PG 89, col. 1331
porca: et : Solus habet immortulilulcm 93; et pcr- Α ctiouis naturae ab cucrgia sive operatione? Nus-
nitur substantia operantis. Siquidem in exemplo
superiore, quamdiu lit id in quo versatur operatio,
tamliu necessario adest natura operantis : nemo
namque absens potest aliquid operari. Igitur quia
semper omnia Deus operatur, ct conservationem
universi sine cessatione continuat, necesse est
DCIIII] esse in erunibus, et a nulla re separatqu
esse : alioqui quomodo de Deo. ut Deum decet,
sentire liceret? lict enim, ut Deum dicamus esse
corpus, quod extremam impietatem superat : cir-
cumscriptio enim propria est corporum, i‘no crea-
turarum.
ν. Si ergo proprium cst corporum et creatura-
rum circumscribi ; incorporei et increati non cir-
cumscribi : qui dicit cum qui natura est incircum-
scriptus non esse in aliqua re, is iucircumscriptum
circumscribit: etenim si ab uno solo, licet mini-
Iuo, arceatur, modus circumscriptionis estzsiqui-
dem ab altero terminari substantiam, terminati
circumscriptam esse demonstrat, ut qua: non
possit circumscribere quod ipsam terminat. Quo-
modo igitur verum erit, quod ait Scriptura : Spi-
ritus Domini replevit orbem terrarum ” ? Cum enim
Deus sit substantia, omnia qua: sunt, divina substan-
tia implevit; etin omnibus est virtute, non assi-
milatus moli corporis, sed divina universum co-
agmentaus et continens : nihil enim eorum quae ο cipat nequitiam, qua: sola est revera immunditia,
sunt, esse potest, quin participet id quod est:
solus autem Deus proprie est, qui semper est eo-
dein modo et tenore, neque mutatur; et siquid
dicitur esse, non praecipue esse dicitur, sed esse
participatione ejus, qui proprie et primum est , et
fortasse Solum est; ait enim Scriptura : Diligis
oninia, qua! sunt '. Si autem qua: sunt, ideo sunt,
quia id quod cst participant; participant autem id
quod est, scilicet secundum operationem ejus;
Operatio vero sejunctc a substantia non exit, et est
in omnibus : substantia igitur in omnibus est , ut
ait Propheta: Cwlum et terram ego impleo, dicit
Dominus ' ; implet autem qua: sunt supra ea quae
sunt : et nihil est vacuum, non particeps ejus. Nec
enim existimare quis debet Deum honorare, Ῑ neque sol participat, cum sit alioqui passibilis ,
quasi ad malos non descendat, aut ad alios, alio
modo prmsentia ejus indignos; ne summo dedecore
et ignominia eum alliciat, tribuens ei proprietatem
corporum, id est, circumscriptionem et terminum,
separatis scilicet operationem a substantia : quod
quidem in Deo intelligi non potest.
γι. Ante hoc quidem cum Propheta sciret, aie-
bat : Quo a spiritu tuo ibo ? non dixit, ab opera-
tione tua : Et a facie tua, quo fugiant ? Si escendero
in cwlum, tu illic es , non solum operatio tua ; si
descendere ad infernum, ades’ ; et qua: sequuntur.
Ubi igitur Scriptura significationem dedit disjun-
” Ι Tim. τι, lb'.
" δίῳ. I, 7. 'Sap. xu, :23.
nitur substantia operantis. Siquidem in exemplo
superiore, quamdiu lit id in quo versatur operatio,
tamliu necessario adest natura operantis : nemo
namque absens potest aliquid operari. Igitur quia
semper omnia Deus operatur, ct conservationem
universi sine cessatione continuat, necesse est
DCIIII] esse in erunibus, et a nulla re separatqu
esse : alioqui quomodo de Deo. ut Deum decet,
sentire liceret? lict enim, ut Deum dicamus esse
corpus, quod extremam impietatem superat : cir-
cumscriptio enim propria est corporum, i‘no crea-
turarum.
ν. Si ergo proprium cst corporum et creatura-
rum circumscribi ; incorporei et increati non cir-
cumscribi : qui dicit cum qui natura est incircum-
scriptus non esse in aliqua re, is iucircumscriptum
circumscribit: etenim si ab uno solo, licet mini-
Iuo, arceatur, modus circumscriptionis estzsiqui-
dem ab altero terminari substantiam, terminati
circumscriptam esse demonstrat, ut qua: non
possit circumscribere quod ipsam terminat. Quo-
modo igitur verum erit, quod ait Scriptura : Spi-
ritus Domini replevit orbem terrarum ” ? Cum enim
Deus sit substantia, omnia qua: sunt, divina substan-
tia implevit; etin omnibus est virtute, non assi-
milatus moli corporis, sed divina universum co-
agmentaus et continens : nihil enim eorum quae ο cipat nequitiam, qua: sola est revera immunditia,
sunt, esse potest, quin participet id quod est:
solus autem Deus proprie est, qui semper est eo-
dein modo et tenore, neque mutatur; et siquid
dicitur esse, non praecipue esse dicitur, sed esse
participatione ejus, qui proprie et primum est , et
fortasse Solum est; ait enim Scriptura : Diligis
oninia, qua! sunt '. Si autem qua: sunt, ideo sunt,
quia id quod cst participant; participant autem id
quod est, scilicet secundum operationem ejus;
Operatio vero sejunctc a substantia non exit, et est
in omnibus : substantia igitur in omnibus est , ut
ait Propheta: Cwlum et terram ego impleo, dicit
Dominus ' ; implet autem qua: sunt supra ea quae
sunt : et nihil est vacuum, non particeps ejus. Nec
enim existimare quis debet Deum honorare, Ῑ neque sol participat, cum sit alioqui passibilis ,
quasi ad malos non descendat, aut ad alios, alio
modo prmsentia ejus indignos; ne summo dedecore
et ignominia eum alliciat, tribuens ei proprietatem
corporum, id est, circumscriptionem et terminum,
separatis scilicet operationem a substantia : quod
quidem in Deo intelligi non potest.
γι. Ante hoc quidem cum Propheta sciret, aie-
bat : Quo a spiritu tuo ibo ? non dixit, ab opera-
tione tua : Et a facie tua, quo fugiant ? Si escendero
in cwlum, tu illic es , non solum operatio tua ; si
descendere ad infernum, ades’ ; et qua: sequuntur.
Ubi igitur Scriptura significationem dedit disjun-
” Ι Tim. τι, lb'.
" δίῳ. I, 7. 'Sap. xu, :23.