PG 90, col. 929
aestuat; ac modo quidem in homines ira excandescit, modo autem in Deum verba blasphemiae
iacit, atque adeo improbi animi labem prodit, nee praeter virgam aliud recipit.
κγ’. Καὶ 6 Ἀδελφὸς εἷπε· Καλῶς εἶπας, Πάτερ·
ἀλλὰ παρακαλῶ εἰπεῖν μοι καὶτοῦτο, πῶς ἡ ἐγκρά-
τεια μαραίνει τὴν ἐπιθυμίαν. Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων·
Ἐπειδὴ ἀπέχεσθαι ποιεῖ πάντων, τῶν μὴ χρείαν ἐκ-
πληρούντων, ἀλλ’ ἡδονὴν ἐμποιούντων · καὶ οὐδενὸς
μετέχειν ποιεῖ, πλὴν πρὸς τὸ ζῇν ἀναγκαίων · οὐδὲ
τὰ ἡδέα διώκειν, ἀλλὰ τὰ ὠφέλιμα · καὶ συμμετρεϊν
δὲ τῇ χρείᾳ τὰ βρώματα καὶ τὰ πόματα· καὶ οὐκ ὲᾷν
τῷ [Fu μὴ ὲᾷν ὲν σώματι περιττὴν ὑγρότητα·
καὶ μόνην συντηρεῖν τὴν ζωὴν τοῦ σώματος, καὶ
ἁνενόχλητον αὐτὸ φυλάττειν είς ὁρμὴν συνουσίας.
Οὕτως οὖν ἡ ἐγκράτεια τὴν ἐπιθυμίαν μαραίνει· ἡ
δὲ ἡδονὴ, καὶ πλησμονὴ τῶν βρωμάτων καὶ πομάτων,
ὲκθερμαίνει τὴν γαστέρα, καὶΙ ἁναφλὲγει τὴν ὄρεξιν
’πρὸς αἰσχρὰν ἐπιθυμίαν, καὶ ὅλον συνωθεῖ τὺ ζῶον
πρὸς τὴν ἄνομον [ἄλογον fort. leg. Nobil. quod amen-
tem reddit] μίξιν. Τότε ὀφθαλμοὶ ἀναιδεῖς, καὶ χεὶρ
ἀχαλίνωτος, γλῶσσα λαλοῦσα θέλγητρα ἀκοῆς, καὶ
οὖς ἀκοὴν ματαίαν παραδεχόμενον· νοῦς, τοῦ Θεοῦ
καταφρονῶν· καὶψυχὴ, κατὰ διάνοιαν μοιχείαν ἑρ-
γαζομένη, καὶ τὸ σῶμα πρὸς τὴν ἄθεσμον πρᾶξιν
ἐκκαλου μὲνη.
κδ’. Καὶ 6 ’Δδελφὺς ἔφη· Ἐπ’ ἀληθείας, Πάτερ,
οὕτως ἔχει· ἀλλᾶ παρακαλῶ μαθεῖν καὶ περὶτῆς
προσευχῆς, πῶς χωρίζει τὸν νοῦν πάντων τῶν νοημά-
των. Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων ⁸ Τὰ νοήματα, τῶν πρα-
γμάτων είσὶ νοήματασ τῶν δὲ πραγμάτων, τὰ μὲν
εἰσὶν αἰσθητά· τὰ δὲ, νοητά. Ἐν αὑτοῖς οὖν 6 νοῦς
διατρίϐων, τὰ νοήματα αὐτῶν περιφέρει · ή δὲ χάρις
τῆς προσευχῆς, τῷ Θεῷ συνάπτει τὸν γοῦν τῷ δὲ
θεῷ ωνάπτουσα, χωρίζει πάντων τῶν νοημάτων.
Τότε 6 νοῦς γυμνὸς αὐτῷ [aL τῷ Θεῷ] προσομιλῶν,
θεοειδὴς γίνεται. Τοιοῦτος δὲ γινόμενος. τὰ πρέποντα
Mp‘ αὐτοῦ αἰτεῖ, καὶ τῆς δεήσεως αὐτοῦ οὐ διαμαρ-
τάνει ποτέ. Διὰ τοῦτο οὖν 6 Ἀπόστολος ἀδιαλείπτως
κελεύει προσεύχεσθαι, ἵνα τὸν νοῦν τῷ Θεῷ συνεχῶς
συνάπτοντες, κατὰ μικρὸν ἀπορρήξωμεν τῆς τῶν
ὑλικῶν προσπαθείας.
igitur est cur Apostolus sine intermissione orare jusserit ⁸⁷, ut nempe assidue Deo mentem copulantes,
a terrenorum paulatim libidine abrumpamus.
κε’. Καὶ 6 Ἀδελφδς εἷπε· Καὶ πῶς 6 νοῦς δύναται
ἀδιαλείπτως προσεύχεσθαι · καὶ γὰρ ψάλλοντες καὶ
ἀναγινώσκοντες καὶ συντυγχάνοντες καὶ διακονοῦν-
τες, εὶς πολλὰ αὐτὸν περισπῶμεν νοήματά τε καὶ
θεωρήμαςα, Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων · Οὐδὲν τῶν ἀδυ-
’νάτων ή θεία Γραφὴ προστάσσει · ἐπεὶ καὶ αὐτὸς 6
" l Thess. v. l7.
(ς) Kal παρὰ ῥάϐδον. Nobil. πατρὶς legit, sic
nempe hreviata dictione, et in qua facile fuit ex-
seribenti errare. Et paternam uirgam aversatur. ln
[tuo nihil acuminis est, certaeque antithesis ex
liuingettio : bene autem in lectione, quani se—
quor. Significat enim nihil opera: facere, qui sic
moleste habet, quod castigatur, qui et improbitatem
iacit, atque adeo improbi animi labem prodit, nee praeter virgam aliud recipit.
κγ’. Καὶ 6 Ἀδελφὸς εἷπε· Καλῶς εἶπας, Πάτερ·
ἀλλὰ παρακαλῶ εἰπεῖν μοι καὶτοῦτο, πῶς ἡ ἐγκρά-
τεια μαραίνει τὴν ἐπιθυμίαν. Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων·
Ἐπειδὴ ἀπέχεσθαι ποιεῖ πάντων, τῶν μὴ χρείαν ἐκ-
πληρούντων, ἀλλ’ ἡδονὴν ἐμποιούντων · καὶ οὐδενὸς
μετέχειν ποιεῖ, πλὴν πρὸς τὸ ζῇν ἀναγκαίων · οὐδὲ
τὰ ἡδέα διώκειν, ἀλλὰ τὰ ὠφέλιμα · καὶ συμμετρεϊν
δὲ τῇ χρείᾳ τὰ βρώματα καὶ τὰ πόματα· καὶ οὐκ ὲᾷν
τῷ [Fu μὴ ὲᾷν ὲν σώματι περιττὴν ὑγρότητα·
καὶ μόνην συντηρεῖν τὴν ζωὴν τοῦ σώματος, καὶ
ἁνενόχλητον αὐτὸ φυλάττειν είς ὁρμὴν συνουσίας.
Οὕτως οὖν ἡ ἐγκράτεια τὴν ἐπιθυμίαν μαραίνει· ἡ
δὲ ἡδονὴ, καὶ πλησμονὴ τῶν βρωμάτων καὶ πομάτων,
ὲκθερμαίνει τὴν γαστέρα, καὶΙ ἁναφλὲγει τὴν ὄρεξιν
’πρὸς αἰσχρὰν ἐπιθυμίαν, καὶ ὅλον συνωθεῖ τὺ ζῶον
πρὸς τὴν ἄνομον [ἄλογον fort. leg. Nobil. quod amen-
tem reddit] μίξιν. Τότε ὀφθαλμοὶ ἀναιδεῖς, καὶ χεὶρ
ἀχαλίνωτος, γλῶσσα λαλοῦσα θέλγητρα ἀκοῆς, καὶ
οὖς ἀκοὴν ματαίαν παραδεχόμενον· νοῦς, τοῦ Θεοῦ
καταφρονῶν· καὶψυχὴ, κατὰ διάνοιαν μοιχείαν ἑρ-
γαζομένη, καὶ τὸ σῶμα πρὸς τὴν ἄθεσμον πρᾶξιν
ἐκκαλου μὲνη.
κδ’. Καὶ 6 ’Δδελφὺς ἔφη· Ἐπ’ ἀληθείας, Πάτερ,
οὕτως ἔχει· ἀλλᾶ παρακαλῶ μαθεῖν καὶ περὶτῆς
προσευχῆς, πῶς χωρίζει τὸν νοῦν πάντων τῶν νοημά-
των. Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων ⁸ Τὰ νοήματα, τῶν πρα-
γμάτων είσὶ νοήματασ τῶν δὲ πραγμάτων, τὰ μὲν
εἰσὶν αἰσθητά· τὰ δὲ, νοητά. Ἐν αὑτοῖς οὖν 6 νοῦς
διατρίϐων, τὰ νοήματα αὐτῶν περιφέρει · ή δὲ χάρις
τῆς προσευχῆς, τῷ Θεῷ συνάπτει τὸν γοῦν τῷ δὲ
θεῷ ωνάπτουσα, χωρίζει πάντων τῶν νοημάτων.
Τότε 6 νοῦς γυμνὸς αὐτῷ [aL τῷ Θεῷ] προσομιλῶν,
θεοειδὴς γίνεται. Τοιοῦτος δὲ γινόμενος. τὰ πρέποντα
Mp‘ αὐτοῦ αἰτεῖ, καὶ τῆς δεήσεως αὐτοῦ οὐ διαμαρ-
τάνει ποτέ. Διὰ τοῦτο οὖν 6 Ἀπόστολος ἀδιαλείπτως
κελεύει προσεύχεσθαι, ἵνα τὸν νοῦν τῷ Θεῷ συνεχῶς
συνάπτοντες, κατὰ μικρὸν ἀπορρήξωμεν τῆς τῶν
ὑλικῶν προσπαθείας.
igitur est cur Apostolus sine intermissione orare jusserit ⁸⁷, ut nempe assidue Deo mentem copulantes,
a terrenorum paulatim libidine abrumpamus.
κε’. Καὶ 6 Ἀδελφδς εἷπε· Καὶ πῶς 6 νοῦς δύναται
ἀδιαλείπτως προσεύχεσθαι · καὶ γὰρ ψάλλοντες καὶ
ἀναγινώσκοντες καὶ συντυγχάνοντες καὶ διακονοῦν-
τες, εὶς πολλὰ αὐτὸν περισπῶμεν νοήματά τε καὶ
θεωρήμαςα, Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων · Οὐδὲν τῶν ἀδυ-
’νάτων ή θεία Γραφὴ προστάσσει · ἐπεὶ καὶ αὐτὸς 6
" l Thess. v. l7.
(ς) Kal παρὰ ῥάϐδον. Nobil. πατρὶς legit, sic
nempe hreviata dictione, et in qua facile fuit ex-
seribenti errare. Et paternam uirgam aversatur. ln
[tuo nihil acuminis est, certaeque antithesis ex
liuingettio : bene autem in lectione, quani se—
quor. Significat enim nihil opera: facere, qui sic
moleste habet, quod castigatur, qui et improbitatem