PG 94, col. 1444
τοῦ Χριστοῦ φύσεων ἐστιν, οὔτε ἑκάστη καθ’ αὐτὴν
ὑπόστασιν κέκτηται, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν καὶ μίαν ἅμ-
φότερα·
ιγ’. Τούτων οὕτω προδιωρισμένων, ἐπὶ τὸ ζ’ηὸ
τούμενον ἔλθωμενο τοῦτο δέ ἐστιν · εί δύο φύσεις
ἐστὶν ό Χριστὸς, καὶ ἐν δυσὶ φύσεσιν, ἢ μίας καθὰ
τερατεύεσθε · χρὴ τοιγαροῦν τὸν περί τινος συλλογιπ
ζόμενον ὲκ κοινῶν καὶ ἀληθῶν ὲννοιῶν ο ,κοινῶν δὲ
λέγω τῶν παρ’ ἀμφοτέροις ὡμολογημένων · τὰς ἀρ-
χὰς, ἤτοιτάς προτάσεις ποιεῖσθαι. Οὕτω γὰρ συλ-
λογισμὸς, καὶ οὐ παραλογισμδς τὸ πλεκόμενον εἴη,
τό τε συμπέρασμα ἀληθὲς καὶ οὐκ ἄτοπον.
ιδ’, Ὧμολόγηται τοίνυν παρ’ ἀπασι τοῖς ἁγίοις
Πατράσιν ὲκ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος γεγενῆσθαι
τὴν ἕνωσιν, κα)⁸ τὸν Χριστὸν ὲν θεότητι τέλειον, καὶ
τέλειον καὶ¹ ἀνελλιπῆ τὸν αὑτὸν ὲν ἀνθρωπότητι.
Εἴπατε τοίνυν ἡμῖν ⁶ καὶ ὑμῖν ταῦτα δοκεῖ; συνομο-
λογήσετε, ὥς γέ μοι δοκεῖ. Τί δὲ θεότης, καὶ τί ἀν-
θρωπότης; οὐσία, ἢ συμὸεϐηκός; φύσις ἢ ὑπόστα-
σις; Οἶμαι οὐσίαν καὶ φύσιν ὑμᾶς ἐρεῖν ⁶ ὃτι μὲν
γὰρ οὐ συμϐεϐηκὸς παντί που δῆλον · ὅτι δὲ οὐδ’
ὑπόστασις, ἱκανῶς ὲν τοῖς ἔμπροσθεν ἀποδέδεικται.
Et γὰρ ὑπόστασιν τὸ τῆς θεότητος καὶ τὸ τῆς ἀνω
θρωπότητος σημαίνουσιν ὀνόματα, ὥρα σοι λέγειν
καὶ τρεῖς θεότητας διὰ τὸ τριαδικὸν τῶν ὑποστά-
σεων, καὶ ἀπείρους τὰς ἀνθρωπότητας, διὰ τὸ τῶν
ὑποστάσεων ἄπειρον, ἢ ὑπόστασιν ὲν ὑποστάσεσιν,
ὃ τίς, οὐχὶ σοφὸς, ἀλλά καὶ λίαν σκαιὸς τὴν διάνοιαν,
ἐρεῖν τετόλμηκε πώποτε ; Ἔστι τοίνυν φύσεως ση-
μαντικὸν ἕκαστον , τό τε τῆς Θεότητος δηλαδὴ, καὶ
τὸ τῆς ἀνθρωπότητος ὄνομα. Θεότης τοίνυν καὶ ἀν-
θρωπότης μία φύσις ἐστὶν , οὐκ ἐπὶ τοῦ Κυρίου
φημὶ, ἀλλ’ ἁπολύτως; Οὐκ ἐρεῖ τις μὴ μαινόμενος,
οὐ τὺ κτιστὸν τῷ ἀκτίστῳ καὶ κτίστῃ κατ’ οὐσίαν
ταύτὸν, οὐδὲ τὸ σῶμα τῷ ἀσωμάτῳ, οὐδὲ τὸ τ . . .. . .
τῷ ἀνάρχῳ, Ἀλλη φύσις οὖν ἐστι τῆς θεότητος, καὶ
ἑτέρα τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ δύο φύσεις εἰσίν. Ἐκ
θεότητος τοίνυν καὶ ἁνθρωπότητος ὣν ὀ Χριστὸς.
ἐκ δύο φύσεων ἐστιν. Εἰ οὖν ὲκ θεότητος καὶ ἁνθρω -
πότητος καὶ ἐκ δύο φύσεων τὸν Χριστὸν λέγετε,
εἴπατε ἡμῖν ⁸ τὰ δύο ταῦτα, ἤτοι θεότης καὶ ἀνθρωι
πότης , ὲν τῷ Χριστῷ εἰσιν , ἢ οὔ ; Καταφὴσοιτε,
εἴπερ μὴ τέλεον ἀσεϐεῖν αἱρήσοισθε. Πῶς οὖν οὐ.
δύο φύσεις ὲν τῷ Χριστῷ λέγετες Εἰ γὰρ ὲκ θεόιι Ρ
τητος καὶ ἀνθρωπὸτητος τὸν Χριστὸν λέγοντες ὲκ ἐ
δύο φύσεων , αὐτὸν ὁμολογεῖτε , καὶ ἴσον παρ’ ὑμῖν
δύναται τὸ ὲκ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος τῷ ὲκ δύο
φύσεων, πῶς θεότητα καὶ ἀνθρωπότητα τὸν Χριστὸν
ὑπόστασιν κέκτηται, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν καὶ μίαν ἅμ-
φότερα·
ιγ’. Τούτων οὕτω προδιωρισμένων, ἐπὶ τὸ ζ’ηὸ
τούμενον ἔλθωμενο τοῦτο δέ ἐστιν · εί δύο φύσεις
ἐστὶν ό Χριστὸς, καὶ ἐν δυσὶ φύσεσιν, ἢ μίας καθὰ
τερατεύεσθε · χρὴ τοιγαροῦν τὸν περί τινος συλλογιπ
ζόμενον ὲκ κοινῶν καὶ ἀληθῶν ὲννοιῶν ο ,κοινῶν δὲ
λέγω τῶν παρ’ ἀμφοτέροις ὡμολογημένων · τὰς ἀρ-
χὰς, ἤτοιτάς προτάσεις ποιεῖσθαι. Οὕτω γὰρ συλ-
λογισμὸς, καὶ οὐ παραλογισμδς τὸ πλεκόμενον εἴη,
τό τε συμπέρασμα ἀληθὲς καὶ οὐκ ἄτοπον.
ιδ’, Ὧμολόγηται τοίνυν παρ’ ἀπασι τοῖς ἁγίοις
Πατράσιν ὲκ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος γεγενῆσθαι
τὴν ἕνωσιν, κα)⁸ τὸν Χριστὸν ὲν θεότητι τέλειον, καὶ
τέλειον καὶ¹ ἀνελλιπῆ τὸν αὑτὸν ὲν ἀνθρωπότητι.
Εἴπατε τοίνυν ἡμῖν ⁶ καὶ ὑμῖν ταῦτα δοκεῖ; συνομο-
λογήσετε, ὥς γέ μοι δοκεῖ. Τί δὲ θεότης, καὶ τί ἀν-
θρωπότης; οὐσία, ἢ συμὸεϐηκός; φύσις ἢ ὑπόστα-
σις; Οἶμαι οὐσίαν καὶ φύσιν ὑμᾶς ἐρεῖν ⁶ ὃτι μὲν
γὰρ οὐ συμϐεϐηκὸς παντί που δῆλον · ὅτι δὲ οὐδ’
ὑπόστασις, ἱκανῶς ὲν τοῖς ἔμπροσθεν ἀποδέδεικται.
Et γὰρ ὑπόστασιν τὸ τῆς θεότητος καὶ τὸ τῆς ἀνω
θρωπότητος σημαίνουσιν ὀνόματα, ὥρα σοι λέγειν
καὶ τρεῖς θεότητας διὰ τὸ τριαδικὸν τῶν ὑποστά-
σεων, καὶ ἀπείρους τὰς ἀνθρωπότητας, διὰ τὸ τῶν
ὑποστάσεων ἄπειρον, ἢ ὑπόστασιν ὲν ὑποστάσεσιν,
ὃ τίς, οὐχὶ σοφὸς, ἀλλά καὶ λίαν σκαιὸς τὴν διάνοιαν,
ἐρεῖν τετόλμηκε πώποτε ; Ἔστι τοίνυν φύσεως ση-
μαντικὸν ἕκαστον , τό τε τῆς Θεότητος δηλαδὴ, καὶ
τὸ τῆς ἀνθρωπότητος ὄνομα. Θεότης τοίνυν καὶ ἀν-
θρωπότης μία φύσις ἐστὶν , οὐκ ἐπὶ τοῦ Κυρίου
φημὶ, ἀλλ’ ἁπολύτως; Οὐκ ἐρεῖ τις μὴ μαινόμενος,
οὐ τὺ κτιστὸν τῷ ἀκτίστῳ καὶ κτίστῃ κατ’ οὐσίαν
ταύτὸν, οὐδὲ τὸ σῶμα τῷ ἀσωμάτῳ, οὐδὲ τὸ τ . . .. . .
τῷ ἀνάρχῳ, Ἀλλη φύσις οὖν ἐστι τῆς θεότητος, καὶ
ἑτέρα τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ δύο φύσεις εἰσίν. Ἐκ
θεότητος τοίνυν καὶ ἁνθρωπότητος ὣν ὀ Χριστὸς.
ἐκ δύο φύσεων ἐστιν. Εἰ οὖν ὲκ θεότητος καὶ ἁνθρω -
πότητος καὶ ἐκ δύο φύσεων τὸν Χριστὸν λέγετε,
εἴπατε ἡμῖν ⁸ τὰ δύο ταῦτα, ἤτοι θεότης καὶ ἀνθρωι
πότης , ὲν τῷ Χριστῷ εἰσιν , ἢ οὔ ; Καταφὴσοιτε,
εἴπερ μὴ τέλεον ἀσεϐεῖν αἱρήσοισθε. Πῶς οὖν οὐ.
δύο φύσεις ὲν τῷ Χριστῷ λέγετες Εἰ γὰρ ὲκ θεόιι Ρ
τητος καὶ ἀνθρωπὸτητος τὸν Χριστὸν λέγοντες ὲκ ἐ
δύο φύσεων , αὐτὸν ὁμολογεῖτε , καὶ ἴσον παρ’ ὑμῖν
δύναται τὸ ὲκ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος τῷ ὲκ δύο
φύσεων, πῶς θεότητα καὶ ἀνθρωπότητα τὸν Χριστὸν