PG 94, col. 756
Χριστοῦ δοκεῖν λέγειν· τούτους δὲ ἄφθαρτον ἐξ αὐτῆς
διαπλάσεως τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου πρεσϐεύειν, καὶ
τὰ μὲν πάοη ὑπομεῖναι τὸν Κύριον ὁμολογοῦσι· πεῖναν
φημι, καὶ δίψαν, καὶ¹ κόπον · οὐ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
ἡμῖν ταῦτα ὑπομεμενηκέναι φασίν. Ἠμᾶς γὰρ ἐξ ἀνάγ-
κης φυσικῆς· τὸν δὲ Χριστὸν ἑκουσίως ὑπομεῖναι
λέγουσι, καὶ τοῖς τῆς φύσεως νόμοις μὴ δουλεῦσαι.
πε⁹. Ἀγνοῆται (62), οἱ καὶ Θεμιστιανοί · οἱ ἀγνοεῖν
ἀσεϐῶς καταγγέλλοντες τδν Χριστὸν τὴν ἡμέραν
τῆς κρίσεως, καὶ δειλίαν αὑτοῦ καταγράφοντες. Οὗτοι
δὲ ἀπόσχισμα τῶν Θεοδοσιανῶν είσιν.ο⁹0 γὰρ Θεμί-
στιος, δς ἐγένετο αὐτῶν αίρεσιάρχης μίαν ἐπὶ Χριστοῦ
φύσιν σύνθετον ἐπρέσϐευεν.
πς’. Βαρσανουφῖται (65), οἱ καὶ Σεμιδαλτται ο
σύμφρονες μὲν τῶν Γαῖανιτῶν καὶ Θεοδοσιανῶν·
ἔχουσι δέ τι καὶ πλέον. Σεμίδαλιν γὰρ προστιθέασι
τοῖς ἀπὸ Διοσκόρου δῆθεν προσκομισθεϊσι, καὶτῷ
ἄκρῳ δακτύλῳ ἐφαπτόμενοι γεύονται τοῦ ἀλεύρου,
καὶ τοῦτ’ ἀντὶ μυστηρίου δέχονται, προσκομιδὴν
meo ou μὴ ποιούμενοι. Ἐλάσαντες ιη γὰρ, ὡς £qu-
ται, τὰ Διοσκόρου κοινωνίας, προστιθέασι τὴν σεμίο
δαλιν, καθότε δαπανηθείη κατὰ fl βραχύ ’ καὶ τοῦτο
C αὐτοῖς ἀντὶ κοινωνίας λελόγισται.
πζθ. ’ῐκέται (64) · οἵτινες ἀσκηταὶ μὲν ὑπάρχουσιν,
ὀρθόδοξοι ὲν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ὄντες, συναγόμενος
δὲ ἅμα γυναιξὶν ἀσκητρίαις, ὕμνους τῷ Θεῷ προσ·⁵
unum; LECTIONES.
NOTAE.
qui a Petro Mongo defecerant, oblationes in Col-
lectis non fecisse, sed ex symbolis. qum; Dioscorus
olim sacraverat, erasas particulas semel in anno
die Paschalis sumere consuesse. Admislam parti-
culis istis similam, a qua Semidalitas audierint,
apud unum Damascenu‘m‘ reperi. _Sem_idalitarut_u
meminit Anastasius Sinaita 'in Ὀδηγιῖ),ριψ. 10.
dam, quem per summum nefas episcopum crearunt;
consimili, ut reor, ritu, quo‘ Acephalornm alii
Isaiam nescio, quem. imposita Epiphanii _(vel,_ nt
aliqui volunt, Eusebii) episcopi cujusdaftt_tl§_£’ftlte:
stitia manu, ren legitime ordinatum habuertmt : a
quo et isaianitte vocati sunt. Haec m_cmorat Tir-no:-
t'heus (ΣΡ. Circa saeculi noni initium Barsanuphiani
cum duobus episcopis suisdhlarco Alexandrino
Jacohitarnm patriarcliw se dediderunt, quemadmo-
dum refert auctor Chronici patriarcharum Negant
dritc et Eimakinus, lib. ιι llist.Sarac,p. 122. Multi
scriptores alii Barsannphitarum meminere.
(64) Hicetas, nisi caeteroqni orthodoxi dicerentur,
Ma'ssalianos illos esse statuerem, quos Χορευτάς,
vocitatus rcfert Timotheus (ΣΡ. Nomina quippe
Hicetarntn et Eurhctarnm idem Graecis sonant.
Melctianos ctiam in synaxibus choreas agerc so-
litos, cx Theodoreto diximus.
διαπλάσεως τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου πρεσϐεύειν, καὶ
τὰ μὲν πάοη ὑπομεῖναι τὸν Κύριον ὁμολογοῦσι· πεῖναν
φημι, καὶ δίψαν, καὶ¹ κόπον · οὐ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
ἡμῖν ταῦτα ὑπομεμενηκέναι φασίν. Ἠμᾶς γὰρ ἐξ ἀνάγ-
κης φυσικῆς· τὸν δὲ Χριστὸν ἑκουσίως ὑπομεῖναι
λέγουσι, καὶ τοῖς τῆς φύσεως νόμοις μὴ δουλεῦσαι.
πε⁹. Ἀγνοῆται (62), οἱ καὶ Θεμιστιανοί · οἱ ἀγνοεῖν
ἀσεϐῶς καταγγέλλοντες τδν Χριστὸν τὴν ἡμέραν
τῆς κρίσεως, καὶ δειλίαν αὑτοῦ καταγράφοντες. Οὗτοι
δὲ ἀπόσχισμα τῶν Θεοδοσιανῶν είσιν.ο⁹0 γὰρ Θεμί-
στιος, δς ἐγένετο αὐτῶν αίρεσιάρχης μίαν ἐπὶ Χριστοῦ
φύσιν σύνθετον ἐπρέσϐευεν.
πς’. Βαρσανουφῖται (65), οἱ καὶ Σεμιδαλτται ο
σύμφρονες μὲν τῶν Γαῖανιτῶν καὶ Θεοδοσιανῶν·
ἔχουσι δέ τι καὶ πλέον. Σεμίδαλιν γὰρ προστιθέασι
τοῖς ἀπὸ Διοσκόρου δῆθεν προσκομισθεϊσι, καὶτῷ
ἄκρῳ δακτύλῳ ἐφαπτόμενοι γεύονται τοῦ ἀλεύρου,
καὶ τοῦτ’ ἀντὶ μυστηρίου δέχονται, προσκομιδὴν
meo ou μὴ ποιούμενοι. Ἐλάσαντες ιη γὰρ, ὡς £qu-
ται, τὰ Διοσκόρου κοινωνίας, προστιθέασι τὴν σεμίο
δαλιν, καθότε δαπανηθείη κατὰ fl βραχύ ’ καὶ τοῦτο
C αὐτοῖς ἀντὶ κοινωνίας λελόγισται.
πζθ. ’ῐκέται (64) · οἵτινες ἀσκηταὶ μὲν ὑπάρχουσιν,
ὀρθόδοξοι ὲν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ὄντες, συναγόμενος
δὲ ἅμα γυναιξὶν ἀσκητρίαις, ὕμνους τῷ Θεῷ προσ·⁵
unum; LECTIONES.
NOTAE.
qui a Petro Mongo defecerant, oblationes in Col-
lectis non fecisse, sed ex symbolis. qum; Dioscorus
olim sacraverat, erasas particulas semel in anno
die Paschalis sumere consuesse. Admislam parti-
culis istis similam, a qua Semidalitas audierint,
apud unum Damascenu‘m‘ reperi. _Sem_idalitarut_u
meminit Anastasius Sinaita 'in Ὀδηγιῖ),ριψ. 10.
dam, quem per summum nefas episcopum crearunt;
consimili, ut reor, ritu, quo‘ Acephalornm alii
Isaiam nescio, quem. imposita Epiphanii _(vel,_ nt
aliqui volunt, Eusebii) episcopi cujusdaftt_tl§_£’ftlte:
stitia manu, ren legitime ordinatum habuertmt : a
quo et isaianitte vocati sunt. Haec m_cmorat Tir-no:-
t'heus (ΣΡ. Circa saeculi noni initium Barsanuphiani
cum duobus episcopis suisdhlarco Alexandrino
Jacohitarnm patriarcliw se dediderunt, quemadmo-
dum refert auctor Chronici patriarcharum Negant
dritc et Eimakinus, lib. ιι llist.Sarac,p. 122. Multi
scriptores alii Barsannphitarum meminere.
(64) Hicetas, nisi caeteroqni orthodoxi dicerentur,
Ma'ssalianos illos esse statuerem, quos Χορευτάς,
vocitatus rcfert Timotheus (ΣΡ. Nomina quippe
Hicetarntn et Eurhctarnm idem Graecis sonant.
Melctianos ctiam in synaxibus choreas agerc so-
litos, cx Theodoreto diximus.