PG 93, col. 1588
πρὸς αὐτοὺς, ταύτην καταλείπθντες τὴν ἔννοιαν·
Οἴδαμεν ὅτι Martios? λελάληκεν ὁ Θεός ' τοῦτον
δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστί. Πᾶς γὰρ αὐτοῖς ἱπ-
πήλατος παρανομίας τρόπος - διὸ καὶ κατ’ ἀμφότερα
ἀπιστοῦντες διαμεμενήκασι τῷ Χριστῷ· νομικὰ μὲν,
firm. προςητςκᾶ, παρατιθέντος διδάγματα, συκοφαν-
τίας προσράπτοντες, ὡς ἐκ τῆς μαγείας τινὸς τὴν
εἴδησιν ἄνευ γραμμάτων ἕχοντι” ῑδικὰς δὲ πθιιυμὲ-
νου διδασκαλίας, ἀντιφθεγγόμενοι· Σὺ περὶ σεαυ-
τοῦ μαρτιψεῖς; ἠ μαρῖυρίίι σου οὐκ ἔστιν ἁλη-
θιὶς. Πάντοθεν οὖν datin/amarat, καὶ ὡφελεῖσθαι
μηδὸλως βουλόμενοι, οι τῶν Ἰουδαίων καθηγεῖσθαι
λαχόντες· Ἀλλ’ ὅμως ὁ Σωτὴρ τῇ togati-1L9 φιλαν-
Θριοπίῳνικώμενος, οὒκ εὐθὺς ἀπεστράςρη τοὺς ταῦτα
λέγοντας, ἀλλ’ ἀπεκρίθη atii-.073; καὶ εἶτεν· 'H ἐμὴ
διδαχὴ, οὐκ ἔστιν ἐμὴ, duo τοῦ πέμψαντός με.
Ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὺς ἐγίνωσκε, νόμον μὲν ἀθετοῦν-
mc, διδάσκω-της δὲ διδασκαλίας ἐντάλματα
ἀνθρώπων, προφήτας δὲ παρωσαμένους ἐκ τοῦ λέ-
γειν, πρὶς μὲν τὸν, Μὴ ὀνομάσεις τὸ ὄνομα Κυ-
plov' πρὸς δὲ τὸν, Ἐκχώίησον, ό ὀρῶν. καὶ
,ϐάδιζε εἰς τὴν γῆν σου, καὶ ἐκεῖ κατιιῖιοῡ, χιιι
ἐκεῖ προφητεύσεις· εἰς δὲ Βεοὴλ οὐ μὴ προςη-
τεύσεις· μᾶλλον δὲ καὶ προφητοκτόνους γεγενημέ-
νους · τὴν δὲ αὑτοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν μηδόὶως
ἀποδεχομένους, ἐκ τοῦ ἀναπείοειν τοὺς ὄχλον-ις λέ-
C γοντας’ Tl ἀκούετε αι’-τοῖς Μιιίνεται, καὶ δαιμό-
νιον ἔχει ” ἐἰκότως καὶ νόμου καὶ πρξφητικῶν, καὶ
ἑαυτοῦ, ἐν τῷ πρὸς αὐτοὺς ἐλέγχῳ μὴ ἐπιμνησθεὶς,
εις Θεὸν ἀναπέμπει τὴν τῆς διδασκαλίας δύναμιν·
ἵνα ἢ αἰδεσθέντες καὶ παυσάμενοι τῆς δολιολάγσυ
γλώσσης, ὠφεληθέντες σωθῶσιν, φανερῶς Θερμα-
χοῦντες ἐλεγχθῶσιν. Εἴτε γὰρ νομικᾶι, εἴτε τραφη-
τικά εἱσι τὰ παρ’ ἐμοῦ ὁιδασκόμενα, γινώσκετε ὅτι
Θεοῦ εἱσι, τοῦ πρὸς ἐκείνους λαλήσαντος, καὶ ἐμὲ
ἀποστείλαντος. Τέως γὰρ τὸ τῆς ἀνορωπὸτητος μὲ-
τρον, ἵνα μὴ εὐθὺς ἁπαντήσωσιν, ’ἀδεῶς λέγοντες,
ὅπερ καὶ εἰρήκασιν ὕπερον · Ti ὅτι σὺ ἄνθρωπος
ῶν, ποιεῖς ἑαυτὸν Θεόνς Ἐπεὶ ὅτι γε τὰ προςη-
τὼν καὶ νόμου, Χριστιῦ εἰσι προαναγγέλματα, ἰσ-
μεν ἡμεῖς οἱ πεπιστευκότες. Αὐτὸς γὰρ ὁ Σωτὴρ
ἔφησε· Πάντα ὅσα ἕχει ὀ Πατὴρ, ἐμά ἐστι. Καὶ
πάλιν διὰ τσῦ προφήτου φησὶν· Αὐτὸς ὁ λαλῶν,
πάρειμι. Εἶτα figi}; ἐπάγει τοῖς εἰρημένοις· Ἐάν
τις θέλῃ τι) θέλημα αὐτοῦ, τοῦ πέμψαντὸς με,
λέγω, ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότε-
ροι· τοῦ Boot"; ἐστιν, ἢ ἐγὼ ἀφ’ ἑαυτοῦ λιι-ἰῶ.
'0 δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· '0 μὴ ζητῶν τὸ ἴδιον
θέλημα, ἁλλὲι τὸ Θέλημα τοῦ Θεοῦ.. ταῖς θείαις
πάντως πρεσανέχει Γραφαῖς· ὲν γὰρ ταύταις τδ
θέλημα ταῦ θεοῦ ἐγκέκρυπται. Μ. δὲ θεῖαι Γραφαὶ
περὶ ἐμοῦ προαχηίέλλουσι, καὶ Θ;όν με Λόγων v.7,-
ρὺττθυσιν, ἐκ tri-3 Πατρὶς προελθόντα· καὶ ἄνθρωπον
ἀτρέπτως insolitum γενέσθαι τὸν αὑτὸν πριφη»
⁸⁸ Matth. xv, 9. δ’ Amos. \l, l0. ‘° ibid. vlt, l3.
"‘ lsa. ιιι, 6
Οἴδαμεν ὅτι Martios? λελάληκεν ὁ Θεός ' τοῦτον
δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστί. Πᾶς γὰρ αὐτοῖς ἱπ-
πήλατος παρανομίας τρόπος - διὸ καὶ κατ’ ἀμφότερα
ἀπιστοῦντες διαμεμενήκασι τῷ Χριστῷ· νομικὰ μὲν,
firm. προςητςκᾶ, παρατιθέντος διδάγματα, συκοφαν-
τίας προσράπτοντες, ὡς ἐκ τῆς μαγείας τινὸς τὴν
εἴδησιν ἄνευ γραμμάτων ἕχοντι” ῑδικὰς δὲ πθιιυμὲ-
νου διδασκαλίας, ἀντιφθεγγόμενοι· Σὺ περὶ σεαυ-
τοῦ μαρτιψεῖς; ἠ μαρῖυρίίι σου οὐκ ἔστιν ἁλη-
θιὶς. Πάντοθεν οὖν datin/amarat, καὶ ὡφελεῖσθαι
μηδὸλως βουλόμενοι, οι τῶν Ἰουδαίων καθηγεῖσθαι
λαχόντες· Ἀλλ’ ὅμως ὁ Σωτὴρ τῇ togati-1L9 φιλαν-
Θριοπίῳνικώμενος, οὒκ εὐθὺς ἀπεστράςρη τοὺς ταῦτα
λέγοντας, ἀλλ’ ἀπεκρίθη atii-.073; καὶ εἶτεν· 'H ἐμὴ
διδαχὴ, οὐκ ἔστιν ἐμὴ, duo τοῦ πέμψαντός με.
Ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὺς ἐγίνωσκε, νόμον μὲν ἀθετοῦν-
mc, διδάσκω-της δὲ διδασκαλίας ἐντάλματα
ἀνθρώπων, προφήτας δὲ παρωσαμένους ἐκ τοῦ λέ-
γειν, πρὶς μὲν τὸν, Μὴ ὀνομάσεις τὸ ὄνομα Κυ-
plov' πρὸς δὲ τὸν, Ἐκχώίησον, ό ὀρῶν. καὶ
,ϐάδιζε εἰς τὴν γῆν σου, καὶ ἐκεῖ κατιιῖιοῡ, χιιι
ἐκεῖ προφητεύσεις· εἰς δὲ Βεοὴλ οὐ μὴ προςη-
τεύσεις· μᾶλλον δὲ καὶ προφητοκτόνους γεγενημέ-
νους · τὴν δὲ αὑτοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν μηδόὶως
ἀποδεχομένους, ἐκ τοῦ ἀναπείοειν τοὺς ὄχλον-ις λέ-
C γοντας’ Tl ἀκούετε αι’-τοῖς Μιιίνεται, καὶ δαιμό-
νιον ἔχει ” ἐἰκότως καὶ νόμου καὶ πρξφητικῶν, καὶ
ἑαυτοῦ, ἐν τῷ πρὸς αὐτοὺς ἐλέγχῳ μὴ ἐπιμνησθεὶς,
εις Θεὸν ἀναπέμπει τὴν τῆς διδασκαλίας δύναμιν·
ἵνα ἢ αἰδεσθέντες καὶ παυσάμενοι τῆς δολιολάγσυ
γλώσσης, ὠφεληθέντες σωθῶσιν, φανερῶς Θερμα-
χοῦντες ἐλεγχθῶσιν. Εἴτε γὰρ νομικᾶι, εἴτε τραφη-
τικά εἱσι τὰ παρ’ ἐμοῦ ὁιδασκόμενα, γινώσκετε ὅτι
Θεοῦ εἱσι, τοῦ πρὸς ἐκείνους λαλήσαντος, καὶ ἐμὲ
ἀποστείλαντος. Τέως γὰρ τὸ τῆς ἀνορωπὸτητος μὲ-
τρον, ἵνα μὴ εὐθὺς ἁπαντήσωσιν, ’ἀδεῶς λέγοντες,
ὅπερ καὶ εἰρήκασιν ὕπερον · Ti ὅτι σὺ ἄνθρωπος
ῶν, ποιεῖς ἑαυτὸν Θεόνς Ἐπεὶ ὅτι γε τὰ προςη-
τὼν καὶ νόμου, Χριστιῦ εἰσι προαναγγέλματα, ἰσ-
μεν ἡμεῖς οἱ πεπιστευκότες. Αὐτὸς γὰρ ὁ Σωτὴρ
ἔφησε· Πάντα ὅσα ἕχει ὀ Πατὴρ, ἐμά ἐστι. Καὶ
πάλιν διὰ τσῦ προφήτου φησὶν· Αὐτὸς ὁ λαλῶν,
πάρειμι. Εἶτα figi}; ἐπάγει τοῖς εἰρημένοις· Ἐάν
τις θέλῃ τι) θέλημα αὐτοῦ, τοῦ πέμψαντὸς με,
λέγω, ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότε-
ροι· τοῦ Boot"; ἐστιν, ἢ ἐγὼ ἀφ’ ἑαυτοῦ λιι-ἰῶ.
'0 δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· '0 μὴ ζητῶν τὸ ἴδιον
θέλημα, ἁλλὲι τὸ Θέλημα τοῦ Θεοῦ.. ταῖς θείαις
πάντως πρεσανέχει Γραφαῖς· ὲν γὰρ ταύταις τδ
θέλημα ταῦ θεοῦ ἐγκέκρυπται. Μ. δὲ θεῖαι Γραφαὶ
περὶ ἐμοῦ προαχηίέλλουσι, καὶ Θ;όν με Λόγων v.7,-
ρὺττθυσιν, ἐκ tri-3 Πατρὶς προελθόντα· καὶ ἄνθρωπον
ἀτρέπτως insolitum γενέσθαι τὸν αὑτὸν πριφη»
⁸⁸ Matth. xv, 9. δ’ Amos. \l, l0. ‘° ibid. vlt, l3.
"‘ lsa. ιιι, 6