam desiderii et litte-
ras diligentiae liberavit. Solitarius est qui libere
exclamat : Paratum car meum, Deus οι. Solitarius
ille estqui dicit : Ego dormio, et cor meum vigilat".
Cellae januam occlude corpori, lingure januam lo-
quelte, et anima: claustra interiora malis spiritibus.
Serenitaset sol meridianus nauta: patientiam osten-
dunt; rerum vero necessariarum inepia tolerantiam
solitarii comprobant: nam ille impatientia 405
victus aquis innatat; ltie tt'cdio solitudinis allectus
hominum turbis se miscet. Non estquod vani stre-
pitus ludibria furmides, luctus enim temere aut ter-
reri nescit. Quorum meus vera orationi insuevit,
illleum Deo facie ad faciem tanquam in aurem re-
gis loquuntur. Qui ore duntaxat precantur, illi velut coram toto senatu ad ejus genua accidunt. Qui
in saeculo versantur, illi in medio tumultus prtesente toto pottulo regi supplicant. Quod si precandi
artem probe calles, non potes ignorare quod dictum est. In alta specula residens observa (si tamen hoc
nosti) et tunc videbis quo pacto et quando, et unde, et quam multi, ει cuiusmodi latrunculi seu fures
ad vineam tuam tastaudam irrepant. Mente fatigata surget ει precibus operam dabit, tum rursus resi-
drhit, et operi priori alacriter vacabit.
Statuerat quispiam qui harum rerum usum ειο
experientiam habebat, subtilius et accuratius su-
per his disserere; sed veritus est ne strenuos athle-
tas segniores redderet, ct alacriter currentes verbo-
rum strepitu deterreret. Qui de solitudinis quiete
subtilius et eruditius disputat, daemonum rabiem
in se concitat : nemo enim alius horum turpes et
absurdas machinationes tant luculenter potest itt lu-
ccm proferre. Solitudinis quietae sectator alta arca-
norum divinorum penetrat, ad qua: non aspirat
nisi prius tumultus fluctuum ει daemonum status ac
turbines ει viderit et audierit, et fortasse etiam luc-
rit‘i iis respersus. Confirmat me hoc auctoritate
sua Paulus, qui nisi in paradisum tanquam in so-
litariam quietem raptus fuisset, nunquam potuisset
. arcana verba audire. Auris in solitudine posita
ς accipiet a Deo inusitata. Quapropter et apud .lob
ι’ sapientissima haec quies dixit : Utrum non accipiet
aurt's mea inusitata ab eo "l Solitarius est, qui
ita omnes (sine oilio tamen) refugtt, ut alius ad om-
nes facile accurrit. Quod solitarius facit, ne dulce-
dinis divinae iacturam faciat. Abiturus omnia tua
’⁸ Psal. “1,8. ⁸³ Canta, 2. "Job tv, l2.—— Lat‘
(ο) Al. deest σοῦ. Fortasse rescribendum τά σου, tua.
mendacia, quando per obscuros sermones ab homi-
nibus, uta solitaria vita desistat, incitatur. Ubi
cellam deseruit, culpam in diabolum confert, igna-
rus quod ipse sibi diabolus sit factus. Vidi ego so-
litarios qui ardens suum erga Deum desiderium,
per solitariam quietem inexplebili modo explerent,
eum ignem ex igne, amorem ex amore, desiderium
ea desiderio procrearent et augerent. Solitarius cst
terrestris forma angeli, qui orationem suam ab
ignavia et negligentia per chartam desiderii et litte-
ras diligentiae liberavit. Solitarius est qui libere
exclamat : Paratum car meum, Deus οι. Solitarius
ille estqui dicit : Ego dormio, et cor meum vigilat".
Cellae januam occlude corpori, lingure januam lo-
quelte, et anima: claustra interiora malis spiritibus.
Serenitaset sol meridianus nauta: patientiam osten-
dunt; rerum vero necessariarum inepia tolerantiam
solitarii comprobant: nam ille impatientia 405
victus aquis innatat; ltie tt'cdio solitudinis allectus
hominum turbis se miscet. Non estquod vani stre-
pitus ludibria furmides, luctus enim temere aut ter-
reri nescit. Quorum meus vera orationi insuevit,
illleum Deo facie ad faciem tanquam in aurem re-
gis loquuntur. Qui ore duntaxat precantur, illi velut coram toto senatu ad ejus genua accidunt. Qui
in saeculo versantur, illi in medio tumultus prtesente toto pottulo regi supplicant. Quod si precandi
artem probe calles, non potes ignorare quod dictum est. In alta specula residens observa (si tamen hoc
nosti) et tunc videbis quo pacto et quando, et unde, et quam multi, ει cuiusmodi latrunculi seu fures
ad vineam tuam tastaudam irrepant. Mente fatigata surget ει precibus operam dabit, tum rursus resi-
drhit, et operi priori alacriter vacabit.
Statuerat quispiam qui harum rerum usum ειο
experientiam habebat, subtilius et accuratius su-
per his disserere; sed veritus est ne strenuos athle-
tas segniores redderet, ct alacriter currentes verbo-
rum strepitu deterreret. Qui de solitudinis quiete
subtilius et eruditius disputat, daemonum rabiem
in se concitat : nemo enim alius horum turpes et
absurdas machinationes tant luculenter potest itt lu-
ccm proferre. Solitudinis quietae sectator alta arca-
norum divinorum penetrat, ad qua: non aspirat
nisi prius tumultus fluctuum ει daemonum status ac
turbines ει viderit et audierit, et fortasse etiam luc-
rit‘i iis respersus. Confirmat me hoc auctoritate
sua Paulus, qui nisi in paradisum tanquam in so-
litariam quietem raptus fuisset, nunquam potuisset
. arcana verba audire. Auris in solitudine posita
ς accipiet a Deo inusitata. Quapropter et apud .lob
ι’ sapientissima haec quies dixit : Utrum non accipiet
aurt's mea inusitata ab eo "l Solitarius est, qui
ita omnes (sine oilio tamen) refugtt, ut alius ad om-
nes facile accurrit. Quod solitarius facit, ne dulce-
dinis divinae iacturam faciat. Abiturus omnia tua
’⁸ Psal. “1,8. ⁸³ Canta, 2. "Job tv, l2.—— Lat‘
(ο) Al. deest σοῦ. Fortasse rescribendum τά σου, tua.