PG 89, col. 1321
esse natura ilii, prorsus substantiam variatam,
imo substantias dicit: quomodo homousion,id est,
consubstantiale in differentibus substantiis repe-
rietur? frustra ergo prædicant, homousion simn-
lantes profiteri, quod non profitentur vere, divi-
dentes substantiam individuam. Et mirum, nisi ipsὶ
eiam, ut verbo Evangehi utar ¹, dividantur et
partem cum hypocritis accipiant, qui mqinime di-
cuntuc credere; quin potius contra non possunt
credere, tanqnam cauponantes fidem,et eam pretio
inanis et prætereuntis gloriæ vendentes, quibus
Dominus prius dixit: Quomodo potestis credere,
qui glarism ab invicem accipitis, et gloriam quæ οε
Deo solo est, non quæritis ?IHi gloriam hominum
cusa largiuntur, redimentes tempora, et fide vo-
latica veluti talis ludentes , dum eam transmutant
ad voluntatem ductoris; quibus melius erat ferre
mercedem suams, sicut iis qui snnt hypocritæ, ut
videantur hominibus jejunare et misericordes esse,
et non reservare sibi supplicium et materiam
ignisinexstinguibilis. Nemoigituraut gratiaalterius,
aut voluntati suæ morem gerens a sana sententia
discedat, neque fidei constitutum depravet, vel pro-
pter metum supplicii, vel propter minas direptio-
nis bonorum. Quid enim diripietur par et æquale
fidei? imo nequspropter spem lucri: quid enim
Iucrifacere potest, qui jacturam Dci facit? Siqui-
dem universus mundus parvus est, si cum fabrica-
tore cjus conferatur: nec ipsum colum magnitu-
dinem auctoris sui repræsentare potest; quod qni
amisetit, quid amplius habebit? quid erit amisso
par et æquale ? Neque fidem supprimat, qui volue-
rit esse vere fidelis: suppressio enim quodsmmodo
est negatio: confiteri autem fidenter, firmitatem
fidci ostenditι igitur lieet justus supprimat, jam
non est justus: Non placet, inquit, animæ mueæ in
ipso ⁵⁹,
XVIII. Rursus vero ab ipso Domino audivimus:
Omnis qui confitebitur me coram Aominibus, coni-
teber et ego eam eorams Patre meo eui is ceslis est ,
In unoquoque enim simile redditur anategresso;
confessio confessioni, negatio negationi, sed non
similiter: siquidem conessio etnegatio antegressæ
in hominibus sunt; sequentes vero in Salvatore et
angells sanctis. Quamobrem quisqne se muniat,
ntetuens periculum impendens; et omnem metuæm
humanum, et omnem gratiam hominis, instar puν-
veris, excutiat.ex suis cogitationibus: llum tan-
tum mnetuat,qti potest animam et corpus perdere is
gehennα ⁴¹, habeatque persuasum, quod ispersit,
at disperget Dominnus ossa eorum, qui hoiminibus pla
cent ⁴.Idcirco in solam gloriam Dei intuemur; et
solum Verbum judicem exspectamus. Quid anims,
ss ipid. 28.
vr, 19.
ἔμτεκοι. Gs. IXXΧXIXς.
imo substantias dicit: quomodo homousion,id est,
consubstantiale in differentibus substantiis repe-
rietur? frustra ergo prædicant, homousion simn-
lantes profiteri, quod non profitentur vere, divi-
dentes substantiam individuam. Et mirum, nisi ipsὶ
eiam, ut verbo Evangehi utar ¹, dividantur et
partem cum hypocritis accipiant, qui mqinime di-
cuntuc credere; quin potius contra non possunt
credere, tanqnam cauponantes fidem,et eam pretio
inanis et prætereuntis gloriæ vendentes, quibus
Dominus prius dixit: Quomodo potestis credere,
qui glarism ab invicem accipitis, et gloriam quæ οε
Deo solo est, non quæritis ?IHi gloriam hominum
cusa largiuntur, redimentes tempora, et fide vo-
latica veluti talis ludentes , dum eam transmutant
ad voluntatem ductoris; quibus melius erat ferre
mercedem suams, sicut iis qui snnt hypocritæ, ut
videantur hominibus jejunare et misericordes esse,
et non reservare sibi supplicium et materiam
ignisinexstinguibilis. Nemoigituraut gratiaalterius,
aut voluntati suæ morem gerens a sana sententia
discedat, neque fidei constitutum depravet, vel pro-
pter metum supplicii, vel propter minas direptio-
nis bonorum. Quid enim diripietur par et æquale
fidei? imo nequspropter spem lucri: quid enim
Iucrifacere potest, qui jacturam Dci facit? Siqui-
dem universus mundus parvus est, si cum fabrica-
tore cjus conferatur: nec ipsum colum magnitu-
dinem auctoris sui repræsentare potest; quod qni
amisetit, quid amplius habebit? quid erit amisso
par et æquale ? Neque fidem supprimat, qui volue-
rit esse vere fidelis: suppressio enim quodsmmodo
est negatio: confiteri autem fidenter, firmitatem
fidci ostenditι igitur lieet justus supprimat, jam
non est justus: Non placet, inquit, animæ mueæ in
ipso ⁵⁹,
XVIII. Rursus vero ab ipso Domino audivimus:
Omnis qui confitebitur me coram Aominibus, coni-
teber et ego eam eorams Patre meo eui is ceslis est ,
In unoquoque enim simile redditur anategresso;
confessio confessioni, negatio negationi, sed non
similiter: siquidem conessio etnegatio antegressæ
in hominibus sunt; sequentes vero in Salvatore et
angells sanctis. Quamobrem quisqne se muniat,
ntetuens periculum impendens; et omnem metuæm
humanum, et omnem gratiam hominis, instar puν-
veris, excutiat.ex suis cogitationibus: llum tan-
tum mnetuat,qti potest animam et corpus perdere is
gehennα ⁴¹, habeatque persuasum, quod ispersit,
at disperget Dominnus ossa eorum, qui hoiminibus pla
cent ⁴.Idcirco in solam gloriam Dei intuemur; et
solum Verbum judicem exspectamus. Quid anims,
ss ipid. 28.
vr, 19.
ἔμτεκοι. Gs. IXXΧXIXς.