PG 94, col. 848

buuntur, initialionis auspex; eorum-qui deitate
Adhuc de divinis nominibus accuratius.
Dei essentia in se nobis ignota, nec nominabilis.
Dei nomina ea: creatis, ipso innominabili. — Deus,
incomprehensibilis cum sit, omnino quoque no—
minari non potest. Cum itaque ipsius essentiam
ignoremus, essentia: ipsius nomen ne inquiramus.
Nomina quippe rerum maniiestantia sunt ¹⁷. At
Deus qui bonus est, nosque idcirco ex 147 ni-
hilo produxit, ut ipsius bonitatis participes simus,
quique cognoscendi vim nobis indidit, sicut es-
sentiam suam nobis non impertivit, sic ne essen-
tiae quidem suae cognitionem tribuit. Neque enim
fieri potest ut natura superiorem se naturam
plene cognoscat ‘°. At si cognitiones sunt earum
rerum quae sunt, quod essentia omni sublimius
est, quonam velim modo cognoscatur? Quare
inenarrabili ipsius bonitate factum est, ut ex bis
quae nobis familiaria sunt, nominari voluerit;
ne alioqui ejus cognitionis prorsus expertes es-
semus, sed notionem ipsius, quamlibet obscuram,
haberemus. Et quidem, quatenus omnem animi
comprehensionem superat, nullum ei nomen es-
signari potest: quatenus autem omnium auctor
Dei nomina negantia, afiirmantia. Quae aptius
de Deo dicantur nomina. Malum, nihil; bonum, ea:-
sistenlia, acres. Mista Dei nomina. Affirmatio prie-
cellentis negationis vim habens. — Quocirca ex divi-
nis nominibus quaadam per negationem dicuntur,
quibus essentiam omnem eum superare declaratur ;
velut cum essentia: expers, sine tempore, sine
principio, invisibilis dicitur : non quod re ulla in-
VARle LECTlONES.