PG 90, col. 937
τῆς νῦν ἡμῶν πονηρᾶς διαγωγῆς πρὸς τὸν Τιμόῧεο
γράφει · Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ma
ραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ἔσονται τὰ
oi ἅνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαᾷἰνε,
ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς
ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάόο
λοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται
προπετεῖς, καὶ τὰ ἑξῆς. Διὰ τοῦτο οὐού⁸ ἡμῖν, ὅτι εἰ
τὲι ἓςχατα τῶν κακῶν κατηντήσαμεν. Τίς γὰρὲ
ἡμῶν, είπέ μοι, τῶν προειρημένων κακῶν ἐστι
ἀμέτοχος. Οὐχὶ ἐπὶ ἡμῶν ἐπληρώθη ἡ προφητεία
Οὐ πάντες ἐσμὲν γαστρίμαργοι; Οὐ πάντες φιλὴδι
νοι; Οὐ πάντες ὑλομανεῖς καὶ φι).όῡ).οι; Οὐ πάντε
O'JFMEK; υὺ πάντες μηνιασταί; Οὐ πάντες μντ
ciuzxot; Οὐ πάντες προδόται πάσης ἀρετῆς; 0
πάντες λοίδοροις Οὐ πάντες φιλόσκοπται [Fin φιλο
σκῶπται]; Οὐ πάντες προπετείς; Οὐ πάντες μισ
άόελφοις Οὐ πάντες τετυφωμένοι; Οὐ πάντες ἀλαζό
veg; Οὐ πάντες ὑπερήφανοι; Οὐ πάντες κενόδοξοι
υὺ πάντες ὑποκριταί ς Οὐ πάντες δόλιοι; Οὐ πάντε
φθονερηί ; Οὐ πάντες ἀνυπότακτοις Οὐ πάντες dtur
διασταί; οὐ πάντες περίακτοι [Εν. περιάκται]; 0
:dneg. ῥᾴθυμοι; Οὐ πάντες ἀμελεῖς τῶν τοῦ Eun?
ρος ἐντολῶνς Οὐ πάντες πάσης κακίας ἁνάμεστοι
Οὐχὶ τεγόναμεν ἀντὶ ναοῦ Θεοῦ, vah; είδώλων; Οὔ)
ἀντὶ [Ινεύματος ἁγίου, πνευμάτων πονηρῶν ἐσμε
καταγώγιας Οὐχὶ πεπλασμένως τὸν Θεὸν Πατέρ
ἑπικαλούμεθα; Οὐχὶ ἀντὶ υἱῶν Θεοῦ υἱοὶ γεέννη
γεγόναμεν; Οὐχὶ χείρονες τῶν Ἰουδαίων, οἱ νῦν τ
μὲγα Χριστοῦ ὄνομα περιφερόμενοι, γεγόναμεν ; κα
μηδεὶς ἀγανακτείτω τὴν ἀλήθειαν ἀκούων, ἐπε
κάκεῖνοι παράνομοι ὅντες ἔλεγον, Ἡμεῖς ἕνα Πατέρ
ἔχομεν, τὸν Θεόι· · ἀλλ’ ἢκουον παρὰ τοῦ Σωτῆρος
Ιὃτι Ὑμεῖς ἐκ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαϐάλοι
ἐστὲ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ Ματρὸς ὑμῶν θέλει
ποιεῖν. habemus, Deum 7"; sed audierunt a Salvatore:
383 Vos ex patre vestro diabolo estis, et patris vestri desideria uultis facere ⁸⁸.
λγ’. Πῶς οὖν καὶ ἡμεῖς παραϐάται ὄντες τῶν ὲν-
τολῶν αὑτοῦ, τὰ ὃμοια παρ’ αὑτοῦ οὐκ ἀκούομεν
Ἐπεὶ καὶ ὁ ’Δπόστολος τοὺς Πνεύματι ἀγομένου‹
εἶπεν εἶναι υἱοὺς Θεοῦ · Ὅσοι γὰ ρ, φησὶ, mer;qu
Θεοῦ ἄγονται, οὗτοι εἰσιν υἱοὶ Θεοῦ. Πῶς οὖν κα
ἡμεῖς ἐκ τοῦ θανάτου ἀγόμενοι, υἱοὶ Θεοῦ ἀκούει
δυνάμεοας Τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς, θάνατος
Οἱ δὲ Πνεύμσειι ἀγόμενοι, ἐκ τῶν καρπῶν τοῦ [Ινειε
ματος δῆλοί εἰσιν, Εἵδωμεν οὖν τοὺς καρποὺς τοι
ΙΙνεύματος · ’0 γὰρ καρπὸς τοῦ Πνεύματος, φησιν
ἐστὶν ἀγάπη, χαρὰ, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστί
ῖης, ἀγαθοσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια
Ἀρι ἔχομεν ταῦτα ὲν ἐαυτοῖ;; Ἀλλ’ εἴθε μὴ πάντ
1'1 ἐναντία. Πῶς οὖν υἱοὶ Θεοῦ ἀκούειν δυνάμεθα
καὶ οὐχὶ μᾶλλον ὲκ τοῦ ἐναντίου; Τὸ γὰρ ἐκ τινα
"" Psal. xm, 5; Rom. ut, 12-18. ⁷⁸ ll Tim. ιιι, i-
³¹ ibid. 8. ⁵³ Galat. v, (ἐξ
Parum“ (in, XLI.
γράφει · Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ma
ραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ἔσονται τὰ
oi ἅνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαᾷἰνε,
ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς
ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάόο
λοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται
προπετεῖς, καὶ τὰ ἑξῆς. Διὰ τοῦτο οὐού⁸ ἡμῖν, ὅτι εἰ
τὲι ἓςχατα τῶν κακῶν κατηντήσαμεν. Τίς γὰρὲ
ἡμῶν, είπέ μοι, τῶν προειρημένων κακῶν ἐστι
ἀμέτοχος. Οὐχὶ ἐπὶ ἡμῶν ἐπληρώθη ἡ προφητεία
Οὐ πάντες ἐσμὲν γαστρίμαργοι; Οὐ πάντες φιλὴδι
νοι; Οὐ πάντες ὑλομανεῖς καὶ φι).όῡ).οι; Οὐ πάντε
O'JFMEK; υὺ πάντες μηνιασταί; Οὐ πάντες μντ
ciuzxot; Οὐ πάντες προδόται πάσης ἀρετῆς; 0
πάντες λοίδοροις Οὐ πάντες φιλόσκοπται [Fin φιλο
σκῶπται]; Οὐ πάντες προπετείς; Οὐ πάντες μισ
άόελφοις Οὐ πάντες τετυφωμένοι; Οὐ πάντες ἀλαζό
veg; Οὐ πάντες ὑπερήφανοι; Οὐ πάντες κενόδοξοι
υὺ πάντες ὑποκριταί ς Οὐ πάντες δόλιοι; Οὐ πάντε
φθονερηί ; Οὐ πάντες ἀνυπότακτοις Οὐ πάντες dtur
διασταί; οὐ πάντες περίακτοι [Εν. περιάκται]; 0
:dneg. ῥᾴθυμοι; Οὐ πάντες ἀμελεῖς τῶν τοῦ Eun?
ρος ἐντολῶνς Οὐ πάντες πάσης κακίας ἁνάμεστοι
Οὐχὶ τεγόναμεν ἀντὶ ναοῦ Θεοῦ, vah; είδώλων; Οὔ)
ἀντὶ [Ινεύματος ἁγίου, πνευμάτων πονηρῶν ἐσμε
καταγώγιας Οὐχὶ πεπλασμένως τὸν Θεὸν Πατέρ
ἑπικαλούμεθα; Οὐχὶ ἀντὶ υἱῶν Θεοῦ υἱοὶ γεέννη
γεγόναμεν; Οὐχὶ χείρονες τῶν Ἰουδαίων, οἱ νῦν τ
μὲγα Χριστοῦ ὄνομα περιφερόμενοι, γεγόναμεν ; κα
μηδεὶς ἀγανακτείτω τὴν ἀλήθειαν ἀκούων, ἐπε
κάκεῖνοι παράνομοι ὅντες ἔλεγον, Ἡμεῖς ἕνα Πατέρ
ἔχομεν, τὸν Θεόι· · ἀλλ’ ἢκουον παρὰ τοῦ Σωτῆρος
Ιὃτι Ὑμεῖς ἐκ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαϐάλοι
ἐστὲ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ Ματρὸς ὑμῶν θέλει
ποιεῖν. habemus, Deum 7"; sed audierunt a Salvatore:
383 Vos ex patre vestro diabolo estis, et patris vestri desideria uultis facere ⁸⁸.
λγ’. Πῶς οὖν καὶ ἡμεῖς παραϐάται ὄντες τῶν ὲν-
τολῶν αὑτοῦ, τὰ ὃμοια παρ’ αὑτοῦ οὐκ ἀκούομεν
Ἐπεὶ καὶ ὁ ’Δπόστολος τοὺς Πνεύματι ἀγομένου‹
εἶπεν εἶναι υἱοὺς Θεοῦ · Ὅσοι γὰ ρ, φησὶ, mer;qu
Θεοῦ ἄγονται, οὗτοι εἰσιν υἱοὶ Θεοῦ. Πῶς οὖν κα
ἡμεῖς ἐκ τοῦ θανάτου ἀγόμενοι, υἱοὶ Θεοῦ ἀκούει
δυνάμεοας Τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς, θάνατος
Οἱ δὲ Πνεύμσειι ἀγόμενοι, ἐκ τῶν καρπῶν τοῦ [Ινειε
ματος δῆλοί εἰσιν, Εἵδωμεν οὖν τοὺς καρποὺς τοι
ΙΙνεύματος · ’0 γὰρ καρπὸς τοῦ Πνεύματος, φησιν
ἐστὶν ἀγάπη, χαρὰ, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστί
ῖης, ἀγαθοσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια
Ἀρι ἔχομεν ταῦτα ὲν ἐαυτοῖ;; Ἀλλ’ εἴθε μὴ πάντ
1'1 ἐναντία. Πῶς οὖν υἱοὶ Θεοῦ ἀκούειν δυνάμεθα
καὶ οὐχὶ μᾶλλον ὲκ τοῦ ἐναντίου; Τὸ γὰρ ἐκ τινα
"" Psal. xm, 5; Rom. ut, 12-18. ⁷⁸ ll Tim. ιιι, i-
³¹ ibid. 8. ⁵³ Galat. v, (ἐξ
Parum“ (in, XLI.