PG 93, col. 34
Quod si tmnicam dilacaravit, cæsariemque cir-
cun cidit, non propterea affectum, philosopho alie-
num, ostendit : nam eumdem ipsum Paulus, his
verbis, in Actis, præ seetulit : Quid facitis fentes,
et affigentes cor meum ? Eumdem David ostendit,
cum non morigerum aliquem ex liberis, sed eum
qui illi armisfuit infestissimus, deploraret, luctuque
sc mœrore acerbo ingemiscens, diceret : iti mi
Ahsnlon, ii χi 1Lacrymas etiam cum commise-
ratione fudit Deus et Salvator noster, sive causa
Laxari ¹, sive (ut verius dicam)propter Judæorum
exitium. Ergo Jobus qucque,ne communem sensum
exuisse videretur (quod a natura atque virtute
alienum esl), quod naturale fuit, passus est, ac
mærens comam radit. Nam quibus comam nntrire
ornamento erat, Illi iuctus tempore radebantur :
contra, quibus tonderi decorum ducebatur, ii, cum
in squalore luctuque jaccrent, comam nutriebant,
ct capillorum molestiam ferebant: vestem etiam di-
lacerat, quæ priscis hominlbus mœrois erat slgni-
volct interpretari, quasi athletam quemdam, nuda-
tum ad luctam, diabolo vestem projecisse, ut nudus
exsistens, celebria illa verba proferret.
Vcκs. 20, 21. « Et procumbens humi adoravit Do-
minum, et dixit: lpse nudus egressus sum de utero
matris meæ, nudus et revertar iluc. »
Papæ l quæ isthæc est philosophiæ excellcntis?
externa quidem specie, naturæ debitum persolvit,
discissa tunics, vulsaque cemna : affectu autem ad
Deum confugit, fiexisque genibus, eum sincere
adorat, et in mediis calamitatibus phdosophiam na-
tmaliter exercet, dum sibi ac nobis, ad ægritudi-
nem solandam, medicamuenta parat. Ea est, inquit,
homini sancita lex, ut ab iis quæ non sunt, ad id
quod exsistit, nudus deducatur, eademque forma
excedat vita. Quid igitur mali, inquit, passi su-
mus, cum natura quidem nihid habeamus, si rebus
nobis Deo datis rursus spoliemur, quarum non
multo post nobis erat amissio necessario sustinen-
da? Ac Deum quidem ealamitatum auctorem arhi-
trabatur, nihilomisus eum veneratur, grataque vo-
luntate depositum reddit, suisque improbum diabo-
lum jaculis configit. Is enim usus ironia, dixerat,
si non in faciem tibi benedlxæerit, id est, si non im-
probas in te voces jactarit: hic autem, in illis, quæ
CAI. I.
raheoriα.
Communis igitur humani generis et sccleratus
calumniator, cum præstantem justi virtutem ferre
haudquaquam posset, nec ullum in nos imperiumn
obtineret, quod ipsum nec in porcos, nisi Salvatoris
cun cidit, non propterea affectum, philosopho alie-
num, ostendit : nam eumdem ipsum Paulus, his
verbis, in Actis, præ seetulit : Quid facitis fentes,
et affigentes cor meum ? Eumdem David ostendit,
cum non morigerum aliquem ex liberis, sed eum
qui illi armisfuit infestissimus, deploraret, luctuque
sc mœrore acerbo ingemiscens, diceret : iti mi
Ahsnlon, ii χi 1Lacrymas etiam cum commise-
ratione fudit Deus et Salvator noster, sive causa
Laxari ¹, sive (ut verius dicam)propter Judæorum
exitium. Ergo Jobus qucque,ne communem sensum
exuisse videretur (quod a natura atque virtute
alienum esl), quod naturale fuit, passus est, ac
mærens comam radit. Nam quibus comam nntrire
ornamento erat, Illi iuctus tempore radebantur :
contra, quibus tonderi decorum ducebatur, ii, cum
in squalore luctuque jaccrent, comam nutriebant,
ct capillorum molestiam ferebant: vestem etiam di-
lacerat, quæ priscis hominlbus mœrois erat slgni-
volct interpretari, quasi athletam quemdam, nuda-
tum ad luctam, diabolo vestem projecisse, ut nudus
exsistens, celebria illa verba proferret.
Vcκs. 20, 21. « Et procumbens humi adoravit Do-
minum, et dixit: lpse nudus egressus sum de utero
matris meæ, nudus et revertar iluc. »
Papæ l quæ isthæc est philosophiæ excellcntis?
externa quidem specie, naturæ debitum persolvit,
discissa tunics, vulsaque cemna : affectu autem ad
Deum confugit, fiexisque genibus, eum sincere
adorat, et in mediis calamitatibus phdosophiam na-
tmaliter exercet, dum sibi ac nobis, ad ægritudi-
nem solandam, medicamuenta parat. Ea est, inquit,
homini sancita lex, ut ab iis quæ non sunt, ad id
quod exsistit, nudus deducatur, eademque forma
excedat vita. Quid igitur mali, inquit, passi su-
mus, cum natura quidem nihid habeamus, si rebus
nobis Deo datis rursus spoliemur, quarum non
multo post nobis erat amissio necessario sustinen-
da? Ac Deum quidem ealamitatum auctorem arhi-
trabatur, nihilomisus eum veneratur, grataque vo-
luntate depositum reddit, suisque improbum diabo-
lum jaculis configit. Is enim usus ironia, dixerat,
si non in faciem tibi benedlxæerit, id est, si non im-
probas in te voces jactarit: hic autem, in illis, quæ
CAI. I.
raheoriα.
Communis igitur humani generis et sccleratus
calumniator, cum præstantem justi virtutem ferre
haudquaquam posset, nec ullum in nos imperiumn
obtineret, quod ipsum nec in porcos, nisi Salvatoris