PG 95, col. 34
ut divinus ait Baxilius, per unitstem enuntiatur.
lnus Pater, et unus Sanctus, eo quod una sit
hypostasis : una ter sancta natura divinitas, quia
tres hypostases sunt : non ter sanctus est Pater,
quia unica persona; non item ter sanctus ilius,quin
una quoqne persona; non item ter sanctus Sgiritus
sanctus, quia unica persona. Sandtorum Pstrum
chorus Spirhtum sanctum et πανάγιον, id est, modis
omnibus sanctum, ex imis præcordiis simul una
voce proclamat; at ter sanctum illum concini, in
nullo prorsus eorum libro hactenus invenimus.
Cnaphei hoc deliramentum est, qui ingenti tu-
mens arrogantia, aperto, ut dicitur, capite (quod
quidem impudicarum mulierum lmpudentiam ex-
primit) ac si ipsismet Scraphim sapientior foret,
ac mysteriorum intelligentior, Τrisagium hymnum
tanquam inelegantem pannum quemdam fullonum
moreexpurgare veritus non est. Etenim si ter san-
ctum hymnum de Filio solo dicamus, omnis pror-
sus sublata est ambiguitas, atque cum Maronitis
Τrisagio crucilxionem adjicimus. Verum absit, ut
vel labiis hoc usurpemus: propitius nobis sit Deus,
optanda potius mors est. Aufer me mortem hanc: mors enim in hac olla est ⁶,
vARLæ LECTIONES.
NoTæ.
ςό, ἀποβαλλόμενοι σύνοδον, καὶ τὴν σταύρωσιν τῷ
Τρισαγίῳ προστιθέμενοι, καὶ μίαν θέλησιν, καὶ
μίαν ἐνέργειαν τοῦ Χριστοῦ πρεσβεύοντες. Μαρω-
νῖται δὲ κέκληνται ἀπὸ τοῦμοναστηρίου αὐτῶν Μαρῶ
καλουμένου ἐν Συρίᾳ· Maronitæ qui quartam,
quintam et sexrtam sgnodum rejiciunt, adduntque
Τrisagio crucifixionem, et unam voluntatem, unam-
que operationem docent. Appellati sunt Maronitæ
a monasterio suo euod Maro nuncupatur in Sgria.
Ad hæc quam provime accedunt quæ Eutycbius
Alexandranus de Monotheletarum primordiis nar-
rat, tom. I Annal. p. 190e Euit tempore Mauricii
imperatoris Homanorum, monachus quidam nomine
Maron, qui asseruit Domino nostro Christo duas nσ-
turas, et voluntatem unam, operationem et personams
unam, fidemque hominum corrupit. Maxima autem
qui doctrinam ejus amplexri sunt pars erant incolæ
Hama et Eennesrim et Apasem, cum Homanorum
nonnullis, appellatique sunt ipsius asseclæ, qui idems
cum ipso assererent, aronitæ, nomine ab ipεο Ma-
rone deducto : quo mortuo incolæ urbis Hama, mona-
sterium ibi exstructum Der Maron(monasterium Ma-
ronis) appellarunt, ejusque fidem pprafessi sunt. Orien-
tales quidem haud alio quam Maronitarum nomine
Monotheletas vocitarunt: at Maronitas illos duas
naturas in Christo non agnovisse innuit epltoma-
tor Τimotheanus, asserens eos, non sextam modo,
verum et quartam,quintamque sgnodos exhorruisseς
itemque Τrisagii interpolationem admisisse quam
ullo Monophysitainvexerat, ejusdemque factionis
alii propugnabant. Nisi forte eam præ cæteris Sy-
ris Maronitæ servare voluerint, quam Ephræmius,
alilque forsan Antiocheni patrarchæ orthodοxi
absque detrimento fidei duarum naturarum ali-
quando approbarant. Insuper allucinatus est Eu-
tychius, narrando monasterium Maronis Apameæ
civitati vicinum, a Marone hæretico nomen ncce-
pisse. Nam ex actis synodi CP. sub Menna apparet
monasterium juxta Apameam de sancti Maronis
nomine dictum tunc loruisse, ac præterea ejus-
lnus Pater, et unus Sanctus, eo quod una sit
hypostasis : una ter sancta natura divinitas, quia
tres hypostases sunt : non ter sanctus est Pater,
quia unica persona; non item ter sanctus ilius,quin
una quoqne persona; non item ter sanctus Sgiritus
sanctus, quia unica persona. Sandtorum Pstrum
chorus Spirhtum sanctum et πανάγιον, id est, modis
omnibus sanctum, ex imis præcordiis simul una
voce proclamat; at ter sanctum illum concini, in
nullo prorsus eorum libro hactenus invenimus.
Cnaphei hoc deliramentum est, qui ingenti tu-
mens arrogantia, aperto, ut dicitur, capite (quod
quidem impudicarum mulierum lmpudentiam ex-
primit) ac si ipsismet Scraphim sapientior foret,
ac mysteriorum intelligentior, Τrisagium hymnum
tanquam inelegantem pannum quemdam fullonum
moreexpurgare veritus non est. Etenim si ter san-
ctum hymnum de Filio solo dicamus, omnis pror-
sus sublata est ambiguitas, atque cum Maronitis
Τrisagio crucilxionem adjicimus. Verum absit, ut
vel labiis hoc usurpemus: propitius nobis sit Deus,
optanda potius mors est. Aufer me mortem hanc: mors enim in hac olla est ⁶,
vARLæ LECTIONES.
NoTæ.
ςό, ἀποβαλλόμενοι σύνοδον, καὶ τὴν σταύρωσιν τῷ
Τρισαγίῳ προστιθέμενοι, καὶ μίαν θέλησιν, καὶ
μίαν ἐνέργειαν τοῦ Χριστοῦ πρεσβεύοντες. Μαρω-
νῖται δὲ κέκληνται ἀπὸ τοῦμοναστηρίου αὐτῶν Μαρῶ
καλουμένου ἐν Συρίᾳ· Maronitæ qui quartam,
quintam et sexrtam sgnodum rejiciunt, adduntque
Τrisagio crucifixionem, et unam voluntatem, unam-
que operationem docent. Appellati sunt Maronitæ
a monasterio suo euod Maro nuncupatur in Sgria.
Ad hæc quam provime accedunt quæ Eutycbius
Alexandranus de Monotheletarum primordiis nar-
rat, tom. I Annal. p. 190e Euit tempore Mauricii
imperatoris Homanorum, monachus quidam nomine
Maron, qui asseruit Domino nostro Christo duas nσ-
turas, et voluntatem unam, operationem et personams
unam, fidemque hominum corrupit. Maxima autem
qui doctrinam ejus amplexri sunt pars erant incolæ
Hama et Eennesrim et Apasem, cum Homanorum
nonnullis, appellatique sunt ipsius asseclæ, qui idems
cum ipso assererent, aronitæ, nomine ab ipεο Ma-
rone deducto : quo mortuo incolæ urbis Hama, mona-
sterium ibi exstructum Der Maron(monasterium Ma-
ronis) appellarunt, ejusque fidem pprafessi sunt. Orien-
tales quidem haud alio quam Maronitarum nomine
Monotheletas vocitarunt: at Maronitas illos duas
naturas in Christo non agnovisse innuit epltoma-
tor Τimotheanus, asserens eos, non sextam modo,
verum et quartam,quintamque sgnodos exhorruisseς
itemque Τrisagii interpolationem admisisse quam
ullo Monophysitainvexerat, ejusdemque factionis
alii propugnabant. Nisi forte eam præ cæteris Sy-
ris Maronitæ servare voluerint, quam Ephræmius,
alilque forsan Antiocheni patrarchæ orthodοxi
absque detrimento fidei duarum naturarum ali-
quando approbarant. Insuper allucinatus est Eu-
tychius, narrando monasterium Maronis Apameæ
civitati vicinum, a Marone hæretico nomen ncce-
pisse. Nam ex actis synodi CP. sub Menna apparet
monasterium juxta Apameam de sancti Maronis
nomine dictum tunc loruisse, ac præterea ejus-