PG 90, col. 926
tationemque habueris, Domini scopum ejusque apo-
stolorum nosse poteris; ae homines quidem dili-
gere, eorumque olfensm misereri, simulque vero
dmmones charitatis nutu jugiter impugnare licebit.
Sin autem molles ac negligentes segnesque sumus,
carnalibusque voluptatibus animum immergimus,
non jam daemones, sed ipsi nos fratresque impu-
gnamus : atque his magis colimus dazmones, in quo-
rum gratiam in homines grassamuS.
18. Ait frater : lta se fere res habet, Pater : sem-
per enim ex mea negligentia daamones adversum
me sumunt occasiones. Sed amabo te, dicito, Pater,
qna ratione consequi liceat mentem sobriam ac per—
vigilant. Ad quem senex, Abnegata munis plane
terrenorum cura, jugisque divinae Scriptura: medio
talio, in Dei timorem ferunt; Deique timor vigilem
atque sobrium praestat animum : hisque ille fultus,
videre incipit dmmones cogitationum acie bello fa-
tigantes, atque eos ulcisci; de. quibus aiebat David :
Et super inimicos meos inspexit oculus meus ”. Ad
hanc quoque lactant Petrus princeps apostolorum
discipulos excitans. ajebat : Sobrii estote, et vigilate;
quia adversarius vester diabolus, 376 tanquam leo
rugiens, circuit quarens quem devoret, cui resistite
{ortas in fide δθ. Quin etiam Dominus: Vigilate, cf
orate, ut non intretis in tent’ationem δι. Sed et Eccle-
siastes ait : Si spiritus potestatem habentis ascenderit
super te, locum tuum ne dimiseris “. Porro animi
locus, virtus est ct scientia, ac timor Dei. Admi<
randus autem Apostolus, sobrie admodum strenue-
que deeertans, aiebat : In carne enim ambulantes,
non secundum carnem militamus. Nam arma militia:
nostra non carnalia sunt, sed potentia Deo ad (le-
structionem munitionum; consilia destruentes, et om-
nem altitudinem extollentem se arlversus scientiam
Dei; et in captiritatem redigcnlcs omnem intellectum
in obsequium Christi : et in promptu habentes ulcisci
omnem inobedientiam ". Si igitur tu quoque sancto;
imitatus fueris, operosiusque Deo vacaveris, vigil
atque sobrius eris.
19. Aitque frater: Quidnam vero, Pater, aliquis
facturus sit, ut assidue Deo vacare possit? Ad quem
senex : Fieri non potest ut. animus perfecte Deo
vacet, nisi tres istas virtutes paraverit; nempe. (li-
lectionem, abstinentiam (seu jejunium) et oratio-
nem. Dileetio enim iram lenit. Jojunium seu abs-
tinentia cupiditatem edomat atque macerat; oratio
ab omnibus abstrahit cogitationibus, ipsique Deo
λδ ll Cor. π,
⁸³ Matth. χιι-ι, 41. δ’ Eecle. x, Δ.
abstinentia; qua: virtus potissimum corpori me~
detur, ut et oratio animo.
stolorum nosse poteris; ae homines quidem dili-
gere, eorumque olfensm misereri, simulque vero
dmmones charitatis nutu jugiter impugnare licebit.
Sin autem molles ac negligentes segnesque sumus,
carnalibusque voluptatibus animum immergimus,
non jam daemones, sed ipsi nos fratresque impu-
gnamus : atque his magis colimus dazmones, in quo-
rum gratiam in homines grassamuS.
18. Ait frater : lta se fere res habet, Pater : sem-
per enim ex mea negligentia daamones adversum
me sumunt occasiones. Sed amabo te, dicito, Pater,
qna ratione consequi liceat mentem sobriam ac per—
vigilant. Ad quem senex, Abnegata munis plane
terrenorum cura, jugisque divinae Scriptura: medio
talio, in Dei timorem ferunt; Deique timor vigilem
atque sobrium praestat animum : hisque ille fultus,
videre incipit dmmones cogitationum acie bello fa-
tigantes, atque eos ulcisci; de. quibus aiebat David :
Et super inimicos meos inspexit oculus meus ”. Ad
hanc quoque lactant Petrus princeps apostolorum
discipulos excitans. ajebat : Sobrii estote, et vigilate;
quia adversarius vester diabolus, 376 tanquam leo
rugiens, circuit quarens quem devoret, cui resistite
{ortas in fide δθ. Quin etiam Dominus: Vigilate, cf
orate, ut non intretis in tent’ationem δι. Sed et Eccle-
siastes ait : Si spiritus potestatem habentis ascenderit
super te, locum tuum ne dimiseris “. Porro animi
locus, virtus est ct scientia, ac timor Dei. Admi<
randus autem Apostolus, sobrie admodum strenue-
que deeertans, aiebat : In carne enim ambulantes,
non secundum carnem militamus. Nam arma militia:
nostra non carnalia sunt, sed potentia Deo ad (le-
structionem munitionum; consilia destruentes, et om-
nem altitudinem extollentem se arlversus scientiam
Dei; et in captiritatem redigcnlcs omnem intellectum
in obsequium Christi : et in promptu habentes ulcisci
omnem inobedientiam ". Si igitur tu quoque sancto;
imitatus fueris, operosiusque Deo vacaveris, vigil
atque sobrius eris.
19. Aitque frater: Quidnam vero, Pater, aliquis
facturus sit, ut assidue Deo vacare possit? Ad quem
senex : Fieri non potest ut. animus perfecte Deo
vacet, nisi tres istas virtutes paraverit; nempe. (li-
lectionem, abstinentiam (seu jejunium) et oratio-
nem. Dileetio enim iram lenit. Jojunium seu abs-
tinentia cupiditatem edomat atque macerat; oratio
ab omnibus abstrahit cogitationibus, ipsique Deo
λδ ll Cor. π,
⁸³ Matth. χιι-ι, 41. δ’ Eecle. x, Δ.
abstinentia; qua: virtus potissimum corpori me~
detur, ut et oratio animo.