PG 89, col. 1106
Dei, qui salvos facit, ac misericordia gratis prose-
quitur confugientes ad ipsum. Plane gratis. Nam
quid mihi Manassen obtulisse Deo dicere possis,
quod nlla ex parte conferendum sit cum damnatione
ac interitu tot millium animarum, qua: in gehenua
Quod si velis, adhuc etiam historica alia. quat
nos ad pmttitentiam ac conversionem ad Deum
excitent, tibi all‘cram. Scribitenim Clemens Alexan-
drinus (24) historicus de Joanne Theologo, cum
xu". οὕτως αὑτὸν ἐπὶ τὰν, πρότερα ἐπανήγαγε. Qua:
autem gesta sunt cum illo juvene, qui prius discipu-
lus fuit Joannis filii Ζεὺσάηῆ .· postmodum vero, longo
tempore ducem egit latronum; iterumque a sanctis
beati viri manibus ceu venatu interceptus , in supc-
riorem virtutem, ε lustro, ε spelunca latronmn pene-
travit , ipse non ignoras : nosti enim non minus
quam ego. Nec te raro admirantem audivi, multa:
illam benignitatis inclinationem, utque prior ipse
cruentam tlcmteram sit deosculatus, litarem in ado-
lescentis amplexu, eaque via ad antissam virtutem
reduxerit. Eu tibi compendio. quam sic multis
Anastasius post Eusebium enarrat historiam : ac
forte pluribus quam par esset , ut adjecta aliqua ,
minus forte senem Joannem decentia : citatus
nimirum illencttrsus, ac equitatio, ejus apud quos-
dam , ingenii ad judicium severioris; qualis est
nosterACanus , elevent fidem. Ilistoria' p'tenitentis
monachi, cujus Dominus precibus imbrem conces-
serit, quam Chrysostomusilli adolescentis a Joanne
conversi eodem capite prannittit, ipsa eadem vide-
tnr ex__lnaxiina omnium_afliuitate,'quatn Amphilo-
chius llotn.__de paenitentia retuiitt‘cuniqueChry-
sustonius alioqui jttnior magno Amphilochio ac
seniori, ceu rem recentis metum-he narret, Amphilo-
chius autem‘, ιιι quid ex Patrum antiqua historia
acceptum referat {argumento sit , excepto stylo et
aliisibt indicatis, alterius esse a magno illo Amphi-
lochio , ac longe sequioris. Baron. ann. 89, praeter
lihrysostomuni et Antiochum, etiam Cassianum pro
historia ista citat , Collat. xxiv, cap. 22 , nec non
llenr. Canisius esip‘so :_sed id nimia oSeitantia ,
cum eo Capite, nihil _Cassianus exemplum hoc per;
tractet, sed quoddam JOannis Apoplttliegma edisserat,
cum a quodam venatore deprehensus esset, perdi-
cem inanibus titotliter detnulcens ; cujus exciuplo
docet D. Thomas ἳοὲ , quiest. H58, ait. 2, etiam
viris gravibus actiones ludicras interdum convenire.
Verum error hic, ut crassus, baud tamen magni
adeo moinenti videri debet : ut magis displiceat,
quod tanquam ex interprete approth pro- Sacra?
mento confirmationis : Sic enim exscrihit : l’ostea
vero ubi sigilla Domini (nempe sacramento contir-
niation‘ts, inquit, ut addit interpres ) tanquam per.-
[erta tutaque’ejus animm custodia obtigitusset, non.
nihil de cura et observatione iu eo instituendo suscepta
remisit. Sic revera interpres ; at liberior , suaque
ingerens, non dicta ab auctore, ac Eusebio. Verba
Eusebii sunt : '0 δὲ πρεσϐύτερος ἀναλαϐὼν οἴκαδε
εον- παραδοθέντα νεανίσκον, ⁷ ἔτρεφε , συνεῖχεν,
ἔθαλπε ,⁷ τὸ ἰςελευταῐον, ἐφώτισε ’⁷ καὶ μετὰ citavi
ιξιφῆκε τῆς πλείονος ἐπιμελείας καὶ παρασρυλακῆς,
ὡς τὸ τέλειον αὐτῷ φυλακτήριον anxiam, τήν
σφραγῖδα τοῦ Κυρίου. Presbyter autumni-aditum
mu adolescentem in domum recipiens, ctluciivit, con—
quitur confugientes ad ipsum. Plane gratis. Nam
quid mihi Manassen obtulisse Deo dicere possis,
quod nlla ex parte conferendum sit cum damnatione
ac interitu tot millium animarum, qua: in gehenua
Quod si velis, adhuc etiam historica alia. quat
nos ad pmttitentiam ac conversionem ad Deum
excitent, tibi all‘cram. Scribitenim Clemens Alexan-
drinus (24) historicus de Joanne Theologo, cum
xu". οὕτως αὑτὸν ἐπὶ τὰν, πρότερα ἐπανήγαγε. Qua:
autem gesta sunt cum illo juvene, qui prius discipu-
lus fuit Joannis filii Ζεὺσάηῆ .· postmodum vero, longo
tempore ducem egit latronum; iterumque a sanctis
beati viri manibus ceu venatu interceptus , in supc-
riorem virtutem, ε lustro, ε spelunca latronmn pene-
travit , ipse non ignoras : nosti enim non minus
quam ego. Nec te raro admirantem audivi, multa:
illam benignitatis inclinationem, utque prior ipse
cruentam tlcmteram sit deosculatus, litarem in ado-
lescentis amplexu, eaque via ad antissam virtutem
reduxerit. Eu tibi compendio. quam sic multis
Anastasius post Eusebium enarrat historiam : ac
forte pluribus quam par esset , ut adjecta aliqua ,
minus forte senem Joannem decentia : citatus
nimirum illencttrsus, ac equitatio, ejus apud quos-
dam , ingenii ad judicium severioris; qualis est
nosterACanus , elevent fidem. Ilistoria' p'tenitentis
monachi, cujus Dominus precibus imbrem conces-
serit, quam Chrysostomusilli adolescentis a Joanne
conversi eodem capite prannittit, ipsa eadem vide-
tnr ex__lnaxiina omnium_afliuitate,'quatn Amphilo-
chius llotn.__de paenitentia retuiitt‘cuniqueChry-
sustonius alioqui jttnior magno Amphilochio ac
seniori, ceu rem recentis metum-he narret, Amphilo-
chius autem‘, ιιι quid ex Patrum antiqua historia
acceptum referat {argumento sit , excepto stylo et
aliisibt indicatis, alterius esse a magno illo Amphi-
lochio , ac longe sequioris. Baron. ann. 89, praeter
lihrysostomuni et Antiochum, etiam Cassianum pro
historia ista citat , Collat. xxiv, cap. 22 , nec non
llenr. Canisius esip‘so :_sed id nimia oSeitantia ,
cum eo Capite, nihil _Cassianus exemplum hoc per;
tractet, sed quoddam JOannis Apoplttliegma edisserat,
cum a quodam venatore deprehensus esset, perdi-
cem inanibus titotliter detnulcens ; cujus exciuplo
docet D. Thomas ἳοὲ , quiest. H58, ait. 2, etiam
viris gravibus actiones ludicras interdum convenire.
Verum error hic, ut crassus, baud tamen magni
adeo moinenti videri debet : ut magis displiceat,
quod tanquam ex interprete approth pro- Sacra?
mento confirmationis : Sic enim exscrihit : l’ostea
vero ubi sigilla Domini (nempe sacramento contir-
niation‘ts, inquit, ut addit interpres ) tanquam per.-
[erta tutaque’ejus animm custodia obtigitusset, non.
nihil de cura et observatione iu eo instituendo suscepta
remisit. Sic revera interpres ; at liberior , suaque
ingerens, non dicta ab auctore, ac Eusebio. Verba
Eusebii sunt : '0 δὲ πρεσϐύτερος ἀναλαϐὼν οἴκαδε
εον- παραδοθέντα νεανίσκον, ⁷ ἔτρεφε , συνεῖχεν,
ἔθαλπε ,⁷ τὸ ἰςελευταῐον, ἐφώτισε ’⁷ καὶ μετὰ citavi
ιξιφῆκε τῆς πλείονος ἐπιμελείας καὶ παρασρυλακῆς,
ὡς τὸ τέλειον αὐτῷ φυλακτήριον anxiam, τήν
σφραγῖδα τοῦ Κυρίου. Presbyter autumni-aditum
mu adolescentem in domum recipiens, ctluciivit, con—