PG 95, col. 264
θεόθεν ἐνεχθείσης αὐτῷ ἐπακήκοε ταῦτα φησάσης
« Τῆς εὐχῆς σου, φησὶν, ἐπήκουσα, καὶ συγγνώμην
Τραῖανῷ δίδωμι· σὺ δὲ μηκέτι προσθῇς ὑπὲρ ἀσε-
βῶν εὐχὰς προσενέγκαι μοι. » Καὶ ὅτι τοῦτο γνή-
σιον πέλει καὶ ἀδιάβλητον, μάρτυς ἡ Ἐῷα πᾶσα καὶ
Ἐσπέριος. Ἰδοὺ τοῦτο τῆς Φαλκονίλλης ὑπέρτερον.
Ἐκείνη μὲν γὰρ οὐδενὸς ἄλλου κακοῦ παραίτιος γέ-
γονεν, οὗτος δὲ πολλῶν μαρτύρων πικρὸν ἐνεστή-
σατο μόρον.
ιζ. Θαυμαστὸς εἶ, Δέσποτα, καὶ θαυμαστὰ τὰ
ἔργα σου· καὶ σοῦ τὴν ἄφατον εὐσπλαγχνίαν δοξά-
ζομεν, ὅτι πάντοτε πρὸς τὸ φιλάνθρωπον νεύεις.
τοῖς δούλοις σου τὰς ἀφορμὰς παρέχεις, τῆς τε
φιλαδελφίας, καὶ τῆς πρὸς σὲ βεβαίας πίστεως καὶ
ἐλπίδος. Καὶ ἐδίδαξας ἡμᾶς διὰ τῶν σῶν θερα-
πόντων, εὐεργεσίας ποιεῖν ὑπὲρ ἀλλήλων, ἐξιλα-
σμούς τε καὶ ὁλοκαυτώσεις, ὕμνους καὶ ψαλμῳδίας
καὶ προσευχὰς, οὐκ εἰκῆ καὶ εἰς μάτην. Σὺ γὰρ
ἀπλανὴς καὶ εὐπάροχος καὶ διδοὺς τοῖς πᾶσιν ὁτιοῦν
προσφέρουσιν εἰς δόξαν σου μυριοπλασίονα τὴν ἀν-
τίδοσιν· καὶ οὐδὲν ὅλωςτῶν ἐπὶ τῷ σῷ ὀνόματι γινο-
μένων ἀνόνητον.
ιη. Μή τις τοιγαροῦν τοῦτο οἰέσθω, ἀδελφοὶ καὶ
Πατέρες, ὅτιπερ ὅσα τῷ Θεῷ μετὰ πίστεως προr-
φέρονται, οὐ πολλαπλασίονα δίδωσι τὴν ἀντάμει-
ψιν ⁴, καὶ τῷ ὑφʼ οὗ, καὶ διʼ οὖς προσάγονται.
Ὡσπερ γὰρ μύρον, ἢ ἕτερον ἄγιον ἔλαιον, ὁ περι-
χρίειν θέλων νοσοῦντα, πρῶτον ἐκεῖνος, εἴτουν ὁ
χρίων, μετέχει τῆς χρίσεωως· εἶθʼ οὕτως διαλείφει
τὸν κάμνοντα· οὕτω πᾶς τις ὑπὲρ τῆς τοῦ πλησίον
σωτηρίας ἀγωνιζόμενος, πρῶτον ἑαυτὸν ὀνίνησιν,
εἶτα τὸν πέλας. Οὐ γὰρ ἄδικος ὁ Θεὸς, ἐπιλαθέσθαι
τοῦ ἔργου, κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον.
ιθ. Ἀθανάσιος αὕθις ὁ πάνυ (4), ἐν τῷ εἰς κοιμη-
VAIE LEECTIONES.
eῇficit, nt hcc multam in his pro quibus geruntur,
habeant eficaciam. Τalia docti a Spiritu sanco
apostoli constituerunt. 7nlia successores apostolo-
rum confirmaverunt in spiritn Dei. Τalia postodum
Erclesir doctores docendo comprobarerunt. lnde
est cuod incremenlum suscipiunt et ditatantar σb
ortu sol -s in occasumt, ab aquilone in austrum, ad
gloriam et laudem lHegis omnium srculorum. Piura
juvaret persequi quæ subjungit Etherianus ex ea-
dem oratione : sed brevis esse cogor. Εx his sal-
tem me comperissc monebo, quod Bllium, Com-
bisium, ct alios fugerat, hæc etiam verba ἔστω
οὐν, et quæ subsequuntur, usque adishær alia καὶ
Πασιλέιως τῶν βασιλευόντων, eidem auctorireddend
esse. Eustratius Constantinopolitanus in opusculu
quod scripsit De animarum statu post morlem,
quodque Cl. Lco Allatius edidit in libro De utrius-
cue Ecclesiæ perpetua de Purgatorio consensione,
Orationis ejusdem excerpta quædam·attuht, eam-
que Cyrllo Alexandrino, non Athanasin, ascribit.
Καὶ ὁ Κύριλλος ὁ σοφώτατος καὶ τῆς Ἀλεξανδρέων
πόλεως ἐπίσκοπος ἐν τῷ ἐπιγεγραμμένῳ ὶόγῳ αὐτοὺ
lθρς rοὐς τολμῶντας λέγεν μὴ δεῖν πῆ τών
« Τῆς εὐχῆς σου, φησὶν, ἐπήκουσα, καὶ συγγνώμην
Τραῖανῷ δίδωμι· σὺ δὲ μηκέτι προσθῇς ὑπὲρ ἀσε-
βῶν εὐχὰς προσενέγκαι μοι. » Καὶ ὅτι τοῦτο γνή-
σιον πέλει καὶ ἀδιάβλητον, μάρτυς ἡ Ἐῷα πᾶσα καὶ
Ἐσπέριος. Ἰδοὺ τοῦτο τῆς Φαλκονίλλης ὑπέρτερον.
Ἐκείνη μὲν γὰρ οὐδενὸς ἄλλου κακοῦ παραίτιος γέ-
γονεν, οὗτος δὲ πολλῶν μαρτύρων πικρὸν ἐνεστή-
σατο μόρον.
ιζ. Θαυμαστὸς εἶ, Δέσποτα, καὶ θαυμαστὰ τὰ
ἔργα σου· καὶ σοῦ τὴν ἄφατον εὐσπλαγχνίαν δοξά-
ζομεν, ὅτι πάντοτε πρὸς τὸ φιλάνθρωπον νεύεις.
τοῖς δούλοις σου τὰς ἀφορμὰς παρέχεις, τῆς τε
φιλαδελφίας, καὶ τῆς πρὸς σὲ βεβαίας πίστεως καὶ
ἐλπίδος. Καὶ ἐδίδαξας ἡμᾶς διὰ τῶν σῶν θερα-
πόντων, εὐεργεσίας ποιεῖν ὑπὲρ ἀλλήλων, ἐξιλα-
σμούς τε καὶ ὁλοκαυτώσεις, ὕμνους καὶ ψαλμῳδίας
καὶ προσευχὰς, οὐκ εἰκῆ καὶ εἰς μάτην. Σὺ γὰρ
ἀπλανὴς καὶ εὐπάροχος καὶ διδοὺς τοῖς πᾶσιν ὁτιοῦν
προσφέρουσιν εἰς δόξαν σου μυριοπλασίονα τὴν ἀν-
τίδοσιν· καὶ οὐδὲν ὅλωςτῶν ἐπὶ τῷ σῷ ὀνόματι γινο-
μένων ἀνόνητον.
ιη. Μή τις τοιγαροῦν τοῦτο οἰέσθω, ἀδελφοὶ καὶ
Πατέρες, ὅτιπερ ὅσα τῷ Θεῷ μετὰ πίστεως προr-
φέρονται, οὐ πολλαπλασίονα δίδωσι τὴν ἀντάμει-
ψιν ⁴, καὶ τῷ ὑφʼ οὗ, καὶ διʼ οὖς προσάγονται.
Ὡσπερ γὰρ μύρον, ἢ ἕτερον ἄγιον ἔλαιον, ὁ περι-
χρίειν θέλων νοσοῦντα, πρῶτον ἐκεῖνος, εἴτουν ὁ
χρίων, μετέχει τῆς χρίσεωως· εἶθʼ οὕτως διαλείφει
τὸν κάμνοντα· οὕτω πᾶς τις ὑπὲρ τῆς τοῦ πλησίον
σωτηρίας ἀγωνιζόμενος, πρῶτον ἑαυτὸν ὀνίνησιν,
εἶτα τὸν πέλας. Οὐ γὰρ ἄδικος ὁ Θεὸς, ἐπιλαθέσθαι
τοῦ ἔργου, κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον.
ιθ. Ἀθανάσιος αὕθις ὁ πάνυ (4), ἐν τῷ εἰς κοιμη-
VAIE LEECTIONES.
eῇficit, nt hcc multam in his pro quibus geruntur,
habeant eficaciam. Τalia docti a Spiritu sanco
apostoli constituerunt. 7nlia successores apostolo-
rum confirmaverunt in spiritn Dei. Τalia postodum
Erclesir doctores docendo comprobarerunt. lnde
est cuod incremenlum suscipiunt et ditatantar σb
ortu sol -s in occasumt, ab aquilone in austrum, ad
gloriam et laudem lHegis omnium srculorum. Piura
juvaret persequi quæ subjungit Etherianus ex ea-
dem oratione : sed brevis esse cogor. Εx his sal-
tem me comperissc monebo, quod Bllium, Com-
bisium, ct alios fugerat, hæc etiam verba ἔστω
οὐν, et quæ subsequuntur, usque adishær alia καὶ
Πασιλέιως τῶν βασιλευόντων, eidem auctorireddend
esse. Eustratius Constantinopolitanus in opusculu
quod scripsit De animarum statu post morlem,
quodque Cl. Lco Allatius edidit in libro De utrius-
cue Ecclesiæ perpetua de Purgatorio consensione,
Orationis ejusdem excerpta quædam·attuht, eam-
que Cyrllo Alexandrino, non Athanasin, ascribit.
Καὶ ὁ Κύριλλος ὁ σοφώτατος καὶ τῆς Ἀλεξανδρέων
πόλεως ἐπίσκοπος ἐν τῷ ἐπιγεγραμμένῳ ὶόγῳ αὐτοὺ
lθρς rοὐς τολμῶντας λέγεν μὴ δεῖν πῆ τών