PG 95, col. 352
Θεομήτορος οἰκοδομήσαντες, καὶ ταύτην παραγενέ-
σθαι εἰς τὴν τοῦ ναοῦ ἐνθρονίασιν ἐκλιπαροῦντες,
ἔφησε πρὸς αὐτούς· « Καὶ αὐτόθι μεθʼ ὑμῶν εἴμι. »
Καὶ δὴ θείᾳ τινὶ καὶ ἀοράτῳ ἐνεργείᾳ ὁ χαρακτὴρ
αὐτῆς κίονι ἐνὶ ἐνίδρυστο· ἐν ᾧ καὶ αὐτὴ ἡ Θεομή-
τωρ παραγενομένη καὶ θεασαμένη τὸ ἴδιον ἐκτύπω-
μα, χαρᾶστε καὶ θάμβης ἀναπλησθεῖσα, θαυμάσαι
δὲ καὶ ἐκπλαγῆναι ἐπὶ τῇ τοῦ ἐξ αὐτῆς ἐνανθρωπή-
σαντος μητρικῇ εὐκλείφ καὶ εὐκληρίᾳ τὸ σέβας ἀπο-
νείμαντος. Ονπερ χαρακτῆρα μέχρι Ἰουλιανοῦ τοῦ
Παραβάτου ἀποσωζόμενον, Ἐβραίους τινάς ζωγρά-
φους ἀποστείλας, καὶ διὰ τὸ, τὸ ἐκτύπωμα ἐφʼ ἐνὶ
τῶν κιόνων τοῦ ναοῦ καθιδρυμένον ὀρῶντες, ὅλην
ἐκτετυπωμένην τὴν ἡλικίαν· ἢ τε πορφύρα καὶ Δ
στολισμὸς, ὡς ἤδη δρῶσαν καὶ φθεγγομένην βλέπον-
τες, μαρμαρικοῖς τεχνάσμασι ταύτην κατορύξαι πει-
ρώμενοι, ἔτι μᾶλλον λαμπροτέραν καὶ ἀπαράλλακτον
ἐν τῷ βάθει τοῦ κίονος ἐφεύρισκον. Καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ
σημεῖα καὶ θαυμαστὰ τέρατα ἐν τῇ τῆς παναγίας
Θεομήτορος εἰκόνι,τῇ αὐτῇ θείᾳ ἐνεργείᾳ διαδείκνυν-
ται· διʼἦς καὶ δαίμονες ἐλαύνονται, νόσοι θεραπεύον-
ται, λεπροὶ καθαρίζονται, δυνάμεις ἐνεργοῦνται,
πᾶσα μαλακία καὶ ἀσθένεια ῥώννυται.
ε. Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ τῶν δλων Σωτὴρ καὶ Κύριος ἐπὶ
γῆς ἔτι πολιτευόμενος, τὸ ἐκμαγεῖον τῆς ἀγίας μορ-
φῆς αὐτοῦ ἐν σουδαρίῳ ἀπομαξάμενος, ἐὐγάρῳ τινὶ
τοπάρχῃ τῆς Ἐδεσσηνῶν μεγαλοπόλεως διὰ Θαδδαίου
τοῦ θεσπεσίου ἀποστόλου(4) ἐκπέμψας, καὶ τὸν θείον
ἱδρῶτα τοῦ προσώπου ἐναπομάττεται, τὰ χαρακτηρι-
στικὰ ἰδιώματα αὐτοῦ ἀποσώζων ἐν τούτῳ. Θπερ ἐκ-
μαγεῖον μέχρι τῆς σήμερον ἡ λαμπροτάτη καὶ με-
γαλώνυμος τῶν Ἐδεσσηνῶν πόλις ὥσπερ σκῆπτρον
βασιλικὸν κατέχουσα, αὐχεῖ καὶ κομπάζει· σημεῖα
ἐν τῷ λαῷ δεικνύοντος, τοῦ ταύτην αὐτῇ τὴν χάριν
παρασχομένου Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἐν
ἢ καί ποτε Χοσρόου τοῦ Περσῶν βασιλέως τῷ τείχει
αὐτῆς πυρκαῖὰν ἐλαίων ξύλα περιανάψαντος κυκλό-
θεν κύκλῳ, καὶ ταῦτα εἰς γῆν κατατεφρώσοντος, ὁ
κατὰ καιρὸν ἀγιώτατος μητροπολίτης ἰδὼν τὸν λαὸν
ἐκ τῆς ἄγαν πυρκαῖᾶς ἤδη μέλλοντα ἐναπυθνήσκειν,
τοῦτον τὸν σεβάσμιον χαρακτῆρα τοῦ θεοτυπώτου
σουδαρίου διάρας, καὶ τὰ τείχη περιπολεύσας, θεία
τις δύναμις ἔξελθοῦσα ἐν ἀνέμῳ καὶ πνοῇ βιαίᾳ τὴν
πυρκαῖὰν ἐνέστρεψε τοῖς ὑπεναντίοις, καὶ διώδευσε
καὶ ἐνεπύρισε τοὺς πέριξ, ὡς τοὺς Χαλδαίους τοὺς
Ἀσσυρίους.
qʼ. Ποτὲ γάρ τινος καταφρονητικῶς λίθον διάραν-
τος ἐν τῇ τοῦ Σωτῆρος εἰκόνι, εὐθὺς περιστερὰ ἐκ τοῦ
στόματος αὐτοῦ ἐξελθοῦσα, κόραξ ἀντεισάγεται· προ-
δήλως ἀντὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος ὁ ἐζοφωμένος διά-
βολος κατοικιζόμενος, καὶ ἀντὶ φωτὸς μελανεμβαφὲς
No.
Sic alii Philippum diaconum apostolum dixere :
quo sensu LEucas eumdem Philippum evangclistam
dixcrat, Act. XVI, 8.
σθαι εἰς τὴν τοῦ ναοῦ ἐνθρονίασιν ἐκλιπαροῦντες,
ἔφησε πρὸς αὐτούς· « Καὶ αὐτόθι μεθʼ ὑμῶν εἴμι. »
Καὶ δὴ θείᾳ τινὶ καὶ ἀοράτῳ ἐνεργείᾳ ὁ χαρακτὴρ
αὐτῆς κίονι ἐνὶ ἐνίδρυστο· ἐν ᾧ καὶ αὐτὴ ἡ Θεομή-
τωρ παραγενομένη καὶ θεασαμένη τὸ ἴδιον ἐκτύπω-
μα, χαρᾶστε καὶ θάμβης ἀναπλησθεῖσα, θαυμάσαι
δὲ καὶ ἐκπλαγῆναι ἐπὶ τῇ τοῦ ἐξ αὐτῆς ἐνανθρωπή-
σαντος μητρικῇ εὐκλείφ καὶ εὐκληρίᾳ τὸ σέβας ἀπο-
νείμαντος. Ονπερ χαρακτῆρα μέχρι Ἰουλιανοῦ τοῦ
Παραβάτου ἀποσωζόμενον, Ἐβραίους τινάς ζωγρά-
φους ἀποστείλας, καὶ διὰ τὸ, τὸ ἐκτύπωμα ἐφʼ ἐνὶ
τῶν κιόνων τοῦ ναοῦ καθιδρυμένον ὀρῶντες, ὅλην
ἐκτετυπωμένην τὴν ἡλικίαν· ἢ τε πορφύρα καὶ Δ
στολισμὸς, ὡς ἤδη δρῶσαν καὶ φθεγγομένην βλέπον-
τες, μαρμαρικοῖς τεχνάσμασι ταύτην κατορύξαι πει-
ρώμενοι, ἔτι μᾶλλον λαμπροτέραν καὶ ἀπαράλλακτον
ἐν τῷ βάθει τοῦ κίονος ἐφεύρισκον. Καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ
σημεῖα καὶ θαυμαστὰ τέρατα ἐν τῇ τῆς παναγίας
Θεομήτορος εἰκόνι,τῇ αὐτῇ θείᾳ ἐνεργείᾳ διαδείκνυν-
ται· διʼἦς καὶ δαίμονες ἐλαύνονται, νόσοι θεραπεύον-
ται, λεπροὶ καθαρίζονται, δυνάμεις ἐνεργοῦνται,
πᾶσα μαλακία καὶ ἀσθένεια ῥώννυται.
ε. Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ τῶν δλων Σωτὴρ καὶ Κύριος ἐπὶ
γῆς ἔτι πολιτευόμενος, τὸ ἐκμαγεῖον τῆς ἀγίας μορ-
φῆς αὐτοῦ ἐν σουδαρίῳ ἀπομαξάμενος, ἐὐγάρῳ τινὶ
τοπάρχῃ τῆς Ἐδεσσηνῶν μεγαλοπόλεως διὰ Θαδδαίου
τοῦ θεσπεσίου ἀποστόλου(4) ἐκπέμψας, καὶ τὸν θείον
ἱδρῶτα τοῦ προσώπου ἐναπομάττεται, τὰ χαρακτηρι-
στικὰ ἰδιώματα αὐτοῦ ἀποσώζων ἐν τούτῳ. Θπερ ἐκ-
μαγεῖον μέχρι τῆς σήμερον ἡ λαμπροτάτη καὶ με-
γαλώνυμος τῶν Ἐδεσσηνῶν πόλις ὥσπερ σκῆπτρον
βασιλικὸν κατέχουσα, αὐχεῖ καὶ κομπάζει· σημεῖα
ἐν τῷ λαῷ δεικνύοντος, τοῦ ταύτην αὐτῇ τὴν χάριν
παρασχομένου Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἐν
ἢ καί ποτε Χοσρόου τοῦ Περσῶν βασιλέως τῷ τείχει
αὐτῆς πυρκαῖὰν ἐλαίων ξύλα περιανάψαντος κυκλό-
θεν κύκλῳ, καὶ ταῦτα εἰς γῆν κατατεφρώσοντος, ὁ
κατὰ καιρὸν ἀγιώτατος μητροπολίτης ἰδὼν τὸν λαὸν
ἐκ τῆς ἄγαν πυρκαῖᾶς ἤδη μέλλοντα ἐναπυθνήσκειν,
τοῦτον τὸν σεβάσμιον χαρακτῆρα τοῦ θεοτυπώτου
σουδαρίου διάρας, καὶ τὰ τείχη περιπολεύσας, θεία
τις δύναμις ἔξελθοῦσα ἐν ἀνέμῳ καὶ πνοῇ βιαίᾳ τὴν
πυρκαῖὰν ἐνέστρεψε τοῖς ὑπεναντίοις, καὶ διώδευσε
καὶ ἐνεπύρισε τοὺς πέριξ, ὡς τοὺς Χαλδαίους τοὺς
Ἀσσυρίους.
qʼ. Ποτὲ γάρ τινος καταφρονητικῶς λίθον διάραν-
τος ἐν τῇ τοῦ Σωτῆρος εἰκόνι, εὐθὺς περιστερὰ ἐκ τοῦ
στόματος αὐτοῦ ἐξελθοῦσα, κόραξ ἀντεισάγεται· προ-
δήλως ἀντὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος ὁ ἐζοφωμένος διά-
βολος κατοικιζόμενος, καὶ ἀντὶ φωτὸς μελανεμβαφὲς
No.
Sic alii Philippum diaconum apostolum dixere :
quo sensu LEucas eumdem Philippum evangclistam
dixcrat, Act. XVI, 8.