PG 88, col. 1636
ἐν Χριστῷ νηπιότητα διὰ τοὺς ῥαπίζειν ἀεὶ καὶ τι.
τρώσκειν ἐπιχειροῦντας δαίμονας. Ἰδοὺ ἔχομεν καὶ
τὴν ζώνην ἐπὶ τῆς ὀσφύος ἡμῶν· ὃ ἐστιν ἡ νέ-
τδν ἁνάλαδον κατὰ τῶν ὤμων, ὃ ἐστι σταυρός. Ἰδοὺ καὶ τὸ κω-
IA'. Πολιτευσώμεθα οὖν πρὸς τὸ σχῆμα, ὡς εἶπον
οἱ Πάτρες, ἵνα μὴ ἀλλότριον σχῆμα, φορῶμεν. ἀλλο
ὥσπερ ἀφήκαμεν τὰ μεγάλα, οὕτως ἀφήκωμεν καὶ
τὰ μικρά’ ἀφήκαμεν τὸν κόσμον, ἀφήκωμεν καὶτὰς
προσπαθείας αὐτοῦ’ αἱ γὰρ προσπάθειαι, καθὼς
εἶπον, καὶ διὰ μικρῶν τινων καὶ μηδενὸς λόγω
ἀξίων πάλιν συνδεσμοῠσιν ἡμᾶς τῷ κόσμῳ, καὶού
νοοῦμεν. Ἐὰν ὀὖν θέλωμεν τελείως ἀπαλλαγῇαι
καὶ ἐλευθερωθῆναι, μάθωμεν κύπτειν τὰ θελήιω
ἡμῶν, καὶ οὕτως κατὰ μικρὸν σὺνιθεῷ προκότιι-
μεν, καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἁπροσπάθειαν. Οὐδὲνγὲρ
οὓτως ὠφελεί τοὺς ἀνθρώπους, ὡς τὺ κόπτεινῇ
ἴδιον θέλημα’ ὅντως προκόπτει τις ἐκ τούτου τοῦ
πράγματος σχεδὸν ὑπὲρ πᾶσαν ἀρετήν. Καὶ ὥσπρ
ἄνθρωπος ὁδεύων ἐν ὀδῷ, καὶ εὑρίσκων ἐν αὑτῇκο·
πενδάριον, καὶ ὑπάγων αὐτὸ, δι’ ἐκείνου τοῦ κοπενο
δαρίου προλαμϐάνων πολὺ μέρος ἐκ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης.
οὕτως ἐστὶν ὁδεύων ταύτην τὴν ὁδὸν τῆς κοπῆς τοῦ
θελήματος’ ἐκ τοῦ γὰρ κόπτειν τινὰ τὸ ἴδιον θέ-
λημα αὐτοῦ, κτᾶται τὴν ἀπροσπάθειαν,’καὶ ἐκ τῆς
ἀπροσπαθειας ἔρχεται σὺν Θεῷ εἰς τελείαν ἀπά-
θειαν· δύναται δὲ εἰς μικρὸν διάστημα κόψαι δέκα
θελήματα ⁸ καὶ πᾶσαν περιπατεῖ τις εις μικρὸν διὰ-
στημα, καὶ βλέπει τί ποτε, καὶ λέγει αὐτῷὁὶι-
γισμὸς, Πρόσχεςηέκεῖ, καὶ λέγει τῷ λογισμῷ, Ὄντως
οὐ προσέχω, καλ⁵ κόπτει τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ οὗ
προσέχει ⁸ πάλιν εὑρίσκει τινὰς καταλαλοῦντας. καὶ
λέγει αύτῷ ὁ λογισμός ο Ειπέ καὶ σὺ τόδε τὸ ῥῆμα·
καὶ κόπτει τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ού λέγει. Πάλιν
λέγει αὑτῷ ὁ λογισμός ⁸ ’Ύπαγε, ἐρώτησον τὸν μά-
γειρον τί ἕψει, καὶ οὐχ ὑπάγει, καὶ κόπτει 1H!-
λημα αὐτοῦ. Βλέπει τί ποτε, καὶ λέγει αὐτῷό λι-
γισμός· Ἐρώτησον τίς ἤνεγκεν αὐτό· καὶ κόπτειτὺθὲ·
λημα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐρωτᾷ· καὶ οὕτως κόπτων εἰς
συνήθειαν ἔρχεται τοῦ κόπτειν, καὶ ἐκ τῶν μικρῶν
ἄρχεται καὶ τὰ μεγάλα μετὰ ἀναπαύσεως κόπτειν, καὶ
οὕτως λοιπὸν ἄρχεται μήτε ἔχειν ὅλως θέλημα· ἀλλ’ξῖ
τι δ’ ἂν γένηται ἀναπαύει αὐτὸν, ὡς ὅτι αὑτοῦ ἐστι.
Ka‘t αὐτοῦ μὴ θέλοντος ποιῆσαι τὸ θέλημα αύτοῦ,εὑ-
ρίσκεται πάντοτε ποιῶν αὐτό. Ὃ γὰρ ἴδιον οὐκ ἔχει.
,ἕκαστον γινόμενον ἴδιον αὑτοῦ ἐστι. Καὶ οὕτως εὑρί-
σκεται, ὡς εἴπομεν, μὴ ἔχων προσπάθειαν, καὶ ὲκ τῆξ
ἀπροσπαθείας, ὡς εἷπον,ἐρχεται εἰς τῆν’ἀπάθειαν.
ΙΕ’. Βλέπετε κατὰ μικρὸν, εἰς ποίαν φέρει fil”
κοπὴν τὺ κόπτειν τὸ ἴδιον θέλημα · οἷος ἦν δ μακὰέ
Ριοςῗ ἐκεῖνος Δωσίθεος. ξΑπδ ποίου βίου’ καὶ
ιτοίας τρυφῆς, ἀπὸ ποίας, βλακείας ἅνθρωπος. μηίξέ
ἀκούσας ποτὲ λόγον Θεοῦ, καὶ ὅμως ἠκούσατε εις
ποῖα μέτρα ἤνεγκεν αὐτὸν δι’ ὀλίγου χρόνου τὸ κρα·
filia-'- αξτδν τὴν ὕπακοὴν,·καὶ κόψαι τὸ ἴδιον θέλιιμα·
πῶς δὲ ’καὶ ἐδόξασεν αὑτὸν ό Θεὸς, καὶ οὐκ ἀφῆκεν
τρώσκειν ἐπιχειροῦντας δαίμονας. Ἰδοὺ ἔχομεν καὶ
τὴν ζώνην ἐπὶ τῆς ὀσφύος ἡμῶν· ὃ ἐστιν ἡ νέ-
τδν ἁνάλαδον κατὰ τῶν ὤμων, ὃ ἐστι σταυρός. Ἰδοὺ καὶ τὸ κω-
IA'. Πολιτευσώμεθα οὖν πρὸς τὸ σχῆμα, ὡς εἶπον
οἱ Πάτρες, ἵνα μὴ ἀλλότριον σχῆμα, φορῶμεν. ἀλλο
ὥσπερ ἀφήκαμεν τὰ μεγάλα, οὕτως ἀφήκωμεν καὶ
τὰ μικρά’ ἀφήκαμεν τὸν κόσμον, ἀφήκωμεν καὶτὰς
προσπαθείας αὐτοῦ’ αἱ γὰρ προσπάθειαι, καθὼς
εἶπον, καὶ διὰ μικρῶν τινων καὶ μηδενὸς λόγω
ἀξίων πάλιν συνδεσμοῠσιν ἡμᾶς τῷ κόσμῳ, καὶού
νοοῦμεν. Ἐὰν ὀὖν θέλωμεν τελείως ἀπαλλαγῇαι
καὶ ἐλευθερωθῆναι, μάθωμεν κύπτειν τὰ θελήιω
ἡμῶν, καὶ οὕτως κατὰ μικρὸν σὺνιθεῷ προκότιι-
μεν, καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἁπροσπάθειαν. Οὐδὲνγὲρ
οὓτως ὠφελεί τοὺς ἀνθρώπους, ὡς τὺ κόπτεινῇ
ἴδιον θέλημα’ ὅντως προκόπτει τις ἐκ τούτου τοῦ
πράγματος σχεδὸν ὑπὲρ πᾶσαν ἀρετήν. Καὶ ὥσπρ
ἄνθρωπος ὁδεύων ἐν ὀδῷ, καὶ εὑρίσκων ἐν αὑτῇκο·
πενδάριον, καὶ ὑπάγων αὐτὸ, δι’ ἐκείνου τοῦ κοπενο
δαρίου προλαμϐάνων πολὺ μέρος ἐκ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης.
οὕτως ἐστὶν ὁδεύων ταύτην τὴν ὁδὸν τῆς κοπῆς τοῦ
θελήματος’ ἐκ τοῦ γὰρ κόπτειν τινὰ τὸ ἴδιον θέ-
λημα αὐτοῦ, κτᾶται τὴν ἀπροσπάθειαν,’καὶ ἐκ τῆς
ἀπροσπαθειας ἔρχεται σὺν Θεῷ εἰς τελείαν ἀπά-
θειαν· δύναται δὲ εἰς μικρὸν διάστημα κόψαι δέκα
θελήματα ⁸ καὶ πᾶσαν περιπατεῖ τις εις μικρὸν διὰ-
στημα, καὶ βλέπει τί ποτε, καὶ λέγει αὐτῷὁὶι-
γισμὸς, Πρόσχεςηέκεῖ, καὶ λέγει τῷ λογισμῷ, Ὄντως
οὐ προσέχω, καλ⁵ κόπτει τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ οὗ
προσέχει ⁸ πάλιν εὑρίσκει τινὰς καταλαλοῦντας. καὶ
λέγει αύτῷ ὁ λογισμός ο Ειπέ καὶ σὺ τόδε τὸ ῥῆμα·
καὶ κόπτει τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ού λέγει. Πάλιν
λέγει αὑτῷ ὁ λογισμός ⁸ ’Ύπαγε, ἐρώτησον τὸν μά-
γειρον τί ἕψει, καὶ οὐχ ὑπάγει, καὶ κόπτει 1H!-
λημα αὐτοῦ. Βλέπει τί ποτε, καὶ λέγει αὐτῷό λι-
γισμός· Ἐρώτησον τίς ἤνεγκεν αὐτό· καὶ κόπτειτὺθὲ·
λημα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐρωτᾷ· καὶ οὕτως κόπτων εἰς
συνήθειαν ἔρχεται τοῦ κόπτειν, καὶ ἐκ τῶν μικρῶν
ἄρχεται καὶ τὰ μεγάλα μετὰ ἀναπαύσεως κόπτειν, καὶ
οὕτως λοιπὸν ἄρχεται μήτε ἔχειν ὅλως θέλημα· ἀλλ’ξῖ
τι δ’ ἂν γένηται ἀναπαύει αὐτὸν, ὡς ὅτι αὑτοῦ ἐστι.
Ka‘t αὐτοῦ μὴ θέλοντος ποιῆσαι τὸ θέλημα αύτοῦ,εὑ-
ρίσκεται πάντοτε ποιῶν αὐτό. Ὃ γὰρ ἴδιον οὐκ ἔχει.
,ἕκαστον γινόμενον ἴδιον αὑτοῦ ἐστι. Καὶ οὕτως εὑρί-
σκεται, ὡς εἴπομεν, μὴ ἔχων προσπάθειαν, καὶ ὲκ τῆξ
ἀπροσπαθείας, ὡς εἷπον,ἐρχεται εἰς τῆν’ἀπάθειαν.
ΙΕ’. Βλέπετε κατὰ μικρὸν, εἰς ποίαν φέρει fil”
κοπὴν τὺ κόπτειν τὸ ἴδιον θέλημα · οἷος ἦν δ μακὰέ
Ριοςῗ ἐκεῖνος Δωσίθεος. ξΑπδ ποίου βίου’ καὶ
ιτοίας τρυφῆς, ἀπὸ ποίας, βλακείας ἅνθρωπος. μηίξέ
ἀκούσας ποτὲ λόγον Θεοῦ, καὶ ὅμως ἠκούσατε εις
ποῖα μέτρα ἤνεγκεν αὐτὸν δι’ ὀλίγου χρόνου τὸ κρα·
filia-'- αξτδν τὴν ὕπακοὴν,·καὶ κόψαι τὸ ἴδιον θέλιιμα·
πῶς δὲ ’καὶ ἐδόξασεν αὑτὸν ό Θεὸς, καὶ οὐκ ἀφῆκεν