PG 9, col. 651
stolus spondens dejeransque veniam se illi a Sal-
vatore nactum esse, oransque ac in genua provo-
lntus, ipsam juvenis dexteram, velut jam pteni-
tentia expiatam, exosculans, ipsum in ecclesiam
reduxit. Εxinde partim crebris orationibus Deum
deprecans, patim continuatis una cum juvene je-
juniis simul decertans, variisque denique sermo-
nsuma illecebris animum ejus demulcens, non prius
destitit, ut aiunt, quam illum firma constantia Εc-
clesiæ gremio admovisset; magno veræ pœniten-
tiæ exemplo exhibito, grandique iteratæ generatio-
nis documento, et futuræ resurrectionis trophæo,. οὐ δέδιε τὸ πῦρ. Εἰ δέ τις αἰρεῖται μένειν καὶ ἐξα-
(quando in consummatione sæculi angeli vere pœ. μαρτάνειν ἐκάστοτε ἐπὶ ταῖς ἡδοναῖς, καὶ τὴν ἐνταῦ-
mnitentes in supercœlestia habitacula deportabumt),
hinc angeli læte gestientes, laudantes, cœlos ape-
rientes : præ cunctis vero ipse Salvator obviam
factus humanissime suscipit, lucem præbens, quam
nullæ t offuscant tenebræ, nec tempora ulla interi-
mant : ductor ipse in sinum Patris, in vitam æter-
nam, in regnum cœlorum iter parans. Ista quis
credat, fidemque cum Dei discipulis, tum Deo
sponsori habeat; prophetiarum, Evangeliorum, apo-
stolorum dictis. Qui in his vitam instituat, au-
remaque præbeat atque opera exerceat, sub ipso ex-
cessu dogmatum finem ipsamque exhibitam verita-C καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
tem conspiciet. Qui enim pœnitentiæ angelum plane recipit, haud eum tunc ulla pœnitudo incedet, cum
corpus reliquerit; nec confundetur, dum Salvatorem cum majestate sua exercituque venientem viderit,
Nullus ignis exterrebit metus. Sin autem quispiam eo animo sit ut manere ac quotidie in volu-
ptatibus volutans ⁴delinquere velit, præsentisque vitæ delicias æterna vita potiores ducat, atque a
Salvatore veniam indulgente mentis sensu abhorreat;is neque Deum, neque divitias, nec quod ante
lapsus sit in crimen vocet, sed suam ipsius animam quæ ipsa sponte intereat. Ei vero cui cura
salutis est ac inspectio, eamque desiderat, ac pene elictim vimque ipse adhibens præbere rogat, Pater
ille bonus qui est in cœlis, veram emundationem vitamque tribuet nulli mutationi obnoxiam; cui cum i-
lio Jesu Christo, qui vivorum et mortuorum Dominus est, per Spiritum sanctum, sit gloria, honor,
potestas, æterna majestas, nunc et semper, et in generationes generatiomnum, inque sæcula sæcu.
lorum. Amen.
s I. pst Eo. pboTTE.
(53) Respicere videtur pœnitentiæ angelum, de quo frequens occurrit mentio in Hermetis Pastoce ε..
a.
(-1-
κλI τuX
ANTOAIIX Κ AAOrsMEN IX ΔtΔΑΣΚ A AtAΣ
4
σοτε οΑΑεννοr
.IT ) ?I
r-
τ
υ
a æCERPPIA.
τὴνς
EX sCnIPTs rEOoo7I ET nocTIuINA Q6E outENTAIIS vOcATOE
μο vεακττXI τEuonε sεcτANrrε.
tnterprete Robeιtο Pεμaεε A. IM.
Sequentes ex Τheodotο ἐκλογαί stylum quidem et phrasin Clementis major ex parte præferunt, in do-
πφοπππαααπππφεεοσεεεαεεπαππαααπαεπε
vatore nactum esse, oransque ac in genua provo-
lntus, ipsam juvenis dexteram, velut jam pteni-
tentia expiatam, exosculans, ipsum in ecclesiam
reduxit. Εxinde partim crebris orationibus Deum
deprecans, patim continuatis una cum juvene je-
juniis simul decertans, variisque denique sermo-
nsuma illecebris animum ejus demulcens, non prius
destitit, ut aiunt, quam illum firma constantia Εc-
clesiæ gremio admovisset; magno veræ pœniten-
tiæ exemplo exhibito, grandique iteratæ generatio-
nis documento, et futuræ resurrectionis trophæo,. οὐ δέδιε τὸ πῦρ. Εἰ δέ τις αἰρεῖται μένειν καὶ ἐξα-
(quando in consummatione sæculi angeli vere pœ. μαρτάνειν ἐκάστοτε ἐπὶ ταῖς ἡδοναῖς, καὶ τὴν ἐνταῦ-
mnitentes in supercœlestia habitacula deportabumt),
hinc angeli læte gestientes, laudantes, cœlos ape-
rientes : præ cunctis vero ipse Salvator obviam
factus humanissime suscipit, lucem præbens, quam
nullæ t offuscant tenebræ, nec tempora ulla interi-
mant : ductor ipse in sinum Patris, in vitam æter-
nam, in regnum cœlorum iter parans. Ista quis
credat, fidemque cum Dei discipulis, tum Deo
sponsori habeat; prophetiarum, Evangeliorum, apo-
stolorum dictis. Qui in his vitam instituat, au-
remaque præbeat atque opera exerceat, sub ipso ex-
cessu dogmatum finem ipsamque exhibitam verita-C καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
tem conspiciet. Qui enim pœnitentiæ angelum plane recipit, haud eum tunc ulla pœnitudo incedet, cum
corpus reliquerit; nec confundetur, dum Salvatorem cum majestate sua exercituque venientem viderit,
Nullus ignis exterrebit metus. Sin autem quispiam eo animo sit ut manere ac quotidie in volu-
ptatibus volutans ⁴delinquere velit, præsentisque vitæ delicias æterna vita potiores ducat, atque a
Salvatore veniam indulgente mentis sensu abhorreat;is neque Deum, neque divitias, nec quod ante
lapsus sit in crimen vocet, sed suam ipsius animam quæ ipsa sponte intereat. Ei vero cui cura
salutis est ac inspectio, eamque desiderat, ac pene elictim vimque ipse adhibens præbere rogat, Pater
ille bonus qui est in cœlis, veram emundationem vitamque tribuet nulli mutationi obnoxiam; cui cum i-
lio Jesu Christo, qui vivorum et mortuorum Dominus est, per Spiritum sanctum, sit gloria, honor,
potestas, æterna majestas, nunc et semper, et in generationes generatiomnum, inque sæcula sæcu.
lorum. Amen.
s I. pst Eo. pboTTE.
(53) Respicere videtur pœnitentiæ angelum, de quo frequens occurrit mentio in Hermetis Pastoce ε..
a.
(-1-
κλI τuX
ANTOAIIX Κ AAOrsMEN IX ΔtΔΑΣΚ A AtAΣ
4
σοτε οΑΑεννοr
.IT ) ?I
r-
τ
υ
a æCERPPIA.
τὴνς
EX sCnIPTs rEOoo7I ET nocTIuINA Q6E outENTAIIS vOcATOE
μο vεακττXI τEuonε sεcτANrrε.
tnterprete Robeιtο Pεμaεε A. IM.
Sequentes ex Τheodotο ἐκλογαί stylum quidem et phrasin Clementis major ex parte præferunt, in do-
πφοπππαααπππφεεοσεεεαεεπαππαααπαεπε