PG 93, col. 1587
expeditus est ; idcirco etiam utraque ratione pcr-
manserunt increduli Christo , cum quidem legalia
ac prophetica documenta proponeret, calumniam
inferentes, tanquam arte magica scientiam sine lit-
teris comparasset ; cum autem doceret sua, eidem
contradicentes. Tu de tcipso testimonium perhibes?
testimonium tuum non cst verum ⁵⁸. Omni ergo ra-
tione venia carent, Iud-.eorum principes. nec quid-
quam omnino volunt juvari. Salvator nihilominus
innata iilu sua clementia victus, non statim ita lo-
quentes aversatus est, sed respondit eis, aitque :
Mea doctrina non cst mea, sed cjus qui misit me ⁵⁷.
Qui enim eos sciret, facientes irritant legem, ac (1.0- θ
centes doctrinas ac mandata hominum ⁸³ : repulissc
quoque prophetas, dicendo huic : Non nominabis
nomen Domini δ’ : illi autem : Qui vides recede, et
rude in terram tuam, et ibi vive . et ibi prop/telabis :
in Bethclautem non prophetabis” : quin et eosdem
occidisse, nec Christi doctrinam ullo modo recipere,
qui dissuadentes turbis dicerent, Quid eum auditis?
Insanit, et drenionium liabet ⁶¹ ;jure plane merito,
cum legis et prophetarum, tum sui ipse tncntionem
omittens, in Deum refert doctrinae vim ; ut vel re-
verentia pcrculsos, aclinguam dolosam cohibentes,
percepta utilitate salvos faceret, vel palam Deum
impugnantes convinceret. Sive enim legalia sunt,
qua: doceo, sive prophetica, noveritis esse Dei, qui
et locutus est ad illos, etme misit. Hactenus siqui-
dem congruum assumptte hominis natura' modum
retinet, ut ne statim occurrendo, impudenter dicant,
quod et postea dixerunt: Quid tu, homo cum sis, {a-
eis teipsum Deum " ? Nam alioqui scimus nos lide-
l-t's, qua? scripta sunt in prophetis et lege, Christi
esse praenuntiationes ε Nam ait ipse Salvator: 0m-
nia qua habet Pater, mea stult ⁸³. lterum quoque
per prophetam ait :Ipse qui loqucbur, cccc ad-
sum “. Subjungit deinceps dictis : Si quis voluerit
ejus voluntatem facere , nempe. ejus qui misit me .
cognoscet de doctrina utrum ea: Deo sit, un ego ιι nici-
pso loquar. Quod ait, tale quid est. Qui quaerit non
suam, sed Dei voluntatem,utique attendit Scriptutis
saeris, in illis siquidem latet voluntas Dei ; alqui Scri-
ptime sacrze dc me prmnuntiantuneque Deum Vel hum
ex Patre procedentem pradicant ; atque hominem
fore novissimis temporibus nulla mei mutatione,
prophetam. Qui ergoimpendio studet Dei facere
voluntatem, me quidem ex Seriptnris sacris aguitw
rus est ς postmodum vero ex me recurret ad Patrem ;
atque adeo, meam doctrinam, Patris esse doctri-
tatn confitens, s'hi ipse salutem paraturus est.Qui
α semetipso, inquit,loquitm~, gloriam proprium qua:-
rit .' qui autem qua'rit gloriam ejus qui misit cuin,
hic verax est, et injustitia in illo non est. llis, doc-
trinam St I‘iharum et I‘harismrum tacite significat.
⁵⁸ Joan. Ix 29. ” .loan. vin, 15.
⁸⁷ .loun. vn, Hi.
⁶¹ Joan. κ, '30. “ Joan. λ, 55. ⁸³ .loan. xvi, lii.
manserunt increduli Christo , cum quidem legalia
ac prophetica documenta proponeret, calumniam
inferentes, tanquam arte magica scientiam sine lit-
teris comparasset ; cum autem doceret sua, eidem
contradicentes. Tu de tcipso testimonium perhibes?
testimonium tuum non cst verum ⁵⁸. Omni ergo ra-
tione venia carent, Iud-.eorum principes. nec quid-
quam omnino volunt juvari. Salvator nihilominus
innata iilu sua clementia victus, non statim ita lo-
quentes aversatus est, sed respondit eis, aitque :
Mea doctrina non cst mea, sed cjus qui misit me ⁵⁷.
Qui enim eos sciret, facientes irritant legem, ac (1.0- θ
centes doctrinas ac mandata hominum ⁸³ : repulissc
quoque prophetas, dicendo huic : Non nominabis
nomen Domini δ’ : illi autem : Qui vides recede, et
rude in terram tuam, et ibi vive . et ibi prop/telabis :
in Bethclautem non prophetabis” : quin et eosdem
occidisse, nec Christi doctrinam ullo modo recipere,
qui dissuadentes turbis dicerent, Quid eum auditis?
Insanit, et drenionium liabet ⁶¹ ;jure plane merito,
cum legis et prophetarum, tum sui ipse tncntionem
omittens, in Deum refert doctrinae vim ; ut vel re-
verentia pcrculsos, aclinguam dolosam cohibentes,
percepta utilitate salvos faceret, vel palam Deum
impugnantes convinceret. Sive enim legalia sunt,
qua: doceo, sive prophetica, noveritis esse Dei, qui
et locutus est ad illos, etme misit. Hactenus siqui-
dem congruum assumptte hominis natura' modum
retinet, ut ne statim occurrendo, impudenter dicant,
quod et postea dixerunt: Quid tu, homo cum sis, {a-
eis teipsum Deum " ? Nam alioqui scimus nos lide-
l-t's, qua? scripta sunt in prophetis et lege, Christi
esse praenuntiationes ε Nam ait ipse Salvator: 0m-
nia qua habet Pater, mea stult ⁸³. lterum quoque
per prophetam ait :Ipse qui loqucbur, cccc ad-
sum “. Subjungit deinceps dictis : Si quis voluerit
ejus voluntatem facere , nempe. ejus qui misit me .
cognoscet de doctrina utrum ea: Deo sit, un ego ιι nici-
pso loquar. Quod ait, tale quid est. Qui quaerit non
suam, sed Dei voluntatem,utique attendit Scriptutis
saeris, in illis siquidem latet voluntas Dei ; alqui Scri-
ptime sacrze dc me prmnuntiantuneque Deum Vel hum
ex Patre procedentem pradicant ; atque hominem
fore novissimis temporibus nulla mei mutatione,
prophetam. Qui ergoimpendio studet Dei facere
voluntatem, me quidem ex Seriptnris sacris aguitw
rus est ς postmodum vero ex me recurret ad Patrem ;
atque adeo, meam doctrinam, Patris esse doctri-
tatn confitens, s'hi ipse salutem paraturus est.Qui
α semetipso, inquit,loquitm~, gloriam proprium qua:-
rit .' qui autem qua'rit gloriam ejus qui misit cuin,
hic verax est, et injustitia in illo non est. llis, doc-
trinam St I‘iharum et I‘harismrum tacite significat.
⁵⁸ Joan. Ix 29. ” .loan. vin, 15.
⁸⁷ .loun. vn, Hi.
⁶¹ Joan. κ, '30. “ Joan. λ, 55. ⁸³ .loan. xvi, lii.