PG 88, col. 969
καταστάσει διατρίϐοντας.
vestigium in nobis quod teramus religiosa: et seriae \ilae deprehendemus, nec quod professioni nostra:
satisfaciamus, sed potius adhuc in statu vllae saecularis et profante versemur.
Μοναχὺς κυρίως ἐστὶν ἀμετεώριστον ὄμμα cliu-
χῆς (12), καὶ ἀκίνητος σώματος αἴσθησις. Μοναχός
ἐστιν ὁ τοὺς πολεμίους, δίκην θηρῶν, προσκαλού-
μενος, καὶ ἐρεθίζων ὲν τῷ φεύγειν ἀπ’ αὐτοῦ. Μο-
ναχός ἐστιν ἀδιάστατος ἔκστασις, καὶ λύπη ζωῆς.
Μοναχὸς ἐστιν ὁ ποιωθεὶς ταῖς ἀρεταῖς, ὡς ἄλλος
ταῖς ἡδοναῖς. Μοναχός ἐστιν ἄληκτον φῶς ἐν ὀφθαλ-
μῴ καρδίας. Μοναχός ἐστιν ἄϐυσσος ταπεινώσεως,
ὲν αὐτῇ πᾶν πνεῦμα κρημνίσας καὶ ἀποπνίξας. Λή-
θην πταισμάτων τύφος ἐργάζεται (15)· ἐκείνων γὰρ
μνήμη ταπεινοφροσύνης πρόξενος. ’Υπερηφανία
ἐστὶν ἐσχάτη πενία ψυχῆς (Η) ⁸ πλοῦτον ἐν σκοτείᾳ
οἰομένη οὐ μόνον προϐαίνειν οὐκ ὲᾷὴ μιαρὰ, ἀλλὰ
καὶ τοῦ ὕψους ἀπορρίπτει. ’Υπερηφανία ἐστὶ ῥοιὰ
ἔσωθεν σεσηπυῖα, ἔξωθεν δὲ τῇ ὥρᾳ ἆποστίλϐουσα.
Μοναχὸς ὑπερήφανος οὐ δεηθήσεται δαίμονος · αὐτὸς
γὰρ λοιπὸν ἐαυτῷ δαίμων καὶ πολέμιος γέγονεν ·
ἀλλότριον μὲν τοῦ φωτὸς τὸ σκότος · ἀλλότριος δὲ
καὶ ὑπερήφανος παντοίας ἀρετῆς. Ἐν ὑπερηφάνων
καρδίαις γεννηθήσονται βλασφημίας ῥήματα (15) ο ὲν
ταπεινῶν δὲ ψυχαῖς, οὐράνια θεωρή ματα. Βδελύττεται
ἥλιον κλέπτης (16), ὑπερήφανος δὲ πραεῖς ἐξουδενὼ-
σει. Ἐλαθον, πῶς οὐκ οἶδα, ἑαυτοὺς ὑπερηφάνων
πλεῖστοι ⁸ καὶ⁴ δόξαντες ἀπαθεῖς εἴναι, τὴν οἰκείαν
πενίαν ὲν ἐξόδῳ ἑωράκασιν. '0 ταύτῃ ἁλοὺς Κυρίου
δεηθήσεται ο ματαία γὰρ παρ’ ἐκείνῳ σωτηρία ἀν-
Θρώπων. Κατείληφά που τὴν ἀκέφαλον πλανῆτιν
πέλουσαν ἐν τῇ ἐμῇ καρδίᾳ, καὶ ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς
οἰκείας μητρὸς ὀχουμένην ο ἃς παγιδεύσας δεσμῷ
ὐπακοῆς (17), καὶ μάστιγι εὐτελείας μαστιγώσας,
τὴν ὲν ἐμοὶ αὐτῶν εἴσοδον ἐξήταζον λέγειν ο διὸ καὶ
μαστιζόμεναι ἔλεγον· Ἦμεῖς ἀρχὴν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ
γέννησιν · ἄρχουσαι γὰρ καὶ γεννήτριαι πάντων τῶν
παθῶν ειιαθεστήκαμεν.⁹ πολεμεῖ δὲ ἡμᾶς οὐ μετρίως
συντριμμὸς καρδίας ὲν ὑποταγῇ τικτόμενο; ⁸ ἀρ-
χεσθαι γὰρ ὐπ’ οὐδενὸς σεσυνηθίκαμεν. Διὸ καὶ ὲν
οὐρανοῖς ἄρχουσαι γεγονυῖαι,ὲκεῖθεν ἀπεστατήσαμενο
διὸ καὶ πάντων συλλήϐδην εἰπεῖν, τῶν ἀντιπρατ-
τόντων τῇ ταπεινοφροσύνῃ , ἡμεῖς γεννήτριαι ο
πάντα γὰρ τὰ ἐκείνῃ συνεργοῦντα, ἡμῖν ἀντίκειν-
ται. Πλὴν ὲν οὐρανῷ ζίσχύσαμεν, καὶ⁹ ποῦ ἀπὺ προσ·-
’ ὡπου ἡμῶν φεύξῃ; Ἡμεῖς πολλάκις ἐπ’ ἀτιμίαις,
καὶ ὑπακοῇ, καὶ ἀοργησίᾳ, καὶ⁴ ἀμνησικακίᾳ, καὶ δια-
κονίᾳ ἐπακολουθεῖν πεφύκαμεν · ἡμῶν ἔκγονα πτώ-
ματα πνευματικῶν· ὀργὴ, καταλαλιὰ, πικρία, θυ-
μὸς, κραυγὴ, βλασφημία, ὑπόκρισις, μῖσος, φθόνος,
ἀντιλογία, ίδιορυθμία, ἁπείθεια.”Εν ἐστι καὶ μόνον ἐν
ᾧ ἐπιχειρεῖν οὐκ ἔχομεν δύναμιν· καὶ τοῦτο σοι μα·
στιζόμεναι λέγομενο Ἐὰν ἑαυτὸν ἐνώπιον Κυρίου είλι-
κρινὼς καταμέμψη, ἡμᾶς ὡς ἀράχνην λελογίσῃ (18).
Ἵππος μὲν γὰρ, ὡς ὁρᾷς, ὑπερηφανίας κενοδοξία, ἐφ’
ἢν ἐπιϐέϐηκα ⁸ ἡ δὲ ὁσία ταπείνωσις. καὶ αὐτομεμ-
Ριινιτιιοι.. Gn. LXXXVIII.
vestigium in nobis quod teramus religiosa: et seriae \ilae deprehendemus, nec quod professioni nostra:
satisfaciamus, sed potius adhuc in statu vllae saecularis et profante versemur.
Μοναχὺς κυρίως ἐστὶν ἀμετεώριστον ὄμμα cliu-
χῆς (12), καὶ ἀκίνητος σώματος αἴσθησις. Μοναχός
ἐστιν ὁ τοὺς πολεμίους, δίκην θηρῶν, προσκαλού-
μενος, καὶ ἐρεθίζων ὲν τῷ φεύγειν ἀπ’ αὐτοῦ. Μο-
ναχός ἐστιν ἀδιάστατος ἔκστασις, καὶ λύπη ζωῆς.
Μοναχὸς ἐστιν ὁ ποιωθεὶς ταῖς ἀρεταῖς, ὡς ἄλλος
ταῖς ἡδοναῖς. Μοναχός ἐστιν ἄληκτον φῶς ἐν ὀφθαλ-
μῴ καρδίας. Μοναχός ἐστιν ἄϐυσσος ταπεινώσεως,
ὲν αὐτῇ πᾶν πνεῦμα κρημνίσας καὶ ἀποπνίξας. Λή-
θην πταισμάτων τύφος ἐργάζεται (15)· ἐκείνων γὰρ
μνήμη ταπεινοφροσύνης πρόξενος. ’Υπερηφανία
ἐστὶν ἐσχάτη πενία ψυχῆς (Η) ⁸ πλοῦτον ἐν σκοτείᾳ
οἰομένη οὐ μόνον προϐαίνειν οὐκ ὲᾷὴ μιαρὰ, ἀλλὰ
καὶ τοῦ ὕψους ἀπορρίπτει. ’Υπερηφανία ἐστὶ ῥοιὰ
ἔσωθεν σεσηπυῖα, ἔξωθεν δὲ τῇ ὥρᾳ ἆποστίλϐουσα.
Μοναχὸς ὑπερήφανος οὐ δεηθήσεται δαίμονος · αὐτὸς
γὰρ λοιπὸν ἐαυτῷ δαίμων καὶ πολέμιος γέγονεν ·
ἀλλότριον μὲν τοῦ φωτὸς τὸ σκότος · ἀλλότριος δὲ
καὶ ὑπερήφανος παντοίας ἀρετῆς. Ἐν ὑπερηφάνων
καρδίαις γεννηθήσονται βλασφημίας ῥήματα (15) ο ὲν
ταπεινῶν δὲ ψυχαῖς, οὐράνια θεωρή ματα. Βδελύττεται
ἥλιον κλέπτης (16), ὑπερήφανος δὲ πραεῖς ἐξουδενὼ-
σει. Ἐλαθον, πῶς οὐκ οἶδα, ἑαυτοὺς ὑπερηφάνων
πλεῖστοι ⁸ καὶ⁴ δόξαντες ἀπαθεῖς εἴναι, τὴν οἰκείαν
πενίαν ὲν ἐξόδῳ ἑωράκασιν. '0 ταύτῃ ἁλοὺς Κυρίου
δεηθήσεται ο ματαία γὰρ παρ’ ἐκείνῳ σωτηρία ἀν-
Θρώπων. Κατείληφά που τὴν ἀκέφαλον πλανῆτιν
πέλουσαν ἐν τῇ ἐμῇ καρδίᾳ, καὶ ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς
οἰκείας μητρὸς ὀχουμένην ο ἃς παγιδεύσας δεσμῷ
ὐπακοῆς (17), καὶ μάστιγι εὐτελείας μαστιγώσας,
τὴν ὲν ἐμοὶ αὐτῶν εἴσοδον ἐξήταζον λέγειν ο διὸ καὶ
μαστιζόμεναι ἔλεγον· Ἦμεῖς ἀρχὴν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ
γέννησιν · ἄρχουσαι γὰρ καὶ γεννήτριαι πάντων τῶν
παθῶν ειιαθεστήκαμεν.⁹ πολεμεῖ δὲ ἡμᾶς οὐ μετρίως
συντριμμὸς καρδίας ὲν ὑποταγῇ τικτόμενο; ⁸ ἀρ-
χεσθαι γὰρ ὐπ’ οὐδενὸς σεσυνηθίκαμεν. Διὸ καὶ ὲν
οὐρανοῖς ἄρχουσαι γεγονυῖαι,ὲκεῖθεν ἀπεστατήσαμενο
διὸ καὶ πάντων συλλήϐδην εἰπεῖν, τῶν ἀντιπρατ-
τόντων τῇ ταπεινοφροσύνῃ , ἡμεῖς γεννήτριαι ο
πάντα γὰρ τὰ ἐκείνῃ συνεργοῦντα, ἡμῖν ἀντίκειν-
ται. Πλὴν ὲν οὐρανῷ ζίσχύσαμεν, καὶ⁹ ποῦ ἀπὺ προσ·-
’ ὡπου ἡμῶν φεύξῃ; Ἡμεῖς πολλάκις ἐπ’ ἀτιμίαις,
καὶ ὑπακοῇ, καὶ ἀοργησίᾳ, καὶ⁴ ἀμνησικακίᾳ, καὶ δια-
κονίᾳ ἐπακολουθεῖν πεφύκαμεν · ἡμῶν ἔκγονα πτώ-
ματα πνευματικῶν· ὀργὴ, καταλαλιὰ, πικρία, θυ-
μὸς, κραυγὴ, βλασφημία, ὑπόκρισις, μῖσος, φθόνος,
ἀντιλογία, ίδιορυθμία, ἁπείθεια.”Εν ἐστι καὶ μόνον ἐν
ᾧ ἐπιχειρεῖν οὐκ ἔχομεν δύναμιν· καὶ τοῦτο σοι μα·
στιζόμεναι λέγομενο Ἐὰν ἑαυτὸν ἐνώπιον Κυρίου είλι-
κρινὼς καταμέμψη, ἡμᾶς ὡς ἀράχνην λελογίσῃ (18).
Ἵππος μὲν γὰρ, ὡς ὁρᾷς, ὑπερηφανίας κενοδοξία, ἐφ’
ἢν ἐπιϐέϐηκα ⁸ ἡ δὲ ὁσία ταπείνωσις. καὶ αὐτομεμ-
Ριινιτιιοι.. Gn. LXXXVIII.