PG 9, col. 652

ἐ παντᾷ δεξιούμενος, φῶς ὀρέγων ἄσκιον, ἄπαυστον⁴
δδηγῶν εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Πατρὸς, εἰς τὴν αἰώνιαν
ζωὴν, εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Πιστευέτω καὶ
ταῦτά τις καὶ Θεοῦ μαθηταῖς, καὶ ἐγγυητῇ Θεῷ, προ-
φητείαις, Εὐαγγελίοις, λόγοις ἀποστολικοῖς· τούτοις
συζῶν καὶ τὰ ὦτα ὑπέχων, καὶ τὰ ἔργα ἀσκῶν, ἐπʼ
αὐτῆς τῆς ἐξόδου τὸ τέλος καὶ τὴν ἐπίδειξιν τῶν δογ-
μάτων ὄψεται. Ὁ γὰρ ἐνταῦθα τὸν ἄγγελον τῆς μετα-
νοίας(β)προσιέμενοςοὐ μετανοήσει τότε, ἡνίκα ἂν κα-
ταλίπη τὸ σῶμα, οὐδὲ καταισχυνθήσεται τὸν Σωτῆρα
προσιόντα μετὰ τῆς αὐτοῦ δόξης καὶ στρατείας ἰδων
θα τρυφὴν τῆς αἰωνίου ζωῆς προτιμᾷ. καὶ διδόντος
τοῦ Σωτῆρος ἄφεσιν ἀποστρέφεται· μήτε τὸν Θεὸν
ἔτι, μήτε τὸν πλοῦτον, μήτε τὸ προσπεσεῖν αἰτιάσθω,
τὴν δὲ ἑαυτοῦ ψυχὴν ἐκουσίως ἀπολλυμένην. Τῷ ὲ
ἐπιβλέποντι τὴν σωτηρίαν καὶ ποθοῦντι, καὶ μετὰ
ἀναιδείας καὶ βίας αἰτοῦντι παρέξειν, τὴν ἀληθινὴν
κάθαρσιν καὶ τὴν ἄτρεπτον ζωὴν δώσει ὁ Πατὴρ ἀγα-
θὸς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ῷ διὰ τοῦ Παιδὸς Ἰησοῦ Χρ-
στοῦ, τοῦ Κυρίου ζώντων καὶ νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦ
ἀγίου Πνεύματος εἴη δόξα, τιμὴ, κράτος, αἰώνιος με-
γαλειότης, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς γενεὰς γενεῶν,
7
πΣροNοx2