PG 9, col. 227
Curis, molestiis, œgrimoniis suis,
Quæ cuncta, medici ad instar, una funditus
Mors tollit, ut sopore nos tetigit εuο.
Præterea cum dixisset Euripides :
Mulræ facies sunt fortunæ,
AMultaque præter spes eveniuntς
ῷ tragicus similiter Τheodectus scribit:
luxas vagasque res agi mortalium.
Et cum dixisset Bacchylides : « Apud quos autem
mortalium, dæmoni visum est, ut toto tempore vi-
tam agant mediocrem, et in tempore ad canam per-
veniant senectam, priusquam incidant infortu-
nia? » scribit Moschion comicus:
Pere beatus ille præter cæteros,
Cui vita semper luxrit æquali mοdο.
Invenias et cum dixisset Τheognis:
Non juvenis vetulo conjux est apta marito,
Quæ, cgmba ut clavi, haud audiet imperiο:
Aristophanem comicum scribentem:
Non feminæ juveni maritus convenit senex.
Cum autem fecisset Anacreon:
Capiditatem tenellum,
285 iis cano rerinctums
toridis celebrans:
Τgrannus hic deorum est,
Hominesque subdit unus,
acribit Euripides :
Cupido solos quippe non domat viros,
Et feminarum sæcla, sed cœlum petit,
Dirosque turbat, et prafunda Nerei.
ams .X5 EEO. ppoTTER, ess -s EO. ARIs.
(67) Ἀναπαύσας ὕπνῳ.Ms. Ottob. ἀναπαύσεως
ὕπνῳ.
(668) Πολλα. Has Euripidis sententias in duos
anapæstos digessimus,qui occurrunt in fine Alcesti-
dis, Andromaches, Baccharum, et Helenæ. Posterior
versus reperitur etiam in peroratione Medeæ,
(69) ὸ μή. Hunc versum Τheodectæ tribuit
etiam Stobæus serm. 103,
(70) Παρʼ ολσι δέ oν. Iter fragmenta lyricorum
hæc ita leguntur correcta: Παύροισι δὲ θνητῶν, et
πράσσοντας ἐν καιρῷ, et ἐγκύρσαι δύαις, « Paucis
ntem mortalium concessum est a numine, ut bene
rem gerentes mature ad cana tempora inducentem
senectutem perveniant, priusquam incidant in ca-
lamitates. » Cοnυεcτ.
(71) Κελνος. Hæc sic vertit Grotius in βæcerpt.
p. 92te
fle omnium hominum vere est felicissimus,
Cui eita uxit equabiliter perpetim.
(72) Νέα γ. A. mavult νέη γυνή. SvLnvuu.
(7) οδ τo. E Τheognidis Gnom., Εleg. ν. 475,
ubi prior versus sic se habet:
oὐτοι σύμφορόν ἐστι γυνὸ νέα ἀνδρὶ γέροντι.
Eodem modo exstat apud Stobæum serm. S9.
Quæ cuncta, medici ad instar, una funditus
Mors tollit, ut sopore nos tetigit εuο.
Præterea cum dixisset Euripides :
Mulræ facies sunt fortunæ,
AMultaque præter spes eveniuntς
ῷ tragicus similiter Τheodectus scribit:
luxas vagasque res agi mortalium.
Et cum dixisset Bacchylides : « Apud quos autem
mortalium, dæmoni visum est, ut toto tempore vi-
tam agant mediocrem, et in tempore ad canam per-
veniant senectam, priusquam incidant infortu-
nia? » scribit Moschion comicus:
Pere beatus ille præter cæteros,
Cui vita semper luxrit æquali mοdο.
Invenias et cum dixisset Τheognis:
Non juvenis vetulo conjux est apta marito,
Quæ, cgmba ut clavi, haud audiet imperiο:
Aristophanem comicum scribentem:
Non feminæ juveni maritus convenit senex.
Cum autem fecisset Anacreon:
Capiditatem tenellum,
285 iis cano rerinctums
toridis celebrans:
Τgrannus hic deorum est,
Hominesque subdit unus,
acribit Euripides :
Cupido solos quippe non domat viros,
Et feminarum sæcla, sed cœlum petit,
Dirosque turbat, et prafunda Nerei.
ams .X5 EEO. ppoTTER, ess -s EO. ARIs.
(67) Ἀναπαύσας ὕπνῳ.Ms. Ottob. ἀναπαύσεως
ὕπνῳ.
(668) Πολλα. Has Euripidis sententias in duos
anapæstos digessimus,qui occurrunt in fine Alcesti-
dis, Andromaches, Baccharum, et Helenæ. Posterior
versus reperitur etiam in peroratione Medeæ,
(69) ὸ μή. Hunc versum Τheodectæ tribuit
etiam Stobæus serm. 103,
(70) Παρʼ ολσι δέ oν. Iter fragmenta lyricorum
hæc ita leguntur correcta: Παύροισι δὲ θνητῶν, et
πράσσοντας ἐν καιρῷ, et ἐγκύρσαι δύαις, « Paucis
ntem mortalium concessum est a numine, ut bene
rem gerentes mature ad cana tempora inducentem
senectutem perveniant, priusquam incidant in ca-
lamitates. » Cοnυεcτ.
(71) Κελνος. Hæc sic vertit Grotius in βæcerpt.
p. 92te
fle omnium hominum vere est felicissimus,
Cui eita uxit equabiliter perpetim.
(72) Νέα γ. A. mavult νέη γυνή. SvLnvuu.
(7) οδ τo. E Τheognidis Gnom., Εleg. ν. 475,
ubi prior versus sic se habet:
oὐτοι σύμφορόν ἐστι γυνὸ νέα ἀνδρὶ γέροντι.
Eodem modo exstat apud Stobæum serm. S9.