PG 93, col. 33
Εἰ δὲ περιεῤῥήξατο τὸν χιτῶνα, καὶ περιεῖλε τὴν
κόμην, οὐκ ἀφιλόσοφον τὸ συμπαθές καὶ τοῦτο
δείκνυσι μὲν Παῦλος, λέγων ἐν ταῖς Πράξεσι· Τt
ποιεῖrε κλαίοντες, καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν
καρδίανς Δείκνυσι δὲ καὶ Δαβὶδ, οὐ τῶν παίδων τὸν
πειθήνιον, ἀλλὰ τὸν πολεμιώτατον ὀλοφυρόμενος, καὶ
μετὰ πικρῶν οἰμωγῶν ἀναστένων, καὶ λέγων rli
μου Ἀβεσσαλώμ, υlέ μου Δακρύει δὲ καὶ αὐτὸς
Θεὸς ἡμῶν καὶ Σωτὴρ συμπαθῶς, εἴτε διὰ τὸν Λάζα-
ρον, εἴτε διὰ τὴν τῶν Πουδαίων ἀπώλειαν, δὴ καὶ
ἀληθέστερον εἰπεῖν. Καὶ Ἰὼδ τοίνυν, ἵνα μὴ δόξῃ
ἀσυμπαθής τις ἶναι, δὴ καὶ φύσει καὶ ἀρετῇ
ἀνοίκειον, πάσχει τὰ τῆς φύσεως, καὶ ἀλχήσας, κεί-
ρεται τὴν κόμην. Οἶς μὲν γὰρ τὸ κομᾷν πρὸς κόσ-
μον νενόμιστο, οὗτοι ἐπὶ τεῖς πένθεσιν ἐκείροντο
οἶς δὲ τὸ κείρεσθαι εὐπρεπὲς ἐδόκει, οὗτοι ἐπὶ τοῖς
ππένθεσιν ἐκόμων, τοῦ τῶν τριχῶν ἀνεχόμενοι βάρους
περιῤῥήγνυσι δὲ καὶ τὴν ἐσθῆτα, ὅπερ καὶ αὐτὸ
πένθους ἦν τοῖς ἀρχαίοις σύμβολον. Εἴποι δʼ ἀν τις,
γλαφυρώτερον ἐξηγούμενος, ὅτι καὶ αὐτὴν τῷ δια-
βόλῳ τὴν ἐσθῆτα προσέῤῥιψεν, οἶά τις ἀθλητὴς εἰς ν ficatio. Dixerit vero aliquis, qui concinnius hæc ipss
πάλην ἀποδυόμενος, ὡς ἄν γυμνὸς γενόμενος, τὰ πο-
λυύμνητα φθέγξηται ῥήμαια.
« Καὶ πεσὼν χαμαὶ, προσεκὐνησε τῷ Κυρίῳ, καὶ
εἶπεν· Ἀὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μηρός μου,
γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ.
αβαὶ, φιλοσοφίας ὑπερβολή ἱ τῷ μὲν σχήματι,
τῇ φύσει τὸ χρέος ἀπέδωκε περιῤῥηξάμενος τὴν
ἐαθῆτα, καὶ τὴν κόμην τιλάμενος τῇ δὲ διαθέσει,
χωρεῖ πρὸς Θεὸν, καὶ φυσικῶς ἅπτεται φιλοσοφίας,
ἐν μέσοις τοῖς πάθεσιν, ἑαυτῷ τε καὶ ἡμῖν τὸ τῆς
παραμυθίας κατασκευάσας φφάρμακον. Nόμος ἀνθρώ-
ππῳ, φησὶν, ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι παράγεσθαι
γυμνὸν, ἀλλὰ καὶ ἐξιέναι τοῦ βίου, μετὰ τοῦ ὁμοῖου
σχήματος. Τί οὐν δεινὸν πεπόνθαμεν, φησὶ, φυσικῶς
μὲν οὐδὲν ἔχοντες, εἰληφότες δὲ παρὰ Θεοῦ, καὶ αὖ-
θις ἀφαιρεθέντες, ὡν μιικρὸν ὕστερον τὴν στέρησιν
ὑπομένειν ἀνάγκη; καὶ νομίζει μὲν ὑπὸ Θεοῦ πά-
σχειν τὰ δεινὰ, προσκυνεῖ δὲ, καὶ εὐχαρίστως ἀποδὺ-
δωσι τὴν παρακαταθήκην, καὶ αὐτοῖς τοῖς ἀκοντίοις
διαβολικοῖς κατατοξεύειτὸν ἀλιτήριον. Ὁ μὲν ἔλεγεν,
εἰρωνευόμενος, εἰ μὴνν εἰς πρόσωπτόν σε εὐλογήσει,
ἀντὶ τοῦ, δυσφημήσει· ὁδὲ τὸν χαριστήριον ἐπὶ τοῖς
συμβᾶσιν ἀναπλέκων ὕμνον, αὐτὴν ταύτην ἀφίησι
τὴν φωνὴν, εὐλογῶν τὸν Θεὸν, καί φησιν.
acciderunt, calamitatibus, ad gratias agendas commoparato hymno, vocem, cum divina laude conjunctam,
hujusmodi effert.
ΚEΛΛ. Ε.
Προθεωρί.
Ὁ κοινὸς τοίνυν τῶν ἀνθρώπων ἀλιτήριος διάβο-
λος, οὐ φέρων τοῦ δικαίου τὴν ἐπʼ ἀρεταῖς ἀνδραγα-
θίαν, ἀλλʼ οὐδὲ ἔχων τινὰ ἐξουσίαν καθʼ ἡμῶν, ὅπου-
γε οὕτε χοίρων ἔσχεν, εἱ μὴ παρὰ τοῦ Σωτῆρος εἴλη-
Acι. Xn, 13. sI Rrg. Xvmn 33. Joan.α, 35.
VAuIS LECOXES.
r σ. τῆς ὑπερβολῆς.
κόμην, οὐκ ἀφιλόσοφον τὸ συμπαθές καὶ τοῦτο
δείκνυσι μὲν Παῦλος, λέγων ἐν ταῖς Πράξεσι· Τt
ποιεῖrε κλαίοντες, καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν
καρδίανς Δείκνυσι δὲ καὶ Δαβὶδ, οὐ τῶν παίδων τὸν
πειθήνιον, ἀλλὰ τὸν πολεμιώτατον ὀλοφυρόμενος, καὶ
μετὰ πικρῶν οἰμωγῶν ἀναστένων, καὶ λέγων rli
μου Ἀβεσσαλώμ, υlέ μου Δακρύει δὲ καὶ αὐτὸς
Θεὸς ἡμῶν καὶ Σωτὴρ συμπαθῶς, εἴτε διὰ τὸν Λάζα-
ρον, εἴτε διὰ τὴν τῶν Πουδαίων ἀπώλειαν, δὴ καὶ
ἀληθέστερον εἰπεῖν. Καὶ Ἰὼδ τοίνυν, ἵνα μὴ δόξῃ
ἀσυμπαθής τις ἶναι, δὴ καὶ φύσει καὶ ἀρετῇ
ἀνοίκειον, πάσχει τὰ τῆς φύσεως, καὶ ἀλχήσας, κεί-
ρεται τὴν κόμην. Οἶς μὲν γὰρ τὸ κομᾷν πρὸς κόσ-
μον νενόμιστο, οὗτοι ἐπὶ τεῖς πένθεσιν ἐκείροντο
οἶς δὲ τὸ κείρεσθαι εὐπρεπὲς ἐδόκει, οὗτοι ἐπὶ τοῖς
ππένθεσιν ἐκόμων, τοῦ τῶν τριχῶν ἀνεχόμενοι βάρους
περιῤῥήγνυσι δὲ καὶ τὴν ἐσθῆτα, ὅπερ καὶ αὐτὸ
πένθους ἦν τοῖς ἀρχαίοις σύμβολον. Εἴποι δʼ ἀν τις,
γλαφυρώτερον ἐξηγούμενος, ὅτι καὶ αὐτὴν τῷ δια-
βόλῳ τὴν ἐσθῆτα προσέῤῥιψεν, οἶά τις ἀθλητὴς εἰς ν ficatio. Dixerit vero aliquis, qui concinnius hæc ipss
πάλην ἀποδυόμενος, ὡς ἄν γυμνὸς γενόμενος, τὰ πο-
λυύμνητα φθέγξηται ῥήμαια.
« Καὶ πεσὼν χαμαὶ, προσεκὐνησε τῷ Κυρίῳ, καὶ
εἶπεν· Ἀὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μηρός μου,
γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ.
αβαὶ, φιλοσοφίας ὑπερβολή ἱ τῷ μὲν σχήματι,
τῇ φύσει τὸ χρέος ἀπέδωκε περιῤῥηξάμενος τὴν
ἐαθῆτα, καὶ τὴν κόμην τιλάμενος τῇ δὲ διαθέσει,
χωρεῖ πρὸς Θεὸν, καὶ φυσικῶς ἅπτεται φιλοσοφίας,
ἐν μέσοις τοῖς πάθεσιν, ἑαυτῷ τε καὶ ἡμῖν τὸ τῆς
παραμυθίας κατασκευάσας φφάρμακον. Nόμος ἀνθρώ-
ππῳ, φησὶν, ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι παράγεσθαι
γυμνὸν, ἀλλὰ καὶ ἐξιέναι τοῦ βίου, μετὰ τοῦ ὁμοῖου
σχήματος. Τί οὐν δεινὸν πεπόνθαμεν, φησὶ, φυσικῶς
μὲν οὐδὲν ἔχοντες, εἰληφότες δὲ παρὰ Θεοῦ, καὶ αὖ-
θις ἀφαιρεθέντες, ὡν μιικρὸν ὕστερον τὴν στέρησιν
ὑπομένειν ἀνάγκη; καὶ νομίζει μὲν ὑπὸ Θεοῦ πά-
σχειν τὰ δεινὰ, προσκυνεῖ δὲ, καὶ εὐχαρίστως ἀποδὺ-
δωσι τὴν παρακαταθήκην, καὶ αὐτοῖς τοῖς ἀκοντίοις
διαβολικοῖς κατατοξεύειτὸν ἀλιτήριον. Ὁ μὲν ἔλεγεν,
εἰρωνευόμενος, εἰ μὴνν εἰς πρόσωπτόν σε εὐλογήσει,
ἀντὶ τοῦ, δυσφημήσει· ὁδὲ τὸν χαριστήριον ἐπὶ τοῖς
συμβᾶσιν ἀναπλέκων ὕμνον, αὐτὴν ταύτην ἀφίησι
τὴν φωνὴν, εὐλογῶν τὸν Θεὸν, καί φησιν.
acciderunt, calamitatibus, ad gratias agendas commoparato hymno, vocem, cum divina laude conjunctam,
hujusmodi effert.
ΚEΛΛ. Ε.
Προθεωρί.
Ὁ κοινὸς τοίνυν τῶν ἀνθρώπων ἀλιτήριος διάβο-
λος, οὐ φέρων τοῦ δικαίου τὴν ἐπʼ ἀρεταῖς ἀνδραγα-
θίαν, ἀλλʼ οὐδὲ ἔχων τινὰ ἐξουσίαν καθʼ ἡμῶν, ὅπου-
γε οὕτε χοίρων ἔσχεν, εἱ μὴ παρὰ τοῦ Σωτῆρος εἴλη-
Acι. Xn, 13. sI Rrg. Xvmn 33. Joan.α, 35.
VAuIS LECOXES.
r σ. τῆς ὑπερβολῆς.