PG 95, col. 423
ditsram patrare creationem voluit per Verbum A utentibus non eonvenit, ut se gerant ad instar
suaum, quod sine initio est, necnon per Spiritum,
qui nec ipse initium habet. Verum dicendo Deum
principio expertem ἄναρχoν esse, hoc duo signi-
ficat, nempe eum non habere causam, nec ini-
tium in tempore: ac Pater secundum hæc duo
signilcata principii est expers; ilius vero et
Spiritus temporale musiumm non habeut, quia con-
ditor temporis neque tempus habuerit, neque sub-
ditus tempori fuerit : at vero causæ expertes
non sunt. Pater siquidem eorum principium est,.
a quo exsistentiam habent, non tamen ut ppost il-
Ium sint. Possident illud omne quod possidet Pa-
ter possessione substantiali . lpse vult sine prin-
cipio, quia mutari nequit; et ipse novit sine prin-
cipio quidquid ad nos spectat : ea velui ad nos potentia Creatoris sui, et per conjunctionem co-
non spectarent definit sine principio; defiuit, in-
quam, ea veluti ad nos non spectarent, sine tem-
pore. Quæ vero prædeterminavit et deinivit, eo-
rum unumquodque perficit in tempore suo. Quid-
quid enim prædeterminavit, illud est bonum. Nam
malum substantia non est, nec quidpiam quοd
exsistat; quia fieri non potest ut ex bono malum
producatur, quemadmodum e contrario neque ex
malo bonum, aut utriusque permistio: quoniam
ambo contraria sunt, nec alterum cum altero con-
venientiam amoris habent ad invicem, neque
consue tudinem. Impossibile prorsus est ut duo
principia sint initii expertia: quippe cum unitas
naturæ principium sit binarii. Insuper propriis,, Duisquis enim suapte natura rationalis est, ille
suis clrcumascribuntur locis, nec comamiscentur,
ita ut inltiuma unius pertineat ad extremum alte-
rius. Quin nec societate nlla junguntur, sicem-
que adversaria sunt. Quinam igitur erunt inclu-
sum et includens, recondens et reconditum, de-
bellans et debellatum? Avertat Deus, ut hæc
dogmata nobis adoptemusl
V. Malum est defectio a aaturadi obedienttia,
Oritur exr pravo usa liberi arbitrii. -ltaque Deus
noster, Deus unus est, ut ostendimus, omni initio
carens: dicimusque malitiam nihil esse aliud nisi
accidens, et actum declinantem a lege quam indi-
dit Deus naturæ ratiunali [in actibus qjus et
hypostasi ejus ), esseque in rebus quæ exsistunt tia, et a potestate illa naturali tradita cresturæ
tanquam defectus operis naturalis, haud secus DD rationali super animantia ratione carentia. Eaque
atque cæcitas in corpore. Quin et hæc solummodo
reperitur in creaturis ratione præditis. Atque hoc
constat, quia natura divina variationi subjecta
tradiderunt, sensum hunc unum habent.
non est, neque peccato, sed unum eumdemque
statum semper tenet. Quin et bruta quæ ratione
destituta sunt, legem non acceperunt, neque le-
gem, ζneque prævaricationem apud illa reperire
sit. Sed creaturæ, in quihus vsriatio reperitur,
una cum potestate arbitrii, cum satis ipsis co-
gnltionis insit eorum quæ fugere debeant, legem
acceperunt ad agendum: quia creaturis ratione
Id est, in essentia sua. Hic genuinus auctoris sensus esse non videtur: sed alter non occurrlt,
quando Græca desunt. ⁵ Psal. Xuvmm, 13. ?Orat. cntech. csp.3I. Homa. Quod Deus non sit auctor
malorum.
suaum, quod sine initio est, necnon per Spiritum,
qui nec ipse initium habet. Verum dicendo Deum
principio expertem ἄναρχoν esse, hoc duo signi-
ficat, nempe eum non habere causam, nec ini-
tium in tempore: ac Pater secundum hæc duo
signilcata principii est expers; ilius vero et
Spiritus temporale musiumm non habeut, quia con-
ditor temporis neque tempus habuerit, neque sub-
ditus tempori fuerit : at vero causæ expertes
non sunt. Pater siquidem eorum principium est,.
a quo exsistentiam habent, non tamen ut ppost il-
Ium sint. Possident illud omne quod possidet Pa-
ter possessione substantiali . lpse vult sine prin-
cipio, quia mutari nequit; et ipse novit sine prin-
cipio quidquid ad nos spectat : ea velui ad nos potentia Creatoris sui, et per conjunctionem co-
non spectarent definit sine principio; defiuit, in-
quam, ea veluti ad nos non spectarent, sine tem-
pore. Quæ vero prædeterminavit et deinivit, eo-
rum unumquodque perficit in tempore suo. Quid-
quid enim prædeterminavit, illud est bonum. Nam
malum substantia non est, nec quidpiam quοd
exsistat; quia fieri non potest ut ex bono malum
producatur, quemadmodum e contrario neque ex
malo bonum, aut utriusque permistio: quoniam
ambo contraria sunt, nec alterum cum altero con-
venientiam amoris habent ad invicem, neque
consue tudinem. Impossibile prorsus est ut duo
principia sint initii expertia: quippe cum unitas
naturæ principium sit binarii. Insuper propriis,, Duisquis enim suapte natura rationalis est, ille
suis clrcumascribuntur locis, nec comamiscentur,
ita ut inltiuma unius pertineat ad extremum alte-
rius. Quin nec societate nlla junguntur, sicem-
que adversaria sunt. Quinam igitur erunt inclu-
sum et includens, recondens et reconditum, de-
bellans et debellatum? Avertat Deus, ut hæc
dogmata nobis adoptemusl
V. Malum est defectio a aaturadi obedienttia,
Oritur exr pravo usa liberi arbitrii. -ltaque Deus
noster, Deus unus est, ut ostendimus, omni initio
carens: dicimusque malitiam nihil esse aliud nisi
accidens, et actum declinantem a lege quam indi-
dit Deus naturæ ratiunali [in actibus qjus et
hypostasi ejus ), esseque in rebus quæ exsistunt tia, et a potestate illa naturali tradita cresturæ
tanquam defectus operis naturalis, haud secus DD rationali super animantia ratione carentia. Eaque
atque cæcitas in corpore. Quin et hæc solummodo
reperitur in creaturis ratione præditis. Atque hoc
constat, quia natura divina variationi subjecta
tradiderunt, sensum hunc unum habent.
non est, neque peccato, sed unum eumdemque
statum semper tenet. Quin et bruta quæ ratione
destituta sunt, legem non acceperunt, neque le-
gem, ζneque prævaricationem apud illa reperire
sit. Sed creaturæ, in quihus vsriatio reperitur,
una cum potestate arbitrii, cum satis ipsis co-
gnltionis insit eorum quæ fugere debeant, legem
acceperunt ad agendum: quia creaturis ratione
Id est, in essentia sua. Hic genuinus auctoris sensus esse non videtur: sed alter non occurrlt,
quando Græca desunt. ⁵ Psal. Xuvmm, 13. ?Orat. cntech. csp.3I. Homa. Quod Deus non sit auctor
malorum.