PG 91, col. 745
κοινωνήσει χύτρα πρὸς λέϐητας αὕτη προσκρούσει,
καὶ αὕτη συντρισή σεται.
Ἐφ. ς’. -— Ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν Θεοῦ, πρὸς
τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ
διαϐόλου, κ. τ. ἑ.
Βασιλείου. -— Ύπὲνεγκε τοίνυν οὐκ ἀπαθῶς _
οὕδ¹ ἀναισθήτως. Τίς·γὰρ μισθὸς ἀναλγησίαςς ἀλλ’
ὲπιπόνιςις μὶν καὶ σὺν ἀλγηδόσι μυρίαις , πλὴν ὑπ·-
ἑνεγκε, ὥσπερ τις γενναῖος ἀγωνιστὴς, τὴν ἰσχὺν
miti-p1 ἀνδρείαν, οὐ μόνον ὲκ τοῦ τύπτειν τοὺς ἀν·
τιπὰὶους, ἀλλὰ καὶ ἔχ’τοῦ φέρειν στερῥῶς τὰς
παρ’ αὐτῶν πληγὰς ἐπιδεικνύμενος· καὶ ὥσπερ
τις κυϐερνήτης σοφὸς καὶ ἁτάραχος ὑπὸ τῆς ἄγαν
περὶ τὸν πλοῦν ἐμπειρίας , ὀρθὴν καὶ ἁσᾶπτιστον
καὶ παντὸς χειμῶνος ὑψηλοτέραν τὴν ψυχὴν διασώ-
ζων.
Θεοτιόγου. - Θάρσος καὶ θράρος . κᾶν τοῖς (lvd-
μασι πλησιάζει. πλεῖστον ἀλλήλων τῇ δυνάμει κεχώ-
ρισται ο ἀνδρείαν τε σῖναί φαμεν καὶ ἀνανδρειανίη
Τὸ μὲν γὰρ ἐν τοῖς τολμητέοις θαρρεῖν, ἀνδρείας
ἐστὶν, ὥσπερ τὸ ὑφίεσθαι, δειλίας. Ob δὲ πλεῖον ὁ κίν-
δυνος, ὁμόσε χωρεῖν καὶ ὼθίζεσθαι, ἀλλὰ μὴ κατ-
έχεσθαι, θράσεος, ὥσπερ τὺ ὑποχωρεῖν ἀσφαλείας.
’Χρυσσσιη - Οὔτε παραιτεῖσθαι δεῖ τοὺς ἀγῶνας,
οὔτε πρὸς τούτους ἐπιπηδᾷν. Οὕτω γὰρ καὶ ἡμῖν
ἡ νίκη λαμπροτέρα εσται , καὶ ὴ ἧττα τῷ διαϐόλῳ
καταγελαστοτέρα. Ἐλκυσθέντας μὲν ιγὰρ γενναίως
ἑστάναι · μὴ καλουμένους δὲ, ἡσυχάζειν καὶ τὸν
καιρὸν ἀναμένειν, τῶν ἀγαθῶν ⁸ ἴνα καὶ τὸ ἀκενό-
δοξον, καὶ τὸ γενναῖον ἐπιδειξώμεθα.
Σωκράτης. - Θεασάμενος τὰς τῶν Κορινθίων
’κύρτας ἰσχυρῶς κεκλεισμένας, ἔφη’ Μὴ γυναῖκες
tuo ἅδε κατοικοῦσιν ς ’
Μενάνδρου.- ’ἰσχὺς νοῦν οὐκ ἔχουσα, τάφῳ τοὺς
ἐμπίπτοντας παραδίδωσιν.
Ἀλέξανδρ. ὁ βασιλεύς. - Οὗτος· παρακαλοόο
μενος ὑπὸ ⁶τῶν φίλων νυκτὸς ἐπιθέσθαι τοῖς. πο-
λεμίοις, εἶπενθ Οὐ βασιλικόν ἐστι κλέπτειν τὴν νίκην.
Θεασάμενσς δὲ τινα ὁμώνυμον αὐτοῦ δειλὸν ὄντα,
ςέῳηο Νεανίσκε, ἢ τδ ὄνομα ἄλλαξον, ἦ τὸν τρόπον.
NOTAE.
velut ipsngnotus illorum deus, cujus religionem '
ad vernutDeum .traxit Apostolus; 'nempe vsic ad?
umbrantibus viris sapientissimis nomen'Dei tetra-
grammaton, quod Hebrteorum religio efferri non
acnlegiiredduntque ipsipassitn voce ,κιρίάςζ
ilest Dominus; quandoque etiam certis characte:
ribus et notis depingitur, velut in Procopii Esaia
quas nescio an fucum facere pm'tiériiiijfii’éic
profero leg-eretur τὸ πρὸς, in tanta ejus proposi:
tionis amplitudine cuméaeeusandi cas'u, junctum
ἀσεϐῆ, aliter malim ac Nubit. ex Cassiano: ἱϊὶίξξέὶ
Ριτιιοι. es. xci,
καὶ αὕτη συντρισή σεται.
Ἐφ. ς’. -— Ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν Θεοῦ, πρὸς
τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ
διαϐόλου, κ. τ. ἑ.
Βασιλείου. -— Ύπὲνεγκε τοίνυν οὐκ ἀπαθῶς _
οὕδ¹ ἀναισθήτως. Τίς·γὰρ μισθὸς ἀναλγησίαςς ἀλλ’
ὲπιπόνιςις μὶν καὶ σὺν ἀλγηδόσι μυρίαις , πλὴν ὑπ·-
ἑνεγκε, ὥσπερ τις γενναῖος ἀγωνιστὴς, τὴν ἰσχὺν
miti-p1 ἀνδρείαν, οὐ μόνον ὲκ τοῦ τύπτειν τοὺς ἀν·
τιπὰὶους, ἀλλὰ καὶ ἔχ’τοῦ φέρειν στερῥῶς τὰς
παρ’ αὐτῶν πληγὰς ἐπιδεικνύμενος· καὶ ὥσπερ
τις κυϐερνήτης σοφὸς καὶ ἁτάραχος ὑπὸ τῆς ἄγαν
περὶ τὸν πλοῦν ἐμπειρίας , ὀρθὴν καὶ ἁσᾶπτιστον
καὶ παντὸς χειμῶνος ὑψηλοτέραν τὴν ψυχὴν διασώ-
ζων.
Θεοτιόγου. - Θάρσος καὶ θράρος . κᾶν τοῖς (lvd-
μασι πλησιάζει. πλεῖστον ἀλλήλων τῇ δυνάμει κεχώ-
ρισται ο ἀνδρείαν τε σῖναί φαμεν καὶ ἀνανδρειανίη
Τὸ μὲν γὰρ ἐν τοῖς τολμητέοις θαρρεῖν, ἀνδρείας
ἐστὶν, ὥσπερ τὸ ὑφίεσθαι, δειλίας. Ob δὲ πλεῖον ὁ κίν-
δυνος, ὁμόσε χωρεῖν καὶ ὼθίζεσθαι, ἀλλὰ μὴ κατ-
έχεσθαι, θράσεος, ὥσπερ τὺ ὑποχωρεῖν ἀσφαλείας.
’Χρυσσσιη - Οὔτε παραιτεῖσθαι δεῖ τοὺς ἀγῶνας,
οὔτε πρὸς τούτους ἐπιπηδᾷν. Οὕτω γὰρ καὶ ἡμῖν
ἡ νίκη λαμπροτέρα εσται , καὶ ὴ ἧττα τῷ διαϐόλῳ
καταγελαστοτέρα. Ἐλκυσθέντας μὲν ιγὰρ γενναίως
ἑστάναι · μὴ καλουμένους δὲ, ἡσυχάζειν καὶ τὸν
καιρὸν ἀναμένειν, τῶν ἀγαθῶν ⁸ ἴνα καὶ τὸ ἀκενό-
δοξον, καὶ τὸ γενναῖον ἐπιδειξώμεθα.
Σωκράτης. - Θεασάμενος τὰς τῶν Κορινθίων
’κύρτας ἰσχυρῶς κεκλεισμένας, ἔφη’ Μὴ γυναῖκες
tuo ἅδε κατοικοῦσιν ς ’
Μενάνδρου.- ’ἰσχὺς νοῦν οὐκ ἔχουσα, τάφῳ τοὺς
ἐμπίπτοντας παραδίδωσιν.
Ἀλέξανδρ. ὁ βασιλεύς. - Οὗτος· παρακαλοόο
μενος ὑπὸ ⁶τῶν φίλων νυκτὸς ἐπιθέσθαι τοῖς. πο-
λεμίοις, εἶπενθ Οὐ βασιλικόν ἐστι κλέπτειν τὴν νίκην.
Θεασάμενσς δὲ τινα ὁμώνυμον αὐτοῦ δειλὸν ὄντα,
ςέῳηο Νεανίσκε, ἢ τδ ὄνομα ἄλλαξον, ἦ τὸν τρόπον.
NOTAE.
velut ipsngnotus illorum deus, cujus religionem '
ad vernutDeum .traxit Apostolus; 'nempe vsic ad?
umbrantibus viris sapientissimis nomen'Dei tetra-
grammaton, quod Hebrteorum religio efferri non
acnlegiiredduntque ipsipassitn voce ,κιρίάςζ
ilest Dominus; quandoque etiam certis characte:
ribus et notis depingitur, velut in Procopii Esaia
quas nescio an fucum facere pm'tiériiiijfii’éic
profero leg-eretur τὸ πρὸς, in tanta ejus proposi:
tionis amplitudine cuméaeeusandi cas'u, junctum
ἀσεϐῆ, aliter malim ac Nubit. ex Cassiano: ἱϊὶίξξέὶ
Ριτιιοι. es. xci,