PG 94, col. 1449
ttitierentia esse possit. Quo etenim pacto difl'erant quae salva non exstant? Quod si vero salva sunt,
ὡς ὲκ δύο φύσεων μία φύσις .
κδ’. Εἰ δὲ φατε ,
ἐχρημάτισε σύνθετος, εἴπατε ἡμῖν πῶς συντίθεσθαι
τα μὴ συντιθέμενα πέφυκε ; Μία γὰρ φύσις σύνθε-
τος ὲκ διαφόρων συνίσταται φύσεων, ὅταν ὲνου μένων
φύσεων, ἔτερόν τι παρὰ τὰ ὲνωθέντα τὸ ἀποτελού-
μενον γίνηται, καὶ μήτε τοῦτο κυρίως, μήτε ἐκεῖνο,
ἁλλ’ ἕτερον νοῆται καὶ λέγηται· ὼς ἀπὸ τῶν τεσσά-
ρων στοιχείων , πυρός φημι, καὶ ἀέρος , γῆς τε καὶ
ὓδατος, συσταίῆ σῶμα, ἐνουμένων ὅηλαδὴ τῶν τεσ-
· σὰρων καὶ συγκιρναμένων. Καὶ τὸ ἀποτελούμενον,
οὗτε πῦρ ἐστιν, οὔτε λέγεται, οὔτε ἀὴρ, οὔτε ὓδωρ,
οὒτε γῆ, ἀλλ’ ἐκ τούτων παρὰ ταῦτα ἕτερον. Ἧμοίως
ἀπὸ ἵππου καὶ ὅνου ἡμίονος , καὶ οὐδ’ ἵππος , οὐδὲ
ὄνος ἐστὶν, οὐδὲ λέγεται, ἀλλ’ ὲκ τούτων παρὰ ταῦτα
ἓτερον. 'O δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐκ
θεότητος ὢν καὶ ἁνθρωπότητος, ἐν θεότητί τέ ἐστι
καὶ ὰνθρωπότητι τέλειος, καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος
ἔστι τε καὶ λέγεται, καὶ ὅλως Θεὸς καὶ ὅλως ἄνθρω-
πος ί’ ὅπερ ἐπὶ τῆς συνθέτου φύσεως οὐκ ἔστιν
εὑρεῖν. Οὑ γὰρ ὅλον τὸ σῶμα πῦρ, οὐδ’ ὅλως 6 ἆνσ
θρωπος ψυχὴ , ἦ ἵππος ὅλη ἐστὶν ἡ ἡμίονος. Διὸ οὐ
μία σύνθετος φύσις ἐστὶν 6 Χριστὸς , ἀλλὰ μία ὑπό-
στασις σύνθετος ⁶ οὐκ ἐξ ἑτέρων ἑτέρα, ἀλλ’ ἐξ ἑτέ-
ρων τὰ αὑτά ο ὲκ θεότητος γὰρ καὶ ἀνθρωπάτητος,
Θεὸς τέ ἐστι καὶ ἄνθρωπος τέλειος ’ δύο μέντοι φύσεις c
ὲν μιᾷ συνθέτῳ ὑποστάσει, καὶ ὲν δυσὶ φύσεσι μία
ὑπόστασις σύνθετος.
κε’. Et ὁμοφυὴς 6 Χριστὸς, καὶ ὁμοούσιος τῷ Πα-
τρὶ ἁπλῆς ὅντι φύσεως, ἔχει δὲ καὶ σύνθετον
φύσιν , δύο ἕξει φύσεις , μίαν ἁπλῆν καὶ μίαν σύν-
θετον.
κς’. Εἰ ἄκτιστος καὶ ἄναρχος ήἺΧριστοῦ θεότης,
κτιστὴ δὲ καὶ ἠργμένη ἡ ἀνθρωπότης αὑτοῦ,
πῶς τὸ ἄναρχον καὶ τὸ ἠργμένον μιᾶς ἔσται φύ-
σιως ς
κζ’. Et μία σύνθετος φύσις 6 Χριστὸς, τὸ δὲ
ἁπλοῦν καὶ τὸ σύνθετον οὐκ είσὶν ὁμοούσια, 6 δὲ
Πατὴρ ἁπλῆς φύσεώς ἐστιν σ οὐκ ἔστιν ἄρα ὁΧριστὸς
ὁμοούσιος τῷ Πατρί.
κη’. Ei μία φύσις σύνθετός ἐστιν 6 Χριστὸς ὲκ D
θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος, οὐκ ὲκ θεότητος δὲ
καὶ ἀνθρωπότητος ἡ τούτου Μήτηρ ἐστὶν , οὐδὲ τῇ
Μητρί ἐστιν ὁμοούσιος · καὶ μετηνέγκατε ὅρια αἰώ-
νια, ἃ οἱ Πατέρες ἡμῶν ἔθεντο, ὁμοούσιον τὸν Χρι-
στὸν εἰπόντες τῷ Πατρί κατὰ τὴν θεότητα καὶ ὁμο-
ούσιον τῇ Μητρὶ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα.
κθ’. Et δὲ κατ’ ἐπίνοιαν τοῦ Χριστοῦ τὰς φύσεις
λέγετε καὶ θεωρίαν, εἴπατε ἡμῖν oi τῶν φύσεων
i Legocum Turn-iano, ὅλος Θεὸς, καὶ ὅλος ἄνθρω
Nam Christus nec in_to_tnm Deus, neque in' totum homo est, nt alibi Noster monet; sed simul Dens ν
et homo perfectus. Unde sequitur, ού’ γὰρ ὅλον τε
ὅλη ἑστιν ἡ ἡμίονος.
ΡΑτιιοι.. Gn. XCIV. -
ὡς ὲκ δύο φύσεων μία φύσις .
κδ’. Εἰ δὲ φατε ,
ἐχρημάτισε σύνθετος, εἴπατε ἡμῖν πῶς συντίθεσθαι
τα μὴ συντιθέμενα πέφυκε ; Μία γὰρ φύσις σύνθε-
τος ὲκ διαφόρων συνίσταται φύσεων, ὅταν ὲνου μένων
φύσεων, ἔτερόν τι παρὰ τὰ ὲνωθέντα τὸ ἀποτελού-
μενον γίνηται, καὶ μήτε τοῦτο κυρίως, μήτε ἐκεῖνο,
ἁλλ’ ἕτερον νοῆται καὶ λέγηται· ὼς ἀπὸ τῶν τεσσά-
ρων στοιχείων , πυρός φημι, καὶ ἀέρος , γῆς τε καὶ
ὓδατος, συσταίῆ σῶμα, ἐνουμένων ὅηλαδὴ τῶν τεσ-
· σὰρων καὶ συγκιρναμένων. Καὶ τὸ ἀποτελούμενον,
οὗτε πῦρ ἐστιν, οὔτε λέγεται, οὔτε ἀὴρ, οὔτε ὓδωρ,
οὒτε γῆ, ἀλλ’ ἐκ τούτων παρὰ ταῦτα ἕτερον. Ἧμοίως
ἀπὸ ἵππου καὶ ὅνου ἡμίονος , καὶ οὐδ’ ἵππος , οὐδὲ
ὄνος ἐστὶν, οὐδὲ λέγεται, ἀλλ’ ὲκ τούτων παρὰ ταῦτα
ἓτερον. 'O δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐκ
θεότητος ὢν καὶ ἁνθρωπότητος, ἐν θεότητί τέ ἐστι
καὶ ὰνθρωπότητι τέλειος, καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος
ἔστι τε καὶ λέγεται, καὶ ὅλως Θεὸς καὶ ὅλως ἄνθρω-
πος ί’ ὅπερ ἐπὶ τῆς συνθέτου φύσεως οὐκ ἔστιν
εὑρεῖν. Οὑ γὰρ ὅλον τὸ σῶμα πῦρ, οὐδ’ ὅλως 6 ἆνσ
θρωπος ψυχὴ , ἦ ἵππος ὅλη ἐστὶν ἡ ἡμίονος. Διὸ οὐ
μία σύνθετος φύσις ἐστὶν 6 Χριστὸς , ἀλλὰ μία ὑπό-
στασις σύνθετος ⁶ οὐκ ἐξ ἑτέρων ἑτέρα, ἀλλ’ ἐξ ἑτέ-
ρων τὰ αὑτά ο ὲκ θεότητος γὰρ καὶ ἀνθρωπάτητος,
Θεὸς τέ ἐστι καὶ ἄνθρωπος τέλειος ’ δύο μέντοι φύσεις c
ὲν μιᾷ συνθέτῳ ὑποστάσει, καὶ ὲν δυσὶ φύσεσι μία
ὑπόστασις σύνθετος.
κε’. Et ὁμοφυὴς 6 Χριστὸς, καὶ ὁμοούσιος τῷ Πα-
τρὶ ἁπλῆς ὅντι φύσεως, ἔχει δὲ καὶ σύνθετον
φύσιν , δύο ἕξει φύσεις , μίαν ἁπλῆν καὶ μίαν σύν-
θετον.
κς’. Εἰ ἄκτιστος καὶ ἄναρχος ήἺΧριστοῦ θεότης,
κτιστὴ δὲ καὶ ἠργμένη ἡ ἀνθρωπότης αὑτοῦ,
πῶς τὸ ἄναρχον καὶ τὸ ἠργμένον μιᾶς ἔσται φύ-
σιως ς
κζ’. Et μία σύνθετος φύσις 6 Χριστὸς, τὸ δὲ
ἁπλοῦν καὶ τὸ σύνθετον οὐκ είσὶν ὁμοούσια, 6 δὲ
Πατὴρ ἁπλῆς φύσεώς ἐστιν σ οὐκ ἔστιν ἄρα ὁΧριστὸς
ὁμοούσιος τῷ Πατρί.
κη’. Ei μία φύσις σύνθετός ἐστιν 6 Χριστὸς ὲκ D
θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος, οὐκ ὲκ θεότητος δὲ
καὶ ἀνθρωπότητος ἡ τούτου Μήτηρ ἐστὶν , οὐδὲ τῇ
Μητρί ἐστιν ὁμοούσιος · καὶ μετηνέγκατε ὅρια αἰώ-
νια, ἃ οἱ Πατέρες ἡμῶν ἔθεντο, ὁμοούσιον τὸν Χρι-
στὸν εἰπόντες τῷ Πατρί κατὰ τὴν θεότητα καὶ ὁμο-
ούσιον τῇ Μητρὶ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα.
κθ’. Et δὲ κατ’ ἐπίνοιαν τοῦ Χριστοῦ τὰς φύσεις
λέγετε καὶ θεωρίαν, εἴπατε ἡμῖν oi τῶν φύσεων
i Legocum Turn-iano, ὅλος Θεὸς, καὶ ὅλος ἄνθρω
Nam Christus nec in_to_tnm Deus, neque in' totum homo est, nt alibi Noster monet; sed simul Dens ν
et homo perfectus. Unde sequitur, ού’ γὰρ ὅλον τε
ὅλη ἑστιν ἡ ἡμίονος.
ΡΑτιιοι.. Gn. XCIV. -