PG 95, col. 38
Lloria Patrt et Niliu et Spiriui sancto, 467 reci-
tavimus, troparium addimus soli ilio conveniens,
nec cum horum verborum, Gtoria Patri et Eilio et
Spiritui sancto, sententia ac constructione cohæ-
rens. Etenim hæc verba, Gloria Patri et ilio et
Spiritui saneto, dandi casu dicta sunt, modulus
autem, persæpe patrii, aut accusativi, aut nomina-
tivi, aut vocativi casus est. Ex quo perspicuum
est, modulum minime ex horum verborum, loria
Patri et ilio et Spiriui sancto, sensu pendere, nec
admodum textus dici. Sic nequaquam crucem, ant
aliquid quod Patris duntaxat, aut llii, aut Spiri-
tus sancti personam secernat, subjungimus; puta,
Saactus Deus Pater, sanctus fortis ilius, qui in-
carnatus est et resurrexxit: sauctus immortalis Spi-
ritus sanctus. Postqnam tres personas dixi, ut eas
tres unum esse Deum demonstrem, conjunctim
dico, miserere nobis. Quemadmodum Dcus legem
Moysi tradens ait : Dominus Deus tuus, Dominus
unus est?. Et, Seraphim, sanctus, sanctus, sanctus,
Dominus Sabaotὸ. Deus Pater, Deus Silius, Deus Spi-
ritus sanctus; verum Deus unus, inquiunt divini P-
tres. Sanctus Pater, sanctus Silius,sanctus Spiritus
sanctus; verum hi tres unus sanctus sunt. Et Domi-
nus, Dominus, Dominus,sed unus Dominus. At Deus
et Deus et Deus Pater, aut Deus et Deus et Deus Εἰ-
lius, aut Deus et Deus et Deus Spiritus sanctus, ant
sanctus, sanctus, sanctus, aut Dominus, Domi-
nus, Dominus, de una duntaxat persona, nemo
probatorum Patrum ad hunc usque diem pronun-
tiavit. Quia sicut Τrinitatem personam unam di-
cere non possumus, ita nec personam ullam, Τri-
nitatem dicere fas est. Ad hunc etiam modum sub
beatissimi Procli pontificatum ex divina revelatione
Τrisagium hymnum cecinerunt, sanctus Deus, san-
ctus fortis, sanctus immortalis, miserere nobis; nempe
cum puerum ex media solennes supplicationes ha-
bentium turba raptum fuisse aiunt, subvectumqutte
virtute quadam angelica in aerem, carmenistud di-
7. Verum fortasse dicet rursus quispiam : qui
quo magnam partem rituum Copticorum illustrat,
ter sanctum hymnum recitat sine additione, hinc
conjici potest additionem illam ante annum 7)
Coptis incognitam fuisse; vel eos, quemadmodum
Maronitæ, carmen istud identidem sine adjectione
cecinisse. Atqui Maronitarum ritus nihil a Jacobi-
tavimus, troparium addimus soli ilio conveniens,
nec cum horum verborum, Gtoria Patri et Eilio et
Spiritui sancto, sententia ac constructione cohæ-
rens. Etenim hæc verba, Gloria Patri et ilio et
Spiritui saneto, dandi casu dicta sunt, modulus
autem, persæpe patrii, aut accusativi, aut nomina-
tivi, aut vocativi casus est. Ex quo perspicuum
est, modulum minime ex horum verborum, loria
Patri et ilio et Spiriui sancto, sensu pendere, nec
admodum textus dici. Sic nequaquam crucem, ant
aliquid quod Patris duntaxat, aut llii, aut Spiri-
tus sancti personam secernat, subjungimus; puta,
Saactus Deus Pater, sanctus fortis ilius, qui in-
carnatus est et resurrexxit: sauctus immortalis Spi-
ritus sanctus. Postqnam tres personas dixi, ut eas
tres unum esse Deum demonstrem, conjunctim
dico, miserere nobis. Quemadmodum Dcus legem
Moysi tradens ait : Dominus Deus tuus, Dominus
unus est?. Et, Seraphim, sanctus, sanctus, sanctus,
Dominus Sabaotὸ. Deus Pater, Deus Silius, Deus Spi-
ritus sanctus; verum Deus unus, inquiunt divini P-
tres. Sanctus Pater, sanctus Silius,sanctus Spiritus
sanctus; verum hi tres unus sanctus sunt. Et Domi-
nus, Dominus, Dominus,sed unus Dominus. At Deus
et Deus et Deus Pater, aut Deus et Deus et Deus Εἰ-
lius, aut Deus et Deus et Deus Spiritus sanctus, ant
sanctus, sanctus, sanctus, aut Dominus, Domi-
nus, Dominus, de una duntaxat persona, nemo
probatorum Patrum ad hunc usque diem pronun-
tiavit. Quia sicut Τrinitatem personam unam di-
cere non possumus, ita nec personam ullam, Τri-
nitatem dicere fas est. Ad hunc etiam modum sub
beatissimi Procli pontificatum ex divina revelatione
Τrisagium hymnum cecinerunt, sanctus Deus, san-
ctus fortis, sanctus immortalis, miserere nobis; nempe
cum puerum ex media solennes supplicationes ha-
bentium turba raptum fuisse aiunt, subvectumqutte
virtute quadam angelica in aerem, carmenistud di-
7. Verum fortasse dicet rursus quispiam : qui
quo magnam partem rituum Copticorum illustrat,
ter sanctum hymnum recitat sine additione, hinc
conjici potest additionem illam ante annum 7)
Coptis incognitam fuisse; vel eos, quemadmodum
Maronitæ, carmen istud identidem sine adjectione
cecinisse. Atqui Maronitarum ritus nihil a Jacobi-