PG 93, col. 1183
Deo veniam obsecramus.
Vens. 16. ι Infixae sunt gentes in interitu, quem
fecerunt. ι
Caeterum gentes hic appellat daemonum cuneum.
llic enim eum salutarem erucem fabricassent, per
eamdem tyrannide sua exciderunt, et laqueo quem
absconderant emnprehensus est pes eorum, et in
operibus manuum suarum comprehensus est pec—
calor.
Vens. 18. ι Convertantur peccatores. ι
Peeeatorum, quemadmodum etjustorum, plura
esse genera convincitur. Sed hoc loco peceatores
appellat infideles, quos etiam Dei oblivionem subire
dixit. Sicutigitur qui credunt in Deum, licet mortui
fuerint,vivunt; nam qui credit in me, inquit Christus,
etiamsi mortuus fuerit. vivet ‘: sic qui non credunt,
etiam antequam moriantur, propter sententiam in
ipsos latam mortui sunt. '
’ Vrns.53. ι Exsurge, Domine. I
Interrogat, quodnam impii. scilicet diaboli, vel
valde impii hominis, peccatum Deus potissimum
aversetur. Deinde inductam ipse interrogationem
solvit. Dixit enim in corde suo : Non requiret ⁵. Con-
viciatur, inquit, Deum. ut qui res nostras sine pro-
videntia et sine examine esse permittat. Quae per-
suasio deeeptis exitio esse reperitur : quare conse- ο
ιιι-Ληριι- ,...ι.ξ....,,ε. ηυ, 1 ι ι.
quenter subjuuxit: ι Tibi derelictus est pauper. ι
PSALMUS XII.
Vens. I. ι Usquequo, Domine, obliviscerisme? ι
Gravis sane est oblivio Dei, etiam temporaria:
quin imo mortem aflert omnimodam et immorta—
lem.
Vens. 5. ι Usquequo exaltabitur inimicus? ι
Exaltatio enim Satanze, depressio est hominum.
Nam sicut Deus in salute nostra exaltari, sic diabo-
lus in perditione extolli dicitur.
PSALMUS XIV.
Vens. 5. ι Qui loquitur veritatem in corde suo. ι
Corde prius. et deinde lingua, nos vult esse vera-
η Π.. -L....1_._.o - .. . .
ces. Em abundantia enim cordis, os loquitur “. Cum
autem dicit: Nec fecitproximo suo malum; non
hic caedem tantum, sed et quodlibet aliud crimen
vetuit.
ι Et opprobrium non accepit. ι
Cogitabimns autem proximos,peccatores et imbe-
cilles esse, uti nos; ne cum ipsi peceatores simus,
aliis peccatum objiciamus, quin invicem potius ad-
hortemur atque instruamus.
Vens. ι. ι Timentes autem Dominum glorifi-
Cnt. I
‘ Joan. ιι, 25. " I'sal. κ, l5. " Matth. “1.34.
Vens. 16. ι Infixae sunt gentes in interitu, quem
fecerunt. ι
Caeterum gentes hic appellat daemonum cuneum.
llic enim eum salutarem erucem fabricassent, per
eamdem tyrannide sua exciderunt, et laqueo quem
absconderant emnprehensus est pes eorum, et in
operibus manuum suarum comprehensus est pec—
calor.
Vens. 18. ι Convertantur peccatores. ι
Peeeatorum, quemadmodum etjustorum, plura
esse genera convincitur. Sed hoc loco peceatores
appellat infideles, quos etiam Dei oblivionem subire
dixit. Sicutigitur qui credunt in Deum, licet mortui
fuerint,vivunt; nam qui credit in me, inquit Christus,
etiamsi mortuus fuerit. vivet ‘: sic qui non credunt,
etiam antequam moriantur, propter sententiam in
ipsos latam mortui sunt. '
’ Vrns.53. ι Exsurge, Domine. I
Interrogat, quodnam impii. scilicet diaboli, vel
valde impii hominis, peccatum Deus potissimum
aversetur. Deinde inductam ipse interrogationem
solvit. Dixit enim in corde suo : Non requiret ⁵. Con-
viciatur, inquit, Deum. ut qui res nostras sine pro-
videntia et sine examine esse permittat. Quae per-
suasio deeeptis exitio esse reperitur : quare conse- ο
ιιι-Ληριι- ,...ι.ξ....,,ε. ηυ, 1 ι ι.
quenter subjuuxit: ι Tibi derelictus est pauper. ι
PSALMUS XII.
Vens. I. ι Usquequo, Domine, obliviscerisme? ι
Gravis sane est oblivio Dei, etiam temporaria:
quin imo mortem aflert omnimodam et immorta—
lem.
Vens. 5. ι Usquequo exaltabitur inimicus? ι
Exaltatio enim Satanze, depressio est hominum.
Nam sicut Deus in salute nostra exaltari, sic diabo-
lus in perditione extolli dicitur.
PSALMUS XIV.
Vens. 5. ι Qui loquitur veritatem in corde suo. ι
Corde prius. et deinde lingua, nos vult esse vera-
η Π.. -L....1_._.o - .. . .
ces. Em abundantia enim cordis, os loquitur “. Cum
autem dicit: Nec fecitproximo suo malum; non
hic caedem tantum, sed et quodlibet aliud crimen
vetuit.
ι Et opprobrium non accepit. ι
Cogitabimns autem proximos,peccatores et imbe-
cilles esse, uti nos; ne cum ipsi peceatores simus,
aliis peccatum objiciamus, quin invicem potius ad-
hortemur atque instruamus.
Vens. ι. ι Timentes autem Dominum glorifi-
Cnt. I
‘ Joan. ιι, 25. " I'sal. κ, l5. " Matth. “1.34.