PG 89, col. 334
ter noster, qui es in tœis , » etc. Ne, si indigne
Patrem suum voct Deum, ipse ei exprobret, quod
et primogenitus filius lsracl aliquando audivit,
quooniams ilius glorificat Patrem, et servus domi-
num suum timebit; et, « Si ego Pater sum, ubi est
honor meus ¹ ? s fGloria enim patrum est sanctitas
filiorum : et honor Domini est timor servi.
197 Εα Gregorio Ngsseno, in Oraionem Doniui-
cam
Nam improbæ volnntatis atque propositi pater
esse is, qui sua natura bonus est, naturaliter non
putest; neque vita contaminati, sanctus; ne-
que ejus, qui buc illuc circumagitur, ls, qui alius
fieri ct mutari not potest; neque mortiicati pcr
pcccatum, Pater vitæ; neque corum, qui vitiis
probrosis et ignominiosis impulsi, turpia com-
mittunt, is, qui purus et integer est; neque avari
et raptoris, benelactor; nec eorum denique, qui
in aliquo malo deprehenduntur, is, qut in omni
bono ceruitur, atque consideratur, parens esse
potest. Nam si quis expurgatione etiam nunc opus
habens, seipsum inspiciens, et vitiosam conscien-
tiam suam agnoscens plenam maculis, et scelerum
notis inustis, priusquam a tot tantisquc malis ex-
purgatus sit, se Dci cognationi inserat, ac dicat :
Pater, justo injustus, puro impurus, contumelia
atque convitium plane ea verbs fuerint; siquidem
suæ nequitiæ patrem Dcum nominat. Nam patris
vocabulum, causam ex ipso procreati signi -
ficat.
Ergo, si conscientia vitiosa quis præditus, Pa-
trem suum Deum dicat, nihil aliud, quam suorum
malorum quasi principem, et auctorem, eum insi-
mulabit. At, nulla commuunio luci cum tenebris,
inquit Apostolus ¹⁹ ; sed cum lumine lumen con-
sociatur; cum justitia, justitia; cum honestate
honestas; cum incorrupto incorruptum. Contraria
vero, cum iis, quæ ejusdem generis sunt, plano
cognationem habent. « Non enim potest arbor bena
malos fructus facere , s
Si quis igitur gravi tardoque corde, ut inquit
Scriptura ⁹⁴, atquc mendacium quærens, audes
orationis verba usurpare, sciat is, quod non cœ-
Iestem Pstrem invocat, sed infernum, qui et ipse
semper mendax est, et qjus mendacii, quod in
unoquoque conlatur, mendacil pater exsistit ,
lle, peccatum, et peccati pater est. Propterea
animi affectibus ac perturhationibus obuoxii, filii
iræ ab Apostolo nominantur ?. Et, qui a vita dc-
sciverat, perditionis filius nominatur 7,
s Mah. τ, 9. Melach. I, θ. drαt. 2. »v Cor. vι, 14. ¹ Mauh. v, 18. v aal. τ, ὅ.
καὶ εὶ Κύριός εἰμι ἐγὼ, ποῦ ἐστιν ὁ φόβος μου; δεσποτῶν. n Θεός. ⁵ ὁ ἀπερίτρεπτοε. ἐγκαυμὰ-
Patrem suum voct Deum, ipse ei exprobret, quod
et primogenitus filius lsracl aliquando audivit,
quooniams ilius glorificat Patrem, et servus domi-
num suum timebit; et, « Si ego Pater sum, ubi est
honor meus ¹ ? s fGloria enim patrum est sanctitas
filiorum : et honor Domini est timor servi.
197 Εα Gregorio Ngsseno, in Oraionem Doniui-
cam
Nam improbæ volnntatis atque propositi pater
esse is, qui sua natura bonus est, naturaliter non
putest; neque vita contaminati, sanctus; ne-
que ejus, qui buc illuc circumagitur, ls, qui alius
fieri ct mutari not potest; neque mortiicati pcr
pcccatum, Pater vitæ; neque corum, qui vitiis
probrosis et ignominiosis impulsi, turpia com-
mittunt, is, qui purus et integer est; neque avari
et raptoris, benelactor; nec eorum denique, qui
in aliquo malo deprehenduntur, is, qut in omni
bono ceruitur, atque consideratur, parens esse
potest. Nam si quis expurgatione etiam nunc opus
habens, seipsum inspiciens, et vitiosam conscien-
tiam suam agnoscens plenam maculis, et scelerum
notis inustis, priusquam a tot tantisquc malis ex-
purgatus sit, se Dci cognationi inserat, ac dicat :
Pater, justo injustus, puro impurus, contumelia
atque convitium plane ea verbs fuerint; siquidem
suæ nequitiæ patrem Dcum nominat. Nam patris
vocabulum, causam ex ipso procreati signi -
ficat.
Ergo, si conscientia vitiosa quis præditus, Pa-
trem suum Deum dicat, nihil aliud, quam suorum
malorum quasi principem, et auctorem, eum insi-
mulabit. At, nulla commuunio luci cum tenebris,
inquit Apostolus ¹⁹ ; sed cum lumine lumen con-
sociatur; cum justitia, justitia; cum honestate
honestas; cum incorrupto incorruptum. Contraria
vero, cum iis, quæ ejusdem generis sunt, plano
cognationem habent. « Non enim potest arbor bena
malos fructus facere , s
Si quis igitur gravi tardoque corde, ut inquit
Scriptura ⁹⁴, atquc mendacium quærens, audes
orationis verba usurpare, sciat is, quod non cœ-
Iestem Pstrem invocat, sed infernum, qui et ipse
semper mendax est, et qjus mendacii, quod in
unoquoque conlatur, mendacil pater exsistit ,
lle, peccatum, et peccati pater est. Propterea
animi affectibus ac perturhationibus obuoxii, filii
iræ ab Apostolo nominantur ?. Et, qui a vita dc-
sciverat, perditionis filius nominatur 7,
s Mah. τ, 9. Melach. I, θ. drαt. 2. »v Cor. vι, 14. ¹ Mauh. v, 18. v aal. τ, ὅ.
καὶ εὶ Κύριός εἰμι ἐγὼ, ποῦ ἐστιν ὁ φόβος μου; δεσποτῶν. n Θεός. ⁵ ὁ ἀπερίτρεπτοε. ἐγκαυμὰ-