PG 95, col. 422
producendum spiritum. Atqui Pater, et Silius, et
Spiritus sanetus, Deus unus sunt. Quilibet rrium
Deus perfectus est : hypostasisque perfecta, et
idcirco unus trinusque Deus est. Quod exinde
constat, quia quilibet eorum quando de distin-
ctione ipsius agitur, Deus est perfectus, quia per-
fecta hypostasis est : et Τrinitas, ubi uns cum
alin intelligitur, Deus unus est. Enimvero noιι
convenit naturam dirinam genituræ expertems
esse, ullinsve perfectionis. Quo enim pacto qui
genitura destitutus sit, perfectus fuerit. Neqqs
viri eruditione insignes his contradicunt . Idcires
itaque genuit llium, et Spiritum eadem vi pro-
duxit, ut Dens esset unus et unusquisque trium
periecta persona, ne divinitas sit proprietas sine
perfectione; neve Deus perfectus ex illis rehus
imperfectis constet. Quin potius in Τrinitate per-
fects Deus unus sit perfectione omni superior et
anteriοr [ὐπερτέλειος καὶ προτέλειος).
1V, Diversa Spiritus vocabuli significatio. Matam
substantia nom est, contra Nanichæos. - Cum an-
tem Spiritus unum nomen sit, ejus nihilominus
divversa significatio est. Nam significat vivum quid
quod materia caret; unde Scriptura dixit: Spli-
tus est Deus . Denotat etiam aliquando aerem et
motum aeris, seu ventum: itemque angelum et
animam et intellectum qui est pars animæ. De-
mum significat illud quod Verbi vehiculum est,
secundum quam significstionem, Spiritus sanctus
appellatur: veluti nempe Scriptura sacra dicit:
eroo Domissi cæli ereati sunt, et Spiritu oris ejus
omnis virtus eorum . Atqui os Dei neutiquam
corporeum membrum est, neque Spiritus est hali-
tus evadens et tenuis : sicut neque Verbum Dci
est, quod lingua corporsli edatur, in auras illud
emittendo: quia impossibile est Deum habere ali-
quid contrarium essentiæ suæ. Deus autem, quia,
sicut diximus, grincipium non habst, rerums con-
statu animæ, cap. 7, comperi, thcologicam hanc
expositionem perinde transumptam esse ex princi-
piis Platonicorum. Claudiani locus sic habet: Quo
fit ut mirari satis nequeam hujus latonis animom,
quæ tantis equidem sæculis ante puerperium Pirgi-
nis, ante incarnalionem Dei, ante hominis resurre-
ctionemu, aute prædicatam in gentibus summæ Τri.
nitatis unitatem ineβabilem, unum, tres in divinitate
personas, laudabili ausu, mirabili ingenio, inimita-
bili eloquio, cuæsivit, invenit, prodidiι ; Patrem
Beum, paternamque mentem, artem sive consiliumr,
et utriusque amorem mutuum; uaham, summam,
arquiternam, indivisam divimtatem, non solum itα
credi oportere docuit, sed ita esse conricit. Sic in-
eonsuetum Patribus non fuit, ut adhibitis identi-
dem extraneæ philosophiæ principiis quæ Christia-
nis dogmatis non advcrsarentur, fidei capita
edissererent. Ad Damasceni vero locum quod atti-
net, observatione dignissimum est, eum relationem
Spiritus ad Silium, qua nempe distinguitur a ?Fi-
lio, non aliunde petere quam ex ejus per illum et
ex illo emanatione. Quod sanc urgentissimum vi-
detur contra schismatcos.
Spiritus sanetus, Deus unus sunt. Quilibet rrium
Deus perfectus est : hypostasisque perfecta, et
idcirco unus trinusque Deus est. Quod exinde
constat, quia quilibet eorum quando de distin-
ctione ipsius agitur, Deus est perfectus, quia per-
fecta hypostasis est : et Τrinitas, ubi uns cum
alin intelligitur, Deus unus est. Enimvero noιι
convenit naturam dirinam genituræ expertems
esse, ullinsve perfectionis. Quo enim pacto qui
genitura destitutus sit, perfectus fuerit. Neqqs
viri eruditione insignes his contradicunt . Idcires
itaque genuit llium, et Spiritum eadem vi pro-
duxit, ut Dens esset unus et unusquisque trium
periecta persona, ne divinitas sit proprietas sine
perfectione; neve Deus perfectus ex illis rehus
imperfectis constet. Quin potius in Τrinitate per-
fects Deus unus sit perfectione omni superior et
anteriοr [ὐπερτέλειος καὶ προτέλειος).
1V, Diversa Spiritus vocabuli significatio. Matam
substantia nom est, contra Nanichæos. - Cum an-
tem Spiritus unum nomen sit, ejus nihilominus
divversa significatio est. Nam significat vivum quid
quod materia caret; unde Scriptura dixit: Spli-
tus est Deus . Denotat etiam aliquando aerem et
motum aeris, seu ventum: itemque angelum et
animam et intellectum qui est pars animæ. De-
mum significat illud quod Verbi vehiculum est,
secundum quam significstionem, Spiritus sanctus
appellatur: veluti nempe Scriptura sacra dicit:
eroo Domissi cæli ereati sunt, et Spiritu oris ejus
omnis virtus eorum . Atqui os Dei neutiquam
corporeum membrum est, neque Spiritus est hali-
tus evadens et tenuis : sicut neque Verbum Dci
est, quod lingua corporsli edatur, in auras illud
emittendo: quia impossibile est Deum habere ali-
quid contrarium essentiæ suæ. Deus autem, quia,
sicut diximus, grincipium non habst, rerums con-
statu animæ, cap. 7, comperi, thcologicam hanc
expositionem perinde transumptam esse ex princi-
piis Platonicorum. Claudiani locus sic habet: Quo
fit ut mirari satis nequeam hujus latonis animom,
quæ tantis equidem sæculis ante puerperium Pirgi-
nis, ante incarnalionem Dei, ante hominis resurre-
ctionemu, aute prædicatam in gentibus summæ Τri.
nitatis unitatem ineβabilem, unum, tres in divinitate
personas, laudabili ausu, mirabili ingenio, inimita-
bili eloquio, cuæsivit, invenit, prodidiι ; Patrem
Beum, paternamque mentem, artem sive consiliumr,
et utriusque amorem mutuum; uaham, summam,
arquiternam, indivisam divimtatem, non solum itα
credi oportere docuit, sed ita esse conricit. Sic in-
eonsuetum Patribus non fuit, ut adhibitis identi-
dem extraneæ philosophiæ principiis quæ Christia-
nis dogmatis non advcrsarentur, fidei capita
edissererent. Ad Damasceni vero locum quod atti-
net, observatione dignissimum est, eum relationem
Spiritus ad Silium, qua nempe distinguitur a ?Fi-
lio, non aliunde petere quam ex ejus per illum et
ex illo emanatione. Quod sanc urgentissimum vi-
detur contra schismatcos.