PG 95, col. 417
cum hac inscriptione: Λίβελλος περὶ ὀρθοῦ φρονήματος· Libelluas de rects sententia.
hinc inde obviæ sunt, Damasceno prorsus proprios.
X OsITI XT pECLA ATI
I. Joannes Damascenus ad Ecelesiæ regimen alle-
ctus. - Quis sapiens est, ut intelligat amplitudi-
nem clementiæ Dei ejusque bonitatis erga nos,
qui nostri misereri voluit, ita ut ad servos suos se
dimitteret, pauperes eorum erecturus, et de ster-
core inopes exaltaturus, collocando eos in solio
nobilitatis et excellentiæ suæ cum principibus po-
puli sui? O profundas bonitatis Dei nostri divitiasl
quis cognovit unquam sensum Domini? quam
mmagnum mysterium est quod mihi explicandum
incumbit? Sit ergo, Domine, amplum hoc negotium
opus acceptum tibi, in quo persequendo te non
deserar,aut nsgligar; quin potiustibi placeat. Opel-
la mea eiusmodi non sit qua opinionem hominum
aucuper,sed quatu ipse læteris.Non ad pœnam cedat
amicis tuis, quia amici tui sunt, quamlibet pauci :
non ad plectenda ipsorum peccata, sed ad salutems
hoc eis conferat.Τu, Domine, eduxistime de lumbis
patris mei:tu me formastiinutero matris meæ; tuin
lucemme puerum nudum cdidisti,quianaturænostræ
leges præceptistuis perpetuo morem gerunt.Xu præ-
parasti per benedictionem Spiritussancticreationem
meam et exsistentiam mueam, non ex voluntate
viri, aut desiderio carnis, sed gratia tua quæ non
potest enarrari. Præparasti nativitatem meam præ-
paratione quæ naturæ nostræ leges superat, me in
filium adoptando in lucem emisisti, ascripsistique
inter alumnos Ecclesiæ tuæ sanctæ et imumaculatæ.
7u me nutrivistilacte spirituali,lacte, inquam, di-
vinorum eloqniorum tuorum. Τu me sustentasti
hinc inde obviæ sunt, Damasceno prorsus proprios.
X OsITI XT pECLA ATI
I. Joannes Damascenus ad Ecelesiæ regimen alle-
ctus. - Quis sapiens est, ut intelligat amplitudi-
nem clementiæ Dei ejusque bonitatis erga nos,
qui nostri misereri voluit, ita ut ad servos suos se
dimitteret, pauperes eorum erecturus, et de ster-
core inopes exaltaturus, collocando eos in solio
nobilitatis et excellentiæ suæ cum principibus po-
puli sui? O profundas bonitatis Dei nostri divitiasl
quis cognovit unquam sensum Domini? quam
mmagnum mysterium est quod mihi explicandum
incumbit? Sit ergo, Domine, amplum hoc negotium
opus acceptum tibi, in quo persequendo te non
deserar,aut nsgligar; quin potiustibi placeat. Opel-
la mea eiusmodi non sit qua opinionem hominum
aucuper,sed quatu ipse læteris.Non ad pœnam cedat
amicis tuis, quia amici tui sunt, quamlibet pauci :
non ad plectenda ipsorum peccata, sed ad salutems
hoc eis conferat.Τu, Domine, eduxistime de lumbis
patris mei:tu me formastiinutero matris meæ; tuin
lucemme puerum nudum cdidisti,quianaturænostræ
leges præceptistuis perpetuo morem gerunt.Xu præ-
parasti per benedictionem Spiritussancticreationem
meam et exsistentiam mueam, non ex voluntate
viri, aut desiderio carnis, sed gratia tua quæ non
potest enarrari. Præparasti nativitatem meam præ-
paratione quæ naturæ nostræ leges superat, me in
filium adoptando in lucem emisisti, ascripsistique
inter alumnos Ecclesiæ tuæ sanctæ et imumaculatæ.
7u me nutrivistilacte spirituali,lacte, inquam, di-
vinorum eloqniorum tuorum. Τu me sustentasti