PG 93, col. 1548
φυλακὴν τοῦ τάφου τοῦ μονογενοῦς Tia-3 τοῦ Θεοῦ
ἔδωκεν, Λογγῖνος ἦν αὐτῶν ἔξαρχος ” αὐτὸς γὰρ ἦν
καὶ τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ φυλάξας μετά τῶν ὑπ’
αὑτοῦ στρατιωτῶν.”Δλλέι τοῦ Χριστοῦ πραχθείσης
τῆς ἀναστάσεως, ὥσπερ ἡμῖν αἱ τῶν θείων Εὑαγγε-
λὶων Γραφαὶ παρέδωκαν, καὶ τῶν στρατιωτῶν ἀπ-
αγγειλάντων τοῖς ἄρχουσιν καὶ πρεσϐυτέροις τῆς
Ἰουδαϊκῆς συμμορίας τὰ γενόμενα θαύματα, ἐκεῖνοι
μὲν αἰσχυνθέντες τὸν λαὸν καὶ σσέσαι τὸ θαῦμα βου-
λόμενοι, ἀργύρια ἱκανὰ τοῖς στρατιώταις ἔδωκαν,
ὣστε συκοφαντῆται τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ, οὕτω
Β δὲ καὶ τὸν Πιλάτου δέξασθαι τὴν συκοφαντίαν χρή-
μασι πολλοῖς ἔπεισαν. Οὑ μὴν ὁ Λογγῖνος προκρίνει
τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, οὐδὲ κατὰ τοῦ Χριστοῦ λαμ
ϐάνει χρυσὸν. οὐδὲ τὸν μαμμωνᾶν τοῦ Θεοῦ προθυ-
μῆσαι ὑπέμεινεν, οὐδὲ τῇ πλεονεξίᾳ δουλωθεὶς εἰς
τὸν ταύτης βυθὸν τὸν πολυυάνατον ὤλισθεν, οὐ κατὰ
Χριστοῦ συκοφαντίας τοῦ ψεύδους ἠνέσχετο, τοῦ τὸν
Ἀδὰμ ἐγείραντος καὶ τδν θάνατον σφάξαντος καὶ
τοὺς Θνητοὺς ζωὼσαντος.
’ δ’. Πρὸς ταῦτα ὁ Πιλᾶτος καὶ οἱ δυνάσται τῶν
Ἰουδαίων κεντούμενοι, ἐζήτουν ἐπιϐουλὴν κατὰ τοῦ
μακαρίου Λογγίνου, καὶ οὐκ εἶχον καιρόν· ἦν γὰρ 6
Λογγῖνος ὅλης τῆς στρατιωτικῆς φάλαγγος ἐπισημό-
τερος. Ἐπειδὴ δὲ ἐϐουλήθη ὅλως Χριστοῦ γενέσθαι.
ἀποδύεται τὴν ζώνην τοῦ Καίσαρος, καὶ λοιπὸν ἐν
οἴκῳ κάθηται μετᾶ τῶν δύο στρατιωτῶν, οἵτινες σὺν
αὑτῷ καὶ τῆς μακαρίας ἐγένοντο ἀθλήσεως συγκληυ
ρονόμοι , κήρυκες γενόμενοι ὧν ἴδον, τε καὶ ἀκηκόα-
σιν φοϐερῶν τεραστίων. Καὶ καταλιπὼν τὴν Ἰερου-
σαλὴμ ἀνέστρεψεν σὺν αὐτοῖς⁷ καὶ γίνεται τῇ Καττ-
παδόκων χώρα κήρυξ ἄριστος· ὥσπερ Θωμᾶς τοῖς
Ἰνδοῖς, Ῥωμαίοις δὲ Πέτρος, Ἀσιανοῖς δὲ Ἰωάννης,
Παῦλος ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ καὶ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ,
καὶ ἄλλος ἄλλοις, εὐαγγελιζόμενος τὸν Χριστὸν, καὶ
τὰ παρ’ αὑτοῦ, καὶ ἐπ’ αὑτῷ πεπραγμένα μυστήρια.
ε’. Οῖ δὲ πονηροὶ Ἰουδαῖοι καιόμενοι τῷ ζήλῳ, καὶ
τῷ θυμῷ κεντούμενοι, τὴν τοῦ μακαρίου Λογγῖνον
μαρτυρίαν πολυμερῶς ἦδη τῆς γῆς διαδραμοῦσαν
καρτερεῖν οὐκ ἠδύναντο. Τότε πείθουσιν τὸν Πιλᾶτον
ψευδῆ κατὰ τοῦ μακαρίου Λογγίνου γρὰιῖιαι τῷ Καί-
σαρι, ὅτι τῆς Ῥωμαίων βασιλείας ἀλλότρια φρονεῖ,
καὶ ἀμελήσας τῶν πολεμικῶν ὅπλων τὸν Χριστὸν
κηρύττει Βασιλέα τοῖς ἒονεᾶιν, καὶ ήδη τῶν περὶ
τοῦτου λόγων τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα καὶ χώραν ἐπλή-
dicunt ut Iudaici populi congressionem declinaret,
intellecto quam graviier is sibi esset infensus.
id) Sed diu postquam e Jud:ea sanctus Longinus
secessisset ι Pilatus enim , sub quo ille passus ,
prius apud Syria: pransi-lem accusatus et officio
amotus cst, quam eousque Paulus excurrercl, a-rt
llumam se conferret Petrus Antiochia relicta.
ἔδωκεν, Λογγῖνος ἦν αὐτῶν ἔξαρχος ” αὐτὸς γὰρ ἦν
καὶ τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ φυλάξας μετά τῶν ὑπ’
αὑτοῦ στρατιωτῶν.”Δλλέι τοῦ Χριστοῦ πραχθείσης
τῆς ἀναστάσεως, ὥσπερ ἡμῖν αἱ τῶν θείων Εὑαγγε-
λὶων Γραφαὶ παρέδωκαν, καὶ τῶν στρατιωτῶν ἀπ-
αγγειλάντων τοῖς ἄρχουσιν καὶ πρεσϐυτέροις τῆς
Ἰουδαϊκῆς συμμορίας τὰ γενόμενα θαύματα, ἐκεῖνοι
μὲν αἰσχυνθέντες τὸν λαὸν καὶ σσέσαι τὸ θαῦμα βου-
λόμενοι, ἀργύρια ἱκανὰ τοῖς στρατιώταις ἔδωκαν,
ὣστε συκοφαντῆται τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ, οὕτω
Β δὲ καὶ τὸν Πιλάτου δέξασθαι τὴν συκοφαντίαν χρή-
μασι πολλοῖς ἔπεισαν. Οὑ μὴν ὁ Λογγῖνος προκρίνει
τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, οὐδὲ κατὰ τοῦ Χριστοῦ λαμ
ϐάνει χρυσὸν. οὐδὲ τὸν μαμμωνᾶν τοῦ Θεοῦ προθυ-
μῆσαι ὑπέμεινεν, οὐδὲ τῇ πλεονεξίᾳ δουλωθεὶς εἰς
τὸν ταύτης βυθὸν τὸν πολυυάνατον ὤλισθεν, οὐ κατὰ
Χριστοῦ συκοφαντίας τοῦ ψεύδους ἠνέσχετο, τοῦ τὸν
Ἀδὰμ ἐγείραντος καὶ τδν θάνατον σφάξαντος καὶ
τοὺς Θνητοὺς ζωὼσαντος.
’ δ’. Πρὸς ταῦτα ὁ Πιλᾶτος καὶ οἱ δυνάσται τῶν
Ἰουδαίων κεντούμενοι, ἐζήτουν ἐπιϐουλὴν κατὰ τοῦ
μακαρίου Λογγίνου, καὶ οὐκ εἶχον καιρόν· ἦν γὰρ 6
Λογγῖνος ὅλης τῆς στρατιωτικῆς φάλαγγος ἐπισημό-
τερος. Ἐπειδὴ δὲ ἐϐουλήθη ὅλως Χριστοῦ γενέσθαι.
ἀποδύεται τὴν ζώνην τοῦ Καίσαρος, καὶ λοιπὸν ἐν
οἴκῳ κάθηται μετᾶ τῶν δύο στρατιωτῶν, οἵτινες σὺν
αὑτῷ καὶ τῆς μακαρίας ἐγένοντο ἀθλήσεως συγκληυ
ρονόμοι , κήρυκες γενόμενοι ὧν ἴδον, τε καὶ ἀκηκόα-
σιν φοϐερῶν τεραστίων. Καὶ καταλιπὼν τὴν Ἰερου-
σαλὴμ ἀνέστρεψεν σὺν αὐτοῖς⁷ καὶ γίνεται τῇ Καττ-
παδόκων χώρα κήρυξ ἄριστος· ὥσπερ Θωμᾶς τοῖς
Ἰνδοῖς, Ῥωμαίοις δὲ Πέτρος, Ἀσιανοῖς δὲ Ἰωάννης,
Παῦλος ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ καὶ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ,
καὶ ἄλλος ἄλλοις, εὐαγγελιζόμενος τὸν Χριστὸν, καὶ
τὰ παρ’ αὑτοῦ, καὶ ἐπ’ αὑτῷ πεπραγμένα μυστήρια.
ε’. Οῖ δὲ πονηροὶ Ἰουδαῖοι καιόμενοι τῷ ζήλῳ, καὶ
τῷ θυμῷ κεντούμενοι, τὴν τοῦ μακαρίου Λογγῖνον
μαρτυρίαν πολυμερῶς ἦδη τῆς γῆς διαδραμοῦσαν
καρτερεῖν οὐκ ἠδύναντο. Τότε πείθουσιν τὸν Πιλᾶτον
ψευδῆ κατὰ τοῦ μακαρίου Λογγίνου γρὰιῖιαι τῷ Καί-
σαρι, ὅτι τῆς Ῥωμαίων βασιλείας ἀλλότρια φρονεῖ,
καὶ ἀμελήσας τῶν πολεμικῶν ὅπλων τὸν Χριστὸν
κηρύττει Βασιλέα τοῖς ἒονεᾶιν, καὶ ήδη τῶν περὶ
τοῦτου λόγων τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα καὶ χώραν ἐπλή-
dicunt ut Iudaici populi congressionem declinaret,
intellecto quam graviier is sibi esset infensus.
id) Sed diu postquam e Jud:ea sanctus Longinus
secessisset ι Pilatus enim , sub quo ille passus ,
prius apud Syria: pransi-lem accusatus et officio
amotus cst, quam eousque Paulus excurrercl, a-rt
llumam se conferret Petrus Antiochia relicta.