PG 95, col. 189
Τψίστου ἐπισκιάσει σε· διὸ ·καὶ τὸ γεννώμενον
ἅγιον κληθήσεται Υἱὸς Θεοῦ. » Ἰδοὺ σαφῶς ἀποδέ-
δεικται ὡς τῆς Μαρίας ζητούσης τὸν τῆς συλλήψεως
τρόπον, οὐκ εἶπεν ὁ ἄγγελος, ὅτι Συλλήψῃ πρῶτον,
καὶ τότε ἔσται τοῦ Θεοῦ ἡ ἐνοίκησις· ἀλλὰ διὰ τῆς
ἐπιφοιτήσεως καὶ ἐνεργείας τοῦ ἀγίου Πνεύματος,
καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ Αόγου σκηνώσεως, ἔσται ἡ σύλλη-
ψις, ὥστε πρῶτον γενέσθαι τὴν τῆς δυνάμεως τοῦ
ψίστου ἐπισκίασιν, ἤτοι τοῦ Λόγου τὴν σύλλη-
ψιν, καὶ τότε τὴν τῆς σαρκὸς ὕπαρξιν ἐν αὐτῷ τῷ
Δόγῳ ὑφισταμένης. Ὁτι δὲ αὐτὸς ὁ Λόγος ἐγένετο
ἄνθρωπος, 7ωάννης ὁ Θεολόγος κέκραγε λέγων·
« Καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος· καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο.»
Ἐγένετο δὲ ἀμεταβλήτως καὶ ἀτρέπτως· ἄτρεπτον
γὰρ τὸ θεῖον καὶ ἀναλλοίωτον.
. Ὁ Λόγος τοίνυν σὰρξ ἐγένετο, οὐ τραπεὶς τὴν
φύσιν, οὐδὲ φαντάσας τὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ ὑπόστα-
σις ὢν, μία τῶν τῆς θεότητος ὑποστάσεων, ἐκ τῆς
ἀπειρογάμου Παρθένου ψυχὴν ἐψυχωμένην ψυχῇ
λογικῇ τε καὶ νοερᾷ ἐν τῇ ἐαυτοῦ ὑποστάσει ὑποστή-
σας, καὶ χρηματίσας αὐτῇ ὑπόστασις· ὥσπερ γάρ
ἐστι μάχαιρα ἐκ σιδήρου κατεσκευασμένη μία τῶν
ὑποστάσεων τῆς τοῦ σιδήρου φύσεως, καὶ ἔσται πῦρ
ἅπτον μία τῶν ὑποστάσεων τῆς τοῦ πυρὸς φύσεως·
καὶ προσελθοῦσα μάχαιρα ἐπυρακτώθη, καὶ οὐκ αὐ-
τὴν τὴν προῦποστᾶσαν τοῦ πυρὸς ὑπόστασιν ἔλαβεν,
ἀλλʼ ἐξ αὐτῆς ἀπαρχήν τινα τῆς τοῦ πυρὸς φύσεως
λαβοῦσα, ἐγένετο καὶ αὐτῇ ὑπόστασις· καὶ γέγονεν
ἡ μάχαιρα ἡ πρότερον ἀπλῇ ὑπόστασις οὐσα μόνης
σιδήρου φύσεως, σύνθετος ὑπόστασις, γεγονυῖα καὶ
πυρὸς φὐσεως ὑπόστασις, καὶ ἔχει τήν τε τοῦ σιδή-
ρου φάσιν ἀναλλοίωτον, καὶ τὴν ὑπʼ αὐτοῦ προσ-
ληφθεῖσαν τοῦ πυρὸς φύσιν ἀμείωτον· οὕτω καὶ ὁ
Χριστὸς ὑπόστασις ὡν μία τῶν τῆς θεότητος ὑπο-
στάσεων, πᾶσάν τε τῆς θεότητος φύσιν ἐν ἐαυτῷ
ἔχων ἀνελλιπῆ, προσελάβετο ἐκ τῆς ἀγίας Παρθένου
σάρκα ἐνυπόστατον, οὐχ ὑπόστασιν· ἐν ἑαυτῷ δὲ
μᾶλλον ὑποστᾶσαν, ἀπαρχὴν τῆς ἡμετέρας φύσεως·
καὶ πρότερον ἀπὰῆ οὗσα, γέγονεν ὕστερον σύνθετος,
οὐ φύσις σύνθετος, ἀλλʼ ὑπόστασις σάνθετος ἐκ τῆς
προῦπαρχούσης ἐν ἑαυτῇ θεότητος, καὶ ἐκ τῆς
ὕστερον προσληφθείσης αὐτῆς σαρκὸς ἐψυχωμένης
ψυχῇ λογικῇ τε καὶ νοερᾷ.
γ. Εἰ δέ φατε, ὅτι ὥσπερ « ἀμαρτία καὶ κατάρα
ἐγένετο, » οὕτω σάρξ· φαμὲν, ὅτι, οὐκοῦν ὥσπερ
ἐπʼ ἀναιρέσει ἀμαρτίας καὶ κατάραςἐγένετο ἀμαρτία
καὶ κατάρα, οὕτω ἐπʼ ἀναιρέσει σαρκὸς σὰρξ ἐγέ-
νετο· ῶσπερ οὐκ ἐπὶ συστάσει καὶ ἀνακαινισμῷ
ἄμαρτίας καὶ κατάρας, ἀμαρτία καὶ κατάρα ἐγέ-
νετο. Ἀλλʼ ἀμαρτία μὲν καὶ κατάρα οὐκ οὐσία,οὐδὲ
κτίσμα Θεοῦ· σὰρξ δὲ κτίσμα Θεοῦ· οὐκ ἄρα ὡς
ἀμαρτία καὶ κατάρα ἐγένετο,οὕτω σὰρξ ἐγένετο.
dictum,ita quoque factus est caro.
δ. Τίς ὁ « μετασχὼν παραπλησίως ἡμῖν αἶματος
καὶ σαρκός; » ἄνθρωπος γὰρ ψιλὸς σὰρξ καὶ αἶμα
⁵Lur. », 28 -35. ⁴ Calat. m, I3. Hebr. α,7.
ἅγιον κληθήσεται Υἱὸς Θεοῦ. » Ἰδοὺ σαφῶς ἀποδέ-
δεικται ὡς τῆς Μαρίας ζητούσης τὸν τῆς συλλήψεως
τρόπον, οὐκ εἶπεν ὁ ἄγγελος, ὅτι Συλλήψῃ πρῶτον,
καὶ τότε ἔσται τοῦ Θεοῦ ἡ ἐνοίκησις· ἀλλὰ διὰ τῆς
ἐπιφοιτήσεως καὶ ἐνεργείας τοῦ ἀγίου Πνεύματος,
καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ Αόγου σκηνώσεως, ἔσται ἡ σύλλη-
ψις, ὥστε πρῶτον γενέσθαι τὴν τῆς δυνάμεως τοῦ
ψίστου ἐπισκίασιν, ἤτοι τοῦ Λόγου τὴν σύλλη-
ψιν, καὶ τότε τὴν τῆς σαρκὸς ὕπαρξιν ἐν αὐτῷ τῷ
Δόγῳ ὑφισταμένης. Ὁτι δὲ αὐτὸς ὁ Λόγος ἐγένετο
ἄνθρωπος, 7ωάννης ὁ Θεολόγος κέκραγε λέγων·
« Καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος· καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο.»
Ἐγένετο δὲ ἀμεταβλήτως καὶ ἀτρέπτως· ἄτρεπτον
γὰρ τὸ θεῖον καὶ ἀναλλοίωτον.
. Ὁ Λόγος τοίνυν σὰρξ ἐγένετο, οὐ τραπεὶς τὴν
φύσιν, οὐδὲ φαντάσας τὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ ὑπόστα-
σις ὢν, μία τῶν τῆς θεότητος ὑποστάσεων, ἐκ τῆς
ἀπειρογάμου Παρθένου ψυχὴν ἐψυχωμένην ψυχῇ
λογικῇ τε καὶ νοερᾷ ἐν τῇ ἐαυτοῦ ὑποστάσει ὑποστή-
σας, καὶ χρηματίσας αὐτῇ ὑπόστασις· ὥσπερ γάρ
ἐστι μάχαιρα ἐκ σιδήρου κατεσκευασμένη μία τῶν
ὑποστάσεων τῆς τοῦ σιδήρου φύσεως, καὶ ἔσται πῦρ
ἅπτον μία τῶν ὑποστάσεων τῆς τοῦ πυρὸς φύσεως·
καὶ προσελθοῦσα μάχαιρα ἐπυρακτώθη, καὶ οὐκ αὐ-
τὴν τὴν προῦποστᾶσαν τοῦ πυρὸς ὑπόστασιν ἔλαβεν,
ἀλλʼ ἐξ αὐτῆς ἀπαρχήν τινα τῆς τοῦ πυρὸς φύσεως
λαβοῦσα, ἐγένετο καὶ αὐτῇ ὑπόστασις· καὶ γέγονεν
ἡ μάχαιρα ἡ πρότερον ἀπλῇ ὑπόστασις οὐσα μόνης
σιδήρου φύσεως, σύνθετος ὑπόστασις, γεγονυῖα καὶ
πυρὸς φὐσεως ὑπόστασις, καὶ ἔχει τήν τε τοῦ σιδή-
ρου φάσιν ἀναλλοίωτον, καὶ τὴν ὑπʼ αὐτοῦ προσ-
ληφθεῖσαν τοῦ πυρὸς φύσιν ἀμείωτον· οὕτω καὶ ὁ
Χριστὸς ὑπόστασις ὡν μία τῶν τῆς θεότητος ὑπο-
στάσεων, πᾶσάν τε τῆς θεότητος φύσιν ἐν ἐαυτῷ
ἔχων ἀνελλιπῆ, προσελάβετο ἐκ τῆς ἀγίας Παρθένου
σάρκα ἐνυπόστατον, οὐχ ὑπόστασιν· ἐν ἑαυτῷ δὲ
μᾶλλον ὑποστᾶσαν, ἀπαρχὴν τῆς ἡμετέρας φύσεως·
καὶ πρότερον ἀπὰῆ οὗσα, γέγονεν ὕστερον σύνθετος,
οὐ φύσις σύνθετος, ἀλλʼ ὑπόστασις σάνθετος ἐκ τῆς
προῦπαρχούσης ἐν ἑαυτῇ θεότητος, καὶ ἐκ τῆς
ὕστερον προσληφθείσης αὐτῆς σαρκὸς ἐψυχωμένης
ψυχῇ λογικῇ τε καὶ νοερᾷ.
γ. Εἰ δέ φατε, ὅτι ὥσπερ « ἀμαρτία καὶ κατάρα
ἐγένετο, » οὕτω σάρξ· φαμὲν, ὅτι, οὐκοῦν ὥσπερ
ἐπʼ ἀναιρέσει ἀμαρτίας καὶ κατάραςἐγένετο ἀμαρτία
καὶ κατάρα, οὕτω ἐπʼ ἀναιρέσει σαρκὸς σὰρξ ἐγέ-
νετο· ῶσπερ οὐκ ἐπὶ συστάσει καὶ ἀνακαινισμῷ
ἄμαρτίας καὶ κατάρας, ἀμαρτία καὶ κατάρα ἐγέ-
νετο. Ἀλλʼ ἀμαρτία μὲν καὶ κατάρα οὐκ οὐσία,οὐδὲ
κτίσμα Θεοῦ· σὰρξ δὲ κτίσμα Θεοῦ· οὐκ ἄρα ὡς
ἀμαρτία καὶ κατάρα ἐγένετο,οὕτω σὰρξ ἐγένετο.
dictum,ita quoque factus est caro.
δ. Τίς ὁ « μετασχὼν παραπλησίως ἡμῖν αἶματος
καὶ σαρκός; » ἄνθρωπος γὰρ ψιλὸς σὰρξ καὶ αἶμα
⁵Lur. », 28 -35. ⁴ Calat. m, I3. Hebr. α,7.