PG 94, col. 1459
uealbata; ipsa itaque numeri natura nec dividit,
nec copulat, sed utrumque recipit. : ut puta bina-
rius, siquidem unitates ex quibus constat, spectes,
in eas dividitur. Duo enim dividuntur in unum
et unum. Sin vero harum summam inspicias, ex
his potius colligatur. Unum siquidem et unum,
duo sunt. Duo et duo , quatuor. Rursumque nu-
merus non est divisio, sed signum quo quantitas
subiectorum declaratur, sive unita, sive divisa sint;
quippe qua: aliam ob causam, non vero propter
nttmerum, dividuntur aut copulantur. Diccnles
enim , decem cubitos hujus ligni v. gr quod conli-
nuum est, non proinde dividimus unitatem ligni Β
decemcubitalis. Ac rursus cum decem palmas di-
cimus, divisas eas novimus: itemque cum mo-
dium unum, tritici puta, vel dactylorum, divisa
com ineri grana in modio scimus. Quocirca si nume-
rus 408 de naturis enuntiatur. non quantitatem
earum principaliter, sed generis ιΙίευι-ἰιιιρη ostendit.
Cum enim bovis, exempli gratia, et equi naturas
duas dicimus, non divisionem eormn secundum
quantitatem, sed specierum diversitatem significa-
mus. Tres vero equos aut homines dicendo, Pe-
trum, v. gr., Jacobum , et Joannem , divisionem
magis eorum declaramus, quodque hi tot sint,
non quod sint istiusmodi. lmo in sancta et con-
substantiali 'l‘rinitate sic tres hypostascs praedica-
mus, ut unam earum naturam et substantiam con-
fiteamur. Quocirca in salutari incarnatione, cum naturas duas proferimus, diversitatem earum.
non separationem significamus; but quemadmodum illic numerum substantiarum nexcludlmns.
ίθπδθίδί "una "lpflstasis substantiae expers sit, consimiliter numerum hypostasium hic jure ex-
plodimus, quamvis nulla natura sit sine hyphstasi.
5|. Si numerus duarum naturarum divisio-
nem infert, et idcirco naturarum numerum l'u-
gitis, quare numerum proprietatum non de-
clinatis ?
52. Unam naturam Dei Verbi incarnatam con-
litemini, nobisque et vobis communis haec sen-
lentia est: quippe cum hoc Patrum ell'atum sit.
Sed si duas naturas eo declarare vultis, l‘rUSIra
bellum cum veritate geritis. Sin autem hoc, tan-
quam unam simpliciter naturam exprimat, veri-
lati contra dicendo adversus duas naturas Opponi-
tis, prospere vobis non cedit interjecta vox,
incantatam. Sin vero neque unam absolute, ne—
que duas unitas repraesentat, quaecumque pars ad-
jecta inter unam et duas assumatur, hanc declara-
bit illud , incantatam , sive dupla pars sit, sive
dimidia, quantitas penes vestrum arbitrium . erit
(‘2) Eodem modo Theodoretus Diali, Athanasii,
ni l‘allor, nomen reveritus. Eranistam dicentem,
Unam Dei _ Verbi‘naturam incarnatanurexcipit : ἡδ’εέ
que nos, 0 bone, duas Dei Verbi naturas esse incar-
natus dicimus;_ Μίαν Α γὰρ ἔσμεν τὴν τοῦ Θεοῦ ΔΛό-
οφ φύσενν an? τὴν esse ᾖ κρησάιὶενος ἐσσιρκώθη.
ἴου φύσιν, αλλὰ την σάρκα ἡ χρησάμενος ἐσαρκώθη.
τέρας εῖναι φύσεως ἐδιδάχθημεν Uitam enim Dei
nec copulat, sed utrumque recipit. : ut puta bina-
rius, siquidem unitates ex quibus constat, spectes,
in eas dividitur. Duo enim dividuntur in unum
et unum. Sin vero harum summam inspicias, ex
his potius colligatur. Unum siquidem et unum,
duo sunt. Duo et duo , quatuor. Rursumque nu-
merus non est divisio, sed signum quo quantitas
subiectorum declaratur, sive unita, sive divisa sint;
quippe qua: aliam ob causam, non vero propter
nttmerum, dividuntur aut copulantur. Diccnles
enim , decem cubitos hujus ligni v. gr quod conli-
nuum est, non proinde dividimus unitatem ligni Β
decemcubitalis. Ac rursus cum decem palmas di-
cimus, divisas eas novimus: itemque cum mo-
dium unum, tritici puta, vel dactylorum, divisa
com ineri grana in modio scimus. Quocirca si nume-
rus 408 de naturis enuntiatur. non quantitatem
earum principaliter, sed generis ιΙίευι-ἰιιιρη ostendit.
Cum enim bovis, exempli gratia, et equi naturas
duas dicimus, non divisionem eormn secundum
quantitatem, sed specierum diversitatem significa-
mus. Tres vero equos aut homines dicendo, Pe-
trum, v. gr., Jacobum , et Joannem , divisionem
magis eorum declaramus, quodque hi tot sint,
non quod sint istiusmodi. lmo in sancta et con-
substantiali 'l‘rinitate sic tres hypostascs praedica-
mus, ut unam earum naturam et substantiam con-
fiteamur. Quocirca in salutari incarnatione, cum naturas duas proferimus, diversitatem earum.
non separationem significamus; but quemadmodum illic numerum substantiarum nexcludlmns.
ίθπδθίδί "una "lpflstasis substantiae expers sit, consimiliter numerum hypostasium hic jure ex-
plodimus, quamvis nulla natura sit sine hyphstasi.
5|. Si numerus duarum naturarum divisio-
nem infert, et idcirco naturarum numerum l'u-
gitis, quare numerum proprietatum non de-
clinatis ?
52. Unam naturam Dei Verbi incarnatam con-
litemini, nobisque et vobis communis haec sen-
lentia est: quippe cum hoc Patrum ell'atum sit.
Sed si duas naturas eo declarare vultis, l‘rUSIra
bellum cum veritate geritis. Sin autem hoc, tan-
quam unam simpliciter naturam exprimat, veri-
lati contra dicendo adversus duas naturas Opponi-
tis, prospere vobis non cedit interjecta vox,
incantatam. Sin vero neque unam absolute, ne—
que duas unitas repraesentat, quaecumque pars ad-
jecta inter unam et duas assumatur, hanc declara-
bit illud , incantatam , sive dupla pars sit, sive
dimidia, quantitas penes vestrum arbitrium . erit
(‘2) Eodem modo Theodoretus Diali, Athanasii,
ni l‘allor, nomen reveritus. Eranistam dicentem,
Unam Dei _ Verbi‘naturam incarnatanurexcipit : ἡδ’εέ
que nos, 0 bone, duas Dei Verbi naturas esse incar-
natus dicimus;_ Μίαν Α γὰρ ἔσμεν τὴν τοῦ Θεοῦ ΔΛό-
οφ φύσενν an? τὴν esse ᾖ κρησάιὶενος ἐσσιρκώθη.
ἴου φύσιν, αλλὰ την σάρκα ἡ χρησάμενος ἐσαρκώθη.
τέρας εῖναι φύσεως ἐδιδάχθημεν Uitam enim Dei