PG 9, col. 408
λέσματα,τὸγινώσκειντὰ πράγματα· δεύτεροντὸἐπιτε--
λεῖνδ τι ἀνὁ Λόγοςὐπαγορεύῃ· καὶ τρίτον τὸ παραδιδό-
ναιδύνασθαιθεοπρεπῶςτὰπαρὰτῇἀληθείᾳἐπικεκρυμ-
μένα. Ὁ τοίνυν Θεὸν πεπεισμένος εἶναι παντοκρά-
τορα, καὶ τὰ θεῖα μυστήρια παρὰ τοῦ μονογενοῦς
Παιδὸς αὐτοῦ ἐκμαθὼν, πῶς οὗτος ἄθεος; ἄθεος μὲν
γὰρ ὁ μὴ νομίζων εἶναι Θεόν· δεισιδαίμων δὲ ὁ δε-
διὼς τὰ δαιμόνια, ὁ πάντα θειάζων, καὶ ξύλον, καὶ
λίθον, καὶ πνεῦμα, ἄνθρωπόν τε λογικῶς βιοῦντα
καταδεδουλωμένον (40).
que videntur esse tria effecta Gnosticæ potestatis: primo res nosse; secundo, id efficerequodcunque Lυogos
dictaverit; tertio, ῷ ea quæ occulta sunt apud veritatem, prout Deo dignum est, tradere posse.Is ergo cui
persuasum fuerit Deum esse omnipotentem, et divina mysteria didicerit a Eilio ejus unigenito, queæad-
modum fuerit is ἄθεος, id est impius? nam ἄθεoς quidem est qui non putat esse Deums : δεισιδαίμων au-
tem, hoc est superstitiosus, qui timet dæmonia; qui omnia in deorum refert numerum, et 262 lignum
CAPIT II.
Dgi Qlium omnium esse gubernatoxem a Patre constitutum, ipsumque hominum curam gerere et Serrato-
Πίστις οὖν τὸ εἰδέναι τὸν Θεὸν, ἡ πρώτη (41) μετὰ
τῆς τοῦ Σωτῆρος διδασκαλίας τὴν πεποίθησιν(42), τὸ
κατὰ μηδένα τρόπον ἄδικα δρᾷν, τοῦτʼ εἶναι πρέπον
ἡγεῖσθαι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ Θεοῦ. Ταύτῃ κράτπ-
στον μὲν ἐν γῇ ἄνθρωπος ὁ θεοσεβέστατος, κράτιστον
δὲ ἐν οὐρανῷ ἄγγελος, τὸ πλησιαίτερον κατὰ τόπον
καὶ ἤδη καθαρώτερον τῆς αἰωνίου καὶ μακαρίας
ζωῆς μεταλαγχάνων. Τελειωτάτη δὴ καὶ ἀγιωτάτη,
καὶ κυριωτάτη καὶ ἡγεμονικωτάτη, καὶ βασιλικω-
τάτη, καὶ εὐεργετικωτάτη ἡ Υἱοῦ φύσις (43), ἡ τῷ
μόνῳ παντοκράτορι προσεχεστάτη. ἐῦτη ἡ μεγίστη
ὐπεροχὴ, ἢ τὰ πάντα διατάσσεται κατὰ τὸ θέλημα
τοῦ Πατρὸς, καὶ τὸ πᾶν ἄριστα οἰακίζει, ἀκαμάτῳ
καὶ ἀτρύτῳ δυνάμει πάντα ἐργαζομένη, διʼ ῶν ἐνερ-
γεῖ τὰς ἀποκρύφους ἐννοίας ἐπιβλέπουσα. Οὐ γὰρ
ἐξίσταταί (4έ) ποτε τῆς αὐτοῦ περιωπῆς ὁ Υἱὸς τοῦ
Θεοῦ· οὐ μεριζόμενος, οὐκ ἀποτεμνόμενος, οὐ με-
ταβαίνων ἐκ τόπου εἰς τόπον, πάντη (45) δὲ ὦν πάν-
τοτε, καὶ μηδαμῇ περιεχόμενος· ὅλος νοῦς, δλος φῶς
πατρῷον (46), ὅλος ὀφθαλμὸς, πάντα ὀρῶν, πάντα
ἀκούων, εἰδὼς πάντα, δυνάμει τὰς δυνάμεις ἐρευνῶν.
gradus) scire atque agnoscere Deum; deinde, post
fiduciam in Servatoris doctrina cbllocatam, nulloo
modo injusi quidquam facere, id Dei agnitiones
decens existimare. » SvLaavuo.
(42) Πεποίθησιν. Deest ἐνεργεῖ, vel quid simile.
Lovvvτu.
(43) σόσις. Conf. CI. Bulli Defensio Xdei Nicæ-
næ sect. 2, c. 6, 9, 13, ubi absolutam « naturam s
ilii Paternæ naturæ æqualem esse, licet qjus
relativa « natura s Patri inferior sit, fusius os-
tendit.
(44) Οὐ γὰρ ἐξίσταται. Hanc sententiam expdi-
cavit idem clarissimus vir, sect. 4, c. ὕ, p. 271.
(45) Πάντῃ. lor. παντί, et mοα πατρῳος masc.
genere perperam. Svunvuc. - Παντί habet ebam
ms. Paris.
(4β) Πατρῷον. Hoc substituit Sylbuτg. pro masc.
πατρῳoς· quod tamen retineti possit, si referatnr
ad sequentem sententiæ clausulam, hoc modo: Ἡλος
φῶς, πατρῷος ὅλος ὀφθαλμός. « Τotus lux, totus
Pattis oculus. »
λεῖνδ τι ἀνὁ Λόγοςὐπαγορεύῃ· καὶ τρίτον τὸ παραδιδό-
ναιδύνασθαιθεοπρεπῶςτὰπαρὰτῇἀληθείᾳἐπικεκρυμ-
μένα. Ὁ τοίνυν Θεὸν πεπεισμένος εἶναι παντοκρά-
τορα, καὶ τὰ θεῖα μυστήρια παρὰ τοῦ μονογενοῦς
Παιδὸς αὐτοῦ ἐκμαθὼν, πῶς οὗτος ἄθεος; ἄθεος μὲν
γὰρ ὁ μὴ νομίζων εἶναι Θεόν· δεισιδαίμων δὲ ὁ δε-
διὼς τὰ δαιμόνια, ὁ πάντα θειάζων, καὶ ξύλον, καὶ
λίθον, καὶ πνεῦμα, ἄνθρωπόν τε λογικῶς βιοῦντα
καταδεδουλωμένον (40).
que videntur esse tria effecta Gnosticæ potestatis: primo res nosse; secundo, id efficerequodcunque Lυogos
dictaverit; tertio, ῷ ea quæ occulta sunt apud veritatem, prout Deo dignum est, tradere posse.Is ergo cui
persuasum fuerit Deum esse omnipotentem, et divina mysteria didicerit a Eilio ejus unigenito, queæad-
modum fuerit is ἄθεος, id est impius? nam ἄθεoς quidem est qui non putat esse Deums : δεισιδαίμων au-
tem, hoc est superstitiosus, qui timet dæmonia; qui omnia in deorum refert numerum, et 262 lignum
CAPIT II.
Dgi Qlium omnium esse gubernatoxem a Patre constitutum, ipsumque hominum curam gerere et Serrato-
Πίστις οὖν τὸ εἰδέναι τὸν Θεὸν, ἡ πρώτη (41) μετὰ
τῆς τοῦ Σωτῆρος διδασκαλίας τὴν πεποίθησιν(42), τὸ
κατὰ μηδένα τρόπον ἄδικα δρᾷν, τοῦτʼ εἶναι πρέπον
ἡγεῖσθαι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ Θεοῦ. Ταύτῃ κράτπ-
στον μὲν ἐν γῇ ἄνθρωπος ὁ θεοσεβέστατος, κράτιστον
δὲ ἐν οὐρανῷ ἄγγελος, τὸ πλησιαίτερον κατὰ τόπον
καὶ ἤδη καθαρώτερον τῆς αἰωνίου καὶ μακαρίας
ζωῆς μεταλαγχάνων. Τελειωτάτη δὴ καὶ ἀγιωτάτη,
καὶ κυριωτάτη καὶ ἡγεμονικωτάτη, καὶ βασιλικω-
τάτη, καὶ εὐεργετικωτάτη ἡ Υἱοῦ φύσις (43), ἡ τῷ
μόνῳ παντοκράτορι προσεχεστάτη. ἐῦτη ἡ μεγίστη
ὐπεροχὴ, ἢ τὰ πάντα διατάσσεται κατὰ τὸ θέλημα
τοῦ Πατρὸς, καὶ τὸ πᾶν ἄριστα οἰακίζει, ἀκαμάτῳ
καὶ ἀτρύτῳ δυνάμει πάντα ἐργαζομένη, διʼ ῶν ἐνερ-
γεῖ τὰς ἀποκρύφους ἐννοίας ἐπιβλέπουσα. Οὐ γὰρ
ἐξίσταταί (4έ) ποτε τῆς αὐτοῦ περιωπῆς ὁ Υἱὸς τοῦ
Θεοῦ· οὐ μεριζόμενος, οὐκ ἀποτεμνόμενος, οὐ με-
ταβαίνων ἐκ τόπου εἰς τόπον, πάντη (45) δὲ ὦν πάν-
τοτε, καὶ μηδαμῇ περιεχόμενος· ὅλος νοῦς, δλος φῶς
πατρῷον (46), ὅλος ὀφθαλμὸς, πάντα ὀρῶν, πάντα
ἀκούων, εἰδὼς πάντα, δυνάμει τὰς δυνάμεις ἐρευνῶν.
gradus) scire atque agnoscere Deum; deinde, post
fiduciam in Servatoris doctrina cbllocatam, nulloo
modo injusi quidquam facere, id Dei agnitiones
decens existimare. » SvLaavuo.
(42) Πεποίθησιν. Deest ἐνεργεῖ, vel quid simile.
Lovvvτu.
(43) σόσις. Conf. CI. Bulli Defensio Xdei Nicæ-
næ sect. 2, c. 6, 9, 13, ubi absolutam « naturam s
ilii Paternæ naturæ æqualem esse, licet qjus
relativa « natura s Patri inferior sit, fusius os-
tendit.
(44) Οὐ γὰρ ἐξίσταται. Hanc sententiam expdi-
cavit idem clarissimus vir, sect. 4, c. ὕ, p. 271.
(45) Πάντῃ. lor. παντί, et mοα πατρῳος masc.
genere perperam. Svunvuc. - Παντί habet ebam
ms. Paris.
(4β) Πατρῷον. Hoc substituit Sylbuτg. pro masc.
πατρῳoς· quod tamen retineti possit, si referatnr
ad sequentem sententiæ clausulam, hoc modo: Ἡλος
φῶς, πατρῷος ὅλος ὀφθαλμός. « Τotus lux, totus
Pattis oculus. »