PG 95, col. 345
fides sit apud primitivos auctores. Scripserunt porro ii antistites, inquit alibi Combefisius,
non per Τheodorum et Τheophanem, quasi illi primum sub Τheophilo in urbem venerint,
quod quidam opinati sunt, refellunturque ex ejus Vita et Τheodoti epistola de suo et fretris
certamiae: sed longe postea, cum ill annos plures sub tribus quatuorve imperatoribus in
Græcia vixissent,slisque jam certamins desudassent.
iANNOT TO AAtA ERIINOT
IEPI rN A IIN s I SEIITN EEI O NIN.
υSToL Ab rOEonLpSr sr.
εʼ, Ἐπεὶ τοιγαροῦν κατὰ τὴν θεόλεκτον φωνὴν τὴν
φάσκουσαν, « Ὁτι ἐὰν δύο ὑμῶν συμφωνήσωσιν ἐπὶ
τῆς γῆς, περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται,
γενήσεται αὐτοῖς παρὰ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν
ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν. » Καὶ πάλιν·
« Αάβετε Πνεῦμα ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἀμαρ-
τίας, ἀφίενται αὐτοῖς · ἄν τινων δὲ κρατῆτε, κεκρά-
τηνται.» Καὶ πάλιν· « Καθήσεσθε ἐπὶ δώδεκα θρό-
νους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. »
Καὶ αδθις « Ὁσα ἂν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται
δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἂν λύσητε ἐπὶ τῆς
γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ. » Καὶ ἀλλαχοῦ·
« Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ, φησὶν ὁ Κύριος, ἀλλὰ
καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς
ἐμέ· ἴνα πάντες ἕν ὧσι, καθὼς σὺ, Πατὴρ, ἐν ἐμοὶ,
κάγώ ἐν σοί. Καὶ ἐγὼτὴν δόξαν ἡν δέδωκάς μοι, δέ-
δωκα αὐτοῖς, ἴνα ἄσι τετελεσμένοι εἰς ἐν, καὶ ἵνα
γνῷ ὁ κόσμος, ὅτι ἠγάπησας αὐτοὺς, καθὼς ἐμὲ
ἠγάπησας· καὶ ἵνα δπου εἰμι ἐγὼ, κάκεῖνοι ὦσι
μετʼ ἐμοῦ, να θεωρῶσι τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν, ἤν δέ-
δωκάς μοι. » Καὶ ὁ θεσπέσιος ἀπόστολος Πέτρος
φησί· « Δοὺς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῖς, ὡς καὶ
ἑμῖν, » καὶ τὴν ἴσην δωρεὰν δέδωκεν ὁ Θεὸς τοῖς
έθνεσι, καθὼς καὶ ἐλάλουν γλώσσαις, καὶ προεφή-
τευον. Καὶ πάλιν ὁ μέγας Παῦλος, καὶ κήρυξ τῆς
οἰκουμένης καὶ διδάσκαλος, φησὶν, ὅτι « Ἐθετο ὁ
Θεὸς ἐν Ἐκκλησίᾳ, πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον
πρτφήτας, τρίτον διδασκάλους. » Τοίνυν τῷ ὅρῳ
καὶ κανόνι ἐπόμενοι τῶν θεσπεσῖων ἀποστόλων, καὶ
τῶν ἀγίων καὶ μακαρίων Πατέρων, ἐν τῇ μεγάλῃ
τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ, ἔνθα ὀμοφρόνως καὶ ὁμογνωμό-
2o -24. Ac. αν, Iὰ. Epbes. , 11.
non per Τheodorum et Τheophanem, quasi illi primum sub Τheophilo in urbem venerint,
quod quidam opinati sunt, refellunturque ex ejus Vita et Τheodoti epistola de suo et fretris
certamiae: sed longe postea, cum ill annos plures sub tribus quatuorve imperatoribus in
Græcia vixissent,slisque jam certamins desudassent.
iANNOT TO AAtA ERIINOT
IEPI rN A IIN s I SEIITN EEI O NIN.
υSToL Ab rOEonLpSr sr.
εʼ, Ἐπεὶ τοιγαροῦν κατὰ τὴν θεόλεκτον φωνὴν τὴν
φάσκουσαν, « Ὁτι ἐὰν δύο ὑμῶν συμφωνήσωσιν ἐπὶ
τῆς γῆς, περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται,
γενήσεται αὐτοῖς παρὰ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν
ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν. » Καὶ πάλιν·
« Αάβετε Πνεῦμα ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἀμαρ-
τίας, ἀφίενται αὐτοῖς · ἄν τινων δὲ κρατῆτε, κεκρά-
τηνται.» Καὶ πάλιν· « Καθήσεσθε ἐπὶ δώδεκα θρό-
νους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. »
Καὶ αδθις « Ὁσα ἂν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται
δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἂν λύσητε ἐπὶ τῆς
γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ. » Καὶ ἀλλαχοῦ·
« Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ, φησὶν ὁ Κύριος, ἀλλὰ
καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς
ἐμέ· ἴνα πάντες ἕν ὧσι, καθὼς σὺ, Πατὴρ, ἐν ἐμοὶ,
κάγώ ἐν σοί. Καὶ ἐγὼτὴν δόξαν ἡν δέδωκάς μοι, δέ-
δωκα αὐτοῖς, ἴνα ἄσι τετελεσμένοι εἰς ἐν, καὶ ἵνα
γνῷ ὁ κόσμος, ὅτι ἠγάπησας αὐτοὺς, καθὼς ἐμὲ
ἠγάπησας· καὶ ἵνα δπου εἰμι ἐγὼ, κάκεῖνοι ὦσι
μετʼ ἐμοῦ, να θεωρῶσι τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν, ἤν δέ-
δωκάς μοι. » Καὶ ὁ θεσπέσιος ἀπόστολος Πέτρος
φησί· « Δοὺς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῖς, ὡς καὶ
ἑμῖν, » καὶ τὴν ἴσην δωρεὰν δέδωκεν ὁ Θεὸς τοῖς
έθνεσι, καθὼς καὶ ἐλάλουν γλώσσαις, καὶ προεφή-
τευον. Καὶ πάλιν ὁ μέγας Παῦλος, καὶ κήρυξ τῆς
οἰκουμένης καὶ διδάσκαλος, φησὶν, ὅτι « Ἐθετο ὁ
Θεὸς ἐν Ἐκκλησίᾳ, πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον
πρτφήτας, τρίτον διδασκάλους. » Τοίνυν τῷ ὅρῳ
καὶ κανόνι ἐπόμενοι τῶν θεσπεσῖων ἀποστόλων, καὶ
τῶν ἀγίων καὶ μακαρίων Πατέρων, ἐν τῇ μεγάλῃ
τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ, ἔνθα ὀμοφρόνως καὶ ὁμογνωμό-
2o -24. Ac. αν, Iὰ. Epbes. , 11.