PG 95, col. 351
tædificata, rogantibus illis ut ad templi nuncupa-
tionem veniret, respondit : « Ego quoque illic vo-
hiscum adsum. » Ac sane disina quadam et invi-
sibili virtute, figura illius vivaque effigies in una
columnarum impressa fuit : veniensque Dei Maæ
ter ac suam contuita figuram, gandio atque stu-
pore plena etiam admirata est, quod ille qui ex se
factus esset homuo, maternam claritatem felicita-
temque augeret, impertito eultu ac veneratione.
Incolumis mansit hæc figura ad Julianum usque
qui a Christiana religione descivit, quique ut san-
ctam efigiem aboleret, Hebræos quosdam statua-
rios submisit; qui quod in una e templi columnis
imago ereeta esset, omnemque staturam, purpu-
ram et amictum intuentium oculis objiceret, ita
ut velut viventem et loquentem eam conspicerent,
marmoraria arte effodere illam conati, splendi-
diorem adhuc nihilque variantem in columnæ
prcfunditate repererunt, sed et plura alia sigua et
admairanda prodigia in sanctissimæ Deiparentis
imagine facta sunt divina eadem virtute, qua fu-
gantur dæmones, morbi curantur, leprosi mundan-
tur, virtutes, Ianguor omnis et infirmitas vigore
restituto sanantur.
5. Quin et ipse omnium Salvator et Dorainus,
cum adhuc in terra ageret, sancti vultus sui ex-
pressam in texto lineo effigiem, Augaro cuidam
magnæ Edessenorum civitatis regulo per Τhad-
dæum apostolum misit. Divino namque sui vultus
absterso sudore, cuncta illius linesmenta 622 in
linteo servavit. Quam eigiem ggræmagnifica cele-
berrimaque Edessenorum civitas ad hunc usque
ddiem, haud secus atqutte sceptrum regium retinens,
præclare gloriatur et exsultat; Christo nimirum
vero Deo, qui hoc eam munere detavit, signa pro-
digiaque in populo exhibente. Quoin genere cum.
alieuando Persarum rex Cosroes ineensa circa
muuuuros ejus ex ligais oleaginis pyra cuncts solo
tenus in favillam et eineres redacturus esset, vi-
dens sanctissimus, qui tunc præerat metropolita,
brevi fore, ut omnis populus ardentis pyræ ineen-
diæ enecaarstur, veneranda hac imapressi a Deo su-
darii elata sursum imaagine circumuit muros: τmox
divina vis quædam in venti turbine latuque vehe-
mentiore egressa, in hostes pyram convertit, ac
pertranseundo, eos qui eircum aderant, veluti
quondam Chaldæos Assyrios combussit.
6. Quondam insuper, cum quis aspernantis su-
percilio in Salvatoris imaginem lapidem sustulis-
set, statim ex illius ore egressa columba, vicissim
corvus intravit: plane in Spiritus sancti locum
caliginoso tetroque recepto diabolo, et pro luce
Narrat Evagr.lib. Iν, cap. 26.
(4) Διὰ Θαδδαθου τοῦ θεσπεσίου ἀποστόλου·
fP,r Τhaddtæum. Τhaddæum vocat apostolum, quem
Eusebius e septem diaconis fuissc unum testatur:
tionem veniret, respondit : « Ego quoque illic vo-
hiscum adsum. » Ac sane disina quadam et invi-
sibili virtute, figura illius vivaque effigies in una
columnarum impressa fuit : veniensque Dei Maæ
ter ac suam contuita figuram, gandio atque stu-
pore plena etiam admirata est, quod ille qui ex se
factus esset homuo, maternam claritatem felicita-
temque augeret, impertito eultu ac veneratione.
Incolumis mansit hæc figura ad Julianum usque
qui a Christiana religione descivit, quique ut san-
ctam efigiem aboleret, Hebræos quosdam statua-
rios submisit; qui quod in una e templi columnis
imago ereeta esset, omnemque staturam, purpu-
ram et amictum intuentium oculis objiceret, ita
ut velut viventem et loquentem eam conspicerent,
marmoraria arte effodere illam conati, splendi-
diorem adhuc nihilque variantem in columnæ
prcfunditate repererunt, sed et plura alia sigua et
admairanda prodigia in sanctissimæ Deiparentis
imagine facta sunt divina eadem virtute, qua fu-
gantur dæmones, morbi curantur, leprosi mundan-
tur, virtutes, Ianguor omnis et infirmitas vigore
restituto sanantur.
5. Quin et ipse omnium Salvator et Dorainus,
cum adhuc in terra ageret, sancti vultus sui ex-
pressam in texto lineo effigiem, Augaro cuidam
magnæ Edessenorum civitatis regulo per Τhad-
dæum apostolum misit. Divino namque sui vultus
absterso sudore, cuncta illius linesmenta 622 in
linteo servavit. Quam eigiem ggræmagnifica cele-
berrimaque Edessenorum civitas ad hunc usque
ddiem, haud secus atqutte sceptrum regium retinens,
præclare gloriatur et exsultat; Christo nimirum
vero Deo, qui hoc eam munere detavit, signa pro-
digiaque in populo exhibente. Quoin genere cum.
alieuando Persarum rex Cosroes ineensa circa
muuuuros ejus ex ligais oleaginis pyra cuncts solo
tenus in favillam et eineres redacturus esset, vi-
dens sanctissimus, qui tunc præerat metropolita,
brevi fore, ut omnis populus ardentis pyræ ineen-
diæ enecaarstur, veneranda hac imapressi a Deo su-
darii elata sursum imaagine circumuit muros: τmox
divina vis quædam in venti turbine latuque vehe-
mentiore egressa, in hostes pyram convertit, ac
pertranseundo, eos qui eircum aderant, veluti
quondam Chaldæos Assyrios combussit.
6. Quondam insuper, cum quis aspernantis su-
percilio in Salvatoris imaginem lapidem sustulis-
set, statim ex illius ore egressa columba, vicissim
corvus intravit: plane in Spiritus sancti locum
caliginoso tetroque recepto diabolo, et pro luce
Narrat Evagr.lib. Iν, cap. 26.
(4) Διὰ Θαδδαθου τοῦ θεσπεσίου ἀποστόλου·
fP,r Τhaddtæum. Τhaddæum vocat apostolum, quem
Eusebius e septem diaconis fuissc unum testatur: