PG 88, col. 56
εἶναι τὸ σχῆ μα τοῦ οὐρανοῦ ὑπολαμβάνουσιν, ἐκ τῶν
ἡλιακῶν καὶ σεληνιακῶν ἐκλείψεων πλανώμενοι. Πᾶν-
σαν τοίνυν τῆς βίϐλου τὴν ὑπόθεσιν εἰς πέντε μέρη
ἁρμοδίως διειλόμην. Πρῶτον πάντων πρὸς τοὺς εἰρη-
μένους καὶ πλανωμένους ό πρῶτος λόγος ἐγένετο. ὡς
οὑ δυνατὸν τὸν Χριστιανίιξειν ἐθέλοντα ἀπάγεσθαι τῇ
πιθανῇ πλάνη τῶν ἔξωθεν, ἕτερα τῆς θείας Γραφῆς
ὑποτιθεμένης. Καὶ γάρ ὲάντις θελήσειεν βασανίσαι τὰς»
Ἑλληνικὰς ὑποθέσεις, πλάσματα πάντως εὑρήσει καὶ
μυθώδη σοφίσματα καὶ ἀδύνατα παντελῶς. Εἶτα λου-ι
πδν πρὸς τὸν αἰτησάμενον Χριστιανὸν ὀφείλοντα λέκ-
γεινο Τούτων ἀναιρουμένων, ποίας χρὴ ἀντεισάγειν.
ὑποθέσεις ἀληθεῖς ; ό δεύτερος λόγος ἐγένετο, tamen}!
μενος τὰς Χριστιανικάς ὑποθέσεις ἐκ τῆς θείας Γρας
φῆς προερχόμενος, καὶ δηλῶν παντὸς τοῦ κόσμου, ea
σχῆμα, κα)⁸ δτι τινὲς τῶν ἔξωθεν παλαιῶν τοιαύτης
δόξης ἐγένοντο. Εἶτα πάλιν ὡσανεὶ τινὸς ἀποροῦντας
καὶ λέγοντος’ Πόθεν δῆλον εί ἀληθεύει Μωσῆς καὶ,
oi προφῆται τοιαῦτα λέγοντες ; ό τρίτος λόγος τὸ ἀξιό-
πιστον ἀποδείκνυσι Μωσέως καὶ τῶν προφητώνξ καὶ
ὅτι οὐκ ἀφ’ ἑαυτῶν ἐλάλησαν, ἀλλ’ ὲκ θείας ammte...
ψεως ἑμπνευσθέντες, καὶ δοκιμασθέντες έργῳ καὶ.
πράγματι, προθεωρήσαντες αὑτά οῦτως ἐξεῖπον καὶ
οἱ ἑν τῇ Παλαιᾷ καὶ oi ὲν τῇ Νέᾳ, καὶ τί τὸ χρήσιμον
τῶν σχημάτων τοῦ κόσμου, καὶ πόθεν ἀφορμὴν καὶ
ἀρχὴν ἔσχε τῆς σφαίρας η ὑπόνοια. Εἶτα πάλιν περὶ,
τῶνθποθούντων ὕψει παραλαϐεῖν τά σχήματα, ὁ τέτ
ταρτος λόγος ἐγένετο, σύντομος ἀνακεφαλαίωσις καὶ
διαγραφὴ τῶν προειρημένων ὑπάρχων, καὶ τῆς σφαί-
ρας καὶ¹ τῶν ἀντιπόδων ὴ ἀνα-τροπή. Ἔτι πάλιν πρὸς
τὸν αἰτησάμενον τὰς Χριστιανικάς ὑποθέσεις ό πέμ-
πτος λόγος ἐγένετο· δηλῶν ὡς οὐχ ἑαυτοῖς πλασάμε-
νοι, οὕτε νέους μύθους ὲφευρηκότες , εἰρήκαμεν ἢ
διεγράψαμεν (l) ο ’ἀλλ’ ἐξ ἀποκαλύψεως καὶ aposta-
ξεως Θεοῦ τοῦ τὸν κόσμον δημιουργήσαντος ν θέωμεν
σαντες τὸ ἐκμαγεῖον τοῦ παντὸς κόσμου · τὴν σκηνὴν
λέγω τὴν ὑπὸ Μωσέως κατασκευασθεῖσαν, ἦν καὶ, ὴ
Νέα συμφώνως ἑκτύπωμα παντὸς τοῦη κόσμου αὑ-
τὴν ἔφησεν εἶναι’ ἣν καὶ διελὼν ό, Μωίὶσῆς διὰ τοῦ
Ῑ) καταπετάσματος, τὴν μίαν είς δύο πεποίηκε , καθ-
άπερ καὶ ὁ Θεὸς ἐξ ἀρχῆς τὸν χῶρον τὸν ἕνα τὸν ἀπὸ
τῆς γῆς ἕως τοῦ πρώτου οὐρανοῦ διά τοῦ στερεώμα-
τος διεῖλεν είς δύο χώρους ο ὡς ἐν τῇ σκηνῇ τῇ ἐξιιιυ⁸
τέρᾳ καὶ eam”, ἐνταῦθα κατώτερος καὶ⁵ άνώτερος.
Καὶ κατώτερος μέν ἐστιν ό κόσμος οὗτος· ό ἀνώτε-
ρος δὲ ό μέλλων κόσμος ° ἔνθα καὶ ό Δεσπᾶτης Χριο
στὸς κατά σάρκα ὲκ νεκρῶν ἀναστάς, πρῶτος πάν ο
των ἀνελήλυθε, καὶ oi δίκαιοι μετά ταῦτα πάλιν ἁν-
ελεύσονται. Καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ ’Δδάμ μέχρι Μωσέως,
καὶ ἀπὸ Μωσέως ἓως Ἰωάννου, καὶ ἀπὸ Ίωάννοιρ
πάντες oi ἀπόστολοι καί⁹ εὐαγγελισταὶ , συμφώνως
πάντες, καὶ διὰ λόγων καὶ διὰ τύπων ἐξεῖπον περὶ,
τῶν δύο τούτων καταστάσεων, καὶ ὅτι οὐδεὶς αὐτῶν
ἡλιακῶν καὶ σεληνιακῶν ἐκλείψεων πλανώμενοι. Πᾶν-
σαν τοίνυν τῆς βίϐλου τὴν ὑπόθεσιν εἰς πέντε μέρη
ἁρμοδίως διειλόμην. Πρῶτον πάντων πρὸς τοὺς εἰρη-
μένους καὶ πλανωμένους ό πρῶτος λόγος ἐγένετο. ὡς
οὑ δυνατὸν τὸν Χριστιανίιξειν ἐθέλοντα ἀπάγεσθαι τῇ
πιθανῇ πλάνη τῶν ἔξωθεν, ἕτερα τῆς θείας Γραφῆς
ὑποτιθεμένης. Καὶ γάρ ὲάντις θελήσειεν βασανίσαι τὰς»
Ἑλληνικὰς ὑποθέσεις, πλάσματα πάντως εὑρήσει καὶ
μυθώδη σοφίσματα καὶ ἀδύνατα παντελῶς. Εἶτα λου-ι
πδν πρὸς τὸν αἰτησάμενον Χριστιανὸν ὀφείλοντα λέκ-
γεινο Τούτων ἀναιρουμένων, ποίας χρὴ ἀντεισάγειν.
ὑποθέσεις ἀληθεῖς ; ό δεύτερος λόγος ἐγένετο, tamen}!
μενος τὰς Χριστιανικάς ὑποθέσεις ἐκ τῆς θείας Γρας
φῆς προερχόμενος, καὶ δηλῶν παντὸς τοῦ κόσμου, ea
σχῆμα, κα)⁸ δτι τινὲς τῶν ἔξωθεν παλαιῶν τοιαύτης
δόξης ἐγένοντο. Εἶτα πάλιν ὡσανεὶ τινὸς ἀποροῦντας
καὶ λέγοντος’ Πόθεν δῆλον εί ἀληθεύει Μωσῆς καὶ,
oi προφῆται τοιαῦτα λέγοντες ; ό τρίτος λόγος τὸ ἀξιό-
πιστον ἀποδείκνυσι Μωσέως καὶ τῶν προφητώνξ καὶ
ὅτι οὐκ ἀφ’ ἑαυτῶν ἐλάλησαν, ἀλλ’ ὲκ θείας ammte...
ψεως ἑμπνευσθέντες, καὶ δοκιμασθέντες έργῳ καὶ.
πράγματι, προθεωρήσαντες αὑτά οῦτως ἐξεῖπον καὶ
οἱ ἑν τῇ Παλαιᾷ καὶ oi ὲν τῇ Νέᾳ, καὶ τί τὸ χρήσιμον
τῶν σχημάτων τοῦ κόσμου, καὶ πόθεν ἀφορμὴν καὶ
ἀρχὴν ἔσχε τῆς σφαίρας η ὑπόνοια. Εἶτα πάλιν περὶ,
τῶνθποθούντων ὕψει παραλαϐεῖν τά σχήματα, ὁ τέτ
ταρτος λόγος ἐγένετο, σύντομος ἀνακεφαλαίωσις καὶ
διαγραφὴ τῶν προειρημένων ὑπάρχων, καὶ τῆς σφαί-
ρας καὶ¹ τῶν ἀντιπόδων ὴ ἀνα-τροπή. Ἔτι πάλιν πρὸς
τὸν αἰτησάμενον τὰς Χριστιανικάς ὑποθέσεις ό πέμ-
πτος λόγος ἐγένετο· δηλῶν ὡς οὐχ ἑαυτοῖς πλασάμε-
νοι, οὕτε νέους μύθους ὲφευρηκότες , εἰρήκαμεν ἢ
διεγράψαμεν (l) ο ’ἀλλ’ ἐξ ἀποκαλύψεως καὶ aposta-
ξεως Θεοῦ τοῦ τὸν κόσμον δημιουργήσαντος ν θέωμεν
σαντες τὸ ἐκμαγεῖον τοῦ παντὸς κόσμου · τὴν σκηνὴν
λέγω τὴν ὑπὸ Μωσέως κατασκευασθεῖσαν, ἦν καὶ, ὴ
Νέα συμφώνως ἑκτύπωμα παντὸς τοῦη κόσμου αὑ-
τὴν ἔφησεν εἶναι’ ἣν καὶ διελὼν ό, Μωίὶσῆς διὰ τοῦ
Ῑ) καταπετάσματος, τὴν μίαν είς δύο πεποίηκε , καθ-
άπερ καὶ ὁ Θεὸς ἐξ ἀρχῆς τὸν χῶρον τὸν ἕνα τὸν ἀπὸ
τῆς γῆς ἕως τοῦ πρώτου οὐρανοῦ διά τοῦ στερεώμα-
τος διεῖλεν είς δύο χώρους ο ὡς ἐν τῇ σκηνῇ τῇ ἐξιιιυ⁸
τέρᾳ καὶ eam”, ἐνταῦθα κατώτερος καὶ⁵ άνώτερος.
Καὶ κατώτερος μέν ἐστιν ό κόσμος οὗτος· ό ἀνώτε-
ρος δὲ ό μέλλων κόσμος ° ἔνθα καὶ ό Δεσπᾶτης Χριο
στὸς κατά σάρκα ὲκ νεκρῶν ἀναστάς, πρῶτος πάν ο
των ἀνελήλυθε, καὶ oi δίκαιοι μετά ταῦτα πάλιν ἁν-
ελεύσονται. Καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ ’Δδάμ μέχρι Μωσέως,
καὶ ἀπὸ Μωσέως ἓως Ἰωάννου, καὶ ἀπὸ Ίωάννοιρ
πάντες oi ἀπόστολοι καί⁹ εὐαγγελισταὶ , συμφώνως
πάντες, καὶ διὰ λόγων καὶ διὰ τύπων ἐξεῖπον περὶ,
τῶν δύο τούτων καταστάσεων, καὶ ὅτι οὐδεὶς αὐτῶν