PG 95, col. 188
ὴ7
»OAN NIS A MASCENI
NESTORI NMoRtM IERESIR
Πρὸς τοὺς Κεστορίου ὀμόφρονας οὕτως ἀρκτέον
τοῦ λόγου. Κἴπατε ἡμῖν, ὦ οὗτοι, τίνα συνέλαβεν ἡ
ἀγία Θεοτόκος, τὸν φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸν, ἢ
ἄνθρωπον; Κἂν μὲν εἴπωσι, τὸν φύσει ἰὸν τsῦ
Θεοῦ καὶ Θεὸν, ὀρθόδοξοί εἰσιν· ἐξ ἀνάγκης γὰρ καὶ
Θεοτόκον τὴν ἀγίαν Παρθένον ὁμολογήσουσιν· ἡ γὰρ
Θεὸν συλλαβοῦσα, τοῦτον καὶ σεσαρκωμένον γεννή-
σασα, πῶς οὐ Θεοτόκος; εἱ δὲ εἴπωσιν ἄνθρωπον,
τότε ὡς αἱρετικοὺς οὕτως διαδεξώμεθα· τὸν τοῦ
Θεοῦ καὶ Πατρὸς Τἱὸν καὶ Λόγον τὸν προαιώνιον,
φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ φύσει Θεὸν λέγετε, καὶ
ὀμοούσιον τῷ Θεῷ καὶ Πατρί; Καὶ, φήσουσιν. ἶτᾳ
φαμεν· τὸν τῆς Παρθένου Τἱὸν, φύσει ἱὸν τοῦ Θεοῦ
καὶ φύσει Θεὸν λέγετε; Οὕ, ἐροῦσι. Τότε φήσομεν·
Οὐκοῦν δύο υἱοὺς ὁμολογεῖτε τοῦ Θεοῦ, ἕνα κατὰ φύ-
σιν, καὶ ἕνα κατὰ χάριν, καὶ δύο υἱοὺς προσκυνεῖτε·
καὶ γέγονε καθʼ ὑμᾶς τετρὰς ἡ τριάς. Εἰπατε οὖν
ἡμῖν, πόθεν δύο τὰς ὑποστάσεις κηρύττειν ἐμάθετε;
οὐκ ἀκούετε τοῦ Εὐαγγελίου διαῤῥήδην φάσκοντος·
« Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν
Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. » Καὶ μετʼ ὀλίγον·
«ζαὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν.»
Πόθεν δὲ καὶ μετὰ τὴν τῆς ἐμψύχον σαρκὸς σύλ-
ληψιν, καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐνοίκησιν λέγετε; Οὐ
γέγραπται, ὅτι « Εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς τὴν Μα-
ριὰμ, εἶπε· Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ
σοῦ. Ἡ δὲ, ἐπὶ τῷ λόγῳ διεταράχθη, καὶ διελογί-
ζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος· καὶ εἶπεν ὁ
ἄγγελος αὐτῇ· Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρχάριν
παρὰ τῷ Θεῷ · καὶ δδοὺ, συλλήψῃ ἐν γαστρὶ, καὶ
τέξῃ υἱὸν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν·
οὗτος ἔσται μέγας, καὶ ἱὸς ψίστου κληθήσεται·
καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ
Πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰαὼβ
εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέ-
λος. ἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· Πῶς ἔσται
μοι τοῦτο; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ·
Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ, καὶ δύναμις
»OAN NIS A MASCENI
NESTORI NMoRtM IERESIR
Πρὸς τοὺς Κεστορίου ὀμόφρονας οὕτως ἀρκτέον
τοῦ λόγου. Κἴπατε ἡμῖν, ὦ οὗτοι, τίνα συνέλαβεν ἡ
ἀγία Θεοτόκος, τὸν φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸν, ἢ
ἄνθρωπον; Κἂν μὲν εἴπωσι, τὸν φύσει ἰὸν τsῦ
Θεοῦ καὶ Θεὸν, ὀρθόδοξοί εἰσιν· ἐξ ἀνάγκης γὰρ καὶ
Θεοτόκον τὴν ἀγίαν Παρθένον ὁμολογήσουσιν· ἡ γὰρ
Θεὸν συλλαβοῦσα, τοῦτον καὶ σεσαρκωμένον γεννή-
σασα, πῶς οὐ Θεοτόκος; εἱ δὲ εἴπωσιν ἄνθρωπον,
τότε ὡς αἱρετικοὺς οὕτως διαδεξώμεθα· τὸν τοῦ
Θεοῦ καὶ Πατρὸς Τἱὸν καὶ Λόγον τὸν προαιώνιον,
φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ φύσει Θεὸν λέγετε, καὶ
ὀμοούσιον τῷ Θεῷ καὶ Πατρί; Καὶ, φήσουσιν. ἶτᾳ
φαμεν· τὸν τῆς Παρθένου Τἱὸν, φύσει ἱὸν τοῦ Θεοῦ
καὶ φύσει Θεὸν λέγετε; Οὕ, ἐροῦσι. Τότε φήσομεν·
Οὐκοῦν δύο υἱοὺς ὁμολογεῖτε τοῦ Θεοῦ, ἕνα κατὰ φύ-
σιν, καὶ ἕνα κατὰ χάριν, καὶ δύο υἱοὺς προσκυνεῖτε·
καὶ γέγονε καθʼ ὑμᾶς τετρὰς ἡ τριάς. Εἰπατε οὖν
ἡμῖν, πόθεν δύο τὰς ὑποστάσεις κηρύττειν ἐμάθετε;
οὐκ ἀκούετε τοῦ Εὐαγγελίου διαῤῥήδην φάσκοντος·
« Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν
Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. » Καὶ μετʼ ὀλίγον·
«ζαὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν.»
Πόθεν δὲ καὶ μετὰ τὴν τῆς ἐμψύχον σαρκὸς σύλ-
ληψιν, καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐνοίκησιν λέγετε; Οὐ
γέγραπται, ὅτι « Εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς τὴν Μα-
ριὰμ, εἶπε· Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ
σοῦ. Ἡ δὲ, ἐπὶ τῷ λόγῳ διεταράχθη, καὶ διελογί-
ζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος· καὶ εἶπεν ὁ
ἄγγελος αὐτῇ· Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρχάριν
παρὰ τῷ Θεῷ · καὶ δδοὺ, συλλήψῃ ἐν γαστρὶ, καὶ
τέξῃ υἱὸν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν·
οὗτος ἔσται μέγας, καὶ ἱὸς ψίστου κληθήσεται·
καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ
Πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰαὼβ
εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέ-
λος. ἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· Πῶς ἔσται
μοι τοῦτο; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ·
Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ, καὶ δύναμις