PG 90, col. 925
την, δύνασαι γνῶναι τὸν σκοπὸν τοῦ Κυρίου, καὶτῶν
ἀποστόλων αὑτοῦ · καὶ τοὺς μὲν ἀνθρώπους ἀγαπᾷν,
καὶ συμπάσχειν αὐτοῖς πταίουσι· τοῖς δὲ πονηροῖς
δαίμοσιν ἀδιαλείπτως διὰ τῆς ἀγάπης πολεμεῖν. Εἰ δὲ
ἐσμὲν χαῦνοι καὶ ἀμελεῖς καὶ pausam, καὶ,ταῖς σαρ-
κικαῖς ἡδοναῖς τὴν λογισμὸν ὲμφῦρομεν , οὐχὶ τοὺς
δαίμονας, ἀλλ’ ἑαυτοὺς καὶ τοὺς ἀδελφοὺς πολεμοῦ-
μεν · τοὺς δὲ. δαίμονας μᾶλλον δι’ αὐτῶν θεραπεύο-
μεν, ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς ἀνθρώποις μαχόμενοι.
ιη’. Καὶ 6 ἀδελφὸς εἶπεν · Οὕτως ἔχει, Πάτερ “ καὶ
γὰρ ὲκ τῆς ἀμελείας μου ἀεὶ λαμϐάνουσιν ἀφορμὰς
κατ’ ἐμοῦ οἱ δαίμονες · ἀλλὰ παρακαλῶ σε, Πάτερ, Β
εἰπεῖν μοι, πῶς ὀφείλω κτήσασθαι νῆψιν. Καὶ ἀπ-
εκρίθη 6 γέρων· Ἦ παντελὴς τῶν γηΐνων ἁμεριμνία,
καί¹ ἡ συνεχὴς [l"r. alterque Μ. συχνὴ] μελέτη τῆς
θείας Γραφῆς φέρει τὴν ψυχὴν εἰς φόϐον Θεοῦ· καὶ
6 τοῦ Θεοῦ φόϐος φέρει τὴν νῆψιν · καὶ τότε ή ψυχὴ
ἄρχεται βλέπειν τοὺς διὰ τῶν λογισμῶν πολεμοῦντας
αὐτὴν δαίμονας, καὶ ἀμύνασθαι · περὶ ὧν 6 Δαόὶδ
ἐλεγεν⁴ Καὶ ἐπεῖδεν d ὀφθαλμός μου ἐν τοῖς
ἐχθροῖς μου. Πρὸς ταύτην τὴν πάλην καὶ 6 κορυ-
φαῖοςτῶν ἀποστόλων Πέτρος διεγείρων τοὺς μαθη-
τὰς, ἔλεγε· Νήψατε, γρηγορήσατε, ὅτι ὀ ἀντίδι-
κος ὑμῶν διάϐολος, ὡς λέων ὼρυόμενυς περιπα-
τεῖ. ζητῶν τίνα καταπίῃ · ᾦ ἀντίστητε στερεοί
τῇ πίστει· καὶ ὁΚύριος δέ · Γρηγορεῖτε καί προσ-
C
εύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. '0 δὲ
Ἐκκλησιαστής φησιν· Ἐὰν πνεῦμα τοῦ ἐξουσια-
ζοντος ἀναϐῇ ἐπὶ σὲ, τόπον σου μὴ ἀφῇς [αι.
εὖροι] Τόπος δὲ τοῦ νοῦ ἐστινὴ ἁρετὴ, καὶ ή γνῶ-
σις, καὶ 6 φόϐος τοῦ Θεοῦ. '0 δὲ θαυμαστὸς ’Λπό-
nolo; σφόδρα νηφόντως καὶ γενναίως ἀγωνιζόμενος
ἐλεγεν· Ἐν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες, οὐ κατὰ
σάρκα στρατευόμεθα. Τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας
ἡμῶν οὐ σαρκικὰ, ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς
καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων· λογισμοὺς καθαιροῦν-
τες. καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς Trib-
σεως τοῦ Θεοῦ · καί αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα
εὶς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ· καὶ ἐν ἑτοίμῳ
ἔχοντες ἐκδικῆσαι πᾶσαν παρακοήν. Ἐὰν οὖν καὶ
συ μιμήσῃ τοὺς ἁγίους, καὶ ἐμπόνως σχολάσῃς τῷ D
Θεῷ, ἔσῃ νηφὸμενος.ι
LO’. Καὶ ὁ Ἀδελφδς εἷπε · Καὶ τίῶφειλέ τις ποιεῖν,
Πάτερ, ἴνα ἀδιαλείπτως δυνηθῇ σχολάζειν τῷ Bst};
Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων· Ἀδύνατον τὸ νοῦν τελείως
σχολάσαι τῷ Θεῷ, ἐὰν μὴ τὰς τρεῖς ταύτας κτήσηται
ἀρετάς · τὴν ἀγάπην λέγω, καὶ τὴν ἐγκράτειαν καὶ
τὴν προσευχήν. Ἦ μὲν γὰρ ἀγάπη, ἡμεροῐ τὸν ου-
μόν. ἠ δὲ ἐγκράτεια (α), μαραίνει τὴν ἐπιθυμίαν ⁸ ἡ
δὲ προσευχὴ, χωρίζει τὸν νοῦν πάντων τῶν νοημά·
ὅ ἔ lae. Iv. 7. ³⁵ Psal. LIII, 9.
‘° Ι Petr. ν, 8.
(a) Quod hic peculiaris virtus dicitur, ipsa mar-
cescere faciens, edomansque ae maceratis concu-
piscentiam, nihil aliud est quam ieiunium et
ἀποστόλων αὑτοῦ · καὶ τοὺς μὲν ἀνθρώπους ἀγαπᾷν,
καὶ συμπάσχειν αὐτοῖς πταίουσι· τοῖς δὲ πονηροῖς
δαίμοσιν ἀδιαλείπτως διὰ τῆς ἀγάπης πολεμεῖν. Εἰ δὲ
ἐσμὲν χαῦνοι καὶ ἀμελεῖς καὶ pausam, καὶ,ταῖς σαρ-
κικαῖς ἡδοναῖς τὴν λογισμὸν ὲμφῦρομεν , οὐχὶ τοὺς
δαίμονας, ἀλλ’ ἑαυτοὺς καὶ τοὺς ἀδελφοὺς πολεμοῦ-
μεν · τοὺς δὲ. δαίμονας μᾶλλον δι’ αὐτῶν θεραπεύο-
μεν, ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς ἀνθρώποις μαχόμενοι.
ιη’. Καὶ 6 ἀδελφὸς εἶπεν · Οὕτως ἔχει, Πάτερ “ καὶ
γὰρ ὲκ τῆς ἀμελείας μου ἀεὶ λαμϐάνουσιν ἀφορμὰς
κατ’ ἐμοῦ οἱ δαίμονες · ἀλλὰ παρακαλῶ σε, Πάτερ, Β
εἰπεῖν μοι, πῶς ὀφείλω κτήσασθαι νῆψιν. Καὶ ἀπ-
εκρίθη 6 γέρων· Ἦ παντελὴς τῶν γηΐνων ἁμεριμνία,
καί¹ ἡ συνεχὴς [l"r. alterque Μ. συχνὴ] μελέτη τῆς
θείας Γραφῆς φέρει τὴν ψυχὴν εἰς φόϐον Θεοῦ· καὶ
6 τοῦ Θεοῦ φόϐος φέρει τὴν νῆψιν · καὶ τότε ή ψυχὴ
ἄρχεται βλέπειν τοὺς διὰ τῶν λογισμῶν πολεμοῦντας
αὐτὴν δαίμονας, καὶ ἀμύνασθαι · περὶ ὧν 6 Δαόὶδ
ἐλεγεν⁴ Καὶ ἐπεῖδεν d ὀφθαλμός μου ἐν τοῖς
ἐχθροῖς μου. Πρὸς ταύτην τὴν πάλην καὶ 6 κορυ-
φαῖοςτῶν ἀποστόλων Πέτρος διεγείρων τοὺς μαθη-
τὰς, ἔλεγε· Νήψατε, γρηγορήσατε, ὅτι ὀ ἀντίδι-
κος ὑμῶν διάϐολος, ὡς λέων ὼρυόμενυς περιπα-
τεῖ. ζητῶν τίνα καταπίῃ · ᾦ ἀντίστητε στερεοί
τῇ πίστει· καὶ ὁΚύριος δέ · Γρηγορεῖτε καί προσ-
C
εύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. '0 δὲ
Ἐκκλησιαστής φησιν· Ἐὰν πνεῦμα τοῦ ἐξουσια-
ζοντος ἀναϐῇ ἐπὶ σὲ, τόπον σου μὴ ἀφῇς [αι.
εὖροι] Τόπος δὲ τοῦ νοῦ ἐστινὴ ἁρετὴ, καὶ ή γνῶ-
σις, καὶ 6 φόϐος τοῦ Θεοῦ. '0 δὲ θαυμαστὸς ’Λπό-
nolo; σφόδρα νηφόντως καὶ γενναίως ἀγωνιζόμενος
ἐλεγεν· Ἐν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες, οὐ κατὰ
σάρκα στρατευόμεθα. Τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας
ἡμῶν οὐ σαρκικὰ, ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς
καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων· λογισμοὺς καθαιροῦν-
τες. καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς Trib-
σεως τοῦ Θεοῦ · καί αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα
εὶς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ· καὶ ἐν ἑτοίμῳ
ἔχοντες ἐκδικῆσαι πᾶσαν παρακοήν. Ἐὰν οὖν καὶ
συ μιμήσῃ τοὺς ἁγίους, καὶ ἐμπόνως σχολάσῃς τῷ D
Θεῷ, ἔσῃ νηφὸμενος.ι
LO’. Καὶ ὁ Ἀδελφδς εἷπε · Καὶ τίῶφειλέ τις ποιεῖν,
Πάτερ, ἴνα ἀδιαλείπτως δυνηθῇ σχολάζειν τῷ Bst};
Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων· Ἀδύνατον τὸ νοῦν τελείως
σχολάσαι τῷ Θεῷ, ἐὰν μὴ τὰς τρεῖς ταύτας κτήσηται
ἀρετάς · τὴν ἀγάπην λέγω, καὶ τὴν ἐγκράτειαν καὶ
τὴν προσευχήν. Ἦ μὲν γὰρ ἀγάπη, ἡμεροῐ τὸν ου-
μόν. ἠ δὲ ἐγκράτεια (α), μαραίνει τὴν ἐπιθυμίαν ⁸ ἡ
δὲ προσευχὴ, χωρίζει τὸν νοῦν πάντων τῶν νοημά·
ὅ ἔ lae. Iv. 7. ³⁵ Psal. LIII, 9.
‘° Ι Petr. ν, 8.
(a) Quod hic peculiaris virtus dicitur, ipsa mar-
cescere faciens, edomansque ae maceratis concu-
piscentiam, nihil aliud est quam ieiunium et