PG 88, col. 1100
ἑαυτοῦ προσευχὴν ῥᾳθυμίας καὶ ὀλιγωρίας ὲλευθςο
ρώσας. Ἥσυχαστής ἐστιν 6 βοήσας ἐναργῶς · 'Etot-
μη ὴ καρδία μου, ό Θεός. Ἠσυχαστής ἐστιν ἐκεῖνος
6 εἰπών · Ἐγὼ καθεύδω, καὶ ή καρδιά μου drpv-
πνεῒ. Κλεῖε μὲν θύραν κέλλης σώματι · καί θύραν
γλώσσης φθέγμασι, καὶ ἔνδον πύλην πνεύμασι.
Γαλήνη μὲν, καὶ μεσημερία ήλίου ὑπομονὴν ναύτου
ήλεγξεν (7) · ἀπορία δὲ χρειῶν, καρτερίαν ήσυχαστοῦ
ἐφανέρωσεν ο 6 μιν ἀθυμῶν νήχεται ὕδασιν · 6 δὲ
ἀκηδιῶν φύρεται πλήθεσι (8). Μὴ φοὸοὖ κτύπων
ἀθύρματαο δειλίαν γὰρ πένθος οὐκ έπίσταται οὐδὲ
πτύρεται. Ὧν 6 νοῦς μεμάθηκεν άληθῶς εὔχεσθαι,
οὗτοι κυρίῳ ὲνωπίως ένωπίῳ λαλοῦσιν, ὡς τὸ
οὗς τοῦ βασιλέως. ’Ὧν τὸ στόμα εὔχεται, οὗτοι ἐπὶ
πάσης τῆς συγκλήτου αὐτῷ προσπίπτουσιν. Ὅσοι ὲν
κόσμῳ διατρίόουσιν, οὗτοι ἐν μέσῳ τοῦ θορύϐου
παντὸς τοῦ δήμου τὸν βασιλέα ἱκετεύουσιν. Εἰ τὴν
τέχνην ἐπισταμένως μεμάθηκας , οὐκ ἀγνοεῖς τὸ λε-
γόμενον. Καθεζόμενος ἐφ’ ὕψους τήρει, εί ἄρα καὶ
ἐπίστασαι, καὶ τότε ὕψει πῶς, καὶ πότε, καὶ πόθεν·
και⁷ πόσοι, καὶ ποῖοι κλέπται εἰσέλθεῖν, καὶ κλέψαι
τοὺς βότρυας ἔχονται. ’Δποκαμὼν 6 σκοπὸς, ἀναστὰς
προσεύχεται, καὶ πάλιν καθίσας τῆς προτέρας ὲργα-
σίας ἀνδρείως ἔχεται.
Ἦὸούλετό τις έν πείρα περὶ τούτων γεγονὼς λε·
πτῶς καὶ ήκριϐωμένως εἰπεῖν* ἀλλὰ πεφόϐηται,
μήπως καὶτοῖς ἐργάταις ρᾳθυμίαν ἐμποιήσῃ, καὶ
τοὺς προαιρουμένους τῷ κτύπῳ τῶν λόγων ἁποσο-’
ϐήσῃ. '0 περὶ ἡσυχίας λεπτῶς καὶ γνωπικῶς ἐξ·
ηγούμενος, διήγειρε καθ’ ἑαυτοῦ δαίμοναςο οὐδεὶς γὰρ
ἕτερος τὰς τούτων ἀσχημοσύνας θρωμόεὗσαι δύνα-
ται. '0 ήσυχῗαν καταλαϐὼν έγνω βυθὸν μυστηρίων,
ού κατελήλυθε δὲ ἐν τούτῳ εἰ μή πρώην τοὺς τῶν
κυμάτων θορύϐους καὶ πνευμάτων ἀνέμους, καὶ εἶδε
καὶ ἤκουσεν ο ἴσως καὶ ὲρῤαντίσθη. Κυροῐ τὸ εἰρη-
μένον Παῦλος· εἰμὴ γὰρ έν παραδείσῳ ὡς ἐν ἡσυχίᾳ
ἡρπάγη, οὐκ ἂν ἄρρητα ῥήματα ἀκοῦσαι ἠδύνατο.
Τῆς ἡσυχίας τὸ οὖς δέξεται παρὰ Θεοῦ ἐξαίσια. Διὸ
καὶ ἐν τῷ ’1ὼῦ αὕτη ἡ πάνσοφος ἔλεγε ο Πότερον
οὐ δέξεταί μου τὸ οὖς ἐξαίσια παρτ αὐτοῦ (9);
Ἡσυχαστής ἐστιν 6 οὕτως φεύγων ἀμίσως, ὡς ἕτερος
προστρέχων ῥᾳθύμως ἐκκοπὴν γλυκύτητος Θεοῦ λα-
δεῖν μὴ βουλόμενρς. Ἀπελθὼν σκόρπισόν σου (α)
συντόμως· τὸ γὰρ, Πώλησόν σου, χρόνου, τὰ
ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς (ιο), ἴνα δι’ εὐχῆς
πρὸς τὴν ήσυχίαν συνδράμωσι· ἆρον τὸν σταυρόν
Sept. lnterpr. habet iudccentia, quod non est ad rem
ρώσας. Ἥσυχαστής ἐστιν 6 βοήσας ἐναργῶς · 'Etot-
μη ὴ καρδία μου, ό Θεός. Ἠσυχαστής ἐστιν ἐκεῖνος
6 εἰπών · Ἐγὼ καθεύδω, καὶ ή καρδιά μου drpv-
πνεῒ. Κλεῖε μὲν θύραν κέλλης σώματι · καί θύραν
γλώσσης φθέγμασι, καὶ ἔνδον πύλην πνεύμασι.
Γαλήνη μὲν, καὶ μεσημερία ήλίου ὑπομονὴν ναύτου
ήλεγξεν (7) · ἀπορία δὲ χρειῶν, καρτερίαν ήσυχαστοῦ
ἐφανέρωσεν ο 6 μιν ἀθυμῶν νήχεται ὕδασιν · 6 δὲ
ἀκηδιῶν φύρεται πλήθεσι (8). Μὴ φοὸοὖ κτύπων
ἀθύρματαο δειλίαν γὰρ πένθος οὐκ έπίσταται οὐδὲ
πτύρεται. Ὧν 6 νοῦς μεμάθηκεν άληθῶς εὔχεσθαι,
οὗτοι κυρίῳ ὲνωπίως ένωπίῳ λαλοῦσιν, ὡς τὸ
οὗς τοῦ βασιλέως. ’Ὧν τὸ στόμα εὔχεται, οὗτοι ἐπὶ
πάσης τῆς συγκλήτου αὐτῷ προσπίπτουσιν. Ὅσοι ὲν
κόσμῳ διατρίόουσιν, οὗτοι ἐν μέσῳ τοῦ θορύϐου
παντὸς τοῦ δήμου τὸν βασιλέα ἱκετεύουσιν. Εἰ τὴν
τέχνην ἐπισταμένως μεμάθηκας , οὐκ ἀγνοεῖς τὸ λε-
γόμενον. Καθεζόμενος ἐφ’ ὕψους τήρει, εί ἄρα καὶ
ἐπίστασαι, καὶ τότε ὕψει πῶς, καὶ πότε, καὶ πόθεν·
και⁷ πόσοι, καὶ ποῖοι κλέπται εἰσέλθεῖν, καὶ κλέψαι
τοὺς βότρυας ἔχονται. ’Δποκαμὼν 6 σκοπὸς, ἀναστὰς
προσεύχεται, καὶ πάλιν καθίσας τῆς προτέρας ὲργα-
σίας ἀνδρείως ἔχεται.
Ἦὸούλετό τις έν πείρα περὶ τούτων γεγονὼς λε·
πτῶς καὶ ήκριϐωμένως εἰπεῖν* ἀλλὰ πεφόϐηται,
μήπως καὶτοῖς ἐργάταις ρᾳθυμίαν ἐμποιήσῃ, καὶ
τοὺς προαιρουμένους τῷ κτύπῳ τῶν λόγων ἁποσο-’
ϐήσῃ. '0 περὶ ἡσυχίας λεπτῶς καὶ γνωπικῶς ἐξ·
ηγούμενος, διήγειρε καθ’ ἑαυτοῦ δαίμοναςο οὐδεὶς γὰρ
ἕτερος τὰς τούτων ἀσχημοσύνας θρωμόεὗσαι δύνα-
ται. '0 ήσυχῗαν καταλαϐὼν έγνω βυθὸν μυστηρίων,
ού κατελήλυθε δὲ ἐν τούτῳ εἰ μή πρώην τοὺς τῶν
κυμάτων θορύϐους καὶ πνευμάτων ἀνέμους, καὶ εἶδε
καὶ ἤκουσεν ο ἴσως καὶ ὲρῤαντίσθη. Κυροῐ τὸ εἰρη-
μένον Παῦλος· εἰμὴ γὰρ έν παραδείσῳ ὡς ἐν ἡσυχίᾳ
ἡρπάγη, οὐκ ἂν ἄρρητα ῥήματα ἀκοῦσαι ἠδύνατο.
Τῆς ἡσυχίας τὸ οὖς δέξεται παρὰ Θεοῦ ἐξαίσια. Διὸ
καὶ ἐν τῷ ’1ὼῦ αὕτη ἡ πάνσοφος ἔλεγε ο Πότερον
οὐ δέξεταί μου τὸ οὖς ἐξαίσια παρτ αὐτοῦ (9);
Ἡσυχαστής ἐστιν 6 οὕτως φεύγων ἀμίσως, ὡς ἕτερος
προστρέχων ῥᾳθύμως ἐκκοπὴν γλυκύτητος Θεοῦ λα-
δεῖν μὴ βουλόμενρς. Ἀπελθὼν σκόρπισόν σου (α)
συντόμως· τὸ γὰρ, Πώλησόν σου, χρόνου, τὰ
ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς (ιο), ἴνα δι’ εὐχῆς
πρὸς τὴν ήσυχίαν συνδράμωσι· ἆρον τὸν σταυρόν
Sept. lnterpr. habet iudccentia, quod non est ad rem