PG 95, col. 418
Leo 4 llatius una etiam Auberto miserat opuscula duo alia cuæ nusquam potui reperire
rimum est, Λίβελλος ὀρθοδοξίας, Libellus rectæ fidei, ctqus initium essεt: Πιστεύω εἰς ἕνα Θεὸν
Πατέρα παντοκράτορα· Credo in unum Deum Patrem omnipotentem. Et eæ fragmento quod-
idem A latius in Diatriba recitat, n. 60, intuli illud diversum fuisse ab eo quod ante dedimus
Opusculum aliud erat Περὶ πίστεως κατὰ NεστοριανῶνDe fide contra Nestorianos. Principium,
Ἐδει μὲν ἡμᾶς τοὺς ὑπὸ Θεοῦ σεσωσμένους· Oportebst nos qui Deo salvi facti sumus.
Q6l3 Operum sancti foannis Damasceni, seu ejus nomine insignitorum collectionem clauder
Eæpostio fidei ab aliis cuas ante dedimus diversa, quam Arabicam cum genuinis aliis eus-
dem lucubrationibus reperi in cοd. R8, Pe. ppresbyterorum Oratorii Parisiensis, copiam
eus mihi faciente doctissimo R. P. Eelong, bibliothecæ tpsorum ppræfecto meritissimο. Eαcem-
plar Græcum hqus opusculi dudum, sed incassum quæsivi. Ouamobrem adhibita primum
amici Arabici sui idiomatis callentissimt oppera versionem Latinam adornavtς ouam vir
eusdem aliarumque linguarum, ut et theologiæ, Orientalium peritissimus perhumane recο-
guovit emendavitφue. Declarationem porro istam rectæ fidei nostri auctoris sincerum esse
fetum mihi ectra dubium est, propter summam cum aliis qgjus operibus theologicis consonan-
tiam, far quoad doctrinam et sententias, quam quoad earum enuntiandarum rationes qticæ
τ ς
S. 0 ANNIS A MASυυωNI
esca solida corpotis Jesu Christi Del nostri, Uni-
geniti tui, sanctissimi, et inebriasti divino calice,
vivifico scilicet sangnine ejus, quem effudit pro
salute totius mundi. Quia, Domine, dilexisti nos, eὲ
substituisti Filium tuum unigenitum dilectum pro
redemptione nostra, quam suscepit volens, nec
repugnans; quinimo ceu qui destinatus erat ad sa-
crificium velut agnus innocens, cum se ipse ad
hoc posuerit : quia cum Deus esset, factus fuit
homo suaque voluntate humana subjecit se, factus
obediens tibi Deo Patri suo usque ad mortem mor-
tem autem crucis. Sic quidem, Christe Dens
meus, humiliasti temetipsum, utme ovem errantem
humeris tuis tuleris, paverisque me inloco virenti,
et nutrieris aquis rectæ doctrinæ per manus pa-
storum tuorum, quos tu cum ipse paveris, ele-
ctum subinde illi eximiumque gregem tuum pave-
runt. Vocasti me nunc, Domine, per manus
pontificis tui ad ministrandum alumnis tuis. Qua
vero id providentia feceris nescio : tu solus id no-
sti. Verum, Domine, levem facito sarcinam gra-
vem peccatorum meorum, quibus graviter deliqui;
mentemque et cor meum munda. Deduc me per
viam rectam ceu lucerna lucens. Da mihi sermo-
nem in apertione oris : claram expdditamque
linguam præbe per igneam Spiritus tui linguam :
ut præsentia tua me semper inspiciat. Pasce me,
Domine, et pasce mecum, ne cor meum inclinet
me, neque ad dexteram, neque ad sinistram : sed
Spiritus tuus bonus dirigat me in viam rectam.
rimum est, Λίβελλος ὀρθοδοξίας, Libellus rectæ fidei, ctqus initium essεt: Πιστεύω εἰς ἕνα Θεὸν
Πατέρα παντοκράτορα· Credo in unum Deum Patrem omnipotentem. Et eæ fragmento quod-
idem A latius in Diatriba recitat, n. 60, intuli illud diversum fuisse ab eo quod ante dedimus
Opusculum aliud erat Περὶ πίστεως κατὰ NεστοριανῶνDe fide contra Nestorianos. Principium,
Ἐδει μὲν ἡμᾶς τοὺς ὑπὸ Θεοῦ σεσωσμένους· Oportebst nos qui Deo salvi facti sumus.
Q6l3 Operum sancti foannis Damasceni, seu ejus nomine insignitorum collectionem clauder
Eæpostio fidei ab aliis cuas ante dedimus diversa, quam Arabicam cum genuinis aliis eus-
dem lucubrationibus reperi in cοd. R8, Pe. ppresbyterorum Oratorii Parisiensis, copiam
eus mihi faciente doctissimo R. P. Eelong, bibliothecæ tpsorum ppræfecto meritissimο. Eαcem-
plar Græcum hqus opusculi dudum, sed incassum quæsivi. Ouamobrem adhibita primum
amici Arabici sui idiomatis callentissimt oppera versionem Latinam adornavtς ouam vir
eusdem aliarumque linguarum, ut et theologiæ, Orientalium peritissimus perhumane recο-
guovit emendavitφue. Declarationem porro istam rectæ fidei nostri auctoris sincerum esse
fetum mihi ectra dubium est, propter summam cum aliis qgjus operibus theologicis consonan-
tiam, far quoad doctrinam et sententias, quam quoad earum enuntiandarum rationes qticæ
τ ς
S. 0 ANNIS A MASυυωNI
esca solida corpotis Jesu Christi Del nostri, Uni-
geniti tui, sanctissimi, et inebriasti divino calice,
vivifico scilicet sangnine ejus, quem effudit pro
salute totius mundi. Quia, Domine, dilexisti nos, eὲ
substituisti Filium tuum unigenitum dilectum pro
redemptione nostra, quam suscepit volens, nec
repugnans; quinimo ceu qui destinatus erat ad sa-
crificium velut agnus innocens, cum se ipse ad
hoc posuerit : quia cum Deus esset, factus fuit
homo suaque voluntate humana subjecit se, factus
obediens tibi Deo Patri suo usque ad mortem mor-
tem autem crucis. Sic quidem, Christe Dens
meus, humiliasti temetipsum, utme ovem errantem
humeris tuis tuleris, paverisque me inloco virenti,
et nutrieris aquis rectæ doctrinæ per manus pa-
storum tuorum, quos tu cum ipse paveris, ele-
ctum subinde illi eximiumque gregem tuum pave-
runt. Vocasti me nunc, Domine, per manus
pontificis tui ad ministrandum alumnis tuis. Qua
vero id providentia feceris nescio : tu solus id no-
sti. Verum, Domine, levem facito sarcinam gra-
vem peccatorum meorum, quibus graviter deliqui;
mentemque et cor meum munda. Deduc me per
viam rectam ceu lucerna lucens. Da mihi sermo-
nem in apertione oris : claram expdditamque
linguam præbe per igneam Spiritus tui linguam :
ut præsentia tua me semper inspiciat. Pasce me,
Domine, et pasce mecum, ne cor meum inclinet
me, neque ad dexteram, neque ad sinistram : sed
Spiritus tuus bonus dirigat me in viam rectam.