PG 89, col. 1389
τοῦ Πνεῦματος τὰ γεγενημένα· προθέσπισον ἵνα
ἀκουσθῇ τὰ μηνυόμενα’ δοξολόγησον τὸν φωτί-
ζοντα οὓς βούλεται · πιστοποίησαι τῇ προαγορεύσει
τὰ ἄπιστα. Ἰδοὺ, φησιν , ἡ ΙΙιιρθένος ἐν γαστρὶ
ἕξει , καὶ τέξεται υἱὸν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα
αὑτοῦ 'la‘mmrovql. Λέγε πάλιν, προφῆτα, τῆς
ἐπὶ τούτοις δοξολογίας τὸν ῦμνον· Κύριτι, ό Θεός
μουβοξάσω σε, ὑμνήσω τι) ὄνομά σου, ὅτι ἐποίη-
σιις θαυμαστὰ πράηιατα,,ϐοιι.2ἰιν ἀρχαίαν, ἁλη-
(Mair. Γένοιτο, Κύριε. Τίς δὲ ἦν ἀρχαία. βουλὴ
τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός; Τὸ σωθῆναι. πάντας ἡμᾶς.
’0 γάρ τὸ εἶναι δοὺς, πῶς οὐκ διν μᾶλλον τὸ εὖ εἶναι
δέδωκε, τὸ [διον ἀνακαλούμενος πλάσμα ἐπὶ τὸ Β tn:
ἀρχαῖον ἐνδιαίτημα, καὶ τὴν τῆς ἐντολῆς φυλακὴν,
δι’ ἦν άτελεύτητος ἐν ἡμῖν ὴ τῆς ζωῆς ἐπαγγελία,
ἣν ἀπολέσαμεν εἰκότως, τὴν ἐντολὴν μὴ φυλάξαντες
Ἀλλ’, ὧ θεία καὶ μακαρία ΙΙαρθένε, ἡ πρὸς οὑ-
ρανδν ἐκτεταμένη κλίμαξ, ἡ πύλη τοῦ παραδείσου,
ἡ πρὸς ἀφθαρσίαν εἴσοδος, ὴ τῶν ἀνθρώπων πρὸς
θεὸν ’ένωσίς τε καὶ συνάφεια, σὺ ἡμῖν ἐπισφρά-
γισον τὸν λόγον ⁶ ὲν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν,
δι’ οῦ καὶ μεθ’ οῦ τῷ lla.th ή δόξα καὶ τὸ κρά-
τος, σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ζωοποιῷ Πνεῦματι, νῦν
καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αίὼνων. Ἀμήν.
ΛΟΓΟΣ Δ⁰.
Ἀ ταστασίου ( l) πατριάρχοιι βεουπόνρεοις-ιιεγάίης
Ἀντιοχείας, περὶ τῶν ἁγίων τριῶν Ἰεσσαριι-
κοστών, πόθεν παρελάϐομεν φυλάττειν αὐτὰς,
καὶ ὅτι οι ταύτας παραϐαίνοντες παρανο-
μοῦσι ν.
Ἔδει μὲν ἡμᾶς ἐξακολουθοῦντας ταῖς ἀποπολικαῖς
παραδόσεσι καὶ διατάξεσι , καὶ ταῖς τῶν ἁγίων ηα-
τέρων ἡμῶν ἐγγράφοις νομοθεσίαις, μὴ δεῖσθαι
ζητήσεις καὶ εὑρεσιλογίας ὲφευρίσκειν κενὰς καὶ
ματαίας, πρὸς ἀθέτησιν τῶν ὑπ’ ἐκείνων ὁρισθέν-
των, ἀλλὰ προσέχειν ἀκριϐῶς τοῖς ὑπ’ αὐτῶν ὁρι-
σθείσι, ἐν τε τοῖς ἑαυτῶν θείοις κανόσιν, ἒν τε τοῖς
εὑρισκομένοις ἁγίοις τούτων συγγράμμασι, καὶ ταῖς
ἐκ παραδόσεων τούτων ἁγίαις φωναῖς, καὶ ὡς Θεοῦ
φωνὰς ἡγεῖσθαι καὶ σέϐειν αὐτάς. Ἀλλ’ ὲπείπερό
μισόκαλος καὶ ἀπατεὼν διάδολος , ὁ καὶ πρώην τὴν
τῷ πρωτοπλάστῳ δοθεῖσαν ὲν τῷ παραδείσῳ τῆς νη-
στείας ἐντολὴν παραφθείρας, καὶ βρώσει τῇ τοῦ
ξύλου τοῦτον ὑπαγαγὼν καὶ παραδοὺς τῷ θανάτῳ,
οὐ παύεται μέχρι τῆς σήμερον διαΰάλλων τά παρὰ Ῑ) di
⁸ lsa. vn, M ⁸ lsa. v.1.
(Ι) Ἀναστασιόυ ,περί τριῶν Τεςρναρᾳκοσεῶις.
εἰιξειιυτ, quanquam indiligentius a Theodoro Bal-
samone epistola de jejuniis, quam superiori tomo
edidimusi ubi. quemadmodum ad Constitutiones
apostolicus, diuinitus de jejuuiis _Graacor_um, ct de
eorum tribus Quadragcsiinis, in Anastasii quaestio-
ne 6.5, et in loco Joannis Citrii apud Allatium De
Cou_:_e_us., ut, 19.; net-non in Typicth. Salue, μοι)
et l35; atque in morini antiquis Pmnitcntialibus,
ι). 89, 115.’Νειιιιο Latinis dcl’ucrunt tres Quadra-
ἀκουσθῇ τὰ μηνυόμενα’ δοξολόγησον τὸν φωτί-
ζοντα οὓς βούλεται · πιστοποίησαι τῇ προαγορεύσει
τὰ ἄπιστα. Ἰδοὺ, φησιν , ἡ ΙΙιιρθένος ἐν γαστρὶ
ἕξει , καὶ τέξεται υἱὸν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα
αὑτοῦ 'la‘mmrovql. Λέγε πάλιν, προφῆτα, τῆς
ἐπὶ τούτοις δοξολογίας τὸν ῦμνον· Κύριτι, ό Θεός
μουβοξάσω σε, ὑμνήσω τι) ὄνομά σου, ὅτι ἐποίη-
σιις θαυμαστὰ πράηιατα,,ϐοιι.2ἰιν ἀρχαίαν, ἁλη-
(Mair. Γένοιτο, Κύριε. Τίς δὲ ἦν ἀρχαία. βουλὴ
τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός; Τὸ σωθῆναι. πάντας ἡμᾶς.
’0 γάρ τὸ εἶναι δοὺς, πῶς οὐκ διν μᾶλλον τὸ εὖ εἶναι
δέδωκε, τὸ [διον ἀνακαλούμενος πλάσμα ἐπὶ τὸ Β tn:
ἀρχαῖον ἐνδιαίτημα, καὶ τὴν τῆς ἐντολῆς φυλακὴν,
δι’ ἦν άτελεύτητος ἐν ἡμῖν ὴ τῆς ζωῆς ἐπαγγελία,
ἣν ἀπολέσαμεν εἰκότως, τὴν ἐντολὴν μὴ φυλάξαντες
Ἀλλ’, ὧ θεία καὶ μακαρία ΙΙαρθένε, ἡ πρὸς οὑ-
ρανδν ἐκτεταμένη κλίμαξ, ἡ πύλη τοῦ παραδείσου,
ἡ πρὸς ἀφθαρσίαν εἴσοδος, ὴ τῶν ἀνθρώπων πρὸς
θεὸν ’ένωσίς τε καὶ συνάφεια, σὺ ἡμῖν ἐπισφρά-
γισον τὸν λόγον ⁶ ὲν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν,
δι’ οῦ καὶ μεθ’ οῦ τῷ lla.th ή δόξα καὶ τὸ κρά-
τος, σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ζωοποιῷ Πνεῦματι, νῦν
καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αίὼνων. Ἀμήν.
ΛΟΓΟΣ Δ⁰.
Ἀ ταστασίου ( l) πατριάρχοιι βεουπόνρεοις-ιιεγάίης
Ἀντιοχείας, περὶ τῶν ἁγίων τριῶν Ἰεσσαριι-
κοστών, πόθεν παρελάϐομεν φυλάττειν αὐτὰς,
καὶ ὅτι οι ταύτας παραϐαίνοντες παρανο-
μοῦσι ν.
Ἔδει μὲν ἡμᾶς ἐξακολουθοῦντας ταῖς ἀποπολικαῖς
παραδόσεσι καὶ διατάξεσι , καὶ ταῖς τῶν ἁγίων ηα-
τέρων ἡμῶν ἐγγράφοις νομοθεσίαις, μὴ δεῖσθαι
ζητήσεις καὶ εὑρεσιλογίας ὲφευρίσκειν κενὰς καὶ
ματαίας, πρὸς ἀθέτησιν τῶν ὑπ’ ἐκείνων ὁρισθέν-
των, ἀλλὰ προσέχειν ἀκριϐῶς τοῖς ὑπ’ αὐτῶν ὁρι-
σθείσι, ἐν τε τοῖς ἑαυτῶν θείοις κανόσιν, ἒν τε τοῖς
εὑρισκομένοις ἁγίοις τούτων συγγράμμασι, καὶ ταῖς
ἐκ παραδόσεων τούτων ἁγίαις φωναῖς, καὶ ὡς Θεοῦ
φωνὰς ἡγεῖσθαι καὶ σέϐειν αὐτάς. Ἀλλ’ ὲπείπερό
μισόκαλος καὶ ἀπατεὼν διάδολος , ὁ καὶ πρώην τὴν
τῷ πρωτοπλάστῳ δοθεῖσαν ὲν τῷ παραδείσῳ τῆς νη-
στείας ἐντολὴν παραφθείρας, καὶ βρώσει τῇ τοῦ
ξύλου τοῦτον ὑπαγαγὼν καὶ παραδοὺς τῷ θανάτῳ,
οὐ παύεται μέχρι τῆς σήμερον διαΰάλλων τά παρὰ Ῑ) di
⁸ lsa. vn, M ⁸ lsa. v.1.
(Ι) Ἀναστασιόυ ,περί τριῶν Τεςρναρᾳκοσεῶις.
εἰιξειιυτ, quanquam indiligentius a Theodoro Bal-
samone epistola de jejuniis, quam superiori tomo
edidimusi ubi. quemadmodum ad Constitutiones
apostolicus, diuinitus de jejuuiis _Graacor_um, ct de
eorum tribus Quadragcsiinis, in Anastasii quaestio-
ne 6.5, et in loco Joannis Citrii apud Allatium De
Cou_:_e_us., ut, 19.; net-non in Typicth. Salue, μοι)
et l35; atque in morini antiquis Pmnitcntialibus,
ι). 89, 115.’Νειιιιο Latinis dcl’ucrunt tres Quadra-