PG 95, col. 35
4ῷ1 6. Nec quisquam dicat tquod quidem
multis audivi) quid prohibeat, quominus, quem-
admodum post, Gloria Patri et ilio et Spiritui san-
cto subjungimus, crucifixro voluntarie, atqus mor-
tuis resurgenti, aut aliud quid hujusmodi; sic
etiam Τrisagium hymnum canentes, addamus, qut
eruciixæus est pro nobis. Respondemus enim ritus
et traditiones Ecclesiæ suum vigorem obtinere de-
bere. « Ne transgrediaris terminos antiquos, in-
quit Scriptura ⁴¹, quos posuerunt patres tui.
Atque ut magnus monet Basilius , « quidquid
antiquitate excellit, venerationem meretur. Igi-
tur hic ritus antiquitus Ecclesiæ traditus fuit, ut
ad modum textus dicatur, GGloria Patri et lio e
Spiritui sancto. Sicut ergo cum textum aliquem,
puta psalmi cujuspiam, aut cantici dicimus,
sæpe subjungimus troparium (5), vel modu-
lum, qui ad præcedentis textus sensum nequa-
quam accedit : sic postquam ad instar textus(β),
s Proτv. αXn, 28. ⁵ orat. 1 De jejunlo.
dema cœnobii monachos catholicæ fidei studiosissi-
mos fuisse, ita ut Petri Apamensis, socii Severi,
depositionem persequerentur, tum apud episcopos
secundæ Syriæ,tum etiam apud Hormsdam papam,
ad quem etiam Latine exstat ea de causa epistola
Alexrandri presbyteri et archimandritæ monasterii
X. Maronis, aliorumque monachorum. Quapropter,
ut conjecturis tantisper indulgeam, existmavero
horum stttccessores, virus tandem Jacobiticæ hæ-
resis ebibisse, eo tempore quo Athauasius nefan-
dus Jacobitarum patrarcha, varia loca et regiones
peragrando, complures dementavit, ac præ cæteris
Heraclio imperatori, quem Hierapolim usque con-
venerat, persuasit, ut unam duntaxat voluntatem
operationemque Christo tribueret. De hoc Atha-
nasio sanctus Antiochus, hom. 130, acribit : Au-
divimus venisse in Oriente præcursorem Antichristi,
qui sedem Antiochenam ambiat obtinere. fs Athana-
sius Ἀθανάσιoς quidem nominatur, melius vero di-
cendus foret θάνατος ἀθάνατος, mors immortalis, qui
Apollinarii, Eutychis, Severi, Jacobique dogmata
prædicat. Ἐπεὶ ουν, ὡς γέγραπταί μοι, πολλὰς χώ-
ρας καὶ τόπους καὶ νήσους ἐξ ἀνάγκης ἀμείβει, καὶ
συμβαίνει πολλὰςαἰρέσεις εἰςδιαφόρους τόπους εἶναι·
Quandoquidem igitur, ut mihiscriptum est,in regiones
multas, locaque et insulas pergere cogitur, hinc contin-
git ut variæ variis in locis hæreses nascantur. Cæte-
rum multa jam sæcula præteriere, ex quo inclyta
gens Maronitarum relicto errore ad Ecclesiam ea
devotione rediit, ut alias religione vincere videatur.
Hic nbiter monebo in parochia, sen diœcesi Cyrensi
exstitisse monasterium aliud sancti Maronis, cujus
vitam Τheodoretus in Bistoria religiosa scripsit.
Ex quo certum videri possit, duos eadem circiter
ætate, qjusdem nominis arehimandritas in Syria
fioruisse. Anastasius Sinaita in Ὁδηγῷ, non
semcl meminit alterius Maronis; sed qui Nesto-
rianus, non Monophysita, aut Monothcleta fuit.
(5) Vοx τροπάριον, in officiis ecclesiasticis Græ-
corum communis est. Goarius modutum transtulit.
ersiculum potius dixero. Cæterum μελῷδημα tro-
parii synonymum esse innuit Damasceni contextus
quod modulam interpretati sumus.
(β) Sic postquam, etc. Jacobus Sirmondus in
egpstolam 3 Aviti Viennensis, qui de hymno Τris-
agio dicendum susceperat, postquam ex Damasceno
ostendit, Orientales Patres nunquam de ilio solo
multis audivi) quid prohibeat, quominus, quem-
admodum post, Gloria Patri et ilio et Spiritui san-
cto subjungimus, crucifixro voluntarie, atqus mor-
tuis resurgenti, aut aliud quid hujusmodi; sic
etiam Τrisagium hymnum canentes, addamus, qut
eruciixæus est pro nobis. Respondemus enim ritus
et traditiones Ecclesiæ suum vigorem obtinere de-
bere. « Ne transgrediaris terminos antiquos, in-
quit Scriptura ⁴¹, quos posuerunt patres tui.
Atque ut magnus monet Basilius , « quidquid
antiquitate excellit, venerationem meretur. Igi-
tur hic ritus antiquitus Ecclesiæ traditus fuit, ut
ad modum textus dicatur, GGloria Patri et lio e
Spiritui sancto. Sicut ergo cum textum aliquem,
puta psalmi cujuspiam, aut cantici dicimus,
sæpe subjungimus troparium (5), vel modu-
lum, qui ad præcedentis textus sensum nequa-
quam accedit : sic postquam ad instar textus(β),
s Proτv. αXn, 28. ⁵ orat. 1 De jejunlo.
dema cœnobii monachos catholicæ fidei studiosissi-
mos fuisse, ita ut Petri Apamensis, socii Severi,
depositionem persequerentur, tum apud episcopos
secundæ Syriæ,tum etiam apud Hormsdam papam,
ad quem etiam Latine exstat ea de causa epistola
Alexrandri presbyteri et archimandritæ monasterii
X. Maronis, aliorumque monachorum. Quapropter,
ut conjecturis tantisper indulgeam, existmavero
horum stttccessores, virus tandem Jacobiticæ hæ-
resis ebibisse, eo tempore quo Athauasius nefan-
dus Jacobitarum patrarcha, varia loca et regiones
peragrando, complures dementavit, ac præ cæteris
Heraclio imperatori, quem Hierapolim usque con-
venerat, persuasit, ut unam duntaxat voluntatem
operationemque Christo tribueret. De hoc Atha-
nasio sanctus Antiochus, hom. 130, acribit : Au-
divimus venisse in Oriente præcursorem Antichristi,
qui sedem Antiochenam ambiat obtinere. fs Athana-
sius Ἀθανάσιoς quidem nominatur, melius vero di-
cendus foret θάνατος ἀθάνατος, mors immortalis, qui
Apollinarii, Eutychis, Severi, Jacobique dogmata
prædicat. Ἐπεὶ ουν, ὡς γέγραπταί μοι, πολλὰς χώ-
ρας καὶ τόπους καὶ νήσους ἐξ ἀνάγκης ἀμείβει, καὶ
συμβαίνει πολλὰςαἰρέσεις εἰςδιαφόρους τόπους εἶναι·
Quandoquidem igitur, ut mihiscriptum est,in regiones
multas, locaque et insulas pergere cogitur, hinc contin-
git ut variæ variis in locis hæreses nascantur. Cæte-
rum multa jam sæcula præteriere, ex quo inclyta
gens Maronitarum relicto errore ad Ecclesiam ea
devotione rediit, ut alias religione vincere videatur.
Hic nbiter monebo in parochia, sen diœcesi Cyrensi
exstitisse monasterium aliud sancti Maronis, cujus
vitam Τheodoretus in Bistoria religiosa scripsit.
Ex quo certum videri possit, duos eadem circiter
ætate, qjusdem nominis arehimandritas in Syria
fioruisse. Anastasius Sinaita in Ὁδηγῷ, non
semcl meminit alterius Maronis; sed qui Nesto-
rianus, non Monophysita, aut Monothcleta fuit.
(5) Vοx τροπάριον, in officiis ecclesiasticis Græ-
corum communis est. Goarius modutum transtulit.
ersiculum potius dixero. Cæterum μελῷδημα tro-
parii synonymum esse innuit Damasceni contextus
quod modulam interpretati sumus.
(β) Sic postquam, etc. Jacobus Sirmondus in
egpstolam 3 Aviti Viennensis, qui de hymno Τris-
agio dicendum susceperat, postquam ex Damasceno
ostendit, Orientales Patres nunquam de ilio solo