PG 90, col. 920
πατεῖν, δύναται ἐκ καρδίας ἀγαπῆσαι τὸν μισοῦντα
καὶ ολί6οντα,ὦσπερ καὶ οἱ ἀπόστολοι ἐγνωκότες
, ἠγάπων.
ι’. Καὶ εἶπεν ὀ Ἀδελφός· Καὶ τίς ὁ σκοπὶτς τοῦ
Κυρίου ἦν, παρακαλῶ γνῶναι, Πάτερ. Καὶ εἶπεν ὁ
γέρων¹ Ἐὰν τὸν σκοπὸν τοῦ Κυρίου γνῶναι θέλῃς,
συνετῶς ἄκουσον. Ὀ οὖν Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χρι-
στὸς, φύσει Θεὸς ὢν, καὶ ἄνθρωπος διὰ φιλανθρω-
πίαν γενέσθαι καταξιώσας, ὲκ γυναικὸς τεχθεὶς [Fn
alterque Μ. γεννηθεῖς], ὑπὸ νόμον ἐγένετο, κατὰ τὸν
Οεῖον Ἀπόστολον · ἵνα ὡς ἄνθρωπος τὴν ἐντολὴν
φυλάξας, τὴν ἀρχαίαν τοῦ ’Δδὰμ ἀνατρέψῃ κατάραν.
Εἰδὼς οὖν ό Κύριος, ὅτι ὅλος ό νόμος καὶ οἰ προφῆ-
ται ὲν ταῖς δυσὶ τοῦ νόμου κρέμανται ἐντολαῖς, ὲν
τῷ, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης
τῆς καρδίας σου, καὶ τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν·
ταῦτα ἀπ’ ἀρχῆς καὶμέχρι τέλους φυλάξαι ἀνθρω-
ποπρεπῶς ἔσπευσεν. '0 δὲ ἀπ’ ἀρχῆς ἀπατήσας τὸν
ἄνθρωπον, καὶ διὰ τοῦτο κράτος ἐσχηκὼς τοῦ θανά-
του, διάϐολος, iam αὐτὸν ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ὑπὸ
τοῦ Harpe; μαρτυρούμενον, καὶ τὸ συγγενὲς ἅγιον
Πνεῦμα ὡς ἄνθρωπον ἀπ’ οὐρανῶν δεχόμενον, καὶ
εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὸ πειρασθῆναι ὑπ’ αξιτοῦ ἐληλυο
θότακ ὃλον αὑτοῦ τὸν πόλεμον κατ’ αὑτοῦ συνεκρότει,
C εἴ πως δυνηθῇ καὶ αὐτὸν ποιῆσαι τὴν τοῦ κόσμου
προτιμῆσαι ὓλην τῆς είς Θεὸν ἀγάπης. Είδὼς οὖν
ὁ διάϐολος ὅτι τὰ τρία ταῦτά εἰσιν, ἐν οἷς πάντα
δονεῖται τὰ ἀνθρώπινα [αι. πᾶν τὸ ἀνθρώπινον]. βρώ-
ματα, λέγω, καὶ χρήματα, καὶ δόξα , δι’ ῶν καὶ εὶς
τὸ βάραθρον τῆς ἀπωλείας ἀεὶ κατήγαγε [οι. κατ-
άγει. Fr. κατῆγει τὸν ἄνθρωπον ’ εἰς ταῦτα τὰ τρία
αὐτὸν ὲν τῇ ἐρήμῳ ἐπείρασεν , ὦν ὀ Κύριος ἡμῶν
κρείττων φανεὶς, εἰς τούπίσω χωρείν τῷ διαϐόλῳ
{aL τὸν διάὸολον] προσέταττε.
ια’. Τοῦτο οὖν τὸ γνώρισμα τῆς είς Θεὸν ἀγάπης.
ἧς τὴν ἐντολὴν δι’ ὧν ὲπήγγελτο πεῖσαι αὑτὸν παρα-
ϐῆναι μὴ δυνηθεὶς, τῆς είς τὸν πλησίον λοιπὸν ἀγὰ-
πης τὴν ἐντολὴν, εις τὴν οἰκουμένην ἐλθόντα, διὰ
τῶν παρανόμων Ἰουδαίων ἐνεργῶν, παραὸαίνειν
αὐτὸν δι’ ὧν ἐμηχανᾶτο ἠγωνίζετο. Τούτου χάριν
διδάσκοντα αὑτὸν τὰς ὁδοὺς τῆς ζωῆς, καὶ ἔργῳ
ὑποδεικνύοντα τὴν οὐράνιον πολιτείαν. καὶ ἀνάστα-
σιν νεκρῶν καταγγέλλοντα , καὶ ζωὴν αἰώνιον καὶ
βασιλείαν οὐρανῶν τοῖς πιστεύουσιν ἐπαγγελλόμενον·
τοῖς δὲ ἀπίστοις κόλασιν αἰώνιον ἀπειλοῦντα, καὶ
πρὸς βεϐαίωσιν τῶν λεγομένων τὰς παραδόξους θεο-
σημίας ἐπιδεικνύμενον, καὶ είς πίστιν τοὺς δχλους
προσκαλούμενον , συνεκίνει τοὺς παρανόμους Φαριο
σαίους καὶ Γραμματεῖς, είς τὰς κατ’ αὑτοῦ ποικίλας
ἐπιϐουλάς · ἵνα τοὺς πειρασμοὺς ὑπενεγκεῖν, ὡς ᾤετο,
μή δυνάμενος, εἰς μῖσος τῶν ἐπιϐουλευόντων παρα-
τραπῖγ καὶ οὕτως τοῦ σκοποῦ ὁ ἀλάστωρ ἐπιτύχῃ,
καὶ ολί6οντα,ὦσπερ καὶ οἱ ἀπόστολοι ἐγνωκότες
, ἠγάπων.
ι’. Καὶ εἶπεν ὀ Ἀδελφός· Καὶ τίς ὁ σκοπὶτς τοῦ
Κυρίου ἦν, παρακαλῶ γνῶναι, Πάτερ. Καὶ εἶπεν ὁ
γέρων¹ Ἐὰν τὸν σκοπὸν τοῦ Κυρίου γνῶναι θέλῃς,
συνετῶς ἄκουσον. Ὀ οὖν Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χρι-
στὸς, φύσει Θεὸς ὢν, καὶ ἄνθρωπος διὰ φιλανθρω-
πίαν γενέσθαι καταξιώσας, ὲκ γυναικὸς τεχθεὶς [Fn
alterque Μ. γεννηθεῖς], ὑπὸ νόμον ἐγένετο, κατὰ τὸν
Οεῖον Ἀπόστολον · ἵνα ὡς ἄνθρωπος τὴν ἐντολὴν
φυλάξας, τὴν ἀρχαίαν τοῦ ’Δδὰμ ἀνατρέψῃ κατάραν.
Εἰδὼς οὖν ό Κύριος, ὅτι ὅλος ό νόμος καὶ οἰ προφῆ-
ται ὲν ταῖς δυσὶ τοῦ νόμου κρέμανται ἐντολαῖς, ὲν
τῷ, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης
τῆς καρδίας σου, καὶ τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν·
ταῦτα ἀπ’ ἀρχῆς καὶμέχρι τέλους φυλάξαι ἀνθρω-
ποπρεπῶς ἔσπευσεν. '0 δὲ ἀπ’ ἀρχῆς ἀπατήσας τὸν
ἄνθρωπον, καὶ διὰ τοῦτο κράτος ἐσχηκὼς τοῦ θανά-
του, διάϐολος, iam αὐτὸν ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ὑπὸ
τοῦ Harpe; μαρτυρούμενον, καὶ τὸ συγγενὲς ἅγιον
Πνεῦμα ὡς ἄνθρωπον ἀπ’ οὐρανῶν δεχόμενον, καὶ
εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὸ πειρασθῆναι ὑπ’ αξιτοῦ ἐληλυο
θότακ ὃλον αὑτοῦ τὸν πόλεμον κατ’ αὑτοῦ συνεκρότει,
C εἴ πως δυνηθῇ καὶ αὐτὸν ποιῆσαι τὴν τοῦ κόσμου
προτιμῆσαι ὓλην τῆς είς Θεὸν ἀγάπης. Είδὼς οὖν
ὁ διάϐολος ὅτι τὰ τρία ταῦτά εἰσιν, ἐν οἷς πάντα
δονεῖται τὰ ἀνθρώπινα [αι. πᾶν τὸ ἀνθρώπινον]. βρώ-
ματα, λέγω, καὶ χρήματα, καὶ δόξα , δι’ ῶν καὶ εὶς
τὸ βάραθρον τῆς ἀπωλείας ἀεὶ κατήγαγε [οι. κατ-
άγει. Fr. κατῆγει τὸν ἄνθρωπον ’ εἰς ταῦτα τὰ τρία
αὐτὸν ὲν τῇ ἐρήμῳ ἐπείρασεν , ὦν ὀ Κύριος ἡμῶν
κρείττων φανεὶς, εἰς τούπίσω χωρείν τῷ διαϐόλῳ
{aL τὸν διάὸολον] προσέταττε.
ια’. Τοῦτο οὖν τὸ γνώρισμα τῆς είς Θεὸν ἀγάπης.
ἧς τὴν ἐντολὴν δι’ ὧν ὲπήγγελτο πεῖσαι αὑτὸν παρα-
ϐῆναι μὴ δυνηθεὶς, τῆς είς τὸν πλησίον λοιπὸν ἀγὰ-
πης τὴν ἐντολὴν, εις τὴν οἰκουμένην ἐλθόντα, διὰ
τῶν παρανόμων Ἰουδαίων ἐνεργῶν, παραὸαίνειν
αὐτὸν δι’ ὧν ἐμηχανᾶτο ἠγωνίζετο. Τούτου χάριν
διδάσκοντα αὑτὸν τὰς ὁδοὺς τῆς ζωῆς, καὶ ἔργῳ
ὑποδεικνύοντα τὴν οὐράνιον πολιτείαν. καὶ ἀνάστα-
σιν νεκρῶν καταγγέλλοντα , καὶ ζωὴν αἰώνιον καὶ
βασιλείαν οὐρανῶν τοῖς πιστεύουσιν ἐπαγγελλόμενον·
τοῖς δὲ ἀπίστοις κόλασιν αἰώνιον ἀπειλοῦντα, καὶ
πρὸς βεϐαίωσιν τῶν λεγομένων τὰς παραδόξους θεο-
σημίας ἐπιδεικνύμενον, καὶ είς πίστιν τοὺς δχλους
προσκαλούμενον , συνεκίνει τοὺς παρανόμους Φαριο
σαίους καὶ Γραμματεῖς, είς τὰς κατ’ αὑτοῦ ποικίλας
ἐπιϐουλάς · ἵνα τοὺς πειρασμοὺς ὑπενεγκεῖν, ὡς ᾤετο,
μή δυνάμενος, εἰς μῖσος τῶν ἐπιϐουλευόντων παρα-
τραπῖγ καὶ οὕτως τοῦ σκοποῦ ὁ ἀλάστωρ ἐπιτύχῃ,