PG 94, col. 849
In English: An Exact Exposition of the Orthodox Faith 1.13
ποιήσεως. Οὕτως ὡς τελεία ὑπόστασις ἐκ τελείας
ὑποστάσεως γεννωμένη. ως οῐδεν αὐτὸς, ὃς Υίδς ἔστι
τε καὶ λέγεται. Τὸ δὲ Πνεῦμα τδ ἅγιον, ὲκφαντορικὴ
τοῦ κρυφίου τῆς θεότητος δύναμις τοῦ Πατρός · ὲκ
οΠατρὸς μὲν δι’ Υἱοῦ ἐκπορευομένη, ὡς οἶδεν αὐτὸς,
οὐ γεννητῶς. Διὸ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, τελεσιουρο
γον τῆς τῶν ἁπάντων ποιήσεως. Ὅσα οὖν ἁρμόζει
αἰτίῳ Πατρὶ, πηγῇ, γεννήτορι, τῷ Πατρὶ μόνῳ προσ-
αρμοστέον. Ὅσα δὲ αίτιατῷ, γεννητῷ Υίῷ, Λόγῳ,
δυνάμει προωταρκτικῇ, θελήσει, σοφίᾳ, τῷ Υίῷ.
Ὅσα δὲ αἱτιατῷ, ὲκπορευτῷ, ὲκφαντορικῷ, τελε-
σιουργικῷ δυνάμει, τῷ ἁγίῳ Πνεύματι. ⁸0 Πατὴρ,
πηγῆ καὶ αἰτία Υίοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος ο Πατὴρ
δὲ Υίοῦ μόνου, καὶ προδολεὺς τοῦ ἁγίου Πνεῦματος.
’0 Υἱὸς, Υἱὸς, Λόγος, σοφία, δύναμις, εἰκὼν, ἀπαύ-
γασμα, χαρακτὴρ τοῦ Πατρδς, καὶ ὲκ τοῦ Πατρός.
Οὐχ Υίδς δὲ τοῦ Πατρὸς, τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον · Πνεῦ-
μα τοῦ Πατρός, ὡς ὲκ Πατρὸς ἐκπορευόμενον. Οὐδε-
μία γάρ ὁρμὴ ἄνευ Πνεύματος· καὶ Υἱοῦ δὲ Πνεῦμα,
οὐχ ὡς ἐξ αὑτοῦ, ἀλλ’ ὡς δι’ αὐτοῦ ὲκ τοῦ Πατρὸς
ἐκπορευόμενον. Μόνος γὴ αίτιος ὁ Πατήρ.
Filii quoque Spiritus dicitur, non velut ex ipso, sed per ipsum ex Patre procedens. Solus enim Pater
RUCIOI' est.
ΚΦΑ Α . II".
Περὶ τόπου Θεοῦ, καὶ ὅτι μόνον τὸ Θεῖον ἀπερί-
ῃοαπτον.
Τόπος ἐστὶ σωματικδς, πέρας τοῦ περιέχοντος,
καθ’ ὃ περιέχεται τὸ περιεχόμενον · οἷον ό ἀὴρ περι-
έχει,τὸ δὲ σῶμα περιέχεται ο οὐχ ὅλος *δὲ ό περιέχων
¹¹ Arist. lib. tv Physic. cap. 4.
ν Cod. S. Hii. Colbertini et Regii 8 6 ἀὴρ περιέχει τόδε σῶμα, οὐχ δλος.
(56) Οὐκ ἔστι Πατρὶ Λόγος. Alia non est Patri
ratio, etc. Λόγος verbum, sermonemve et rationem
significat . Patres adversus Arium ostenduntrov Λόγον
Deo Patri comvum esse, ne Deus aliquando ἄλογος
καὶ ἄσοφος, rationis et sapientia: expers fuerit: non
ita quod _Pater sapientiam et rationem a Filio acci-
piat; sed quia ratio, sapientia, intelligentia actum
innuunt, qui terminum 'pf‘oducat suum, quem ver-
bam mearis appellamus.‘ Deus itaque Pater- ea sa- D girtutem; eo utique sensu quo Theologus, orat. 5‘2,
Bientiaet ratione, qua sapiens et rationalis est,
erbum ouo secum eminenti modo ratiocinetur et
erbum quo secum eminenti modo ratiocinetur et
intelligat, in aeternitate concipit et gignit, sine quo
nec rationalis nec sapiens toi-et. Quo—sensu Dama-
scenus paulo ante di’xeratDeum esse λόγονκαὶ λοτ
γικόν, rationem iet rationalem : ac Filius itidem dici
potest Λόγος ὲκ λόγουινενὸκηι de verba, ut loquitur
Ambrosius lib. De Fit. divin., vel fortasse melius
1igerlmm de ratione, propter utrumque sensum vocis
γος.
Θέλησις. Votuntas. Nostri theologi ex Augu—
stino docent Spiritum sanctum mutuum amorem
esse Patris et Filii, et per aeternum _divinm volun-
tatis actum ex utroque procedere. Graeci vero do-
ctores Filium appellare non dubitant; non solum
ζῶσαν βουλήν, virum Patrisco_milium,_quo nomine
intellectus actus simul exprimitur; sed etiam θέλη-
σιν, θέλημα, βούλησιν, hoc est voluntatem qua Pii--
ὑποστάσεως γεννωμένη. ως οῐδεν αὐτὸς, ὃς Υίδς ἔστι
τε καὶ λέγεται. Τὸ δὲ Πνεῦμα τδ ἅγιον, ὲκφαντορικὴ
τοῦ κρυφίου τῆς θεότητος δύναμις τοῦ Πατρός · ὲκ
οΠατρὸς μὲν δι’ Υἱοῦ ἐκπορευομένη, ὡς οἶδεν αὐτὸς,
οὐ γεννητῶς. Διὸ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, τελεσιουρο
γον τῆς τῶν ἁπάντων ποιήσεως. Ὅσα οὖν ἁρμόζει
αἰτίῳ Πατρὶ, πηγῇ, γεννήτορι, τῷ Πατρὶ μόνῳ προσ-
αρμοστέον. Ὅσα δὲ αίτιατῷ, γεννητῷ Υίῷ, Λόγῳ,
δυνάμει προωταρκτικῇ, θελήσει, σοφίᾳ, τῷ Υίῷ.
Ὅσα δὲ αἱτιατῷ, ὲκπορευτῷ, ὲκφαντορικῷ, τελε-
σιουργικῷ δυνάμει, τῷ ἁγίῳ Πνεύματι. ⁸0 Πατὴρ,
πηγῆ καὶ αἰτία Υίοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος ο Πατὴρ
δὲ Υίοῦ μόνου, καὶ προδολεὺς τοῦ ἁγίου Πνεῦματος.
’0 Υἱὸς, Υἱὸς, Λόγος, σοφία, δύναμις, εἰκὼν, ἀπαύ-
γασμα, χαρακτὴρ τοῦ Πατρδς, καὶ ὲκ τοῦ Πατρός.
Οὐχ Υίδς δὲ τοῦ Πατρὸς, τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον · Πνεῦ-
μα τοῦ Πατρός, ὡς ὲκ Πατρὸς ἐκπορευόμενον. Οὐδε-
μία γάρ ὁρμὴ ἄνευ Πνεύματος· καὶ Υἱοῦ δὲ Πνεῦμα,
οὐχ ὡς ἐξ αὑτοῦ, ἀλλ’ ὡς δι’ αὐτοῦ ὲκ τοῦ Πατρὸς
ἐκπορευόμενον. Μόνος γὴ αίτιος ὁ Πατήρ.
Filii quoque Spiritus dicitur, non velut ex ipso, sed per ipsum ex Patre procedens. Solus enim Pater
RUCIOI' est.
ΚΦΑ Α . II".
Περὶ τόπου Θεοῦ, καὶ ὅτι μόνον τὸ Θεῖον ἀπερί-
ῃοαπτον.
Τόπος ἐστὶ σωματικδς, πέρας τοῦ περιέχοντος,
καθ’ ὃ περιέχεται τὸ περιεχόμενον · οἷον ό ἀὴρ περι-
έχει,τὸ δὲ σῶμα περιέχεται ο οὐχ ὅλος *δὲ ό περιέχων
¹¹ Arist. lib. tv Physic. cap. 4.
ν Cod. S. Hii. Colbertini et Regii 8 6 ἀὴρ περιέχει τόδε σῶμα, οὐχ δλος.
(56) Οὐκ ἔστι Πατρὶ Λόγος. Alia non est Patri
ratio, etc. Λόγος verbum, sermonemve et rationem
significat . Patres adversus Arium ostenduntrov Λόγον
Deo Patri comvum esse, ne Deus aliquando ἄλογος
καὶ ἄσοφος, rationis et sapientia: expers fuerit: non
ita quod _Pater sapientiam et rationem a Filio acci-
piat; sed quia ratio, sapientia, intelligentia actum
innuunt, qui terminum 'pf‘oducat suum, quem ver-
bam mearis appellamus.‘ Deus itaque Pater- ea sa- D girtutem; eo utique sensu quo Theologus, orat. 5‘2,
Bientiaet ratione, qua sapiens et rationalis est,
erbum ouo secum eminenti modo ratiocinetur et
erbum quo secum eminenti modo ratiocinetur et
intelligat, in aeternitate concipit et gignit, sine quo
nec rationalis nec sapiens toi-et. Quo—sensu Dama-
scenus paulo ante di’xeratDeum esse λόγονκαὶ λοτ
γικόν, rationem iet rationalem : ac Filius itidem dici
potest Λόγος ὲκ λόγουινενὸκηι de verba, ut loquitur
Ambrosius lib. De Fit. divin., vel fortasse melius
1igerlmm de ratione, propter utrumque sensum vocis
γος.
Θέλησις. Votuntas. Nostri theologi ex Augu—
stino docent Spiritum sanctum mutuum amorem
esse Patris et Filii, et per aeternum _divinm volun-
tatis actum ex utroque procedere. Graeci vero do-
ctores Filium appellare non dubitant; non solum
ζῶσαν βουλήν, virum Patrisco_milium,_quo nomine
intellectus actus simul exprimitur; sed etiam θέλη-
σιν, θέλημα, βούλησιν, hoc est voluntatem qua Pii--