PG 94, col. 932
μέθη, καὶ λαγνεία, καὶ πλησμοναὶ τὴν χρείαν ὑπερ-
Βαίνουσαι. Οὔτε γὰρ είς σύστασιν τῆς ζωῆς ἡμῶν
συντελοῦσιν, οὗτε είς διαδοχὴν τοῦ γένους. Teir/av-
τίον δὲ μᾶλλον καὶ βλάπτουσι 1. Τὸν τοίνυν κατὰ
Θεὸν ζῶντα δεῖ μετέρχεσθαι τὰς ἀναγκαίας ἀμα καὶ
φυσικάςο ἐν δευτέρᾳ δὲ τάξει τὰς φυσικὰς καὶ οὐκ
ἀναγκαίας τίθεσθαι, μετά τοῦ προσήκοντος καιροῦ,
καὶ τρόπου, καὶ μέτρου γινομένας. Τὰς δὲ ἄλλας χρὴ
πάντως πα ραιτιῖσθαι,
Καλάς δὲ ἡδονὰς χρὴ ἡγεῖσθαι, τὰς μὴ συμπε-
πλεγμένας λύπῃ, μηδὲ μεταμέλειαν ὲμποιούσας,
μηδὲ ἑτέρας βλάϐης γεννητικὰς, μηδὲ τοῦ μετρίου
πέραν χωρούσας ι, μήτε τῶν σπουδαίων ἔργων ἡμᾶς
ἀφελκούσας ἐπὶ πολὺ, ἢ καταδουλούσας.
ΚΕΦΛΛ. u' tum.
Περὶ λύπης.
Τῆς δὲ λύπης είδη τέσσαρα, ἄχος, ἄχθος, φθόνος,
ἕλεος. ’Δχος μὲν οὖν ἐστι, λύπη ἀφωνίαν ἐμποιοῦσα·
ἄχθος δὲ, λύπη βαρύνουσαι φθόνος δὲ, λύπη ἰπὶ
ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς⁸ ἔλεος δὲ, λύπη ἐπὶ ἀλλοτρίοις
κακοῖς.
ΚΕΦΔΛ. ιε’ [KB'].
Περὶ φόϐου.
Διαιρεῖται δὲ καὶ ὁ φόϐος είς εξ· είς ὖκνον, είς
αίδὼ, είς αἰσχύνην,είς κατάπληξιν, εἱς ἔκπληξιν, εἰς
ἀγωνίαν. Ὄκνος ι μὲν οὖν ἐστι φόϐος μελλούσης
ἐνεργείας. Αίῧὼς δὲ, φόϐος ἐπὶ προσδοκίᾳ ψόγου ·
κάλλιστονδὲ τοῦτο τὸ πάθος. Δίσχύνη δὲ, φόϐος ἐπ’
αίσχρῷ πεπραγμένῳ ο οὐδὲ τοῦτο δὲ ἀνέλπιστον εἰς
σωτηρίαν. Κατάπληξις δὲ, φόϐος ὲκ μεγάλης (pav-
τασίας. Ἐκπληξις δὲ, φόϐος ἐξ ἀσυνήθους φαντασ-
σίας. ’Δγωνία δὲ, φόϐος διαπτώσεως, ἥγουν ἁπο-
τυχίας’ φοϐούμενοι γὰρ ἀποτυχεῖν τῆς πράξεως,
ἀγωνιῶμεν.
ΚΕΦΑΛ. 1c." [A'].
Περὶ θυμοῦ.
Θυμὸς δέ ἐστι ζέσις τοῦνπερὶ καρδίαν αἵματος ἐξ.
ἀναθυμιάσεως τῆς χολῆς, ἢ ἀναθολώσεως γινομένη ·
καὶ δρεξίς ἐστιν ἀντιτιμωρήσεως. ’Λὸικούμενοι γὰρ
Βαίνουσαι. Οὔτε γὰρ είς σύστασιν τῆς ζωῆς ἡμῶν
συντελοῦσιν, οὗτε είς διαδοχὴν τοῦ γένους. Teir/av-
τίον δὲ μᾶλλον καὶ βλάπτουσι 1. Τὸν τοίνυν κατὰ
Θεὸν ζῶντα δεῖ μετέρχεσθαι τὰς ἀναγκαίας ἀμα καὶ
φυσικάςο ἐν δευτέρᾳ δὲ τάξει τὰς φυσικὰς καὶ οὐκ
ἀναγκαίας τίθεσθαι, μετά τοῦ προσήκοντος καιροῦ,
καὶ τρόπου, καὶ μέτρου γινομένας. Τὰς δὲ ἄλλας χρὴ
πάντως πα ραιτιῖσθαι,
Καλάς δὲ ἡδονὰς χρὴ ἡγεῖσθαι, τὰς μὴ συμπε-
πλεγμένας λύπῃ, μηδὲ μεταμέλειαν ὲμποιούσας,
μηδὲ ἑτέρας βλάϐης γεννητικὰς, μηδὲ τοῦ μετρίου
πέραν χωρούσας ι, μήτε τῶν σπουδαίων ἔργων ἡμᾶς
ἀφελκούσας ἐπὶ πολὺ, ἢ καταδουλούσας.
ΚΕΦΛΛ. u' tum.
Περὶ λύπης.
Τῆς δὲ λύπης είδη τέσσαρα, ἄχος, ἄχθος, φθόνος,
ἕλεος. ’Δχος μὲν οὖν ἐστι, λύπη ἀφωνίαν ἐμποιοῦσα·
ἄχθος δὲ, λύπη βαρύνουσαι φθόνος δὲ, λύπη ἰπὶ
ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς⁸ ἔλεος δὲ, λύπη ἐπὶ ἀλλοτρίοις
κακοῖς.
ΚΕΦΔΛ. ιε’ [KB'].
Περὶ φόϐου.
Διαιρεῖται δὲ καὶ ὁ φόϐος είς εξ· είς ὖκνον, είς
αίδὼ, είς αἰσχύνην,είς κατάπληξιν, εἱς ἔκπληξιν, εἰς
ἀγωνίαν. Ὄκνος ι μὲν οὖν ἐστι φόϐος μελλούσης
ἐνεργείας. Αίῧὼς δὲ, φόϐος ἐπὶ προσδοκίᾳ ψόγου ·
κάλλιστονδὲ τοῦτο τὸ πάθος. Δίσχύνη δὲ, φόϐος ἐπ’
αίσχρῷ πεπραγμένῳ ο οὐδὲ τοῦτο δὲ ἀνέλπιστον εἰς
σωτηρίαν. Κατάπληξις δὲ, φόϐος ὲκ μεγάλης (pav-
τασίας. Ἐκπληξις δὲ, φόϐος ἐξ ἀσυνήθους φαντασ-
σίας. ’Δγωνία δὲ, φόϐος διαπτώσεως, ἥγουν ἁπο-
τυχίας’ φοϐούμενοι γὰρ ἀποτυχεῖν τῆς πράξεως,
ἀγωνιῶμεν.
ΚΕΦΑΛ. 1c." [A'].
Περὶ θυμοῦ.
Θυμὸς δέ ἐστι ζέσις τοῦνπερὶ καρδίαν αἵματος ἐξ.
ἀναθυμιάσεως τῆς χολῆς, ἢ ἀναθολώσεως γινομένη ·
καὶ δρεξίς ἐστιν ἀντιτιμωρήσεως. ’Λὸικούμενοι γὰρ