PG 91, col. 744
κακῶν, μήτε ἐπεθύμησε, μήτε ἥψατο, οὐκ Eon
σώφρων · οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅτου κρατήσας, αὐτὸς ἑαυτὸν
κόσμιον παρέχεται. ⁷ ‘
Ἐπικτήτου. - Οὐδεὶς ἐλεύθερος, ἑαυτοῦ. μὴ
κρατῶν.
Πυθαγόρου. -— Ῥώμη ψυχῆς ἀπαθοῦς, σωφρο-
σύνη. Αὕτη γὰρ ψυχῆς ἀπαθοῦς φῶς ἐστιν.
. Δουλεύειν πάθεσι χαλεπώτερον ἥ τυράννοις. Ἐλεύ-
θερον ἀδύνατον εἶναι τὸν πάθεσι δουλεύοντα. καὶ ὑπὸ
παθῶν κρατούμενον.
Σοφοκλέους. -- Ζῇν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς nam»;
ἱ πεφυκόσι.
Δημοσθ. -—— ῥεῖ τὸν εὖ φρονοῦντα, τὸν λογισμὸν
ἀεὶ τῶν ἐπιθυμιῶν κρείττω πειρᾶσθαι ποιεῖν.
Δημήτριος. -- Δημήτριος 6 Φαληρεὺς, τοὺς ἀστεί-
ους εἷπε τῶν νέων, ὲν μὲν ταῖς οἰκίαις τοὺς γονεῖς
δεῖν αἰδεῖσθαι ο ὲν δὲ τῇ ὀδῷ, τοὺς ἀπαντῶντας· ἐν δὲ
ταῖς ἐρημίαις, ἑαυτούς.
Μενέδημοᾴ --- Μενέδημος, νεανίσκου τινος εἰ·
πόντος, Μέγα ἐστὶ τὸ τυχείνφῶν-ἄν τις ἐπιθυμῇ,
εἶπεν· Πολλῷ μεῖζόν ἐστι τὸ μηδὲν ἐπιθυμεῖν ὧν μὴ
δεῖ.
BZag.-—- Βδίας 6 Πριηνεὺς, εἷπε· Μακάριός ἐστιν 6
πλουτῶν, καὶ ὧν ὲπιθυμεῖἀπολαύωψ 6 δὲ μὴ tm-
θυμῶν, μακαριώτερος ’
Ξάνθου. - Ξὲνθος ό Δσοφὸς, θεασάμενος ἐπὶ .
θύραις εὐπρεποῦς γυναικὸς ἄνδρα οἰκοφθόρον, εφη-
ο υἷντος ἡδονὴν μικρὰν ὠνεῖται μεγάλῳ ηνδύνῳ.
Χαρικλείας. - Ἠ γὰρ τῶν ἐρωτικῶν ἀντίδλεε
ψις, ὑπόμνησις τοῦ πᾴσχοντος γίνεται, καὶ ,ἀναφλέ-
γει τὴν διάνοιαν ὴ θέα, καθάπερ ὕλη ’πυρὶ γενο-
μένη ὑπέκκαυμα. ’Υπέκκσυμα γὰρ ἐπιθυμίας λόγος
ἐρωτικός. ⁷ λ
ΛΟΓΟΣ Δ’.
Περὶ ἀνδρείας καὶ ἰσχύος.
Μαθ. ις’. - Εῖτις θέλῃ ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀτταρ-
νησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὑτοῦ, καὶ
ἀκολουθείτω μοι. η
Παροιμ. κα¹. —— Οὐκ ἔστιν ἀνθρώπῳ σοφία, οὐδὲ
_ ἔστιν ἀνδρεία, οὐδὲ ἐστι βουλὴ κατέναντι Κυρίου (q).
doceri, unde illis sic claris, haec tam remota λοι
quidem olim) subdipotuerint. quando etiam (Ias:
sianus sic legit. Num τὸ σέϐας posuerant οἱ Ο¹
quod illis τὸ Θείον, velut etiam Paulo Aet. xvu,
σεϐάσματα, sacra sunt Atheniensium eorumque
numina, ac quibus adhibebant cuiltiim,__si¥_e aii-ars
simulacra erant, sive nuda mente intelligebantur,
σώφρων · οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅτου κρατήσας, αὐτὸς ἑαυτὸν
κόσμιον παρέχεται. ⁷ ‘
Ἐπικτήτου. - Οὐδεὶς ἐλεύθερος, ἑαυτοῦ. μὴ
κρατῶν.
Πυθαγόρου. -— Ῥώμη ψυχῆς ἀπαθοῦς, σωφρο-
σύνη. Αὕτη γὰρ ψυχῆς ἀπαθοῦς φῶς ἐστιν.
. Δουλεύειν πάθεσι χαλεπώτερον ἥ τυράννοις. Ἐλεύ-
θερον ἀδύνατον εἶναι τὸν πάθεσι δουλεύοντα. καὶ ὑπὸ
παθῶν κρατούμενον.
Σοφοκλέους. -- Ζῇν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς nam»;
ἱ πεφυκόσι.
Δημοσθ. -—— ῥεῖ τὸν εὖ φρονοῦντα, τὸν λογισμὸν
ἀεὶ τῶν ἐπιθυμιῶν κρείττω πειρᾶσθαι ποιεῖν.
Δημήτριος. -- Δημήτριος 6 Φαληρεὺς, τοὺς ἀστεί-
ους εἷπε τῶν νέων, ὲν μὲν ταῖς οἰκίαις τοὺς γονεῖς
δεῖν αἰδεῖσθαι ο ὲν δὲ τῇ ὀδῷ, τοὺς ἀπαντῶντας· ἐν δὲ
ταῖς ἐρημίαις, ἑαυτούς.
Μενέδημοᾴ --- Μενέδημος, νεανίσκου τινος εἰ·
πόντος, Μέγα ἐστὶ τὸ τυχείνφῶν-ἄν τις ἐπιθυμῇ,
εἶπεν· Πολλῷ μεῖζόν ἐστι τὸ μηδὲν ἐπιθυμεῖν ὧν μὴ
δεῖ.
BZag.-—- Βδίας 6 Πριηνεὺς, εἷπε· Μακάριός ἐστιν 6
πλουτῶν, καὶ ὧν ὲπιθυμεῖἀπολαύωψ 6 δὲ μὴ tm-
θυμῶν, μακαριώτερος ’
Ξάνθου. - Ξὲνθος ό Δσοφὸς, θεασάμενος ἐπὶ .
θύραις εὐπρεποῦς γυναικὸς ἄνδρα οἰκοφθόρον, εφη-
ο υἷντος ἡδονὴν μικρὰν ὠνεῖται μεγάλῳ ηνδύνῳ.
Χαρικλείας. - Ἠ γὰρ τῶν ἐρωτικῶν ἀντίδλεε
ψις, ὑπόμνησις τοῦ πᾴσχοντος γίνεται, καὶ ,ἀναφλέ-
γει τὴν διάνοιαν ὴ θέα, καθάπερ ὕλη ’πυρὶ γενο-
μένη ὑπέκκαυμα. ’Υπέκκσυμα γὰρ ἐπιθυμίας λόγος
ἐρωτικός. ⁷ λ
ΛΟΓΟΣ Δ’.
Περὶ ἀνδρείας καὶ ἰσχύος.
Μαθ. ις’. - Εῖτις θέλῃ ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀτταρ-
νησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὑτοῦ, καὶ
ἀκολουθείτω μοι. η
Παροιμ. κα¹. —— Οὐκ ἔστιν ἀνθρώπῳ σοφία, οὐδὲ
_ ἔστιν ἀνδρεία, οὐδὲ ἐστι βουλὴ κατέναντι Κυρίου (q).
doceri, unde illis sic claris, haec tam remota λοι
quidem olim) subdipotuerint. quando etiam (Ias:
sianus sic legit. Num τὸ σέϐας posuerant οἱ Ο¹
quod illis τὸ Θείον, velut etiam Paulo Aet. xvu,
σεϐάσματα, sacra sunt Atheniensium eorumque
numina, ac quibus adhibebant cuiltiim,__si¥_e aii-ars
simulacra erant, sive nuda mente intelligebantur,