PG 9, col. 236
μετὰ τοῦτον Aἰσχίνης λέγει· « Τὴν μὲν παρασκευὴν
(10) ὀρᾶτε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν παράταξιν. s
Πάλιν, Δημοσθένους εἰπόντος, « ση μὲν, ὦ ἄνδρες
Ἀθηναῖοι. σπουδὴ περὶ τουτονὶ τὸν ἀγῶνα καὶ παρ-
αγγελία γέγονε, σχεδὸν οἶμαι πάντας ὑμᾶς ἡσθῆ-
σθαι· » Φιλῖνός (11) τε ὁμοίως, « Ὁση μὲν, ὦ ἄνδρες
δικασταὶ, σπουδὴ καὶ παράταξις γεγένηται περὶ ταν
ἀγῶνα τουτονὶ, οὕθʼ ἕνα ὑμῶν ἀγνοεῖν ἡγοῦμαι.
Ἰσοκράτους πάλιν εἰρηκότος, « Ὡσπερ τῶν χρημά-
των, ἀλλʼ οὐκ ἐκείνου συγγενὴς οὗσα· » Λυσίας ἐν
τοῖς Ὡρφικοῖς λέγει· « Καὶ φανερὸς γέγονεν οὐ τῶν
σωμάτων συγγενὴς ὡν, ἀλλὰ τῶν χρημάτων. » Ἐπεὶ
καὶ Ὁμήρου ποιήσαντος·
Ὡ πέπον (12), εἰ μέν γὰρ, πάλεμον περὶ τόνδε
[ξσυγόντε,
Aέεὶ δὴ μέλλοιιμεν ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τε
Ἐσσεαθʼ, οὕτε κεν εὐτὸς ἔνὶ πρώτοιισιι μαχοίμεην,
Οτε κέ σεστέλλοιμαιι μάχην ἐς (13) κυδιάνεαραν
ῦν δʼ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστασιιν θανάτοιο
Μυρίαιι, ἄς οὐκ ἔσττι φυγεῖν βροτὸν οὐδʼ ὐπα-
[λλύδα·
Τωμεν εἱ κέ τῳ εὕχος (14) ὀρέξομεν,ήέ τις ἡμῖν·
Θεόπομπος γράφει· « Εἱ μὲν γὰρ ἦν, τὸνκίνδυνον τὸν
παρόντα διαφυγόντας, ἀδεῶς διάγειν τὸν ἐπίλοιπον
χρόνον, οὐκ ὰν ἦν θαυμαστὸν φιλοψυχεῖν· νῦν δὲ
τοσαῦταιι κῆρες τῷ βίῳ παραπεφύκασιν, ὥστε τὸν ἐν
ταῖς μάχαις θάνατον αἰρετώτερον εἶναι δοκεῖν. »
Τἱ δέ; οὐχὶ (15) καὶ Χίλωνος τοῦ σοφιστοῦ ἀπο-
φθεγξαμένου, « Ἐγγύα, πάρα δʼ ἄτα· » Ἐπίχαρμος
τὴν αὐτὴν γνώμην ἐτέρῳ ὀνόματι προηνέγκατο, εἰ-
πών· « Ἐγγύα ἄτας θυγάτηρ, ἐγγύα δὲ ζαμίας (1β); »
Ἀλλὰ καὶ τοῦ ἰατροῦ Ἰπποκράτους, « Ἐπιβλέπειν
eὗν δεῖ καὶ ὥρην καὶ χώρην, καὶ ἡλικίην, καὶ νοῦ
Τςζρ s-s ssus ν-sa-ae sss
Ὁοι δʼ ατρεύειν καλῶς,
Πρός τὰς διαίτας τῶν ἐνοικούντων πόἔιν,
Τἡν γῆν ἰδόντας, τὰς νόσους σκοπεν χρεών.
bæum serm. 13 ejus poetæ Xηρέα, ac putat corru-
ptum hoc nomen esse apud Clementem. « Nam quid,
quæso, inquit, est ἐν ἐξαμέτρῳ τηρήσει, « in hexa-
metro servabit? » Rescripserim equidem ἐν ἐξαμέτρῳ
θηρεῖ, « in hexametro Τereo. » Sed quid illud ἐν
ἐξαμέτρῳ, « in hexamaetro? » lane non capio, am-
pliusque quærendum censeo. » Hæc ille. Sorte scri-
bendum : Εὐριπίδης ἐν ἐξαμέτρω, Τηροῦσι (vel ed-
λουσι), φησίν, « Euripides in hexametro: Qui vo-
lum,inquit : » ut illud τηροῦσι sit ipsius Euripidis
vοx, et ad sequens ἱατρεύειν referatur. Sed qud
erit illud ἐν ἐξαμέτρῳ, « in hexametro? s Scilicet
« in s versu iauubico « senario, » qui ἔξ μέτροις,
« sex pedibus, » constat. Equidem τηροῦσιν illud.
νel θέλουσι, quod in his versibus desiderari vidit,
Sylburgius hoc modo supplevit :
Ὁγρι δʼ ἱατρεύειν θελήσουσιν καλῶς.
Nec multo aliter Grotius in Εæcerpt. p. 425e
Ὁσοι θέλουσʼ ἰατρεύειν καλῶς,
Πρός τὰς διιαίτας τῶν ἐνοικούοτων πόλιν,
Καὶ νῆν ἰδόττας, τὰς νόσους σκοπεῖνχρεῶν.
Quotquot rite medicari volunt,
Spectare debent ipsa terrarum solα,
Populieue vvictum: ferre sic morbis opems.
Verum hujusmodi conjecturæ, muss. codicibus opem
non ferentibus, admodum incertæ fallacesque sunt.
(10) ὀρᾶτε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν παράταξιν. s
Πάλιν, Δημοσθένους εἰπόντος, « ση μὲν, ὦ ἄνδρες
Ἀθηναῖοι. σπουδὴ περὶ τουτονὶ τὸν ἀγῶνα καὶ παρ-
αγγελία γέγονε, σχεδὸν οἶμαι πάντας ὑμᾶς ἡσθῆ-
σθαι· » Φιλῖνός (11) τε ὁμοίως, « Ὁση μὲν, ὦ ἄνδρες
δικασταὶ, σπουδὴ καὶ παράταξις γεγένηται περὶ ταν
ἀγῶνα τουτονὶ, οὕθʼ ἕνα ὑμῶν ἀγνοεῖν ἡγοῦμαι.
Ἰσοκράτους πάλιν εἰρηκότος, « Ὡσπερ τῶν χρημά-
των, ἀλλʼ οὐκ ἐκείνου συγγενὴς οὗσα· » Λυσίας ἐν
τοῖς Ὡρφικοῖς λέγει· « Καὶ φανερὸς γέγονεν οὐ τῶν
σωμάτων συγγενὴς ὡν, ἀλλὰ τῶν χρημάτων. » Ἐπεὶ
καὶ Ὁμήρου ποιήσαντος·
Ὡ πέπον (12), εἰ μέν γὰρ, πάλεμον περὶ τόνδε
[ξσυγόντε,
Aέεὶ δὴ μέλλοιιμεν ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τε
Ἐσσεαθʼ, οὕτε κεν εὐτὸς ἔνὶ πρώτοιισιι μαχοίμεην,
Οτε κέ σεστέλλοιμαιι μάχην ἐς (13) κυδιάνεαραν
ῦν δʼ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστασιιν θανάτοιο
Μυρίαιι, ἄς οὐκ ἔσττι φυγεῖν βροτὸν οὐδʼ ὐπα-
[λλύδα·
Τωμεν εἱ κέ τῳ εὕχος (14) ὀρέξομεν,ήέ τις ἡμῖν·
Θεόπομπος γράφει· « Εἱ μὲν γὰρ ἦν, τὸνκίνδυνον τὸν
παρόντα διαφυγόντας, ἀδεῶς διάγειν τὸν ἐπίλοιπον
χρόνον, οὐκ ὰν ἦν θαυμαστὸν φιλοψυχεῖν· νῦν δὲ
τοσαῦταιι κῆρες τῷ βίῳ παραπεφύκασιν, ὥστε τὸν ἐν
ταῖς μάχαις θάνατον αἰρετώτερον εἶναι δοκεῖν. »
Τἱ δέ; οὐχὶ (15) καὶ Χίλωνος τοῦ σοφιστοῦ ἀπο-
φθεγξαμένου, « Ἐγγύα, πάρα δʼ ἄτα· » Ἐπίχαρμος
τὴν αὐτὴν γνώμην ἐτέρῳ ὀνόματι προηνέγκατο, εἰ-
πών· « Ἐγγύα ἄτας θυγάτηρ, ἐγγύα δὲ ζαμίας (1β); »
Ἀλλὰ καὶ τοῦ ἰατροῦ Ἰπποκράτους, « Ἐπιβλέπειν
eὗν δεῖ καὶ ὥρην καὶ χώρην, καὶ ἡλικίην, καὶ νοῦ
Τςζρ s-s ssus ν-sa-ae sss
Ὁοι δʼ ατρεύειν καλῶς,
Πρός τὰς διαίτας τῶν ἐνοικούντων πόἔιν,
Τἡν γῆν ἰδόντας, τὰς νόσους σκοπεν χρεών.
bæum serm. 13 ejus poetæ Xηρέα, ac putat corru-
ptum hoc nomen esse apud Clementem. « Nam quid,
quæso, inquit, est ἐν ἐξαμέτρῳ τηρήσει, « in hexa-
metro servabit? » Rescripserim equidem ἐν ἐξαμέτρῳ
θηρεῖ, « in hexametro Τereo. » Sed quid illud ἐν
ἐξαμέτρῳ, « in hexamaetro? » lane non capio, am-
pliusque quærendum censeo. » Hæc ille. Sorte scri-
bendum : Εὐριπίδης ἐν ἐξαμέτρω, Τηροῦσι (vel ed-
λουσι), φησίν, « Euripides in hexametro: Qui vo-
lum,inquit : » ut illud τηροῦσι sit ipsius Euripidis
vοx, et ad sequens ἱατρεύειν referatur. Sed qud
erit illud ἐν ἐξαμέτρῳ, « in hexametro? s Scilicet
« in s versu iauubico « senario, » qui ἔξ μέτροις,
« sex pedibus, » constat. Equidem τηροῦσιν illud.
νel θέλουσι, quod in his versibus desiderari vidit,
Sylburgius hoc modo supplevit :
Ὁγρι δʼ ἱατρεύειν θελήσουσιν καλῶς.
Nec multo aliter Grotius in Εæcerpt. p. 425e
Ὁσοι θέλουσʼ ἰατρεύειν καλῶς,
Πρός τὰς διιαίτας τῶν ἐνοικούοτων πόλιν,
Καὶ νῆν ἰδόττας, τὰς νόσους σκοπεῖνχρεῶν.
Quotquot rite medicari volunt,
Spectare debent ipsa terrarum solα,
Populieue vvictum: ferre sic morbis opems.
Verum hujusmodi conjecturæ, muss. codicibus opem
non ferentibus, admodum incertæ fallacesque sunt.