PG 95, col. 419
mmeaque opers secundum voluntatem tuam fiant at-
que utinam ita fiant. Τu vero, o vertex nohile ex-
actissimæ puritatis,o cœtus Ecclesiæ præstantissime
qui auxilium a Deo præstolaris : o tu in quo re-
quiescit Deus l accipe a nobis doctrinam fidei ab
crrore immunem, qua roboretur Εcclesia, quemnd-
modum a Patribus nostristraditum fuit.
II. Professio fidei. - Credo in unumua Deum,
principium unum sine principio, substantiam unam,
substantia essentiave superiorem, sempiternum,
incrcatum, immortalem,perpetuum, omnipotentem,
causam bonam omnium bonorum, omnius qutæ
sunt Conditorema, eumunia conplectentem, omnia
curanters, omania continentem, cujus possessio
æternaestet initii expers, abyssum essentiæ imper-
scrutabilem, 64 infinitam, et immensam, abys-
sum item sapientiæ et bonitatis, potentia cujus
enarrari vis nequeat,lumaen purumet expers mate-
riæ, unum in tribus personis cujus substantia una,
voluntas una, actio una, potestas una, dominatus
unus, regnum unum, in personis tribus agnitum,
sine divisione, confusione et permistione; Patrem,
e Filium, et Spiritum sanctum,citra contractionenr
et confusionem [ἄνευ συναλοιφῆς καὶ συγχύσεως):
ut nempe Pater non sit Bilius, ncc Filius, Pater,
nec Spiritus sanctus Pater aut ilius, rum salva
unicuiquepersonalis sua qualitas sit in essentia sua,
divvinitate scilicet indivisa permanente: quia sese
mutuo penetrant personæ sine perturbatione com-
mistionis, aut alterius ab altera secessione. Quod
manifestun fit eo quod Pater in Filio et Spiritu
sancto sit; ilius item in Patre et Spiritu sanctο;
et Spititus sanctus in Patre et ilio. Enimvero
Pater est pertectus Deus, Filius quoque perfeetus
Deus, et Spiritus sanctusperfectus Deus. Cumenim
unusquisque illorum trium perfecta persona sit,
Deus proinde perfectus est : et vicissim unusquis-
que ex tribus Deus perfectus est, quia est persona
perfecta. Item unusquisque perfectus est Deus, et
tres unus Deus sunt, quia essentia illorum una est,
virtus una, actio una, domainatus unus. Id vero
non est secundum rationem specierum in rebus
creatis. Nam in illis facile est ut intellectus in
hominibus perspicist aliquid amplius quam in alia
specie perspiciatur, nempecum mente culligitideaι
separatas in unam substantiam essentiamve, vo-
Iuntatem unam, actionem unam t quiaindividuum
(1) Quia emanat per illum et ecæ ilo. Nullus du-
bito quin Damascenus scripserit, ὅτι προχεῖται
διʼ αὐτοῦ καὶ ἐξ αὐτοῦ, propter exemplum sca-
tebræ , fontis, et rivi quod ante usurpaverat
processiones divinas ensrrando. Eodem modo
Cyrillus in synodica ad Nestorium, quam anathe-
matismis suis præmisit, de Spiriu sancto ait, Προ-
χεῖται παρʼ αὐτοῦ, καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐκ Θεοῦ καὶ
Πατρός· Pralunditur ab eo, sicut et exæ Deo et Pa-
tra. Dnds Τheodoretus intellexit sanctum hunc
doctorem non alio sensu dixisse anathematismo B,
Spiritum sanctum, esse proprium Christi, nisi quia
ex ipso prodiret. Enimvero Cyrillus ipse mentem
suam in Ephesina synodo ita declaravit in expo-
que utinam ita fiant. Τu vero, o vertex nohile ex-
actissimæ puritatis,o cœtus Ecclesiæ præstantissime
qui auxilium a Deo præstolaris : o tu in quo re-
quiescit Deus l accipe a nobis doctrinam fidei ab
crrore immunem, qua roboretur Εcclesia, quemnd-
modum a Patribus nostristraditum fuit.
II. Professio fidei. - Credo in unumua Deum,
principium unum sine principio, substantiam unam,
substantia essentiave superiorem, sempiternum,
incrcatum, immortalem,perpetuum, omnipotentem,
causam bonam omnium bonorum, omnius qutæ
sunt Conditorema, eumunia conplectentem, omnia
curanters, omania continentem, cujus possessio
æternaestet initii expers, abyssum essentiæ imper-
scrutabilem, 64 infinitam, et immensam, abys-
sum item sapientiæ et bonitatis, potentia cujus
enarrari vis nequeat,lumaen purumet expers mate-
riæ, unum in tribus personis cujus substantia una,
voluntas una, actio una, potestas una, dominatus
unus, regnum unum, in personis tribus agnitum,
sine divisione, confusione et permistione; Patrem,
e Filium, et Spiritum sanctum,citra contractionenr
et confusionem [ἄνευ συναλοιφῆς καὶ συγχύσεως):
ut nempe Pater non sit Bilius, ncc Filius, Pater,
nec Spiritus sanctus Pater aut ilius, rum salva
unicuiquepersonalis sua qualitas sit in essentia sua,
divvinitate scilicet indivisa permanente: quia sese
mutuo penetrant personæ sine perturbatione com-
mistionis, aut alterius ab altera secessione. Quod
manifestun fit eo quod Pater in Filio et Spiritu
sancto sit; ilius item in Patre et Spiritu sanctο;
et Spititus sanctus in Patre et ilio. Enimvero
Pater est pertectus Deus, Filius quoque perfeetus
Deus, et Spiritus sanctusperfectus Deus. Cumenim
unusquisque illorum trium perfecta persona sit,
Deus proinde perfectus est : et vicissim unusquis-
que ex tribus Deus perfectus est, quia est persona
perfecta. Item unusquisque perfectus est Deus, et
tres unus Deus sunt, quia essentia illorum una est,
virtus una, actio una, domainatus unus. Id vero
non est secundum rationem specierum in rebus
creatis. Nam in illis facile est ut intellectus in
hominibus perspicist aliquid amplius quam in alia
specie perspiciatur, nempecum mente culligitideaι
separatas in unam substantiam essentiamve, vo-
Iuntatem unam, actionem unam t quiaindividuum
(1) Quia emanat per illum et ecæ ilo. Nullus du-
bito quin Damascenus scripserit, ὅτι προχεῖται
διʼ αὐτοῦ καὶ ἐξ αὐτοῦ, propter exemplum sca-
tebræ , fontis, et rivi quod ante usurpaverat
processiones divinas ensrrando. Eodem modo
Cyrillus in synodica ad Nestorium, quam anathe-
matismis suis præmisit, de Spiriu sancto ait, Προ-
χεῖται παρʼ αὐτοῦ, καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐκ Θεοῦ καὶ
Πατρός· Pralunditur ab eo, sicut et exæ Deo et Pa-
tra. Dnds Τheodoretus intellexit sanctum hunc
doctorem non alio sensu dixisse anathematismo B,
Spiritum sanctum, esse proprium Christi, nisi quia
ex ipso prodiret. Enimvero Cyrillus ipse mentem
suam in Ephesina synodo ita declaravit in expo-